Στα 150 εκατ. ευρώ ετησίως η ετήσια “χασούρα” από τηλεπικοινωνιακές δαπάνες

Στο ποσό των 300 εκατομμυρίων ευρώ ανέρχεται κάθε χρόνο το κόστος των τηλεπικοινωνιακών δαπανών του δημοσίου, για τη μείωση των οποίων προωθείται νέο έργο, ύψους 628 εκατομμυρίων ευρώ, η εφαρμογή του οποίου εκτιμάται ότι θα φέρει μείωση… αρχής γενομένης από το 2017.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του “Βήματος”, το ελληνικό δημόσιο θα μπορούσε να εξοικονομεί κάθε χρόνο έως και 150 εκατ. ευρώ από την επαναδιαπραγμάτευση του κόστους των τηλεπικοινωνιακών του δαπανών, η ιστορία των οποίων ξεκινά το 2000, όταν μελέτη της τότε ειδικής γραμματείας της Κοινωνίας της Πληροφορίας, υποδείκνυε τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να μειωθούν εντυπωσιακά.

Πιο συγκεκριμένα, η “συνάθροιση της ζήτησης” σε έναν λογαριασμό, θα συγκέντρωνε τους χιλιάδες λογαριασμούς τηλεφωνίας, Internet και κινητών σε ένα ΑΦΜ, καθιστώντας αυτομάτως το κράτος τον μεγαλύτερο πελάτη των τηλεπικοινωνιακών παρόχων.

Από το 2017 και αν…

Χρειάστηκε να περάσει μία δεκαετία και να φτιαχτεί το “Σύζευξις Ι” για να συγκροτηθεί μία αρμόδια επιτροπή εκπροσώπων των μεγαλύτερων υπουργείων, προκειμένου να βρεθεί μία λύση στο άγνωστο, μέχρι τότε, κόστος των δαπανών επικοινωνιών και η πρώτη εικόνα των τηλεπικοινωνιακών δαπανών, τοποθετούσε τις δαπάνες στα 300 εκατ. ευρώ κατ’ έτος.

Ένα από τα προβλήματα της εποχής, ήταν η απουσία Μητρώου Κτιρίων που λύθηκε -εμμέσως και κατά προσέγγιση- από την απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων, η οποία έδειξε περίπου 50.000 κτίρια, ενώ το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους (ΓΛΚ) θεωρούσε ότι οι τηλεπικοινωνιακές δαπάνες ήταν μόλις 120 εκατ. ευρώ κατ’ έτος, αφού μόνον αυτές υπήρχαν στους συναφείς κωδικούς του προϋπολογισμού.

Μία τρίτη δυσκολία ήταν η αρχική απροθυμία των τηλεπικοινωνιακών παρόχων να κοινοποιήσουν τους λογαριασμούς των ΑΦΜ που ανήκαν στο δημόσιο, κάτι που κατέστη υποχρεωτικό από τον νόμο για την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση.

Σύμφωνα πάντα με το δημοσίευμα, το έργο της εν λόγω επιτροπής άρχισε να ατονεί με τον ανασχηματισμό του καλοκαιριού του 2011, όταν και η αρχική σκέψη, δηλαδή η διοχέτευση των 150 εκατ. ευρώ που θα εξοικονομούνταν κάθε χρόνο από τις δαπάνες υπέρ του έργου Fiber to the Home (οπτική ίνα στο σπίτι) εγκαταλείφθηκε.

Στην πορεία κατέστη πια φανερό ότι το δημόσιο αδυνατούσε να συμπεριφερθεί ως ο μεγαλύτερος πελάτης των τηλεπικοινωνιακών εταιριών και να ζητήσει μία διαφορετική αντιμετώπιση. Παράλληλα, όμως, είχε πια ωριμάσει η ιδέα της δημιουργίας του “Σύζευξις ΙΙ”, το οποίο προϋπολογίστηκε στα 628 εκατ. ευρώ, μοιράστηκε σε 21 μικρότερα έργα και έχει ορίζοντα έναρξης της λειτουργίας του το 2017.

Κι αυτό γιατί, όπως αναφέρουν στην εφημερίδα πηγές κοντά στην υπόθεση, μόνο η συμβασιοποίησή του “Σύζευξις ΙΙ” απαιτεί δύο με τρία χρόνια. Στη συνέχεια, θα πρέπει να περάσει από διακομματική επιτροπή και μετά από το Ελεγκτικό Συνέδριο, με αποτέλεσμα να καθυστερήσει κι άλλο με βεβαιότητα.

“Και όσο συμβαίνουν αυτά, το δημόσιο θα χάνει κάθε χρόνια 150 εκατ. ευρώ και ο μεγαλύτερος πελάτης της χώρας θα εξακολουθεί να αγοράζει υπηρεσίες από την λιανική”, σημειώνουν.