Τέμπη: Συγκλονιστικές καταθέσεις επιζώντων – Ήταν το συναίσθημα “θα βρω τον θάνατό μου”
Διαβάζεται σε 4'
Τις εφιαλτικές στιγμές που έζησαν κατά τη σύγκρουση των τρένων στα Τέμπη περιέγραψαν δύο επιζώντες στη δίκη για το σιδηροδρομικό δυστύχημα. Οι μαρτυρίες για τον πυκνό καπνό, τις φλόγες και την προσπάθεια διαφυγής από τα συντρίμμια.
- 18 Νοεμβρίου 2026 12:55
Συγκλονιστικές ήταν οι καταθέσεις δύο επιζώντων του σιδηροδρομικού δυστυχήματος στα Τέμπη, οι οποίοι περιέγραψαν στο δικαστήριο τις στιγμές της σύγκρουσης, την αγωνιώδη προσπάθειά τους να διαφύγουν από τα συντρίμμια και τους σοβαρούς τραυματισμούς που υπέστησαν.
Πρώτος κατέθεσε στη συνεδρίαση της Τετάρτης (18/11) ο Ιωάννης Νικολαΐδης, ο οποίος ταξίδευε στο τρίτο βαγόνι της επιβατικής αμαξοστοιχίας Intercity μαζί με τον φίλο του, Γιώργο Λαζαρίδη.
Ο μάρτυρας περιέγραψε τη στιγμή της σύγκρουσης και όσα ακολούθησαν, κάνοντας λόγο για μια εμπειρία που, όπως είπε, δεν πρόκειται να ξεχάσει ποτέ.
«Ένιωσα ένα δυνατό φρενάρισμα για ένα δευτερόλεπτο και καλύφθηκα μπροστά προς τα γόνατά μου. Ακολούθησαν κάποιοι δυνατοί κρότοι με τραντάγματα. Ήταν πρωτόγνωρη εμπειρία. Το βαγόνι μας είχε γείρει. Βαλίτσες είχαν πέσει. Και μετά ξεκίνησε ο Γολγοθάς», κατέθεσε.
Στη συνέχεια περιέγραψε τον πυκνό καπνό που είχε κατακλύσει το βαγόνι και τον φόβο ότι δεν θα κατάφερνε να επιβιώσει.
«Υπήρχε έντονος καπνός μέσα στο βαγόνι, καπνός που σε έπνιγε. Ήταν ένα συναίσθημα που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Ήταν σαν να είσαι σε ένα κλουβί και να σε λούζουν με πυκνό, μαύρο καπνό. Ήταν το συναίσθημα “δεν θα ζήσω, θα βρω τον θάνατό μου”».
«Είχα χημικά εγκαύματα – Έπεσαν πάνω μου υγρά που δεν γνωρίζω τι ήταν»
Ο Ιωάννης Νικολαΐδης κατέθεσε ότι, αφού ξεπέρασε το αρχικό σοκ, προσπάθησε να κινηθεί προς το μπροστινό μέρος του βαγονιού, περνώντας μέσα από τα συντρίμμια.
Όπως ανέφερε, χρειάστηκε να σκαρφαλώσει πάνω στα χαλάσματα του δεύτερου και του τρίτου βαγονιού, προτού καταφέρει να πηδήξει προς την πλευρά του χωραφιού.
«Όταν έπεσα στα χαλάσματα, χτύπησα αρκετά. Είχα χημικά εγκαύματα. Χτύπησα το γόνατό μου, έπεσαν κάποια υγρά πάνω μου, δεν γνωρίζω τι υγρά ήταν. Όταν έπεσα στα χαλάσματα ήταν σίδερα αλλοιωμένα, καμένα», κατέθεσε.
Φτάνοντας στο χωράφι, κατάφερε να εντοπίσει τον φίλο του, ενώ προσπαθούσε απεγνωσμένα να καθαρίσει τα μάτια του από την ουσία με την οποία είχε έρθει σε επαφή.
