Το 25% απειλεί τον Μητσοτάκη, οι άλλοι τρώνε τις σάρκες τους…

Είναι επιβεβαιωμένο με παραδείγματα: Οι πρωθυπουργοί δύσκολα αποδέχονται ότι μπορεί να ηττηθούν, ακόμα κι όταν όλα τα στοιχεία το δείχνουν. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν συγκαταλέγεται σε αυτούς, όπως δείχνει η συζήτηση για το 25%, την οποία τροφοδότησε ο ίδιος. Άρα;

Παράδειγμα πρώτο: Λίγο πριν από τις εκλογές του 1981 δημοσκόπος της εποχής ενημέρωσε τον πρωθυπουργό Γεώργιο Ράλλη ότι το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου θα κέρδιζε με μεγάλη διαφορά από τη ΝΔ. Ο Ράλλης θύμωσε τόσο πολύ που(λέγεται ότι) τον έδιωξε κακήν κακώς. Δεν πίστευε αυτό που όλοι οι άλλοι έβλεπαν.

Παράδειγμα δεύτερο: Παραμονές των εκλογών του 2015 η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ θεωρούνταν βέβαιη. Όμως, η φιλολογία της εποχής έφερε τον Αντώνη Σαμαρά να λέει «εγώ δεν χάνω από αυτόν» (τον Αλέξη Τσίπρα).

Παράδειγμα τρίτο: Παραμονές των εκλογών του 2019 η νίκη της ΝΔ φαινόταν «κλειδωμένη». Δεν ξέρουμε αν ο Τσίπρας είχε πει «εγώ δεν χάνω από αυτόν» (τον Κυριάκο Μητσοτάκη). Το σίγουρο είναι ότι φιλικά του (τότε…) μέσα ενημέρωσης εμφάνιζαν δημοσκοπήσεις που έδειχναν «ντέρμπι» μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ (φυσικά, ήταν μαϊμού…). Επίσης, φιλικοί του (τότε…) δημοσιογράφοι στοιχημάτιζαν ότι θα κέρδιζε ο ΣΥΡΙΖΑ τις εκλογές.

Σήμερα αυτοί έχουν στραφεί εναντίον του Τσίπρα…

Δεν χρειάζονται άλλα παραδείγματα. Η συζήτηση για το 25% δεν είναι στον αέρα και στο πρωθυπουργικό επιτελείο κάποιοι το γνωρίζουν και το φοβούνται.

Ας θυμηθούμε ότι τις παραμονές των ευρωεκλογών του 2024 οι δημοσκοπήσεις έδιναν στη ΝΔ και στον κ. Μητσοτάκη αυτό που ήθελαν: ποσοστό περί το 33% (δηλαδή, όσο και στις ευρωεκλογές του 2019), ώστε να μην έχει πρόβλημα. Η κάλπη έβγαλε 28%, πέντε μονάδες κάτω.

Τι είναι αυτό που σήμερα ή σε οκτώ μήνες αποκλείει το ενδεχόμενο οι «εκτιμήσεις» για 30% να πάνε «στον κουβά» και δούμε ένα (συν-πλην) 25%; Τίποτα.

Άρα, ο πρωθυπουργός έθεσε ο ίδιος το χαμηλότερο όριο(25%) που ενδέχεται να πιάσει χωρίς να τον κουνήσει κανείς. Δηλαδή, ακόμα κι αν η ΝΔ δεν φτάσει ούτε στο 28% των ευρωεκλογών, ο κ. Μητσοτάκης δεν θα υποχρεωθεί να παραμερίσει.

Αυτό φαίνεται να πιστεύει ο ίδιος, αλλά η δυναμική τέτοιων εξελίξεων δεν μπορεί να προεξοφληθεί. Βασικός στόχος του είναι το ποσοστό της ΝΔ να γράφει το «3» μπροστά, ώστε(τότε πράγματι) να μην τεθεί κανένα θέμα αμφισβήτησής του. Αν γράφει «2», τα πάντα θα είναι ανοιχτά.

Σε σχέση με τους προκατόχους του ο κ. Μητσοτάκης, ακριβώς επειδή είναι στυγνά ρεαλιστής, δεν θα πει ποτέ «εγώ δεν χάνω…». Διότι γνωρίζει ότι μπορεί να θεωρηθεί ηττημένος ακόμα κι αν είναι στην πρώτη θέση. Αυτό ακριβώς είναι το νόημα του 25%.

Ο Μητσοτάκης δεν απειλείται, μέχρι στιγμής, από κάποιον συγκεκριμένο αντίπαλο, για παράδειγμα από τον Τσίπρα ή τον Ανδρουλάκη. Απειλείται, όμως, από το 65% έως 70% που λέει ότι πρέπει να γίνει αλλαγή κυβέρνησης.

Μέχρι στιγμής αυτή η μεγάλη πλειοψηφία (φαίνεται ότι) δεν έχει βρει το κόμμα και το πρόσωπο που θα εμπιστευθεί ως εναλλακτική απέναντι στη ΝΔ και στον Μητσοτάκη.
Αν δεν τα βρει μέχρι τις εκλογές, ο Μητσοτάκης θα πάει σ’ αυτές σχεδόν ήσυχος και θα μπορεί να συνεχίσει ακόμα και με 25%. Όμως, αν το ποσοστό του είναι 24,99% και ο δεύτερος τον πλησιάσει σε απόσταση βολής, όλα θα ανατραπούν.

Αλλά γι’ αυτό το τελευταίο ενδεχόμενο κάτι πρέπει να κάνουν και οι αντίπαλοί του-ο Τσίπρας και η ΕΛ.Α.Σ, ο Ανδρουλάκης και το ΠΑΣΟΚ- εκτός από το να βλέπουν κάποιους δικούς τους να σέρνουν το χορό μιας μεταξύ τους σύγκρουσης χωρίς όρια. Τη μια ο Κωνσταντόπουλος (του Ανδρουλάκη) απειλεί την Παπαδοπούλου της ΕΛ.Α.Σ και την άλλη ο Καρτερός (του Τσίπρα) αποκαλεί βλάκα τον Ανδρουλάκη.

Όμως, με αυτά το μόνο που καταφέρνουν είναι να κάνουν τον Μητσοτάκη και τους δικούς του να γελάνε κάτω από τα (ανύπαρκτα) μουστάκια τους. Δικαίως. Όποια ζημιά κι αν πάθουν, πάλι από πάνω θα είναι, αφού οι άλλοι τρώνε τις σάρκες τους…