Υπόθεση Τζοάν Γιανγκ: Ο εφιάλτης της “Βρετανίδας Πελικό” και η μάχη για αλλαγή του νόμου

Διαβάζεται σε 9'
Υπόθεση Τζοάν Γιανγκ: Ο εφιάλτης της “Βρετανίδας Πελικό” και η μάχη για αλλαγή του νόμου

Η πολύχρονη κακοποίηση της Τζοάν Γιανγκ από τον σύζυγό της και αγνώστους προκαλεί οργή στη Βρετανία, με τις αποκαλύψεις να πυροδοτούν αιτήματα για αλλαγή της νομοθεσίας.

Μια υπόθεση που παραπέμπει στον εφιάλτη της Ζιζέλ Πελικό συγκλονίζει τη Βρετανία, με πρωταγωνίστρια την Τζοάν Γιανγκ, μια γυναίκα που επί χρόνια έπεφτε θύμα βιασμών και σεξουαλικής κακοποίησης μέσα στο ίδιο της το σπίτι, χωρίς να έχει επίγνωση όσων συνέβαιναν.

Ο σύζυγός της, Φίλιπ Γιανγκ, τη νάρκωνε και προσκαλούσε άγνωστους άνδρες να την κακοποιήσουν σεξουαλικά, έχοντας προηγουμένως έρθει σε επικοινωνία μαζί τους μέσω διαδικτυακών πλατφορμών.

Η υπόθεση έλαβε μεγάλες διαστάσεις μετά την απόφαση της Γιανγκ να παραιτηθεί από το δικαίωμά της στην ανωνυμία και να μιλήσει δημόσια για όσα υπέστη, προκαλώντας κύμα συμπαράστασης από οργανώσεις για τα δικαιώματα των γυναικών.

Την Πέμπτη (19/11), τέσσερις άνδρες κρίθηκαν ένοχοι για σεξουαλικά αδικήματα σε βάρος της, ενώ ο πρώην σύζυγός της είχε ήδη ομολογήσει περισσότερα από 50 αδικήματα, μεταξύ των οποίων βιασμούς και χορήγηση ουσιών με σκοπό τη σεξουαλική κακοποίησή της.

Πέρα από τις καταδικαστικές αποφάσεις, η δίκη ανοίγει πλέον μια ευρύτερη συζήτηση στη Βρετανία για τη νομοθεσία περί σεξουαλικής συναίνεσης και την ευθύνη των διαδικτυακών πλατφορμών που διευκολύνουν τέτοιου είδους εγκλήματα.

Τη νάρκωνε και προσκαλούσε αγνώστους στο σπίτι τους

Ο Φίλιπ Γιανγκ κακοποιούσε τη σύζυγό του επί 13 χρόνια, χρησιμοποιώντας ιστοσελίδες και εφαρμογές, όπως το Craigslist, το Grindr και το Fab Swingers, για να έρχεται σε επαφή με άνδρες και να τους προσκαλεί στο οικογενειακό τους σπίτι, στο Σουίντον.

Εν αγνοία της, αναρτούσε διαδικτυακές αγγελίες προσφέροντάς την για σεξουαλικές επαφές, ενώ προηγουμένως της χορηγούσε ουσίες που την καθιστούσαν ανίκανη να αντιδράσει.

Κατά τη διάρκεια της δίκης, η εισαγγελία υποστήριξε ότι οι τέσσερις άνδρες, οι οποίοι δεν γνωρίζονταν μεταξύ τους, προχώρησαν σε σεξουαλικές πράξεις χωρίς να ζητήσουν τη συναίνεση της Γιανγκ.

Οι κατηγορούμενοι ισχυρίστηκαν ότι είχαν εξαπατηθεί από τον σύζυγό της και ότι πίστευαν πως εκείνη συναινούσε.

Η συγκεκριμένη υπερασπιστική γραμμή βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης, καθώς εγείρει ερωτήματα για το κατά πόσο οι διαβεβαιώσεις ενός τρίτου προσώπου μπορούν να χρησιμοποιούνται ως επιχείρημα σε μια δίκη για σεξουαλική κακοποίηση.