«Έπαιρνα σάλια από τις εκκρίσεις και το έριχνα στα μάτια μου για να καθαρίσω την ουσία. Ήθελα απλά να σώσω τα μάτια μου», ανέφερε.
Ιδιαίτερα σκληρή ήταν η περιγραφή του μάρτυρα για την κατάσταση που επικρατούσε στον τόπο του δυστυχήματος, αμέσως μετά τη σύγκρουση.
«Στο έδαφος ήταν μια εμπόλεμη κατάσταση. Κάποιοι είχαν κομμένα μέλη του σώματος, αιμορραγίες, υπήρχαν ουρλιαχτά, κάποιοι παλεύανε να βγουν. Ήταν μια κατάσταση που τη βλέπεις σε πόλεμο», κατέθεσε.
Ο Ιωάννης Νικολαΐδης μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας, όπου, παρά τους υπόλοιπους σοβαρούς τραυματισμούς του, η μεγαλύτερη αγωνία του ήταν αν θα κατάφερνε να διατηρήσει την όρασή του.
Όπως είπε, κατέρρευσε ψυχολογικά όταν η οφθαλμίατρος τον ενημέρωσε ότι θα χρειάζονταν δύο ημέρες για να διαπιστωθεί αν θα μπορούσε να δει ξανά.
Τελικά, κατάφερε να σώσει την όρασή του, χωρίς ωστόσο να την ανακτήσει πλήρως, σύμφωνα με την κατάθεσή του.
Απαντώντας σε ερωτήσεις της προέδρου του δικαστηρίου, ο μάρτυρας ανέφερε επίσης ότι η αμαξοστοιχία δεν πραγματοποίησε καμία στάση μετά την αναχώρησή της από τον σιδηροδρομικό σταθμό της Λάρισας.
Παράλληλα, κατέθεσε ότι μετά τη σύγκρουση υπήρχε οσμή καυσίμου και καμένων πλαστικών.
Γιώργος Λαζαρίδης: «Ούτε στους εφιάλτες τέτοια πράγματα»
Στη συνέχεια κατέθεσε ο Γιώργος Λαζαρίδης, ο οποίος ταξίδευε μαζί με τον Ιωάννη Νικολαΐδη στο τρίτο βαγόνι.
Περιγράφοντας τη στιγμή της σύγκρουσης, έκανε λόγο για ένα εξαιρετικά ισχυρό χτύπημα, από το οποίο τραυματίστηκε στο κεφάλι.
«Την ώρα που ξεκίνησε το φρενάρισμα, ένιωσα μια τρομερή δόνηση, ένα τρομερό χτύπημα και να τρίζουν έντονα τα παράθυρα. Δεχόμαστε ίσως το πιο δυνατό χτύπημα που ένιωσε άνθρωπος, ένα τρομερό χτύπημα», ανέφερε.
«Χτύπησα το κεφάλι μου και μπροστά και πίσω και γέμισα αίματα. Ήταν απόλυτο σκοτάδι, υπήρχε καπνός και μια οσμή περίεργη. Θυμάμαι φωνές και τσιρίδες και επειδή το βαγόνι έγερνε είδα μια άμορφη μάζα και τη φωτιά κάτω από το βαγόνι», συνέχισε.
Ο μάρτυρας περιέγραψε επίσης την προσπάθεια των επιβατών να διαφύγουν, αναφέροντας ότι βοήθησε να σπάσουν ένα μεγάλο τζάμι του βαγονιού, προκειμένου να δημιουργηθεί δίοδος διαφυγής.
«Φώναζα δυνατά “Γιάννη, Γιάννη” και όπως κοιτούσα πίσω έβλεπα φωτιά. Ούτε στους εφιάλτες τέτοια πράγματα», κατέθεσε.
Η διαδικασία θα συνεχιστεί την Πέμπτη (19/11), καθώς οι υπόλοιποι πέντε μάρτυρες που ήταν προγραμματισμένο να καταθέσουν στη συνεδρίαση της Τετάρτης δεν προσήλθαν στο δικαστήριο.