Στο live chat της Μαρίας Καρυστιανού

Στο κανάλι της Μαρίας Καρυστιανού στο YouTube συνδεθήκαμε περισσότεροι από 7.000 άνθρωποι. Και περάσαμε πολύ καλύτερα από όσους ήταν στο «Ολύμπιον». Γιατί στα δεξιά της σελίδας ήταν το live chat. Και, πιστέψτε με, τα σχόλια είχαν αντίστοιχη, ίσως και μεγαλύτερη, αξία από όσα ακούστηκαν στην αίθουσα. Σου έδιναν μια βαθιά, διεισδυτική ματιά στη βάση του νέου κινήματος.

Ήταν, περίπου, όπως αυτά που διαβάζουμε κάτω από τις αναρτήσεις της κυρίας Καρυστιανού. Αλλά και στη σελίδα της Ζωής τα ίδια γράφουν. Και κάτω τα οργισμένα ξεσπάσματα του Παύλου Πολάκη. Εμποτισμένα με σταγόνες Ορθοδοξίας, ακραίου πατριωτισμού και ατόφιας οργής. «Με τη Μαρία απέναντι στη μαφία». Και είναι βέβαιο ότι τους άρεσε το όραμα της Μαρίας Καρυστιανού για τη χώρα. Σε ποιον δεν θα άρεσε άλλωστε;

Μίλησε για μία χώρα με υψηλές συντάξεις και δαπάνες για την Υγεία και την Παιδεία. Με επανεξέταση των μνημονιακών συμβάσεων. Με ένα τέλος στα καρτέλ και στις ασυλίες. Με στήριξη των μικρομεσαίων που απειλεί η νέα τάξη πραγμάτων. Αλλά και παραγωγική ανεξαρτησία της χώρας. Και όχι μόνο. Θα καλλιεργήσει την οικολογική συνείδηση και θα δώσει προτεραιότητα στην αρχαία ελληνική γραμματεία και φιλοσοφία. Και θα ανασυγκροτήσει θεσμικά τον αθλητισμό.

Δεν θυμάμαι από πόσους έχουμε ακούσει τα ίδια. Ούτε και ξέρουμε από πόσους θα τα ακούσουμε στο μέλλον. Τα έχει πει ο Καμμένος, η Ζωή, ο Κασσελάκης. Κάποια δε τα έλεγε και ο Μητσοτάκης. Και ο Τσίπρας. Και αν σας φαίνονται βαθιά λαϊκίστικα, μην αποδίδετε μομφή στην κυρία Καρυστιανού. Λέει αυτά που θέλει να ακούει ο κόσμος. Για την ακρίβεια, επαναλαμβάνει όσα θα ακούσεις στο ταξί ή στο επαρχιακό καφενείο. Αναπαράγει όσα γράφονται με κεφαλαία γράμματα στα social. Και επενδύει σε ένα κύμα οργής που, εννοείται, δεν καλλιέργησε η ίδια, ούτε ευθύνεται για αυτό. Επίσης δίνει λόγο και νομιμοποίηση σε απόψεις που, σε μεγάλο βαθμό, θεωρούνται ακραίες, στα όρια του λούμπεν. Και αυτό φάνηκε όταν η αίθουσα σηκώθηκε να χειροκροτήσει την αναφορά της στα εθνικά θέματα.

Την ίδια ώρα, στo chat αρκετοί έγραφαν για φυλακές και εκτελεστικά αποσπάσματα ενώπιον των οποίων θα βρεθούν οι πολιτικοί, για κρεμάλες και λουκέτα στα μέσα ενημέρωσης. Είναι σαν να γίνεται rebranding του κλίματος που επικρατούσε στην αυγή της οικονομικής κρίσης.

Επί σκηνής, η Μαρία Καρυστιανού, ήταν εξαιρετική. Είναι, άλλωστε, έμπειρη. Ανακάτεψε θυμό, πόνο, συγκίνηση. Γιατί με αυτά τα υλικά θα κάνει πολιτική. Τα προγράμματα και τα budget είναι για τον κόσμο που αυτή και ο λαός της θέλουν να γκρεμίσουν.