Με αφορμή το Συνέδριο της ΓΣΕΕ

Την Κυριακή ολοκληρώθηκε το 39ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ. Ωστόσο, όσα έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου και όσα ακολούθησαν έχουν ευρύτερη πολιτική σημασία για τους εργαζόμενους και τον λαό.

Το ψηφοδέλτιο της ΔΑΣ, που συγκρότησαν οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ μαζί με άλλους πρωτοπόρους αγωνιστές, κατέγραψε μια μεγάλη αύξηση, τη μεγαλύτερη σε σχέση με όλες τις άλλες παρατάξεις. Η ΔΑΣ πήρε 114 ψήφους (από 88 το 2023), 12 έδρες (από 11) με ποσοστό 26,57% (από 22,98%). Δηλαδή καταγράφει αύξηση 26 ψήφων, έλαβε μια έδρα παραπάνω και αύξησε το ποσοστό της κατά 3,60%.

Πρόκειται για το μεγαλύτερο ποσοστό της ΔΑΣ των τελευταίων δεκαετιών, που αποτυπώνει έμπρακτα ποια δύναμη μπαίνει μπροστά στους αγώνες των εργαζομένων, στην ανασύνταξη του εργατικού-συνδικαλιστικού κινήματος.

Τέτοιο στοιχείο αποτελεί, επίσης, ότι κατά τη διάρκεια του συνεδρίου μίλησαν, εκ μέρους της ΔΑΣ, νέοι συνδικαλιστές που δε βγήκαν ούτε από τον σωλήνα της συνδιαλλαγής με την εργοδοσία ούτε από τον σωλήνα των αμαρτωλών προγραμμάτων κατάρτισης, αλλά αναδείχτηκαν μέσα από μάχες με την εργοδοσία και την κυβέρνηση, για τα συμφέροντα των εργαζομένων. Μάχες στις οποίες συσπειρώθηκαν εκατοντάδες συνδικάτα και συνδικαλιστές που δεν συμφωνούν σε όλα με το ΠΑΜΕ, αλλά εκφράζουν μια γνήσια αγωνία για το πού πάει η κατάσταση, ποιο κίνημα μπορεί να ανατρέπει την αντεργατική πολιτική.

Αυτοί οι αντιπρόσωποι εκπροσωπούσαν τα συνδικάτα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, τα ζωντανά αγωνιστικά συνδικάτα που μπήκαν μπροστά, ξεπερνώντας την συμβιβασμένη πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, στις απεργιακές μάχες για το έγκλημα των Τέμπων, ενάντια στο 13ωρο και δεκάδες αγώνες σε κλάδους και χώρους δουλειάς, αλλά και στον αγώνα ενάντια στην εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο. Εμπλοκή που στη μία της όψη έχει τη μετατροπή της χώρας σε ορμητήριο των ιμπεριαλιστών και στην άλλη όψη έχει τα βάρη του πολέμου και της ακρίβειας, που φορτώνονται ξανά στα εργατικά-λαϊκά στρώματα, την ώρα που οι όμιλοι κολυμπάνε σε αμύθητα κέρδη.

Στις ειδήσεις και τους τίτλους αυτό που επικράτησε ήταν η πρωτιά της ΠΑΣΚΕ, της κυβερνητικής παράταξης του Παναγόπουλου, του ισόβιου και ελεγχόμενου για οικονομικά σκάνδαλα προέδρου της ΓΣΕΕ.

Κανένας εργαζόμενος δεν έχει να περιμένει τίποτα από αυτήν την ηγεσία, που τα “ένσημά” της τα έχει κολλήσει στην υπηρεσία των εργοδοτικών οργανώσεων και στις κυβερνήσεις.

Είναι η ηγεσία εκείνη, που με τη στήριξη και των δυνάμεων της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ/ Νέας Αριστεράς συμφώνησε μαζί με τον ΣΕΒ και την υπουργό Εργασίας, Ν. Κεραμέως, το πρόσφατο έκτρωμα, την ονομαζόμενη “Κοινωνική Συμφωνία” της ντροπής. Συνυπόγραψε δηλαδή το χτύπημα των κλαδικών Συμβάσεων, με στόχο να μπει φραγμός στις διεκδικήσεις των συνδικάτων και να συμπιεστούν οι κλαδικοί μισθοί στα επίπεδα του σημερινού άθλιου κατώτατου μισθού.

