Γκάντι Άιζενκοτ: Ο άνθρωπος που απειλεί να εκθρονίσει τον Νετανιάχου

Ένας πυροβολισμός στο κεφάλι ενός Παλαιστίνιου μαχητή ήταν αυτός που αποκάλυψε για πρώτη φορά το χάσμα ανάμεσα στον Γκάντι Άιζενκοτ και τον Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Τον Μάρτιο του 2016, δύο Παλαιστίνιοι οπλισμένοι με μαχαίρια επιτέθηκαν σε Ισραηλινούς στρατιώτες στη Δυτική Όχθη, τραυματίζοντας έναν από αυτούς.

Οι στρατιώτες άνοιξαν πυρ, σκοτώνοντας τον έναν επιτιθέμενο και αφήνοντας τον άλλο τραυματισμένο στο έδαφος. Αρκετά λεπτά αργότερα, ένας 19χρονος Ισραηλινός στρατιώτης ονόματι Έλορ Αζαρία όπλισε το τυφέκιό του, στόχευσε στο κεφάλι του τραυματισμένου και τράβηξε τη σκανδάλη. Ο Αζαρία δήλωσε ότι ένιωσε απειλή.

Το ερώτημα αν ο στρατιώτης θα έπρεπε να παραπεμφθεί σε στρατοδικείο δίχασε τη χώρα. Για ορισμένους Ισραηλινούς, ο Αζαρία δεν ήταν εγκληματίας αλλά ένας στρατιώτης που είχε εξουδετερώσει έναν τρομοκράτη. Για άλλους, ο Αζαρία είχε διαπράξει μια εξωδικαστική εκτέλεση ή ακόμη και φόνο. Τελικά καταδικάστηκε για ανθρωποκτονία εξ αμελείας από στρατοδικείο.

Ο Άιζενκοτ, τότε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Ισραηλινών Δυνάμεων Άμυνας (IDF), υπερασπίστηκε την απόφαση για τη δίωξη του Αζαρία, υποστηρίζοντας ότι ο πυροβολισμός ενός επιτιθέμενου που είχε ήδη εξουδετερωθεί ήταν ασύμβατος με τις αξίες του ισραηλινού στρατού.

Ο Νετανιάχου τάχθηκε με το μέρος του στρατιώτη και ζήτησε να του απονεμηθεί χάρη.

Μία δεκαετία αργότερα, η διαμάχη αυτή δεν έχει λήξει.

Πρώην μέλος του πολεμικού συμβουλίου του Νετανιάχου, ο Άιζενκοτ αναδείχθηκε φαινομενικά μέσα σε μια νύχτα ως ο πιο ισχυρός αντίπαλος του Ισραηλινού πρωθυπουργού ενόψει των βουλευτικών εκλογών του Ισραήλ στις 27 Οκτωβρίου.

Το κεντρώο κόμμα του, Yashar! — το οποίο ίδρυσε πέρυσι — γεννήθηκε μέσα από τη διογκούμενη δυσαρέσκεια για την αντίδραση του Νετανιάχου στην επίθεση της Χαμάς κατά του Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου 2023 και τη γενοκτονία, που ακολούθησε, στη Γάζα.

Σε αρκετές δημοσκοπήσεις πανεθνικής εμβέλειας, το Yashar! — ένα όνομα που μπορεί να μεταφραστεί ως «Ίσια!» ή «Έντιμα!» — έχει ήδη προσπεράσει το κυβερνών κόμμα Λικούντ του Νετανιάχου. Οι υποστηρικτές του Άιζενκοτ επισημαίνουν την υπόθεση Αζαρία ως απόδειξη των υψηλών ηθικών αξιών του υποψηφίου τους.

Οι σύμμαχοι του Νετανιάχου, εν τω μεταξύ, την επανέφεραν στο προσκήνιο για να παρουσιάσουν τον πρώην αρχηγό του στρατού ως “υπερβολικά επιεική και αριστερό”.

Όπως επισημαίνει ρεπορτάζ του Politico, σπάνια παρακολουθείται μια ισραηλινή εκλογική αναμέτρηση από το εξωτερικό με τόση ανυπομονησία.