Σύμφωνα με τους εισαγγελείς, πρόκειται για την πρώτη δίκη αυτού του είδους στην Αγγλία.

«Κανείς δεν πρέπει να μπορεί να συναινεί εκ μέρους σου»

Μετά την ανακοίνωση της ετυμηγορίας, η Τζοάν Γιανγκ στάθηκε έξω από το δικαστήριο του Γουίντσεστερ και μίλησε δημόσια για την εμπειρία της.

«Ζω πλέον με έναν πόνο που είναι δύσκολο να περιγραφεί με λόγια», δήλωσε, εκφράζοντας παράλληλα την ελπίδα ότι οι καταδικαστικές αποφάσεις θα ενθαρρύνουν και άλλα θύματα να καταγγείλουν όσα έχουν υποστεί και να εμπιστευτούν το σύστημα απονομής δικαιοσύνης.

«Η συναίνεση πρέπει να προέρχεται από το ίδιο το πρόσωπο. Κανείς δεν πρέπει να μπορεί να τη δίνει εκ μέρους σου και κανείς δεν πρέπει να μπορεί να βασίζεται στον λόγο κάποιου άλλου ότι έχεις συμφωνήσει. Κανείς, σε κανένα σημείο, δεν μου ζήτησε τη συναίνεσή μου», τόνισε.

Κάλεσε, μάλιστα, τη βρετανική κυβέρνηση να αντιμετωπίσει το συγκεκριμένο ζήτημα ως προτεραιότητα, ώστε να διασφαλιστεί η ουσιαστική προστασία των γυναικών στο μέλλον.

Η κόρη της, Άλεξ Γιανγκ, ζητά πλέον την αναθεώρηση του βρετανικού νόμου περί σεξουαλικών αδικημάτων του 2003, ώστε να καταστεί απολύτως σαφές ότι η συναίνεση ενός τρίτου προσώπου δεν μπορεί να αποτελεί υπερασπιστικό επιχείρημα σε υποθέσεις βιασμού.

«Έχουν περάσει 23 χρόνια από την τελευταία αναθεώρηση της νομοθεσίας. Η κοινωνία έχει εξελιχθεί, το έγκλημα έχει εξελιχθεί. Γιατί, λοιπόν, δεν έχει εξελιχθεί και ο νόμος;», διερωτήθηκε.

Σε ανάρτησή της στο LinkedIn επισήμανε ότι εξακολουθεί να υπάρχει συζήτηση για το εάν ένας σύντροφος μπορεί να συναινέσει σε σεξουαλικές πράξεις για λογαριασμό του άλλου και η διαβεβαίωσή του να χρησιμοποιηθεί ως επιχείρημα ενώπιον δικαστηρίου. «Αυτό είναι απλώς απαράδεκτο», υπογράμμισε.

Σύμφωνα με τη βρετανική νομοθεσία, συναίνεση υπάρχει μόνο όταν ένα άτομο συμφωνεί με τη δική του ελεύθερη βούληση και είναι σε θέση να αποφασίσει για τον εαυτό του.

Οι συγκρίσεις με τη Ζιζέλ Πελικό

Η στάση της Τζοάν Γιανγκ έχει προκαλέσει συγκρίσεις με εκείνη της Ζιζέλ Πελικό στη Γαλλία, η οποία επίσης ναρκωνόταν από τον σύζυγό της και βιαζόταν από εκείνον και δεκάδες αγνώστους.

Όπως και η Πελικό, η Γιανγκ αποφάσισε να αποκαλύψει δημόσια την ταυτότητά της, μετατρέποντας μια βαθιά προσωπική τραγωδία σε υπόθεση με ευρύτερες κοινωνικές προεκτάσεις.

YOAN VALAT/EPA/ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η φράση της Πελικό, «η ντροπή πρέπει να αλλάξει πλευρά», επανήλθε στη βρετανική δίκη, με ακτιβίστριες να συγκεντρώνονται έξω από το δικαστήριο του Γουίντσεστερ, κρατώντας πλακάτ με το συγκεκριμένο σύνθημα, αλλά και με τη φράση «Μια ναρκωμένη γυναίκα δεν συναινεί ποτέ».