Είναι αυτή η ηγεσία που αρνήθηκε να καταδικάσει την ανθρωποσφαγή του λαού της Παλαιστίνης από το κράτος – τρομοκράτη του Ισραήλ, αλλά και άλλων λαών που δοκιμάζονται από τη θηριωδία του πολέμου, δικαιολογώντας την εμπλοκή της χώρας μας στο όνομα των “εθνικών στόχων” του κεφαλαίου, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ.

Πιο αποκαλυπτικό και με ευρύτερη πολιτική σημασία είναι, όμως, ποιοι επανατοποθετούν τον Παναγόπουλο στη θέση του προέδρου της ΓΣΕΕ. Κι αυτό γιατί η συγκεκριμένη εξέλιξη ήρθε ως αποτέλεσμα της στήριξης στον Παναγόπουλο από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Στελέχη της ΝΔ, που πριν λίγες ημέρες “σταύρωναν” τον ελεγχόμενο Παναγόπουλο και το ΠΑΣΟΚ, το οποίο πριν λίγο καιρό τον διέγραψε, ήρθαν …«εις σάρκαν μία» για πολλοστή φορά, ακόμα και στη σκιά του σκανδάλου της ηγεσίας της ΓΣΕΕ! Τόση αξία έχουν οι “τσαμπουκάδες” ανάμεσα σε Μητσοτάκη και Ανδρουλάκη. Δεν είναι η πρώτη φορά, άλλωστε, που συμπράττουν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στο συνδικαλιστικό κίνημα. Πολύ περισσότερο που η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ έχουν συγκυβερνήσει στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν, ενώ από κοινού έχουν ψηφίσει τρία μνημόνια, εκατοντάδες αντεργατικούς νόμους, μεταξύ αυτών και τον ν. Χατζηδάκη, που ουσιαστικά κατέργησε το 8ωρο…

Ορισμένοι αναρωτιούνται πώς και εκλέχτηκε ξανά ο Παναγόπουλος και πολλοί από αυτούς με ειλικρινές ενδιαφέρον. Η απάντηση βέβαια από τα ταξικά συνδικάτα είχε δοθεί καιρό πριν την διεξαγωγή του Συνεδρίου, καθώς η συνδικαλιστική μαφία είχε «μαγειρέψει»… πριν πεινάσει.

Σε μεγάλο βαθμό ο συσχετισμός αυτός είναι προϊόν νοθείας, στηρίζεται π.χ. σε Εργατικά Κέντρα περιφερειακών περιοχών, που χωρίς καμία δράση όλα αυτά τα χρόνια καταγράφουν μια τεράστια αύξηση συνδικαλιστικής συμμετοχής και αναπαραγωγής νόθων αντιπροσώπων. Είναι αυτός ο μηχανισμός που ήρθε πρόσφατα στη δημοσιότητα, με αφορμή το σκάνδαλο της υπεξαίρεσης των ευρωπαϊκών προγραμμάτων, για το οποίο ελέγχεται ο συνταξιούχος πρόεδρος της ΓΣΕΕ. Οι δυνάμεις της ΔΑΣ έχουν δώσει δεκάδες φορές στοιχεία για τον συγκεκριμένο μηχανισμό, το ίδιο έκαναν και τώρα.

Στο συνέδριο της ΓΣΕΕ, ο πρόεδρός της δεν έβγαλε άχνα για την απεργία της Πρωτομαγιάς που φέτος μάλιστα συμπληρώνονται 140 χρόνια από την εξέγερση του Σικάγο. Όμως, βρήκε την ευκαιρία να προβεί σε ένα αισχρό, αντικομμουνιστικό παραλήρημα, χρυσαυγίτικης κοπής, επιχειρώντας να μαγαρίσει ακόμα και τους 200 κομμουνιστές της Καισαριανής.

