ΤΙ ΓΥΡΕΥΟΥΝ O ΝΤΙΕΓΟ ΜΑΡΑΝΤΟΝΑ, Ο ΖΙΝΕΝΤΙΝ ΖΙΝΤΑΝ ΚΙ Ο ΡΟΜΠΕΡΤΟ ΜΠΑΤΖΙΟ ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΠΟ;
Οι ιστορίες πίσω από 18 εμβληματικές μουντιαλικές φωτογραφίες που φιλοξενούνται αυτές τις μέρες στην υπαίθρια έκθεση του Athens Photo World στον Εθνικό Κήπο, έτσι όπως τις διηγούνται αυτοί που πάτησαν το κλικ στον φακό.
Μπορεί τα γήπεδα που διεξάγεται το 23ο Παγκόσμιο Κύπελλο να απέχουν μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα από την Αθήνα, μπορεί τα παιδιά του Ιβάν Γιοβάνοβιτς να μην κατάφεραν να προκριθούν στο (για πρώτη φορά τόσο) διευρυμένο τουρνουά των 48 ομάδων, όμως η πόλη δε μένει πίσω σε μουντιαλικό vibe.
Μετατρέπεται από το Athens Photo World σε υπαίθρια γκαλερί, χάρις σε μια έκθεση με 121 εμβληματικές φωτογραφίες από το αρχείο του διεθνούς ειδησεογραφικού πρακτορείου Associated Press που είναι τοποθετημένες εδώ και λίγες μέρες στην περίφραξη του Εθνικού Κήπου, κατά μήκος των λεωφόρων Βασιλίσσης Σοφίας και Αμαλίας.
Μπορείτε να πάρετε μια γεύση από την παρακάτω επιλογή με στιγμιότυπα – έργα τέχνης, αλλά και, όπου ήταν δυνατό, και με την ιστορία των φωτογραφιών έτσι όπως τις διηγούνται αυτοί που τις τράβηξαν. Τους πετύχαμε να κατευθύνονται σε ΗΠΑ, Μεξικό και Καναδά για τις τρέχουσες υποχρεώσεις τους και τους ζητήσαμε να θυμηθούν τι είδαν, τι ένιωσαν και πώς αυτά τα pics έγιναν αθάνατα…
1950
1966
1974
1978
1982
1986
Άλλοι ήταν ένα καρέ πίσω, άλλοι ήταν ένα καρέ μπροστά. Ο μοναδικός, όμως, που συνέλαβε την ιστορική φάση ακριβώς την στιγμή που συνέβη ήταν ο μεξικάνος φωτορεπόρτερ Αλεχάντρο Οχέδα Καρμπαχάλ (απεσταλμένος της εφημερίδας El Heraldo de México). Το όνομά του, όμως, σχεδόν σβήστηκε από την ιστορία και χρειάστηκε να περάσουν πολλά χρόνια για να αποκατασταθεί η αλήθεια και να του αποδοθεί το credit που του αναλογούσε.
1994
Το Βάρος της Μοναξιάς
«Υπάρχουν εικόνες που παύουν να ανήκουν στην αθλητική δημοσιογραφία από τη στιγμή που αποτυπώνονται στο φιλμ. Γίνονται αρχέτυπα. Η φωτογραφία του Ρομπέρτο Μπάτζιο, με το κεφάλι σκυμμένο στο σημείο του πέναλτι του Pasadena Rose Bowl, είναι μία από αυτές: δεν αφηγείται την ιστορία της ήττας μιας ομάδας, αλλά μάλλον την απόλυτη μοναξιά του ήρωα. Η οπτική αντίθεση είναι σπαρακτική. Γύρω του η απεραντοσύνη ενός σταδίου γεμάτου κραυγές, τα εορταστικά χρώματα της Βραζιλίας, οι λάμψεις των φωτογραφικών μηχανών. Κι όμως, στο κέντρο του κάδρου, υπάρχει μόνο ένας άνθρωπος συρρικνωμένος από το βάρος μιας και μόνο στιγμής. Η «Θεϊκή Αλογοουρά», ο ίδιος ο άνθρωπος που είχε σύρει ένα ολόκληρο έθνος στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου με το υπέροχο παιχνίδι του, ξαφνικά βρίσκεται απογυμνωμένος, εύθραυστος και τρομερά ανθρώπινος» – Λούκα Μπρούνο
2002
2006
2006
Ο Βρυχηθμός του Βερολίνου
«Κάτω από τον καταγάλανο ουρανό του Βερολίνου, ο χρόνος σταματά για να γίνει θρύλος: το Παγκόσμιο Κύπελλο ανεβαίνει προς τα αστέρια, σηκωμένο από απλωμένα χέρια που φαίνεται να κουβαλούν την υπερηφάνεια ενός ολόκληρου έθνους. Σε αυτό το κουβάρι από μπλε φανέλες κι αχαλίνωτη χαρά, οι πληγές, οι τύψεις και τα δάκρυα του παρελθόντος διαλύονται σε έναν άχρονο, καθαρτικό θρίαμβο. Δεν είναι απλώς το τέλος ενός αγώνα. Είναι ακριβώς η στιγμή που το σθένος έντεκα ηρώων γίνεται η αιώνια λύτρωση ενός λαού, βάφοντας τη γερμανική νύχτα με τα χρώματα της αθανασίας» – Λούκα Μπρούνο
