Όλοι δουλεύουν για τον Κασιδιάρη. Ξανά.
Διαβάζεται σε 4'
Σε αυτό το rebranding μήπως είμαστε όλοι χορηγοί; Από τα πολιτικά κόμματα που υπολογίζουν κυνικά τις ψήφους ως τα μίντια που τον κανονικοποιούν άλλη μια φορά και τα μαχαίρια που ξαναβγήκαν, όπως είδαμε στην Ελευσίνα.
- 09 Οκτωβρίου 2026 11:30
Φορτωμένο το πρόγραμμα του Ηλία Κασιδιάρη το προηγούμενο Σαββατοκύριακο.
Το μεσημέρι του Σαββάτου έδωσε δημόσια ομιλία στο κέντρο της Αθήνας, (τυχαίο; δε νομίζω) δίπλα στο ξακουστό, για τα δεκάδες περιστατικά κατάχρησης αστυνομικής βίας που έχουν καταγγελθεί κατά καιρούς, Α.Τ. Ομονοίας. Σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΚΕΕΡΦΑ «υποστήριξε ανοιχτά ότι το μέλλον ανήκει στους φασίστες και τους ρατσιστές», ενώ στα σόσιαλ μίντια υπήρξαν αναφορές ότι αστυνομικοί έβγαιναν από το τμήμα και χειροκροτούσαν.
Το ίδιο βράδυ, ελεύθερος και αποφυλακισμένος από τις 15 Σεπτεμβρίου, αποφάσισε να διασκεδάσει σε νυχτερινό κέντρο. Εκεί που τον υποδέχθηκε ως «φίλο» και τον χαιρέτησε εγκάρδια δια μικροφώνου ο Σταμάτης Γονίδης. Σε ένα στιγμιότυπο που αναπαράχθηκε με κάθε πιθανό τρόπο κι έγινε το απόλυτο viral, τις επόμενες ώρες άνοιγες το κινητό σου και σχεδόν δεν έβλεπες τίποτα άλλο.
Την επόμενη μέρα, Κυριακή, ο Κασιδιάρης ξαναβγήκε στον δρόμο. Κι έτρεξε, μαζί με 60.000 ακόμα Αθηναίους, συμμετέχοντας στο δρομικό event “Race for the Cure” που διοργανώνεται κάθε χρόνο ευαισθητοποιώντας για τον καρκίνο του μαστού. Κι αυτές οι φωτογραφίες του, μπορεί να μην έγιναν το ίδιο viral, αλλά αναπαράχθηκαν από ουκ ολίγα μίντια. Με τον ίδιο τρόπο που αποκτούν δημοσιότητα, σε ανάλογα γεγονότα, στιγμιότυπα πολιτικών, σταρ, γενικά VIPs.
Ο Κασιδιαρης, ας το ξαναπούμε, είναι ελεύθερος. Δεν παραβίασε κανέναν νόμο για να αποφυλακιστεί – το αν έχουν όλοι οι κρατούμενοι γραφείο στη φυλακή ή τέτοια πρόσβαση στα μεροκάματα που τελικά του μείωσαν το χρόνο έκτισης είναι ενδιαφέρουσα, αλλά διαφορετική, συζήτηση. Ίσα ίσα που εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο το σύστημα δικαιοσύνης της αστικής δημοκρατίας που ως δήθεν αντισυστημικός μέμφεται, παρότι κάποτε συναντιόταν πίσω από κλειστές πόρτες με το γενικό γραμματέα της κυβέρνησης για να παζαρέψουν (η περίφημη συνομιλία με Μπαλτάκο μετά τις συλλήψεις των μελών της Χρυσής Αυγής που ακολούθησαν τη δολοφονία Φύσσα).