Καθόλου τυχαία οι άνθρωποι των κυβερνήσεων και της εργοδοσίας ενοχλούνται από τη δράση του ΚΚΕ, τις θέσεις του, τις εκτιμήσεις του, την πολιτική του πρόταση, που είναι η μόνη που μπορεί να δώσει διέξοδο υπέρ των εργατικών – λαϊκών συμφερόντων. Είναι αυτή η δράση που έχει αποκαλύψει την ηγεσία της ΓΣΕΕ, που την έχει φθείρει πλατιά στους εργαζόμενους και τον λαό.

Ο ελεγχόμενος πρόεδρος της ΓΣΕΕ με όσα αισχρά είπε σε βάρος του ΚΚΕ, του ΠΑΜΕ, των κομμουνιστών και αγωνιστών συνδικαλιστών απηχούσε τη φωνή και τον «τρόμο» των αφεντικών του.

Το ελπιδοφόρο στοιχείο της ανόδου των δυνάμεων της ΔΑΣ αποτελεί συνέχεια θετικών αποτελεσμάτων στα μεγαλύτερα Εργατικά Κέντρα της χώρας, στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, στον Πειραιά, στην Πάτρα, στη Λάρισα, στα Γιάννενα, στην Εύβοια, στη Λιβαδειά, καθώς και σε μεγάλες Ομοσπονδίες, όπως των Ιδιωτικών Υπαλλήλων. Αυτά τα αποτελέσματα ήρθαν ως συνέπεια της μεγάλης προσπάθειας που καταγράφουν χιλιάδες νέες και νέοι, πρωτοπόροι συνδικαλιστές στους χώρους δουλειάς, εκατοντάδες σωματεία, που δε συμβιβάζονται με τη λογική του μικρότερου κακού, με τη μοιρολατρία και την ανάθεση. Πρωταγωνιστούν στη δύσκολη πορεία οργάνωσης της εργατικής τάξης στα σωματεία, στην οργάνωση της πάλης για τα συμφέροντά της, μακριά από το δηλητήριο του κοινωνικού εταιρισμού και της ταξικής συνεργασίας. Αποτέλεσμα αυτής της κοπιαστικής προσπάθειας κόντρα στην εργοδοσία, αλλά και τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό, ήταν και η μεγάλη σύσκεψη που οργάνωσε το ΠΑΜΕ, πριν το συνέδριο της ΓΣΕΕ, στην Καισαριανή, με τη συμμετοχή 720 συνδικάτων και 2.000 συνδικαλιστών, της μεγαλύτερης που έχει πραγματοποιηθεί ποτέ στη χώρα.

Η μάχη για την ανασύνταξη του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος σε κατεύθυνση ρήξης με το μεγάλο κεφάλαιο και την εξουσία του είναι η μάχη που μπορεί να δώσει ανάσα στους εργαζόμενους που ασφυκτιούν στους σημερινούς όρους δουλειάς και ζωής. Είναι η μάχη που δίνουν καθημερινά στελέχη και μέλη του ΚΚΕ στους χώρους δουλειάς μαζί με χιλιάδες αγωνιστές συνδικαλιστές. Ο δρόμος, για να νικιέται η απογοήτευση και η μοιρολατρία, που καλλιεργούν οι δυνάμεις του συστήματος, είναι ο δρόμος της οργάνωσης στα σωματεία, ο αγώνας για την παραπέρα αλλαγή των συσχετισμών στο συνδικαλιστικό κίνημα. Σε αυτόν τον δρόμο δίνονται και οι απαντήσεις στο πώς και αν μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα υπέρ των εργαζομένων, προβληματισμός που επικρατεί σε μεγάλα τμήματα του λαού μας. Όλοι στη μάχη για την επιτυχία της Πρωτομαγιάτικης απεργίας! Στους δρόμους του αγώνα καταγράφεται ο πραγματικός συσχετισμός δύναμης. Εκεί οι εργαζόμενοι -για άλλη μια φορά- θα απομονώσουν τους εργατοπατέρες πλημμυρίζοντας τις απεργιακές συγκεντρώσεις των συνδικάτων.