Συγκλονίζει ο Μιχάλης Συριόπουλος: “Είχαμε παιδιά με σημάδια από σβησμένα τσιγάρα στο σώμα τους”
Διαβάζεται σε 3'
Ο Μιχάλης Συριόπουλος θυμήθηκε τα χρόνια που εργαζόταν σε κατασκηνώσεις με παιδιά που προέρχονταν από δύσκολα περιβάλλοντα.
- 13 Οκτωβρίου 2026 18:33
Άγνωστες και ιδιαίτερα σκληρές εμπειρίες από την περίοδο που εργαζόταν σε κατασκηνώσεις περιέγραψε ο Μιχάλης Συριόπουλος, προκαλώντας την έκπληξη και τη συγκίνηση των παρουσιαστών της εκπομπής «Πρωίαν σε Είδον».
Ο ηθοποιός βρέθηκε το πρωί της Τρίτης 13 Οκτωβρίου 2026 στο πλατό της εκπομπής της ΕΡΤ, όπου συνομίλησε με τον Φώτη Σεργουλόπουλο και την Τζένη Μελιτά, με αφορμή τη θεατρική παράσταση «Χώρισέ με ΑΕ και ΣΙΑ», στην οποία πρωταγωνιστεί. Στη διάρκεια της συνέντευξης μίλησε για την καλλιτεχνική του διαδρομή και τη μετακίνησή του από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα, ενώ η συζήτηση έφτασε και στα χρόνια που εργαζόταν σε κατασκηνώσεις.
Εκεί, ο Μιχάλης Συριόπουλος θυμήθηκε παιδιά που φιλοξενούνταν στις εγκαταστάσεις και προέρχονταν από δύσκολα περιβάλλοντα, έχοντας, όπως περιέγραψε, εμφανή σημάδια σωματικής κακοποίησης.
«Δούλευα από τα 13 μου σε κατασκηνώσεις. Είχα παιδάκια για δύο περιόδους και μετά ΚΑΠΗ. Με είχαν βαφτίσει και γυμναστή τους, τούς έκανα την πρωινή γυμναστική, ελάχιστα πράγματα. Αυτά τα χρόνια που σας λέω τώρα είναι τόσο διαφορετικά σε σχέση με τώρα. Εμείς εκεί είχαμε παιδιά της Πρόνοιας, παιδιά από ιδρύματα, κακοποιημένα, που δούλευαν σε τσίρκο, που είχαν στο σώμα τους σημάδια από σβησμένα τσιγάρα. Και εμείς δεν είχαμε την απαραίτητη εκπαίδευση. Ήταν άλλα χρόνια», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο ηθοποιός εξήγησε πως εκείνη την εποχή η φροντίδα των παιδιών στηριζόταν σε μεγάλο βαθμό στο ένστικτο και την αγάπη των ανθρώπων που βρίσκονταν δίπλα τους, καθώς οι συνθήκες και οι πρακτικές ήταν διαφορετικές από τις σημερινές.
«Δουλεύαμε πολύ με ένστικτο και αγάπη στα παιδιά αυτά. Πλέον αυτό γίνεται μόνο από ανθρώπους που έχουν μία σχετική κατάρτιση. Ήταν εντελώς άλλα χρόνια», σημείωσε.
Ιδιαίτερα έντονα έχουν μείνει στη μνήμη του και τα περιστατικά κατά την επιστροφή των παιδιών, όταν ολοκληρωνόταν η παραμονή τους στην κατασκήνωση. Όπως περιέγραψε, η εικόνα ενός οχήματος τσίρκου που έφτανε για να τα παραλάβει ήταν κάτι που δύσκολα μπορούσε να πιστέψει κανείς.
«Έχω πολύ ωραίες στιγμές από τέτοια παιδιά. Αλλά όταν είχαμε την υποχρέωση να επιστρέψουμε αυτά τα παιδιά στον Λευκό Πύργο, ήταν πολύ περίεργο που τα παραλάμβανε μία κλούβα από τσίρκο. Το έβλεπες και δεν το πίστευες», εξομολογήθηκε.