2010
Το γκολ-φάντασμα που έφερε το VAR
«Θέλω να είμαι ειλικρινής — όταν τράβηξα αυτή τη φωτογραφία από την πάνω κερκίδα του σταδίου στο Μπλουμφοντέιν της Νότιας Αφρικής, δεν κατάλαβα πλήρως τι είχα μόλις απαθανατίσει. Ο Λάμπαρντ απλώς σουτάρει και εγώ εστιάζω στο άλμα του τερματοφύλακα. Η μπάλα αρχίζει να αναπηδά ανάμεσα στο οριζόντιο δοκάρι και το πλαίσιο του τέρματος. Ο διαιτητής λέει ότι δεν ήταν γκολ — παρόλο που μου φάνηκε έτσι, αλλά δεν είχα και πολύ χρόνο να το σκεφτώ, οπότε ανέβασα την ακολουθία των φωτογραφιών στον υπολογιστή, ώστε ένας editor κάπου μακριά να επιλέξει ό,τι χρειαζόταν. Η θέση από τις κερκίδες σου δίνει τη δυνατότητα να έχεις πανοραμική εικόνα ολόκληρου του παιχνιδιού αλλά απαιτεί πολλή συγκέντρωση και δεν μπορείς να κάνεις διαλείμματα. Μόνο στο τέλος του ματς, συνειδητοποίησα ότι είχα φωτογραφίσει ένα φάντασμα — το περίφημο “γκολ φάντασμα”. Αυτή η εικόνα κι αυτή η στιγμή βοήθησαν το ποδόσφαιρο να αποδεχτεί τη χρήση της τεχνολογίας για την πρόληψη του ανθρώπινου λάθους» – Αλεσάντρα Ταραντίνο
2014
2014
Maracanazo II, το sequel 64 χρόνια μετά
«Ήταν μια τόσο ιστορική ήττα της Βραζιλίας στο Μπέλο Οριζόντε εκείνο το βράδυ. Ένα πραγματικό δράμα μέσα στην έδρα της κι από την άλλη πλευρά μια απροσδόκητα σαρωτική νίκη της Γερμανίας στον δρόμο για τον 4ο τίτλο της. Η Γερμανία σκόραρε 5 γκολ στο πρώτο ημίχρονο, αλλά εγώ καθόμουν στην απέναντι μακρινή γωνία, και στο δεύτερο ημίχρονο δεν υπήρχαν πλέον πολλοί πανηγυρισμοί όταν σκόραρε τα άλλα δύο γκολ από την πλευρά μου. Έτσι ήξερα ότι έπρεπε να παρατηρήσω τον πίνακα σκορ με το τελικό αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα στην οθόνη πάνω από τους βραζιλιάνους οπαδούς μιλούσε από μόνο του και δεν είναι τόσο μια αθλητική φωτογραφία, αλλά ένα ντοκουμέντο αυτού του πολύ ιδιαίτερου δράματος, που κανένας Βραζιλιάνος ή Γερμανός δεν θα ξεχάσει ποτέ» – Μάρτιν Μάισνερ
2018
Ο Καλπασμός
«Τράβηξα αυτή τη φωτογραφία με αργό κλείστρο προσπαθώντας να τονίσω την ταχύτητα του Κιλιάν Μπαπέ που είχε το ταχύτερο καταγεγραμμένο σπριντ σε εκείνο το Παγκόσμιο Κύπελλο. Η χρήση μιας αργής ταχύτητας κλείστρου είναι δύσκολη και δε χρησιμποιείται πολύ συχνά στο ποδόσφαιρο, αλλά νομίζω ότι σε αυτή τη συγκεκριμένη εικόνα και για αυτόν τον παίκτη λειτούρσγησε πολύ καλά.» – Πετρ Ντέιβιντ Γιόσεκ
2022
…And Justice for Japan
«Είχα την τύχη να καλύψω μερικά παιχνίδια στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Κατάρ, κυριολεκτικά σαν να τραβάω πασαρέλα, κάτι που μου έδωσε την ευκαιρία να τραβήξω μερικές φωτογραφίες με σχεδόν birds eye view. Στο παιχνίδι μεταξύ της Ιαπωνίας και της Ισπανίας αποφάσισα να παραμείνω στο δεύτερο ημίχρονο εκεί που έκανε επίθεση η Ιαπωνία και μπόρεσα να πιάσω μια πάσα που οδηγησε στο νικητήριο γκολ. Από τη μοναδική μου οπτική γωνία, φαινόταν πραγματικά ότι η μπάλα έμενε σε αναπήδηση εντός αγωνιστικού χώρου και αυτό την έκανε μια πολύ ιδιαίτερη εικόνα για την ομάδα της Ιαπωνίας» – Πετρ Ντέιβιντ Γιόσεκ
2022
Ω, τι πόνος!