Για το μεγαλύτερο μέρος των τελευταίων 30 ετών, ο συνδυασμός του δεξιού εθνικισμού του Νετανιάχου και της σκληρής στάσης του όσον αφορά τις σχέσεις του Ισραήλ με τους Παλαιστινίους και τους γείτονές του έχει κυριαρχήσει στην ισραηλινή πολιτική σκηνή. Ο Άιζενκοτ υπόσχεται στους υποστηρικτές του ότι μπορεί να οδηγήσει τη χώρα σε μια νέα κατεύθυνση.

«Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία που, μετά από έναν πολύ χαρισματικό και κυρίαρχο ηγέτη, οι άνθρωποι επιλέγουν εσκεμμένα κάποιον λιγότερο χαρισματικό επειδή απλώς θέλουν ηρεμία και γαλήνη», δήλωσε ο Σάι Μπαζάκ, πρώην Ισραηλινός διπλωμάτης και στέλεχος επικοινωνίας που υπηρέτησε ως σύμβουλος του Νετανιάχου κατά την πρώτη του θητεία ως πρωθυπουργού. «Δεν θέλουν πια όλο αυτό το δράμα».

«Ο Άιζενκοτ είναι ένας πολύ ευγενικός άνθρωπος», πρόσθεσε ο Μπαζάκ. «Δεν είναι ακραίος. Δεν είναι ιδιαίτερα διχαστικός. Αυτό διευκολύνει τους ανθρώπους που παραδοσιακά ψηφίζουν τη δεξιά να μετακινηθούν προς το μέρος του», σημείωσε.

Σε κάθε περίπτωση, όποιος κι αν νικήσει θα κληθεί να διαχειριστεί ένα ριζικά διαφορετικό τοπίο εξωτερικής πολιτικής.

Από τότε που η Χαμάς σκότωσε περίπου 1.200 ανθρώπους και πήρε 251 ομήρους την 7η Οκτωβρίου 2023, η θέση του Ισραήλ στην παγκόσμια σκηνή έχει αλλάξει θεμελιωδώς. Η μεγαλύτερη μαζική δολοφονία Εβραίων μετά το Ολοκαύτωμα προκάλεσε ένα κύμα διεθνούς αλληλεγγύης, που υποχώρησε τους επόμενους μήνες και χρόνια, καθώς το Ισραήλ απάντησε με γενοκτονία στη Γάζα.

Σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας της Γάζας που ελέγχεται από τη Χαμάς, περισσότεροι από 73.000 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί, τόσο άμαχοι όσο και μαχητές — ένας αριθμός που θεωρείται ευρέως αξιόπιστος από το Associated Press, τους οργανισμούς του ΟΗΕ και ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες.

Ισραηλινοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι υπέδειξαν στις αρχές αυτού του έτους ότι συμφωνούν πως ο συνολικός αριθμός των νεκρών στη Γάζα ήταν περίπου 70.000. Το 2025 οι IDF δήλωσαν ότι είχαν σκοτώσει περισσότερους από 22.000 μαχητές στη Γάζα και αναγνωρίζουν ότι, ενώ προσπάθησαν να ελαχιστοποιήσουν τις απώλειες αμάχων, δύο έως τρεις άμαχοι έχασαν τη ζωή τους για κάθε μαχητή που σκοτώθηκε.

Σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, και κυρίως στην Ισπανία και τη Γαλλία, έχουν ενταθεί οι επικρίσεις, καθώς η κυβέρνηση Νετανιάχου ανταποκρίθηκε στις επιθέσεις της Χάμας και της Χεζμπολάχ με στρατιωτική δύναμη που οι επικριτές θεωρούν υπερβολική, καταστρέφοντας μεγάλα τμήματα της Γάζας και καταλαμβάνοντας μια εκτεταμένη περιοχή του νότιου Λιβάνου.

Οι σχέσεις μεταξύ της κυβέρνησης Νετανιάχου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν επιδεινωθεί σε τέτοιο βαθμό, που ο υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ δεν μιλά πλέον με την ύπατη εκπρόσωπο της ΕΕ για την εξωτερική πολιτική.

