Μία νύχτα για τον Γιάννη Αρτόπουλο: Οι τεχνικοί διεκδικούν ασφάλεια στη σκηνή

Στις 24 Μαΐου, η Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων θα γεμίσει μουσική, μνήμη και αλληλεγγύη. Το Σωματείο Τεχνικών Απασχολούμενων σε Ζωντανές Οπτικοακουστικές Εκδηλώσεις (Σ.Τ.Α.Ζ.Ο.Ε.) και το Σωματείο Ελλήνων Τεχνικών Θεάτρου (Σ.Ε.Τ.Θ.), μαζί με όλη την οικογένεια του ελληνικού τραγουδιού διοργανώνουν μια μοναδική συναυλία αφιερωμένη στον τεχνικό ήχου Γιάννη Αρτόπουλο.

Ο Γιάννης έχασε τη ζωή του το καλοκαίρι του 2025, στον δρόμο εν ώρα εργασίας, πηγαίνοντας από την μια συναυλία στην άλλη, ακολουθώντας το ασφυκτικό πρόγραμμα της περσινής καλοκαιρινής συναυλιακής σεζόν.
Πίσω από μια μεγάλη παραγωγή, υπάρχουν εκατοντάδες εργαζόμενοι που συντελούν στην πραγματοποίηση της. Ο Γιάννης Αρτόπουλος ήταν ένας από αυτούς, που λόγω των συνθηκών εργασίας και της έλλειψης ξεκούρασης δεν θα γυρίσει πίσω στην οικογένεια του.

Τι λένε οι διοργανωτές της μεγάλης αυτής συναυλίας στο NEWS 24/7

Οι διοργανωτές της συναυλίας αναφέρουν στο NEWS 24/7 πως “δυστυχώς η ιδέα γεννήθηκε από την ανάγκη. Ο Γιάννης ήταν συνάδελφος, ηχολήπτης που έχασε τη ζωή του ενώ οδηγούσε το βανάκι της δουλειάς. Ο Γιάννης έχασε τη ζωή του εν ώρα εργασίας, λόγω κακών συνθηκών εργασίας, κούρασης και πίεσης. Ο θάνατός του θεωρήθηκε τροχαίο αντί για εργατικό δυστύχημα.

Εδώ και πολύ καιρό προσπαθούμε να εστιάσουμε την προσοχή του κόσμου στις κακές συνθήκες εργασίας που πολλές φορές επικρατούν στο θέαμα ακρόαμα λόγω της πίεσης και της υποστελέχωσης. Και δυστυχώς ο θάνατος του Γιάννη είναι ακόμα ένας σε μια μακάβρια λίστα”.

Πώς ανταποκρίθηκε ο καλλιτεχνικός κόσμος στο κάλεσμα για τη συναυλία; Ήταν αυτονόητη αυτή η συσπείρωση;

Σίγουρα υπάρχει μια πολύ καλή ανταπόκριση από τους καλλιτέχνες και θέλουμε πραγματικά να τους ευχαριστήσουμε και αυτούς και όσους συνέβαλαν για αυτή τη συναυλία.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ, γενικότερα, σε όλη την ομάδα των εθελοντών που στηρίζουν τη δράση αυτή. Στους μουσικούς, τεχνικούς, στην ομάδα επικοινωνίας, στους γραφίστες, στους ηθοποιούς και μοντέρ για το βίντεο. Η βοήθεια τους είναι πολύτιμη.

Δεν ήταν αυτονόητο το ότι θα ανταποκριθούν στο κάλεσμά μας. Αλλά είναι σημαντική η στήριξή τους γιατί μας δείχνει έμπρακτα ότι ο σκοπός μας είναι σημαντικός και αναγνωρίζουν την αναγκαιότητά του οι συνάδελφοί μας. Πέρα από αυτό, η στήριξή τους θα μας βοηθήσει να φτάσουμε ακόμα πιο μακριά το μήνυμά μας.

Πέρα από τη συγκίνηση και τη μνήμη, τι προσδοκάτε να αλλάξει ουσιαστικά μετά από αυτή την πρωτοβουλία;

Θέλουμε να αλλάξουν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες εργαζόμαστε. Αυτός είναι πάντα ο στόχος. Παρόλα αυτά, με αυτή τη συναυλία ελπίζουμε να υπάρξει και μια γνώση της κατάστασης και ευαισθητοποίησης του κοινού. Όλα όσα υπερασπιζόμαστε δεν αφορούν μόνο εμάς, αλλά αφορούν και το κοινό. Είναι μέλημά μας και η δική σας ασφάλεια πέρα από τη δικιά μας.

Θέλουμε να καταλάβει ο κόσμος πως ένα σκηνικό ή ένας χώρος για να στηθεί απαιτείται συγχρονισμός πολλών κλάδων και παραγόντων. Αυτό σημαίνει πως η ασφάλεια μας κρίνεται στη λεπτομέρεια. Θέλουμε λοιπόν να υπάρξει η κατανόηση αυτή έτσι ώστε να έχουμε και το κοινό ως σύμμαχό μας για να αλλάξει αυτή η νόρμα. Να μην εργαζόμαστε πλέον σε συνθήκες επισφάλειας.