«Αν έπρεπε να δώσω τίτλο σε αυτή τη φωτογραφία, θα την έλεγα… “τι πόνος!” … Τράβηξα αυτή τη φωτογραφία από μια θέση στο επίπεδο της μέσης γραμμής του γηπέδου. Είναι μια θέση στην οποία δεν είχα πάει ποτέ πριν, είναι κάπου που γενικά δεν πας, αλλά στην περίπτωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου είναι προσβάσιμη και προσφέρει μια εντελώς διαφορετική προοπτική σε σύγκριση με αυτή από την οποία έχουμε συνηθίσει να δουλεύουμε, δηλαδή τις γωνίες. Σε αυτήν την περίπτωση, η δράση πλησίασε πολύ κοντά και οι παίκτες δεν χωρούσαν καν στο καρέ μου, αλλά εξακολουθούσα να τραβάω για κάθε ενδεχόμενο – ποτέ δεν ξέρεις. Ωστόσο, η αδυσώπητη προσπάθεια του Μοχάμεντ Αλί Μπεν Ρομντάν της Τυνησίας να κερδίσει την μπάλα δημιούργησε αυτήν την σπάνια εικόνα, μαζί με κάποιες στιγμές πόνου για τον Γάλλο Ραντάλ Κόλο Μουάνι» – Αλεσάντρα Ταραντίνο
2022
Boys, Boys Boys…
«Αυτή είναι μία από τις αγαπημένες μου φωτογραφίες. Έχει όλα όσα κάνουν μια αθλητική εικόνα να ξεχωρίζει: δράση, αντίδραση και συναίσθημα. Ο προημιτελικός αγώνας του Μουντιάλ 2022 στο Κατάρ ανάμεσα σε Αργεντινή και Ολλανδία ήταν γεμάτος ένταση και νεύρα. Στο τελευταίο πέναλτι είχα εστιάσει στο κέντρο, περιμένοντας οποιαδήποτε αντίδραση των παικτών μέσα στο κάδρο μου. Ευχόμουν μόνο ένα πράγμα: να μη μου χαλάσει την εικόνα ο βοηθός διαιτητή που, ευτυχώς τελικά, εμφανίζεται ελάχιστα δεξιά. Η Αργεντινή κερδίζει, αλλά αντί για τον κλασικό πανηγυρισμό προς τον τερματοφύλακα, οι παίκτες αντιδρούν με χειρονομίες προς τους αντιπάλους τους. Εκεί κατάλαβα ότι είχα πραγματικά μια διαφορετική φωτογραφία» – Θανάσης Σταυράκης
2022
Ο Λίο στους ώμους της Αργεντινής. Όπως κάποτε ο Ντιέγο…
«Ήταν ένας πολύ έντονος τελικός μεταξύ Γαλλίας και Αργεντινής. Πολλά γκολ κι από τις δύο πλευρές, από τον Μέσι και φυσικά από τον Μπαπέ . Στα πέναλτι, η Αργεντινή τα κατάφερε και υπήρχαν πολλοί καλοί πανηγυρισμοί, αλλά όλοι περίμεναν μια φωτογραφία του Μέσι, του απόλυτου σούπερ σταρ. Έτσι, μετά από όλες τις τελετές, την παράδοση του κυπέλλου στον Μέσι ως αρχηγό και τις φωτογραφίες των νικητών στην εξέδρα, τα πράγματα έγιναν πολύ χαοτικά στον αγωνιστικό χώρο, με πολλούς αξιωματούχους και οικογένειες παικτών τριγύρω. Σε σημείο να μη διακρίνονται πια ούτε το κύπελλο, αλλά ούτε κι ο Μέσι. Φυσικά, οι φωτογράφοι δεν μπόρούσαμε να μπουμε στον αγωνιστικό χώρο ανά πάσα στιγμή. Νομίζαμε λοιπόν ότι το πάρτι τελείωσε και κάποιοι είχαν ήδη φύγει από το γήπεδο. Όμως, ξαφνικά, ο Μέσι εμφανίστηκε ξανά έξω στο πλήθος με το τρόπαιο κι έτρεξε στους οπαδούς της Αργεντινής στις εξέδρες. Το κρατούσε καθισμένος σε κάποιους ώμους πανηγυρίζοντας με τους οπαδούς, μια διαχρονική εικόνα για την οποία περιμέναμε σχεδόν μια ώρα μετά την πραγματική τελετή απονομής. Η φωτογραφία θυμίζει επίσης τον Μαραντόνα στους ώμους των άλλων με το τρόπαιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986 στο Μεξικό» – Μάρτιν Μάισνερ
«Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου: Η Ιστορία του σε εικόνες», μια έκθεση του Athens Photo World σε συνεργασία με το διεθνές ειδησεογραφικό πρακτορείο Associated Press (επιμέλεια: Θανάσης Σταυράκης – Τόνι Χικς) – 29 Μαϊου ως 31 Ιουλίου στην περίφραξη του Εθνικού Κήπου.