Στις 18 Ιουνίου 2026, ο Γκιντεόν Σάαρ ανακοίνωσε ότι διακόπτει κάθε επαφή με την Κάγια Κάλλας, αφού αποκαλύφθηκε ότι κατά τη διάρκεια επίσκεψης στο Μεξικό τον Μάιο, η Κάλλας είχε συγκρίνει τη μεταχείριση των Παλαιστινίων από το Ισραήλ με το σύστημα απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής.

Η παραδοσιακά στενή σχέση του Ισραήλ με τις Ηνωμένες Πολιτείες έχει επίσης δοκιμαστεί. Ο Νετανιάχου και ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ συμφώνησαν πράγματι να διεξαγάγουν κοινά στρατιωτικά πλήγματα κατά του Ιράν με στόχο να εμποδίσουν το ισλαμιστικό καθεστώς της Τεχεράνης να αποκτήσει πυρηνικό όπλο. Το Ιράν έχει διακηρύξει ότι η καταστροφή του Ισραήλ αποτελεί έναν από τους πρωταρχικούς του στόχους.

Ωστόσο, ο Τραμπ έχει επίσης κατά καιρούς ασκήσει κριτική στον Νετανιάχου. «Τι στο διάβολο κάνεις;» φέρεται να τον ρώτησε τον Ιούνιο, αναφερόμενος στην επίθεσή του κατά της Χεζμπολάχ στον Λίβανο. Ο Τραμπ μέχρι στιγμής έχει αποφύγει να υποστηρίξει δημόσια τον Νετανιάχου για την επανεκλογή του.

Εν τω μεταξύ, η γενοκτονία στη Γάζα και ο πόλεμος στο Ιράν έχουν μειώσει την υποστήριξη των ΗΠΑ προς το Ισραήλ, ιδιαίτερα στην αριστερή πτέρυγα του Δημοκρατικού Κόμματος και μεταξύ τμημάτων της συμμαχίας MAGA του Τραμπ, καθιστώντας τη συζήτηση για το Ισραήλ ένα ενεργό πολιτικό ζήτημα και για τα δύο κόμματα καθώς οδεύουν προς τις ενδιάμεσες εκλογές.

Μπρα ντε φερ Νετανιάχου – Άιζενκοτ

Καθώς ο Νετανιάχου δέχεται αυξανόμενη πίεση από τον Άιζενκοτ, αντεπιτίθεται σκληρά, επιδιώκοντας να στρέψει το μεγαλύτερο προσόν του πρώην αρχηγού του στρατού — τα διαπιστευτήριά του στον τομέα της ασφάλειας — εναντίον του. «Ο Άιζενκοτ ήθελε να παραδοθεί. Ο Νετανιάχου μάχεται!» δήλωσε ο πρωθυπουργός σε ένα πρόσφατο προεκλογικό βίντεο.

«Η εκστρατεία εναντίον μου έχει ξεκινήσει», είπε ο Άιζενκοτ στους υποστηρικτές του σε μια προεκλογική εκδήλωση νωρίτερα αυτό το μήνα στη βόρεια ισραηλινή πόλη Καρμιέλ. Μιλώντας με ελαφρώς βραχνή φωνή, εξαπέλυσε την αντεπίθεσή του.

«Ο Νετανιάχου επιτίθεται στους αντιπάλους του με τον ίδιο τρόπο κάθε φορά, ισχυριζόμενος ότι μόνο εκείνος μπορεί να παράσχει ασφάλεια».

Στη συνέχεια πρόσθεσε με νόημα: «Είδαμε πώς λειτούργησε αυτό στις 7 Οκτωβρίου».

Ο Άιζενκοτ ζητά τη συγκρότηση ανεξάρτητης κρατικής διερευνητικής επιτροπής για τις αποτυχίες του στρατού, των υπηρεσιών πληροφοριών και της πολιτικής ηγεσίας γύρω από την επίθεση της Χαμάς το 2023. Κάνοντας αυτό, θέλει επίσης να λογοδοτήσεις ο ίδιος ο πρωθυπουργός.  Η κυβέρνηση του Νετανιάχου έχει αντισταθεί μέχρι στιγμής στη συγκρότηση μιας τέτοιας επιτροπής.