«Η χημική καταστολή ως μέσο εξαναγκασμού είναι ένα φρικτό έγκλημα, που κάνει τις γυναίκες να αμφισβητούν την ίδια τους την αντίληψη για την πραγματικότητα και την ψυχική τους υγεία, την ώρα που οι άνδρες τους οποίους εμπιστεύονται τις κακοποιούν, τις εξαναγκάζουν και τους λένε ψέματα», δήλωσε η εκτελεστική διευθύντρια της οργάνωσης Women’s Aid, Φάρα Ναζίρ.

Όπως τόνισε, το θάρρος γυναικών όπως η Γιανγκ και η Πελικό υπήρξε καθοριστικό για την αποκάλυψη αυτών των εγκλημάτων και των δραστών τους.

Από την πλευρά της, η Σιάρα Μπέργκμαν, επικεφαλής της οργάνωσης Rape Crisis England & Wales, χαρακτήρισε βαθιά θαρραλέα την απόφαση της Γιανγκ να δημοσιοποιήσει την ταυτότητά της, επισημαίνοντας, ωστόσο, ότι δεν υπάρχει σωστός ή λάθος τρόπος αντίδρασης έπειτα από έναν βιασμό, ούτε σωστή ή λανθασμένη επιλογή σχετικά με την καταγγελία του.

Υπογράμμισε ότι για τα θύματα που επιλέγουν τη δικαστική οδό, η διαδικασία απαιτεί ιδιαίτερη ψυχική αντοχή. Aπό την αναμονή μέχρι τη δίκη και την παρουσία απέναντι στους κατηγορουμένους, μέχρι την ανάγκη να περιγράψουν λεπτομερώς εξαιρετικά επώδυνες εμπειρίες μπροστά σε αγνώστους.

Η Τζανάγια Γουόκερ, συνδιευθύντρια της οργάνωσης End Violence Against Women, επισήμανε ότι η υπόθεση αποκαλύπτει μια πραγματικότητα την οποία η κοινωνία συχνά δυσκολεύεται να αποδεχθεί.

«Μπορεί η κοινωνία να θέλει να πιστεύει ότι τέτοιες φρικαλεότητες αποτελούν πλήρη απόκλιση από τον κανόνα, όμως καταδεικνύουν τη φρικτή πραγματικότητα ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τις γυναίκες βρίσκεται συχνά μέσα στο ίδιο τους το σπίτι», ανέφερε.

Στο στόχαστρο και οι διαδικτυακές πλατφόρμες

Η πρώην υπουργός αρμόδια για την προστασία από την κακοποίηση και την αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών, Τζες Φίλιπς, προειδοποίησε ότι ανάλογες υποθέσεις θα συνεχίσουν να εμφανίζονται εάν δεν υπάρξουν αλλαγές στο νομικό πλαίσιο.

«Το γεγονός ότι αυτοί οι άνδρες μπορούσαν να βρίσκουν ο ένας τον άλλον σε ιστοσελίδες στις οποίες θα μπορούσαμε να συνδεθούμε αυτή τη στιγμή κι εσείς κι εγώ σημαίνει ότι τέτοιες υποθέσεις θα συνεχίσουν να εμφανίζονται», δήλωσε στον ραδιοφωνικό σταθμό LBC.

Η Φίλιπς ζήτησε αυστηρότερη νομοθεσία για την ασφάλεια στο διαδίκτυο, καθώς και ουσιαστικό έλεγχο των πλατφορμών που χρησιμοποιήθηκαν στην υπόθεση, θέτοντας το ερώτημα κατά πόσο μπορούν να εγγυηθούν ότι αντίστοιχα περιστατικά δεν συμβαίνουν ακόμη και σήμερα.

Υποστήριξε επίσης ότι υπάρχουν βάσιμοι λόγοι για τη θεσμοθέτηση ειδικού ποινικού αδικήματος που θα αφορά τη δημοσίευση διαδικτυακών αγγελιών με τις οποίες προσφέρεται κάποιο άλλο πρόσωπο για σεξουαλικές επαφές.

