Το μπάσκετ, η πίτσα και οι άνθρωποι που κάνουν τη δουλειά τους

O διαιτητής είχε στο σπίτι του οκτακόσια χιλιάρικα. Σε κολλαριστά χαρτονομίσματα, ανέγγιχτα από άλλα χέρια. Σαν ψεύτικα φαίνονται στις φωτογραφίες. Ο ιδιοκτήτης της πιτσαρίας είχε τοποθετήσει σε οικιακή κρύπτη ένα εκατομμύριο σε μετρητά. Προφανώς θα ήταν η καβάντζα για μία δύσκολη στιγμή. Λείπουν άλλα 24 εκατομμύρια που τσεπώθηκαν, κατά το κατηγορητήριο, μέσω φορολογικής απάτης.

Εδώ θα μπορούσαμε να σταθούμε. Και να στοχαστούμε αρκετά περί απληστίας, ηθικής συγκρότησης και εντιμότητας. Τηρώντας πάντα στάση αυτοσυγκράτησης καθώς οι περισσότεροι από μας δεν έχουμε βρεθεί μπροστά σε βαλίτσα με μετρητά που θα άλλαζε για πάντα τις ζωές μας.

Είναι επίσης λογικό να παίρνουμε αυτούς τους λεκέδες και να τους απλώνουμε πάνω στο σύνολο της δημόσιας ζωής. Αν αύριο βγει κάποιος και πει ότι όλοι οι αγώνες στα δημοφιλή σπορ είναι στημένοι, θα λέει μια ανοησία. Μόνο που, ύστερα από όσα μαθαίνουμε, θα βρει πολλούς πρόθυμους να τον πιστέψουν.

Και αντίστοιχα, όποιος παραγγέλνει από μεγάλη αλυσίδα εστίασης, ευλόγως θα αναρωτιέται αν η απόδειξη που έλαβε καταχωρήθηκε νομίμως στις φορολογικές αρχές. Το κάνουν αυτό οι κοινωνίες. Είναι εξαιρετικά επιρρεπείς στη μετατροπή της εξαίρεσης σε κανόνα.

Συνεπώς ναι, έχετε κάθε λόγο να σοκάρεστε όταν μαθαίνετε ότι στήθηκαν μέχρι και σχολικοί αγώνες για να μοριοδοτηθούν τα παιδιά από την Πάτρα. Και δεν θα σας παρεξηγήσει κανείς αν όποτε βλέπετε διαιτητή πιάνετε το πορτοφόλι σας. Αδικο θα είναι, αλλά απολύτως λογικό και αναμενόμενο.

Ομως δείτε και την άλλη πλευρά. Υπάρχει μία αχτίδα φωτός που πέφτει πάνω σε αυτόν το ζόφο. Υπάρχουν οι άνθρωποι που μίλησαν. Εντάξει, μπορεί να είχαν προσωπικές διαφορές ή ατομικό συμφέρον και να μην το έκαναν υπακούοντας στον ηθικό τους κώδικα.

Ωστόσο οι καταγγελίες βρήκαν ανταπόκριση. Κινητοποιήθηκαν αστυνομικοί, υπηρεσίες, δικαστικές αρχές. Δηλαδή, κάποιοι άνθρωποι έκαναν τη δουλειά τους με συνέπεια και επαγγελματισμό. Και ηθικές αξίες. Δεν είναι εύκολο για ένα δημόσιο υπάλληλο να πάρει στο κατόπι έναν πολυεκατομμυριούχο επιχειρηματία. Ούτε είναι αυτονόητη η επιμονή των διωκτικών αρχών για να ακολουθήσουν, επί μήνες, την πορεία μίας υπόθεσης διαφθοράς.

Και έτσι βρίσκεσαι μπροστά στην αντίθεση που συχνά σε εκπλήσσει σε αυτή τη χώρα. Από τη μία βλέπεις τη διαφθορά και τη λαμογιά να ξεσαλώνουν. Και από την άλλη θυμάσαι ότι υπάρχουν και αυτοί που είναι πιστοί στο καθήκον τους, τιμούν τον όρκο και τον πενιχρό μισθό τους. Τώρα θα ρωτήσετε ποιος νικάει. Δεν έχω πρόχειρη στατιστική και διατηρώ κάποιες αμφιβολίες για τη διαιτησία. Ομως κάτι μέρες σαν και αυτές, έχω την ελπίδα ότι νικούν οι καλοί.