«Αν δεν υπάρξει διερευνητική επιτροπή, αυτό θα βαραίνει την ισραηλινή κοινωνία σαν κατάρα», δήλωσε ο Άιζενκοτ. Εξαπέλυσε τις επιθέσεις του κατά του Νετανιάχου ήρεμα, σχεδόν μονότονα.

Δεν είναι ούτε χαρισματικός ούτε δεινός ομιλητής κατά το πρότυπο του Νετανιάχου. Προβάλλει όμως κάτι που θα μπορούσε να γίνει το πιο πολυτίμητο νόμισμα σε αυτές τις εκλογές: την αξιοπιστία. Ενώ ο Νετανιάχου φέρει το βάρος μιας εκκρεμούς δίκης για διαφθορά, ο αντίπαλός του θεωρείται ευρέως ως ένας άνθρωπος εξαιρετικής ακεραιότητας.

Ένας Ισραηλινός συνταξιούχος ονόματι Γιόσεφ Μπέντζαμιν άκουγε προσεκτικά την ομιλία του Άιζενκοτ στο Καρμιέλ, παρακολουθώντας τον με κριτικό βλέμμα. Είχε έρθει για να σχηματίσει τη δική του γνώμη για τον άνθρωπο που έγινε ξαφνικά το νούμερο ένα θέμα συζήτησης σε όλη τη χώρα. «Ο Άιζενκοτ είναι ένας άνθρωπος του λαού, ένας καλός άνθρωπος», είπε ο Μπέντζαμιν. «Ο Νετανιάχου, από την άλλη πλευρά, κυβερνά σαν βασιλιάς. Δεν είναι πλέον καλός για το Ισραήλ και πρέπει να παραιτηθεί».

Δεν είναι σύμπτωση που ο Άιζενκοτ επέλεξε το Καρμιέλ. Η πόλη κατοικείται κυρίως από Ισραηλινούς χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος και αποτελεί προπύργιο του κόμματος Λικούντ του Νετανιάχου. Μέσα σε λίγες μόλις ημέρες, ο Άιζενκοτ πραγματοποιούσε 15 εμφανίσεις στο βόρειο Ισραήλ.

Η συγκέντρωση ήταν μια επίδειξη αυτοπεποίθησης. Θέλει να κερδίσει τους ψηφοφόρους του πρωθυπουργού. Ανάμεσα στα περίπου 300 άτομα που ήταν συγκεντρωμένα στο δημοτικό αμφιθέατρο του Καρμιέλ, υπήρχαν πολλά γκρίζα μαλλιά, μαζί με ακουστικά βαρηκοΐας και μπαστούνια. Τα νεαρά πρόσωπα ήταν σπάνια.

Ο Άιζενκοτ διαθέτει μια κάπως πατρική γοητεία, όπως επισημαίνει το Politico. Προβάλλει την εμπειρία ενός ανθρώπου που έχει γνωρίσει τόσο μια εντυπωσιακή ανέλιξη όσο και μια βαθιά απώλεια. Προέρχεται από ταπεινές καταβολές. Γιος Εβραίων μεταναστών από το Μαρόκο, γεννήθηκε στην πόλη της Τιβεριάδας στη Θάλασσα της Γαλιλαίας, μακριά από τις μεγάλες μητροπόλεις του Ισραήλ. Μεγάλωσε στην Εϊλάτ, μια θέρετρο πόλη της Ερυθράς Θάλασσας στο νότιο άκρο της χώρας.

Στο στρατό, ανελίχθηκε από απλός πεζοναύτης στην ιστορική Ταξιαρχία Γκολανί μέχρι τη θέση του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου των IDF — διορισμένος από τον Νετανιάχου, ο οποίος είναι ο ίδιος προϊόν διανοητικών κύκλων και ελίτ αμερικανικών πανεπιστημίων. Σε μια προεκλογική διαφήμιση, το Λικούντ διακωμωδεί τα όχι και τόσο τέλεια αγγλικά του Άιζενκοτ.

Ωστόσο, η δημοτικότητά του συνεχίζει να ανεβαίνει.

