Σημίτης: “Δεν προκάλεσε την κρίση στην ευρωζώνη η Ελλάδα”

Άρθρο-παρέμβαση του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη στον Guardian, με το οποίο επιχειρεί να απαντήσει σε όσους υποστηρίζουν ότι η ένταξη της Ελλάδας στην ευρωζώνη ήταν λάθος.

Ο Κ. Σημίτης παραδέχεται πως ναι μεν η Ελλάδα ήταν η “σπίθα” αλλά απλώς αποκάλυψε τις εγγενείς αδυναμίες εντός της ευρωζώνης, σημειώνει στο άρθρο που προσυπογράφει μαζί με τον καθηγητή στο οικονομικό τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών Γιάννη Στουρνάρα.

Στο άρθρο τονίζεται πως στα μέσα του 90′ η Ελλάδα έκανε μια τεράστια προσπάθεια για να ανταποκριθεί στα κριτήρια σύγκλισης, χρησιμοποιώντας όλα τα διαθέσιμα μέσα: τη δημοσιονομική, νομισματική και εισοδηματική πολιτική, καθώς και την ευρεία ιδιωτικοποίηση τραπεζών και των δημόσιων επιχειρήσεων.

Παράλληλα, σημειώνεται ότι η απόδοση της Ελλάδας ήταν θετική σε σχέση με τα άλλα κριτήρια σύγκλισης, όπως ο πληθωρισμός και το δημόσιο χρέος, ενώ τονίζεται ότι η απόφαση ένταξης της Ελλάδας στην ευρωζώνη ελήφθη έπειτα από ενδελεχή έλεγχο των οικονομικών στοιχείων της χώρας και με βάση τις εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής.

“Αξίζει να σημειωθεί πως παρά την αυστηρή δημοσιονομική και νομισματική πολιτική, η οποία ήταν απαραίτητη για να μειωθεί το έλλειμμα και πληθωρισμός οι ρυθμοί ανάπτυξης παρουσίασαν βελτίωση και από τα αρνητικά επίπεδα του 1993, το ΑΕΠ αυξήθηκε στο 4% στο τέλος της δεκαετίας του 1990 και παρέμεινε σε αυτό το επίπεδο μέχρι το 2007”, αναφέρεται επίσης.

Μεταξύ άλλων, τονίζεται πως όσοι ισχυρίζονται πως η Ελλάδα δεν έπρεπε να ενταχθεί στην ευρωζώνη επικαλούνται τρεις λόγους: Πρώτον, ότι η Ελλάδα παραποίησε οικονομικά στοιχεία, κάτι που δηλώνει κατά τους δύο αρθρογράφους αν όχι υποκρισία τουλάχιστον άγνοια καθώς ακόμα και με τα αναθεωρημένα στοιχεία το έλλειμμα του 1999 έφτασε στο 3,1% του ΑΕΠ από 2,5%, δηλαδή χαμηλότερο από τα αντίστοιχα αναθεωρημένα ελλείμματα των άλλων κρατών μελών, που αξιολογήθηκαν με βάση τα στοιχεία του 1997 και τα οποία οδήγησαν στην δημιουργία της Ευρωζώνης το 1999.

Το γεγονός ότι γινόταν συνεχής αναφορά για την Ελλάδα, αποδίδεται σε ευθύνες της κυβέρνησης της ΝΔ.

Ο δεύτερος λόγος είναι η υποτιθέμενη σπατάλη και τα υπερβολικά ελλείμματα. Αλλά οι κύριες αιτίες της κρίσης για την Ελλάδα και τις άλλες χώρες ήταν τα μεγάλα και διαρκώς αυξανόμενα ελλείμματα των λογαριασμών τους, η απώλεια της ανταγωνιστικότητάς τους, και το σημαντικότερο τα διαφορετικά επίπεδα ανάπτυξης του Βορρά με του Νότου και όχι η διοικητική ανικανότητα των ηγετών τους.

Τρίτος λόγος ήταν η καθυστερημένη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης και των θεσμών. Αλλά η ευρωζώνη δεν είναι ένα κλαμπ προηγμένων χωρών των οποίων τα κοινά συμφέροντα βρίσκονται σε αντίθεση με με εκείνα των χωρών που υστερούν. Αντίθετα, είναι ένα στάδιο της ανάπτυξης στην ένωση της οποίας σκοπός είναι  η διευκόλυνση της οικονομικής συνεργασίας μεταξύ των μελών της, να δημιουργήσει σχέσεις που ενισχύουν την κοινή προσπάθεια να αναπτυχθεί, να επιτευχθεί η σταδιακή σύγκλιση των οικονομιών τους και να αξιοποιήσουν καλύτερα τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται από κοινούς στόχους και η κατάργηση των συνόρων.

Δεδομένου ότι πρόκειται για ένα κοινό σχέδιο για την πρόοδο, ο σχεδιασμός της πρέπει να περιλαμβάνει τόσο τους ισχυρούς με τις δυνάμεις τους, όσο και τους λιγότερο ισχυρούς με τις αδυναμίες τους.

Τέλος,  υπογραμμίζεται ότι τα μέτρα σταθεροποίησης μετά τον Μάιο του 2010 έχουν βελτιώσει τα δημοσιονομικά και την ανταγωνιστικότητα, ωστόσο παράλληλα έχουν οδηγήσει σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση, καθώς και υψηλή ανεργία.

Όπως σημειώνουν, οι προβλέψεις του πρώτου Μνημονίου δεν ήταν ρεαλιστικές, “ακόμα και για χώρες με ισχυρότερες οικονομίες απ’ ότι η Ελλάδα”, ενώ δίνουν την αίσθηση ότι οι συνθήκες που έχουν επιβληθεί είναι μία τιμωρία, ώστε να διδαχθούν το μάθημα και άλλες χώρες.

Λαϊκίστικη