Την ανάγκη να αποτελέσει η συγκεκριμένη υπόθεση «σημείο καμπής» υπογράμμισε και η αρμόδια επίτροπος για την ενδοοικογενειακή κακοποίηση, Ντέιμ Νικόλ Τζέικομπς.

«Πρέπει να σταματήσουμε να αντιμετωπίζουμε τη σεξουαλική κακοποίηση με τη χρήση ναρκωτικών ή άλλων ουσιών ως μεμονωμένο περιστατικό και να αναγνωρίσουμε ότι πρόκειται για μια φρικτή μορφή ενδοοικογενειακής κακοποίησης», δήλωσε.

Ποιοι καταδικάστηκαν για την κακοποίηση της Γιανγκ

Ο 50χρονος Φίλιπ Γιανγκ είχε δηλώσει ένοχος τον Ιανουάριο για 56 κατηγορίες σε βάρος της συζύγου του, μεταξύ των οποίων επανειλημμένοι βιασμοί, χορήγηση ουσιών με εγκληματική πρόθεση, ηδονοβλεψία και σεξουαλικές επιθέσεις.

Την Πέμπτη, οι ένορκοι έκριναν ενόχους ακόμη τέσσερις άνδρες:

  • Ο 48χρονος Νόρμαν Μακσόνι και ο 62χρονος Ρίτσαρντ Γουίλκινς κρίθηκαν ένοχοι για έναν βιασμό ο καθένας. Ο Γουίλκινς κρίθηκε επίσης ένοχος για σεξουαλική επίθεση με διείσδυση.
  • Ο 32χρονος Κόνορ Σάντερσον-Ντόιλ κρίθηκε ένοχος για σεξουαλική επίθεση με σωματική επαφή και σεξουαλική επίθεση με διείσδυση.
  • Ο 38χρονος Μοχάμεντ Χασάν κρίθηκε ένοχος για σεξουαλική επίθεση με σωματική επαφή.
  • Ένας έκτος κατηγορούμενος, ο 47χρονος Ντιν Χάμιλτον, από το Σόμερσετ, είχε ήδη παραδεχθεί τον Φεβρουάριο την ενοχή του για βιασμό και τρία ακόμη σεξουαλικά αδικήματα.

Κατά τη διάρκεια της δίκης, η Γιανγκ κατέθεσε για σύντομο χρονικό διάστημα αυτοπροσώπως, στρέφοντας περιστασιακά το βλέμμα της προς τους κατηγορουμένους. Το μεγαλύτερο μέρος της κατάθεσής της παρουσιάστηκε μέσω βιντεοσκοπημένων συνεντεύξεων που είχε δώσει στην αστυνομία.

Ο εισαγγελέας Τζέιμς Φόστερ υπογράμμισε ότι η απόφασή της να παραστεί στο δικαστήριο αποδεικνύει το θάρρος και την αποφασιστικότητά της, καθώς χρειάστηκε να ακούσει τις πιο προσωπικές και οδυνηρές λεπτομέρειες όσων της είχαν συμβεί ενώ βρισκόταν υπό την επήρεια ουσιών.

Διευκρίνισε, παράλληλα, ότι η δημοσιοποίηση της ταυτότητας ενός θύματος αποτελεί αυστηρά προσωπική επιλογή, καθώς τα θύματα σεξουαλικών εγκλημάτων διατηρούν το δικαίωμα στην ανωνυμία καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους.

Για την Τζοάν Γιανγκ, οι καταδικαστικές αποφάσεις δεν μπορούν να αναιρέσουν όσα έζησε. Η ίδια ελπίζει, ωστόσο, ότι η δημοσιοποίηση της ιστορίας της θα βοηθήσει και άλλες γυναίκες να μιλήσουν, διεκδικώντας δικαιοσύνη χωρίς να αισθάνονται ότι η ντροπή βαραίνει εκείνες.

Ροή Ειδήσεων

Περισσότερα