Χρηματιστήριο κάτω, δανεισμός πάνω, επιστολή ΙΟΒΕ στο Μαξίμου

 Οι έντονες πιέσεις στο χρηματιστήριο, η εκτίναξη του spread των 10ετών ομολόγων από το πρωί και η συνακόλουθη άυξηση του κόστους δανεισμού της χώρας, σε συνδυασμό με την απαισιόδοξη εκτίμηση του ΙΟΒΕ για την πορεία των διαρθρωτικών μέτρων, συνθέτουν το γκρίζο τοπίο της ελληνικής οικονομίας.

Στις 2 το μεσημέρι ο γενικός δείκτης του χρηματιστηρίου έσπασε το ψυχολογικό φράγμα των 2.000 μονάδων -την τελευταία γραμμή “αντίστασης” όπως την χαρακτηρίζουν οι αναλυτές- και βρισκόταν στις 1.970 μονάδες με απώλειες άνω του 3%,με την μεγαλύτερη πίεση να δέχονται οι τράπεζες, λόγω των εκτιμήσεων για ενδεχόμενη υποβάθμιση της χώρας,αλλά και της πιο άμεσης προοπτικής να μην δώσουν μερίσματα στους μετόχους. Ο δείκτης των τραπεζικών μετοχών, την ίδια ώρα βρισκόταν στο -5%.

Πρόκειται για την τρίτη συνεχόμενη πτωτική συνεδρίαση των τραπεζικών μετοχών με την Εθνική να  έχει καταγράψει αρνητικό σερί επτά συνεδριάσεων σε διάστημα δέκα ημερών και  έχει πιεστεί περισσότερο από κάθε άλλη μετοχή του κλάδου.

Τελικά στο κλείσιμό του ο Γενικός Δείκτης Τιμών κατάφερε να διατηρηθεί πάνω από το όριο των 2000 μονάδων, σημειώνοντας μικρή πτώση.

Το κόστος δανεισμού

Το κόστος δανεισμού σύμφωνα με το Reuters, εκτινάχθηκε το πρωί σε ύψος ρεκόρ.

Το spread στα 10ετή κρατικά ομόλογα, σκαρφάλωσε έως τις 311 μονάδες βάσης (3,11%), ενώ μεσούσης της κρίσης, το προηγούμενο ρεκόρ ήταν 306 μονάδες. Αξίζει να τονιστεί ότι η διαφορά απόδοσης έναντι των αντίστοιχων γερμανικών τίτλων στα τριετή ομόλογα έφθασε έως τις 405 μονάδες βάσης (4,05%) και στα διετή ως τις 393 μονάδες. Στα πενταετή, η διαφορά έφθασε μέχρι τις 358 μονάδες.

Το ασφάλιστρο κινδύνου (CDS) για τα ελληνικά 5ετή ομόλογα διαμορφώνεται επίσης σε νέο ιστορικό υψηλό, στις 358 μονάδες βάσης.

Η έκθεση του ΙΟΒΕ

Στην ανοικτή επιστολή του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών προς τον πρωθυπουργό, επισημαίνεται η δεινή θέση της ελληνικής οικονομίας,η οποία σύμφωνα με το ΙΟΒΕ έχει περιέλθει  σε ένα φαύλο κύκλο, υψηλών ελλειμμάτων και χαμηλής ανταγωνιστικότητας.

Αυτό -υποστηρίζει το ΙΟΒΕ “εντείνει τους κινδύνους αποσταθεροποίησης όχι μόνο του οικονομικού/ χρηματοπιστωτικού, αλλά και του πολιτικού / κοινωνικού συστήματος, η οικονομική κρίση κινδυνεύει να μετατραπεί σε κοινωνική κρίση και κρίση αξιών.

Επιχαίρει τη θεμελιώδη πολιτκή γραμμή του πρωθυπουργού “Ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε” ωστόσο αναφέρει, ότι οι συνθήκες επιβάλλουν άμεση δράση και λήψη μέτρων.

Το ΙΟΒΕ τονίζει ότι η μεγάλη εξάρτηση της χώρας από τον εξωτερικό δανεισμό δημιουργεί ασφυκτικές πιέσεις από τις διεθνείς αγορές, το διεθνή τύπο, αλλά και τους εταίρους μας στην Ευρωζώνη, οι οποίοες αντανακλούνται στα υψηλά ασφάλιστρα κινδύνου, που έχουν αυξήσει υπέρμετρα το κόστος του δανεισμού.

“οι οικονομικές κρίσεις οδηγούν είτε στην καταστροφή είτε στην αναζωογόνηση και την ανάταξη. Στην καταστροφή οδηγούν όταν υπάρχει αδράνεια ή / και εμμονή σε δογματικές αντιλήψεις, αντίθετες με την πραγματικότητα, την κοινή λογική και τις δυνάμεις της προόδου, της εξωστρέφειας και του ανταγωνισμού. Στην αναζωογόνηση και την ανάταξη οδηγούν όταν υπάρχει έγκαιρη προσαρμογή, καθώς και ρεαλιστική και ευέλικτη προσέγγιση στα προβλήματα” αναφέρεται στην επιστολή και προτάσεται η ανάγκη για δύο παράλληλες και άμεσες προσαρμογές: τη δημοσιονομική και αυτή της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Κάθε καθυστέρηση -επισημαίνεται- θα οδηγήσει σε ύφεση και ανεργία.

Το ΙΟΒΕ ζητά:

*Το άμεσο άνοιγμα όλων των κλειστών επαγγελμάτων
*Το άνοιγμα των αγορών που παραμένουν σε καθεστώς ρυθμιστικών παρεμβάσεων του κράτους
*Τη διευκόλυνση της ευελιξίας των επιχειρήσεων να κινούται σε διαφορετικούς κλάδους της  οικονομίας, με την δραστική περικοπή γραφειοκρατικών διαδικασιών.
*Το άνοιγμα των δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών στον ανταγωνισμό με τον ιδιωτικό  τομέα
*Με το άνοιγμα της ελληνικής οικονομίας στο διεθνή ανταγωνισμό την τεχνογνωσία και τα   επιχειρηματικά κεφάλαια.

Παράλληλα καθίστασται σαφές ότι το πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης έχει αναγκαίους αλλά φιλόδοξους στόχους και περιλαμβάνει ήδη πολλές απο τις προηγούμενες προτάσεις της επιστολής, ωστόσο κεντρικό ρόλο στη διαχείρηση της κρίσης έχει η πολιτική ηγεσία η οποία δεν πρέπει να αμφιταλαντεύεται και να καθυστερεί.