Αντιπολίτευση με πρότυπο τον Πολάκη

Αλέξης Τσίπρας και Παύλος Πολάκης στη Βουλή (φωτογραφία αρχείου)
Αλέξης Τσίπρας και Παύλος Πολάκης στη Βουλή (φωτογραφία αρχείου) EUROKINISSI

Στον Αλέξη Τσίπρα δόθηκε η ευκαιρία να ξεφορτωθεί μια ιστορία όχι και τόσο καθαρή και να μη φορτωθεί όλα εκείνα που θα αποκαλυφθούν. Επίλεξε να μείνει με τις τύψεις του και με μια ετερόκλητη παρέα "σταυροφόρων" της... πολιτικής κάθαρσης.

Οι ηγέτες κρίνονται όταν φθάσει η στιγμή να πάρουν μια δύσκολη απόφαση. Αφήνουν τις τύψεις τους στην άκρη και προχωρούν. Εν ανάγκη και εφόσον τους βασανίζουν σε βαθμό που δεν μπορούν να τις αφήσουν στην άκρη, τις παίρνουν μαζί τους. Σε καμία περίπτωση δεν τις αφήνουν να επηρεάσουν τις αποφάσεις τους. Ο τέως πρωθυπουργός έκρινε ότι πρέπει να τον συνοδεύουν και με την νέα του θεσμική ιδιότητα. Κι αυτό φαίνεται σε κάθε κυβερνητική πρωτοβουλία η οποία θυμίζει στον Αλέξη Τσίπρα τις τύψεις του.

Στην υπόθεση Novartis, σκάνδαλο ή σκευωρία ή όπως αλλιώς θέλετε, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης δείχνει με τη στάση του να αισθάνεται τύψεις. Και αντί να τις αφήσει στην άκρη και να προχωρήσει μπροστά, τις βγάζει βόλτα μαζί με όλους εκείνους που τον παρέσυραν σε μια αθλιότητα και απ’ ότι διαφαίνεται σε φιάσκο. Δεν είμαι σίγουρος εάν ο Αλέξης Τσίπρας θα έχει στο μέλλον καλύτερη ευκαιρία από αυτή που του έδωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης να απαλλαγεί απ’ αυτές. Είναι, όμως, σχεδόν σίγουρο ότι έχει αποφασίσει να μην αλλάξει αυτό που ήταν παρά το γεγονός ότι αλλάζουν όλα γύρω του. Πιστεύει ότι με τη συνταγή του 2014 μπορεί να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του 2020. Με τους ίδιους ανθρώπους, με τις ίδιες μεθόδους, με το ίδιο κόμμα.

Αναφέρθηκα προηγουμένως στην μοναδική ευκαιρία που έδωσε ο πρωθυπουργός στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. Τον έστειλε στην αντιπολίτευση ώστε να βρει το χρόνο να μαζέψει τα λάθη του και να τα ξεχωρίσει από τις τύψεις του. Ωστόσο εκείνος φαίνεται να κατάλαβε ότι ο κόσμος που τον πήρε από την Κουμουνδούρου και τον έστειλε στην Ηρώδου του Αττικού τον τιμώρησε γιατί δεν έγινε τόσο Πολάκης όσο τον ήθελε. Αντί λοιπόν να εκμεταλλευθεί την αστική ευγένεια του Μητσοτάκη, ο οποίος δεν του ζήτησε προσωπικά εξηγήσεις για το δημοψήφισμα, τα capital controls, και τη Novartis, θεώρησε ότι για να επιστρέψει δεν φθάνει να σε έχει ως πρότυπο ο Πολάκης. Πρέπει να έχει αυτός πρότυπο τον Πολάκη.

Οποιοσδήποτε άλλος στη θέση του και στην ηλικία του, θα φρόντιζε να δείξει αχαριστία απέναντι στον Πολάκη παρά στον Μητσοτάκη. Προτίμησε να κριθεί για τις τύψεις του και όχι για τις αποφάσεις του. Και μάλιστα χωρίς καν να αναλογιστεί ότι η οξύτητα αποβαίνει πάντα σε βάρος εκείνου που την προκαλεί. Στον Αλέξη Τσίπρα δόθηκε η ευκαιρία να ξεφορτωθεί μια ιστορία όχι και τόσο καθαρή και να μη φορτωθεί όλα εκείνα που θα αποκαλυφθούν. Επίλεξε να μείνει με τις τύψεις του και με μια ετερόκλητη παρέα «σταυροφόρων» της... πολιτικής κάθαρσης. Και όπως όλα δείχνουν δεν το έκανε γιατί ξύπνησε μέσα του το αίσθημα της συντροφικής αλληλεγγύης. Απλά «Κόρακος εξελεύσεται «κρα»!

SHARE: