Η συγκινητική ανάρτηση του Γιάνη Βαρουφάκη για τον Ανδρέα Μπρακούλια

Με μια πολύ προσωπική και συγκινητική ανάρτηση αποχαιρετά ο Γιάνης Βαρουφάκης τον Ανδρέα Μπρακούλια, στέλεχος του ΜέΡΑ25, ο οποίος έφυγε από τη ζωή.

“Συντριβή είναι η μόνη λέξη που εκφράζει το πώς νιώθω” γράφει ο επικεφαλής του ΜέΡΑ25.

“Μιλώντας προσωπικά, έχασα μια μορφή ανθρώπινη που έντεκα χρόνια τώρα μου δίνει ανάσες, δύναμη, αισιοδοξία. Έναν νέο άνθρωπο που πρωτοείδα τότε που φτιάχναμε από το μηδέν το DiEM25 στο Βερολίνο, τρία χρόνια πριν (μαζί με τον Ανδρέα) στήσουμε το ΜέΡΑ25 στην Ελλάδα. Το κόμμα μας ανέφερε ό,τι έπρεπε για το βιογραφικό του Ανδρέα μας – δεν υπάρχει λόγος να προσθέσω κάτι σε αυτό. Θα προσθέσω όμως κάτι πιο προσωπικό” προσθέτει.

Η ανάρτηση του Γιάνη Βαρουφάκη για τον Ανδρέα Μπρακούλια

«Συντριβή» είναι η μόνη λέξη που εκφράζει το πως νιώθω. Το ΜέΡΑ25 έχασε ίσως τον πιο σημαντικό του στυλοβάτη, συνοδοιπόρο, ακτιβιστή, επιστήμονα, άνθρωπο που ρούφαγε την λογοτεχνία και σκορπούσε κουράγιο, χαρά για την ζωή, αξιοπρέπεια και αξιοπιστία. Τον Ανδρέα Μπρακούλια.

Μιλώντας προσωπικά, έχασα μια μορφή ανθρώπινη που έντεκα χρόνια τώρα μου δίνει ανάσες, δύναμη, αισιοδοξία. Έναν νέο άνθρωπο που πρωτοείδα τότε που φτιάχναμε από το μηδέν το DiEM25 στο Βερολίνο, τρία χρόνια πριν (μαζί με τον Ανδρέα) στήσουμε το ΜέΡΑ25 στην Ελλάδα. Το κόμμα μας ανέφερε ό,τι έπρεπε για το βιογραφικό του Ανδρέα μας – δεν υπάρχει λόγος να προσθέσω κάτι σε αυτό. Θα προσθέσω όμως κάτι πιο προσωπικό.

Όλα αυτά τα χρόνια έχουν δει πολλά τα μάτια μου τα οποία δεν βοηθούν στην διατήρηση της αισιοδοξίας για την ανθρώπινη φύση. Παραγοντισμοί. Εγωκεντρισμοί. Προσωπικές ατζέντες. Πισώπλατα μαχαιρώματα. Είναι εύκολο στην πολιτική να χάσεις την εμπιστοσύνη στον Άνθρωπο. Ο Ανδρέας Μπρακούλιας ήταν από τους σπανιότατους ανθρώπους που σε βοηθούσε να την ξαναβρείς.

Ποτέ δεν θέλησε κάτι άλλο από εκείνο που το ΜέΡΑ25 χρειαζόταν από εκείνον. Ποτέ δεν του πέρασε από το μυαλό αρνητική σκέψη για κάποιαν ή κάποιον, ούτε καν όταν έπρεπε! Ήταν άνθρωπος χορτάτος – όχι επειδή δεν είχε ανάγκες αλλά επειδή τον γέμιζε η συνεισφορά, η χαρά της ανακάλυψης των ορίων της αλληλεγγύης, ο τρόπος με τον οποίο «επέβαλε» στους υπολογιστές του κόμματος να βοηθούν την προσπάθεια των μελών του. Τον συνέπαιρναν οι νέες επιστημονικές ανακαλύψεις και πως αυτές μπορούν να βοηθήσουν τους πολλούς, όχι τους λίγους. Τον ενθουσίαζε η λογοτεχνία, τον έτρεφε η επιστημονική φαντασία. Πέρναγε το ίδιο καλά με φίλους όπως και με τον εαυτό του. Ακόμα και ο τρόπος που έφυγε λέει πολλά: Πήγε, όπως κάθε καλοκαίρι, με το μικρό του Σουζούκι, στην Αν. Κρήτη να κατασκηνώσει στη σωστή παραλία για να κάνει σερφ σωστά, μόνος του αλλά γνωρίζοντας καλά πως θα έβρισκε εκεί παλιούς και θα έκανε νέους φίλους.

Μου είναι αδύνατον να φανταστώ να μπαίνω στα γραφεία μας της Πατησίων, να πηγαίνω σε εκδηλώσεις μας, χωρίς να αντικρύζω το χαμόγελό του.

Αυτή την Παρασκευή, 7 Αυγούστου, στις 12:30,στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών, αποχαιρετάμε τον Ανδρέα μας.