Μπορεί λοιπόν να κάνει ό,τι θέλει. Να τρέξει, να διασκεδάσει, ακόμα και να μιλήσει σε κοινό που ασπάζεται τις απόψεις του. Ένα πράγμα δεν μπορεί να κάνει – να είναι επικεφαλής κόμματος, αυτό απαγορεύεται όπως αναλύθηκε εκτεταμένα τις προηγούμενες εβδομάδες. Βλέποντας, όμως, το σόου που στήνεται -και μάλιστα σε επανάληψη- αυτόν τον (λιγότερο από) ένα μήνα μετά την αποφυλάκισή του, είναι αστείο να υποστηρίζουμε ότι μια διάταξη (αμφίβολης μάλιστα συνταγματικότητας) προστατεύει τη δημοκρατία μας από τις ιδέες του κι αυτό που αντιπροσωπεύει. Για τα οποία κανείς δεν μπορεί να παριστάνει ότι παραπλανήθηκε. Ξανά.
Στο κενό μεταξύ του saga Μαζωνάκη και του αντίστοιχου Βίσση-Καρβέλα, συμβαίνει και μια ακήρυχτη διαφημιστική εκστρατεία. Για κάποιον που η βασική ιδιότητά του είναι «καταδικασμένος ως ηγετικό μέλος της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή», στέλνουμε κάμερες να τον υποδεχθούν έξω από τη φυλακή, τον βλέπουμε να μιλάει ανενόχλητος μπροστά από αστυνομικά τμήματα (αλήθεια, έχετε δει πολλές συγκεντρώσεις να συμβαίνουν εκεί;), ενώ παράλληλα αντιμετωπίζεται ως δημόσιο πρόσωπο άξιο τέτοιας προβολής που μας ενδιαφέρει είτε σε ποια μπουζούκια πάει, είτε αν «τρέχει για καλό σκοπό».
Στο rebranding Κασιδιάρη, λοιπόν, είμαστε όλοι χορηγοί. Πολύ φοβάμαι, ακόμα και όσοι κινούμαστε στο απέναντι διάζωμα. Από τη lifestyle προσέγγιση που, ηθελημένα ή άθελα, πάει να τον κάνει ξανά προσιτό (όπως τότε που ήταν πρωτοσέλιδες οι ερωτικές του περιπέτειες ή, αλλιώς, πόσο γρήγορα ξεχάσαμε τον Καιάδα στον Θέμο;), μέχρι τα πολιτικά καμπανάκια που χτυπάνε με καλές προθέσεις αλλά τελικά καταλήγουν απλά να ταΐζουν τον «αλγόριθμο Κασιδιάρη», συντηρώντας τον διαρκώς στην επικαιρότητα. (Χωρίς να εξαιρείται, φυσικά, κι αυτό που τώρα διαβάζετε.)
Είναι μια κλασική περίπτωση αβγού-κότας. Ξανακάνουμε relevant τον Κασιδιάρη καταγράφοντας/σχολιάζοντας την «επιστροφή» του ή οφείλουμε παρατηρώντας π.χ. την ιδιαίτερα ανησυχητική ριζοσπαστικοποίηση των ανήλικων αγοριών 15-16 χρόνων να αποδεχθούμε ότι δυστυχώς οι ιδέες του είναι relevant κι έτσι πρέπει να αντιμετωπιστούν;
Και μέσα σε όλα αυτά, ξαναβγήκαν τα μαχαίρια. Μπορούμε να συσχετίσουμε με την επιστροφή Κασιδιάρη την χθεσινή επίθεση στην Ελευσίνα που, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Μάνου Φραγκιουδάκη, είχε ως δράστες, άτομα που συνδέονται με φασιστικές οργανώσεις και θύμα 32χρονο που αντίστοιχα συνδέεται με αντιφασιστική δράση; Όχι, δεν έχουμε καμία απευθείας τέτοια ένδειξη.
Μπορούμε να πούμε όμως ότι έχουμε πολύ ισχυρές ενδείξεις πώς διαμορφώνεται και πάλι μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα, παρόμοια της περιόδου 2008-2013, που οι φασίστες νιώθουν και πάλι επίκαιροι, δυνατοί και, κυρίως δημοφιλείς κι αξιοπρόσεκτοι, ώστε να επιδιώκουν να κάνουν και πάλι αισθητή την παρουσία τους;
Πρώτη φορά ξανασυμβαίνει.