Blonde: Γιατί το Netflix δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα την ακραία βιογραφία της Μέριλιν Μονρόε
ΑΠΑΙΤΗΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ

Blonde: Γιατί το Netflix δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα την ακραία βιογραφία της Μέριλιν Μονρόε

Ρωτήσαμε τον σκηνοθέτη Άντριου Ντόμινικ ποια είναι η αλήθεια για την ήδη πολυσυζητημένη ταινία.

Η πρώτη αναφορά για τη συμφωνία έγινε πίσω στο 2016. «Το Netflix κάνει επιτέλους την ταινία πραγματικότητα», γράφει το indieWire, αναφερόμενο στο πάθος ετών του σκηνοθέτη Άντριου Ντόμινικ να γυρίσει μια βιογραφία της Μέριλιν Μονρόε με βάση το βιβλίο της Τζόις Κάρολ Όουτς.

Η ταινία πράγματι γυρίστηκε, με την Άνα ντε Άρμας στο ρόλο της εμβληματικής Μέριλιν - μια ιδιόμορφη επιλογή οπωσδήποτε, όμως σταδιακά στις επιλογές της ηθοποιού διακρίνουμε τα τελευταία χρόνια και διάθεση για απρόσμενες στροφές αλλά και μια απογειωτική αφοσίωση στις ερμηνείες της. Θυμηθείτε ας πούμε πώς έκλεψε την παράσταση στο No Time to Die με έναν ρόλο λίγων μόλις λεπτών. Κι ας μην ξεχνάμε πως φέτος αναμένεται επίσης η κυκλοφορία του old school ψυχολογικού θρίλερ Deep Water, που γύρισε με τον Μπεν Άφλεκ το διάστημα που οι δυο τους είχαν συνδεθεί και ερωτικά.

«Έπεσα στο πάτωμα. Δε μπορούσα να το πιστέψω. Η Άνα είχε εξαφανιστεί τελείως. Ήταν η Μέριλιν». Με αυτά τα λόγια θαυμασμού σχολίασε την ερμηνεία της ντε Άρμας η Τζέιμι Λι Κέρτις, της οποίας ο πατέρας Τόνι Κέρτις συμπρωταγωνιστούσε με την Μέριλιν στο κλασικό φιλμ Μερικοί Το Προτιμούν Καυτό. Σύμφωνα με φήμες, την ταινία έχει δει κι ο διευθυντής του Φεστιβάλ Καννών, Τιερί Φρεμό, ο οποίος την επιθυμεί διακαώς για τη διοργάνωση. Είναι λοιπόν πραγματικότητα: Το φιλμ ολοκληρώθηκε, και το Netflix φαίνεται να έχει στα χέρια του κάτι πολύ ξεχωριστό.

Το βιβλίο Blonde της Τζόις Κάρολ Όουτς.
Το βιβλίο Blonde της Τζόις Κάρολ Όουτς.

Τότε γιατί η ταινία μοιάζει κλεισμένη στο συρτάρι εδώ και σχεδόν δύο χρόνια; Η Κέρτις είδε την ταινία τον Φεβρουάριο του ‘20. Ο Φρεμό ήθελε το φιλμ για τις περσινές Κάννες. Η ίδια η συγγραφέας, Τζόις Κάρολ Όουτς είδε μια πρώτη εκδοχή τον Αύγουστο του ‘20, δηλώνοντας μάλιστα πως «είναι εκπληκτικό, εντυπωσιακό, πολύ ενοχλητικό… δεν είμαι σίγουρη πως άντρας σκηνοθέτης έχει πετύχει ποτέ κάτι σαν αυτό».

Κι όμως, οι μήνες περνούσαν. Ο φεστιβαλικός κύκλος ολοκληρώθηκε. Η ταινία δεν είχε ημερομηνία κυκλοφορίας. Θα αποτελούσε μια ύστερη προσθήκη στην οσκαρική κούρσα ίσως; Μοιάζει στα χαρτιά για ένα από αυτά τα φιλμ που το Netflix χρηματοδοτεί στην προσπάθειά του να μαζέψει Όσκαρ. Μια βιογραφία της Μέριλιν Μονρόε από τον εξαιρετικό σκηνοθέτη του φιλμ Η Δολοφονία του Τζέσε Τζέιμς από τον Δειλό Ρόμπερτ Φορντ και του ανατριχιαστικού ντοκιμαντέρ για τον Νικ Κέιβ, One More Time with Feeling;

Κι όμως, κι όμως.

