ΕΛ.Α.Σ.: Οι αλχημιστές του Μεγάρου Μαξίμου επιμένουν στα μαθηματικά του “Μπακαλόγατου”

«Οι αλχημιστές του Μεγάρου Μαξίμου επιμένουν στα μαθηματικά του “Μπακαλόγατου” προκειμένου να δικαιολογήσουν τις αλχημείες τους. Έτσι ο κ. Κοντογεώργης με μια αρκετά φλύαρη ανακοίνωση επιχείρησε εκ νέου χθες βράδυ να “κοστολογήσει” τον αφορισμό του στις προτάσεις της ΕΛ.Α.Σ.», σημειώνει ο Τομέας Οικονομικών του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα.

Ολόκληρη η ανακοίνωση της ΕΛ.Α.Σ

Οι αλχημιστές του Μεγάρου Μαξίμου επιμένουν στα μαθηματικά του “Μπακαλόγατου” προκειμένου να δικαιολογήσουν τις αλχημείες τους. Έτσι ο κ. Κοντογεώργης με μια αρκετά φλύαρη ανακοίνωση επιχείρησε εκ νέου χθες βράδυ να “κοστολογήσει” τον αφορισμό του στις προτάσεις της ΕΛ.Α.Σ.

Προσπαθήσαμε να διακρίνουμε μέσα στην αοριστολογία του, τυχόν ουσιαστικά σημεία αλλά δυστυχώς δεν τα καταφέραμε.

Ας τα δούμε ένα-ένα.

Καταρχάς, τα 6 δισ. δημοσιονομικού χώρου που στην προηγούμενη δήλωσή του θεωρούσε δεδομένα, τώρα υποβαθμίζονται σε ένα ρητορικό ερώτημα του τύπου «αν δεν σκοπεύει να τα διανείμει τότε γιατί τα επικαλείται;»
Του στυλ, είπαμε και μια ανοησία να περνάει η ώρα…

Επιχειρεί, μάλιστα, να τρομοκρατήσει τους πολίτες ότι μια δήθεν παραβίαση των δημοσιονομικών κανόνων θα μας ξαναφέρει στα μνημόνια. Θα του θυμίσουμε απλά ότι η κυβέρνηση που έβγαλε την Έλλαδα από τα μνημόνια ήταν η κυβέρνηση Τσίπρα, ενώ αυτή που την έβαλε, η κυβέρνηση της ΝΔ.

Το σημείο όμως που έχει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι αυτό που αφορά το θέμα του αναβαλλόμενου φόρου, όπου παρουσιάζει μια κινδυνολογία που θα αναμέναμε από έναν εκπρόσωπο των τραπεζών, όχι από έναν υφυπουργό της κυβέρνησης.

Κατανοούμε, βέβαια, τις προτεραιότητες, τόσο του ίδιου όσο και της κυβέρνησής του. Καλό θα ήταν όμως να καταλάβει ότι η απόσβεση του αναβαλλόμενου φόρου θα φέρει έσοδα στο δημόσιο ταμείο και όχι το αντίθετο. Δεν είναι «παροχή» όπως προσπάθησε να το παρουσιάσει αρχικά, αλλά πράξη αποκατάστασης δικαιοσύνης ώστε το δημόσιο να λαμβάνει φόρους, δηλαδή έσοδα από τις κερδοφόρες πια τράπεζες.

Σε ό,τι αφορά τα 2 δισ. των μισθολογικών αυξήσεων, δεν διστάζει να υπολογίσει ποσά που φαντάστηκε μόνος του σε κατηγορίες εργαζομένων που επίσης φαντάστηκε μόνος του. Και τελικά, όπως ομολογεί, το συνολικό κόστος που προκύπτει είναι 1,5 δισ. και όχι 2 δισ.

Λεπτομέρειες. Σε πεντακόσια εκατομμύρια θα κολλήσουμε τώρα;

Αλλά και για τη μείωση της τιμής του ρεύματος, τα γυρίζει, ισχυριζόμενος ότι «θα μετακυλιστεί το κόστος αλλού». Συμφωνούμε απόλυτα. Το κόστος θα μετακυλιστεί στα υπερκέρδη των εταιρειών ενέργειας και στα μπόνους των γαλάζιων στελεχών. Όχι όμως στον κρατικό προϋπολογισμό. Εκτός αν δεν καταλαβαίνει τη διαφορά.

Εν ολίγοις, ο κ. Κοντογεώργης λέει διαφορετικά πράγματα από αυτά της αρχικής του δήλωσης παραδεχόμενος, ουσιαστικά, ότι προσθέτει μήλα με πορτοκάλια. Πλεονάσματα, τραπεζικά κεφάλαια και κέρδη εταιρειών ενέργειας αθροίζονται σε έναν αχταρμά που προσπαθεί να δημιουργήσει εντυπώσεις. Μας θύμισε κάπως τα αλήστου μνήμης «300 δισ. που κόστισε το πρώτο εξάμηνο του 2015» (σε μια οικονομία με ΑΕΠ 170 δισ.)

Έχει μάλιστα και έναν επίλογο όπου επαναλαμβάνει τα γνωστά fake news που διαβάσαμε και στον απολογισμό, συμπεριλαμβανομένων των «600.000 θέσεων εργασίας». Θα του προτείναμε να ανατρέξει στα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και της Eurostat μήπως μάθει το σωστό νούμερο.

Σε κάθε περίπτωση δε μας φταίει σε τίποτα ο συμπαθέστατος Ζήκος, στην εξαιρετική ταινία ο «Μπακαλόγατος», αν η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει αποφασίσει να πορευτεί με αλχημείες και ψέματα, αδυνατώντας να υπερασπιστεί τα αποτελέσματα της πολιτικής της, κυρίως όμως αδυνατώντας να αντιπαρατεθεί στις προτάσεις μας.