Στον Ματζντ Γιασίν, έναν Αραβοϊσραηλινό γύρω στα 40, αρέσει η προοπτική να γίνει ο Άιζενκοτ ο πρώτος πρωθυπουργός του Ισραήλ με μαροκινές εβραϊκές ρίζες.

«Εκτιμώ πραγματικά το γεγονός ότι αναφέρθηκε στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η αραβική κοινωνία. Κανείς δεν δείχνει πραγματικά ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε στην αραβική κοινότητα του Ισραήλ, ως Ισραηλινοί πολίτες», λέει ο Γιασίν. «Πιστεύω ότι ο Γκάντι Άιζενκοτ αναγνωρίζει αυτά τα ζητήματα και έχει τη δυνατότητα να τα αντιμετωπίσει».

Δεν είναι μόνο η ιστορία της κοινωνικής του ανέλιξης που κάνει τον Άιζενκοτ οικείο σε πολλούς Ισραηλινούς, αλλά και η οικογενειακή του τραγωδία.

Στις 7 Δεκεμβρίου 2023, ο γιος του Άιζενκοτ, Γκαλ Μεΐρ, συμμετείχε σε επιχείρηση για την ανάκτηση των σορών δύο Ισραηλινών που είχαν απαχθεί στη Γάζα στις 7 Οκτωβρίου και είχαν δολοφονηθεί. Καθώς ο στρατιώτης πλησίαζε σε ένα ανοιχτό φρεάτιο σήραγγας, ένας εκρηκτικός μηχανισμός εξερράγη.

Ο 25χρονος τραυματίστηκε κρίσιμα και υπέκυψε αργότερα στο νοσοκομείο.

Δύο από τους ανιψιούς του Άιζενκοτ σκοτώθηκαν επίσης στη Γάζα. Ο Άιζενκοτ δεν μετατρέπει την απώλειά του σε προεκλογικό όπλο, αλλά οι περισσότεροι Ισραηλινοί γνωρίζουν ακριβώς τι έχει θυσιάσει η οικογένειά του.

Ο γιος του Νετανιάχου, Γιαΐρ, αντίθετα, παρέμεινε στη Φλόριντα καθώς το Ισραήλ επιστράτευσε περίπου 360.000 εφέδρους στον απόηχο της επίθεσης της Χαμάς, προκαλώντας επικρίσεις από Ισραηλινούς που επέστρεψαν από το εξωτερικό για να υπηρετήσουν. Ο Νετανιάχου υπερασπίστηκε τον γιο του, λέγοντας ότι ο Γιαΐρ προσφερόταν εθελοντικά στις Ηνωμένες Πολιτείες βοηθώντας στην προμήθεια εξοπλισμού για το στρατό και τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης.

Ο Άιζενκοτ ενσαρκώνει τώρα το πένθος του Ισραήλ για τους πεσόντες γιους και τις κόρες του — και την ελπίδα ότι ο άνθρωπος που το επάγγελμά του ήταν ο πόλεμος μπορεί να είναι εκείνος που θα τον τερματίσει.

Η δημοτικότητά του αντικατοπτρίζει επίσης τη λαχτάρα πολλών Ισραηλινών να εμπιστευτούν ξανά τη χώρα στα χέρια μιας ευεργετικής πατρικής φιγούρας, όπως ήταν κάποτε ο Γιτζχάκ Ράμπιν. Ο Ράμπιν είχε επίσης υπηρετήσει ως αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των IDF πριν εισέλθει στην πολιτική, διοικώντας τις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις κατά τη νίκη τους στον Πόλεμο των Έξι Ημερών. Μέχρι τη δολοφονία του το 1995, ήταν η μεγάλη ελπίδα για ειρήνη στη Μέση Ανατολή.

Έχει ο Άιζενκοτ αυτά που απαιτούνται για να κληρονομήσει την παρακαταθήκη του Ράμπιν;

Πολλοί διακεκριμένοι πρώην στρατιωτικοί διοικητές έχουν προσπαθήσει πριν από αυτόν. Σύμφωνα με ανάλυση του Ινστιτούτου Δημοκρατίας του Ισραήλ, περίπου τα δύο τρίτα των πρώην αρχηγών του Γενικού Επιτελείου των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF) εισήλθαν αργότερα στην εθνική πολιτική σκηνή. Οι περισσότεροι απέτυχαν.