Πόσο συχνά συμβαίνουν αντίστοιχα περιστατικά στον χώρο των τεχνικών και γιατί, κατά τη γνώμη σας, δεν αναδεικνύονται όσο θα έπρεπε;

Γενικά κάθε χρόνο παρατηρούμε τέτοια περιστατικά, κυρίως την θερινή περίοδο που το πρόγραμμα μας πιέζει περισσότερο. Υπάρχει ανάγκη για όλο και πιο περίπλοκες και φαντασμαγορικές παραγωγές. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει μεγαλύτερη πίεση και μεγαλύτερη ανάγκη για εξειδίκευση, χωρίς αυτό να σημαίνει πως εκσυγχρονίζονται και τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας.

Ένα ακόμα από τα βασικά μας πρόβλημα αυτή τη στιγμή είναι ότι δεν ακουγόμαστε όταν μιλάμε για αυτό το ζήτημα και δεν υπάρχουν έλεγχοι. Δεν υπάρχει δηλαδή η απαραίτητη αναγνώριση της επικινδυνότητας. Δυστυχώς ενώ η δουλειά μας είναι ένα από τα βασικότερα σημεία για το στήσιμο μιας παραγωγής, εμείς συνεχίζουμε να παραμένουμε αόρατοι.

Ποιες είναι σήμερα οι μεγαλύτερες ελλείψεις σε επίπεδο ασφάλειας και συνθηκών εργασίας στις ζωντανές παραγωγές;

Σίγουρα οι ελλείψεις τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε είναι πολλά και διαφορετικά. Από άποψη ελλείψεων σίγουρα ένα από τα βασικά είναι η έλλειψη του απαραίτητου πλαισίου κανόνων που θα διασφαλίζει την υγεία και την ασφάλεια, αλλά σίγουρα επηρεαζόμαστε και από την έλλειψη ανθρωπίνου δυναμικού.

Το βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε σήμερα είναι ότι η φωνή μας δεν ακούγεται από την Πολιτεία και ιδιαίτερα από το Υπουργείο Εργασίας, αλλά και την Επιθεώρηση Εργασίας, όταν αναδεικνύουμε αυτά τα ζητήματα. Παρατηρείται έλλειψη ουσιαστικών ελέγχων και δεν υπάρχει η αναγκαία αναγνώριση της επικινδυνότητας της εργασίας μας. Δυστυχώς, συχνά δεν λαμβάνουμε την απαιτούμενη ανταπόκριση, με αποτέλεσμα το ζήτημα της ασφάλειας να επαφίεται τελικά στη δική μας ευθύνη.

Το ασφυκτικό πρόγραμμα των συναυλιών φαίνεται να είναι κρίσιμος παράγοντας. Υπάρχει τρόπος να αλλάξει αυτό το μοντέλο;

Ένα πρώτο βήμα, αλλά σημαντικό είναι να καταπολεμηθεί η υποστελέχωση. Υπάρχει η αντίληψη ότι από τη στιγμή που «βγαίνει» η δουλειά τότε δεν χρειαζόμαστε παραπάνω κόσμο. Στην πραγματικότητα όμως, υπάρχει πολύ μεγάλη πίεση γύρω από τους χρόνους άρα και η καταπόνηση είναι μεγάλη. Πρώτο μέλημά μας λοιπόν είναι αυτό. Να υπάρξουν ανθρώπινα ωράρια και προγράμματα εργασίας.

Ο βασικότερος τρόπος να αντιμετωπιστεί αυτό είναι να μειωθεί η ασφυκτικότητα του προγράμματος. Είναι πολύ επικίνδυνο ο ίδιος άνθρωπος που στήνει μια συναυλία σε μια πόλη, δουλεύει κατά τη διάρκεια της συναυλίας, ξεστήνει, μετά να φεύγει για μια άλλη πόλη και μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο να μην έχει κοιμηθεί και να έχει στήσει και ξεστήσει δύο φορές.

Υπάρχει επαρκής θεσμικός έλεγχος ή η ευθύνη μετακυλίεται κυρίως στους ίδιους τους εργαζόμενους;

Δυστυχώς δεν υπάρχει επαρκής θεσμικός έλεγχος. Δύσκολα η Επιθεώρηση Εργασίας θα επισκεφτεί μια συναυλία ή μια εξωτερική παραγωγή (γύρισμα, θέατρο κλπ.) για να ελέγξει αν τηρούνται τα μέτρα για την υγεία και την ασφάλεια. Και για αυτό οι έλεγχοι είναι και από τα μεγαλύτερα αιτήματά μας. Ίσως εάν υπάρξει μεγαλύτερη πίεση από αυτή τη πλευρά, τότε αυτά τα ζητήματα να αρχίζουν να αντιμετωπίζονται με μεγαλύτερη σοβαρότητα.