Ο Εχούντ Μπαράκ έγινε πράγματι πρωθυπουργός, αλλά η κυβέρνησή του κατέρρευσε μετά από μόλις 20 μήνες.

Πιο πρόσφατα, ο πρώην αρχηγός του IDF Μπένι Γκαντζ, ένας κεντρώος που κάποτε αναδείχθηκε ως ο πιο ισχυρός πολιτικός αντίπαλος του Νετανιάχου, είδε τη στήριξη προς το κόμμα του να καταρρέει και τώρα είναι πιθανό να μην καταφέρει να επανεκλεγεί στην Κνεσέτ.

Ο στρατός και η πολιτική λειτουργούν με πολύ διαφορετικούς κανόνες. Οι ένοπλες δυνάμεις είναι ιεραρχικές, η πολιτική απαιτεί συμβιβασμούς — και επομένως μια ιδιαίτερη ικανότητα στη διαχείριση των ανθρώπων.

“Αυτές είναι ήπιες δεξιότητες που ο στρατός δεν διδάσκει απαραίτητα”, δήλωσε ο Ντάνι Όρμπαχ, στρατιωτικός ιστορικός στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ. «Στο στρατό, ο Εχούντ Μπαράκ — ένα ακραίο παράδειγμα αποτυχημένου πολιτικού με στρατιωτικό υπόβαθρο — μπορούσε να φωνάζει στους υφισταμένους του αν δεν τον υπάκουαν», πρόσθεσε ο Όρμπαχ. «Στην πολιτική, οι άνθρωποι απλά σηκώνονται και φεύγουν».

Ο Όρμπαχ, ωστόσο, θεωρεί τον Άιζενκοτ μια διαφορετική προσωπικότητα: «Ο Άιζενκοτ είναι πολύ συνειδητοποιημένος και βαθιά πατριώτης», είπε. «Έχει καλές προθέσεις. Χωρίς τα «βαρίδια» του Νετανιάχου, μπορεί να είναι σε θέση να αποκαταστήσει τις σχέσεις με την ΕΕ και με ορισμένα τμήματα του Δημοκρατικού Κόμματος στις Ηνωμένες Πολιτείες».

“Όλα θα πάνε καλά” ηχεί στις συγκεντρώσεις του Άιζενκοτ

Ο στρατιωτικός ιστορικός είναι πιο σκεπτικός όσον αφορά την έλλειψη πολιτικής εμπειρίας του Άιζενκοτ, καθώς εισήλθε στο κοινοβούλιο μόλις πριν από τέσσερα χρόνια. Ασκεί επίσης κριτική στις θέσεις που υιοθέτησε ως μέλος του πολεμικού συμβουλίου του Νετανιάχου μετά τις 7 Οκτωβρίου.

«Αν εξαρτιόταν από τον Άιζενκοτ, θα είχε υποκύψει στην πίεση των οικογενειών των ομήρων και θα είχε τερματίσει τον πόλεμο», δήλωσε ο Όρμπαχ. «Τώρα θα είμασταν χωρίς τα επιτεύγματα που έχουμε πετύχει: το 60% της Γάζας υπό τον έλεγχό μας, και τη Χαμάς εξασθενημένη και απομονωμένη».

Ο Άιζενκοτ έχει υποστηρίξει ότι αυτό αποτελεί “ψευδές δίλημμα”: Το Ισραήλ θα μπορούσε να είχε συνάψει μια συμφωνία για την επιστροφή των ομήρων σκαι να επαναλάβει την εκστρατεία του κατά της Χαμάς αργότερα.

Γενικά, ο Άιζενκοτ και η προεκλογική του ομάδα προσπαθούν να ξεπεράσουν τέτοιες επικρίσεις με την υπόσχεση ενός καλύτερου μέλλοντος. Ακόμη και η επιλογή της μουσικής στις προεκλογικές του συγκεντρώσεις τονίζει αυτό το σημείο. Ένα παλιό ισραηλινό τραγούδι για την ειρήνη ακούγεται από τα ηχεία: «Όλα θα πάνε καλά».