Συνεχώς μετακυλίεται η ευθύνη σε εμάς τους ίδιους. Πολλές παραγωγές για παράδειγμα δεν μας δίνουν τον απαραίτητο εξοπλισμό ασφαλείας που απαιτείται για συγκεκριμένες δουλειές και πρέπει εμείς οι ίδιοι να προνοήσουμε. Η περίπτωση του Γιάννη είναι ένα ακόμα χαρακτηριστικό παράδειγμα μετακύλισης ευθυνών. Ο Γιάννης οδηγούσε το βαν της παραγωγής και αντί ο θάνατος του να θεωρηθεί εργατικό δυστύχημα, η Επιθεώρηση Εργασία τον κατέγραψε ως τροχαίο.

Με ποιον τρόπο θα στηριχθεί πρακτικά η οικογένεια του Γιάννη Αρτόπουλου μέσα από τη διοργάνωση;

Στόχος μας είναι να πάει όσο πιο καλά γίνεται η συναυλία αυτή για να μπορέσουμε να βοηθήσουμε την οικογένεια του Γιάννη έτσι τα έσοδα από τη συναυλία θα διατεθούν στην οικογένεια.
Γι’ αυτό απευθύνουμε ένα ανοιχτό κάλεσμα για την επιτυχία της Συναυλίας.
Προσπαθούμε με κάθε μεσο για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα!!!

Σκοπεύετε αυτή η συναυλία να αποτελέσει αφετηρία για μια πιο μόνιμη διεκδίκηση στον χώρο;

Πριν από μερικούς μήνες υπογράψαμε διακήρυξη για την υγεία και ασφάλεια στην εργασία. Ήταν μια πρωτοβουλία των σωματείων του κλάδου και είχε ως στόχο να αλλάξει τις συνθήκες εργασίας μας. Από εδώ και έπειτα ένας πρώτος στόχος μας είναι η τήρηση της διακήρυξης και η επέκταση της σε όλους τους συναφείς κλάδους. Το λέμε επανειλημμένα, θα κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας για να μην δούμε άλλα εργατικά ατυχήματα.

Με έναυσμα τη διακήρυξη θέλουμε να ξεκινήσουμε εκπαιδευτικές διαδικασίες για την ασφάλεια. Θέλουμε να πιέσουμε και να δείξουμε πως δεν είμαστε αναλώσιμοι. Ο βασικός στόχος είναι πάντα η σύναψη Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Αύτη εξάλλου ήταν η μόνιμη διεκδίκησή μας.

Δεν γίνεται από τη μία να πιεζόμαστε για όλο και πιο περίπλοκα θεάματα, σκηνικά κλπ και από την άλλη να μην μπορούμε να εξασφαλίσουμε ούτε το κατώφλι της αξιοπρέπειας για τη ζωή μας. Θεωρούμε λοιπόν πως η Συλλογική Σύμβαση θα βοηθήσει προς αυτή τη κατεύθυνση, τη ρύθμιση δηλαδή των συνθηκών εργασίας και αμοιβής.

Ποια είναι τα επόμενα βήματα που θεωρείτε αναγκαία για να μπει επιτέλους ένα σαφές πλαίσιο ασφάλειας στο θέαμα-ακρόαμα;

Όπως προαναφέραμε σίγουρα το βασικό βήμα αυτή τη στιγμή είναι η επαναφορά του θεσμού των συλλογικών συμβάσεων εργασίας από την Πολιτεία. Οι έλεγχοι είναι σίγουρα πολύ σημαντικοί για αυτή μας την προσπάθεια άλλα θα πρέπει να γίνονται με ένα συστηματοποιημένο τρόπο.

Είναι αναγκαίο να αναγνωριστεί η επικινδυνότητα του επαγγέλματος, προφανώς με όσες νομοθετικές ρυθμίσεις απαιτούνται.

Αυτή η βραδιά δεν είναι απλώς μια συναυλία. Είναι μια πράξη μνήμης και τιμής για έναν άνθρωπο που υπηρέτησε με πάθος τη μουσική και τις παραστάσεις. Είναι ένα ηχηρό μήνυμα για τη σημασία της ασφάλειας στον χώρο εργασίας, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της συλλογικής ευθύνης.

Στη σκηνή θα εμφανιστούν οι (όχι σειρά εμφάνισης):

Μελίνα Ασλανίδου
Μυρτώ Βασιλείου
Φωτεινή Δάρρα
Δραμαμίνη
Μαρία Κηλαηδόνη
Δημήτρης Μυστακίδης
Γιώτα Νέγκα
Γιώργος Νταλάρας
Απόστολος Ρίζος
Το Σφάλμα
Ελένη Τσαλιγοπούλου
Τσοπάνα Rave
Υπόγεια Ρεύματα
Locomondo
Sadahzinia