ΟΙ ΜΗΝΕΣ ΠΕΡΝΟΥΝ, Η ΤΑΙΝΙΑ ΑΠΟΥΣΙΑΖΕΙ

Ο σκηνοθέτης Άντριου Ντόμινικ δίπλα στον Μπραντ Πιτ στο Φεστιβάλ Καννών το 2012 για την ταινία Killing Them Softly.
Ο σκηνοθέτης Άντριου Ντόμινικ δίπλα στον Μπραντ Πιτ στο Φεστιβάλ Καννών το 2012 για την ταινία Killing Them Softly. AP


Σταδιακά άρχισαν να κυκλοφορούν οι φήμες. Κάτι στην ταινία είχε πιθανώς φρικάρει τους υψηλότερα ιστάμενους. Δεν υπήρξαν δημόσιες τοποθετήσεις, αλλά μπορούσε εύκολα κανείς να διαβάσει ανάμεσα στις γραμμές - και στις σιωπές. Το φιλμ είχε ολοκληρωθεί για πάνω από ένα χρόνο και το Netflix δεν το είχε στείλει πουθενά, ούτε είχε αναφέρει περίοδο κυκλοφορίας. Ήταν εμφανές πως εκτός από αμηχανία, υπήρχε μια απόπειρα να αλλάξουν κάποια πράγματα.

Ίσως δε θα μάθουμε ποτέ πώς πήγαν αυτές οι συζητήσεις, πάντως ο σκηνοθέτης Άντριου Ντόμινικ επιβεβαίωσε πρόσφατα στο Βερολίνο (όπου παρουσίασε ένα πανέμορφο νέο ντοκιμαντέρ για τον Νικ Κέιβ, This Much I Know to Be True) πως υπήρξε απόσταση ανάμεσα στο δικό του όραμα και του Netflix, δίχως πάντως να μοιάζει δυσαρεστημένος.

Σύμφωνα με τον ίδιο η ταινία, που γυρίστηκε το 2019, έχει πλέον κλειδώσει, κατόπιν επιμονής του Netflix να φέρει την έμπειρη μοντέρ Τζένιφερ Λέιμ (του Tenet και του Manchester by the Sea) προκειμένου να «λειάνει τις ακρότητες της ταινίας». Από τη μία αυτό επιβεβαιώνει την δημιουργική κόντρα, από την άλλη όμως αξίζει να κρατήσουμε υπόψην πως σύμφωνα με την πιο πρόσφατη επίσημη ανακοίνωση, το Blonde θα κυκλοφορήσει με σήμανση NC-17, μια σπάνια δηλαδή περίπτωση ταινίας όπου απαγορεύεται η υπό οποιεσδήποτε συνθήκες είσοδος ατόμων κάτω των 18 στην αίθουσα.

Αν αυτό ισχύει, θα είναι η πρώτη original ταινία του Netflix με αυτό τον χαρακτηρισμό, κι ο Ντόμινικ δεν μασάει τα λόγια του. «Είναι μια απαιτητική ταινία», λέει στο Screen Daily από το Βερολίνο. «Αν δεν αρέσει στο κοινό, αυτό γαμημένο πρόβλημα του κοινού. Η ταινία δεν θα κατέβει στις εκλογές». Το «η ταινία δεν θα κατέβει στις εκλογές» είναι εκπληκτική ατάκα αλλά εμείς θέλαμε να μάθουμε ακόμα περισσότερα, όσο ακόμα το στάτους του φιλμ μοιάζει κάπως αβέβαιο.

ΤΙ ΜΑΣ ΕΙΠΕ Ο ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ ΤΟΥ BLONDE ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΡΙΛΙΝ ΜΟΝΡΟΕ

Η Μέριλιν Μονρόε σε αγνώστου χρονολογίας φωτογραφία από τα αρχεία του FBI(!).
Η Μέριλιν Μονρόε σε αγνώστου χρονολογίας φωτογραφία από τα αρχεία του FBI(!). AP

Στη διάρκεια του πρόσφατου Φεστιβάλ Βερολίνου ήρθαμε σε επαφή για τον Ντόμινικ μετά την πρεμιέρα του This Much…, και κάπου στην πορεία της συνέντευξης, η συζήτηση πήγε από τον Νικ Κέιβ στην Μέριλιν Μονρόε.

«Όπως είπε η Μέριλιν Μονρόε, όταν είσαι διάσημος πάντα έχεις να αντιμετωπίσεις το υποσυνείδητο των ανθρώπων. Αυτό που σημαίνει αυτό είναι ότι οι άνθρωποι έχουν σχέση με μια φαντασίωση την οποία προβάλλουν πάνω σου. Και νομίζω αυτό είναι κάτι δύσκολο να αντιμετωπίσεις μαζικά», εξηγεί.

Αυτή η ιδέα είχε να κάνει με το λόγο που εξαρχής ένιωσε να τον συναρπάζει αυτό το πρότζεκτ;

«Ναι… δεν ξέρω, το Blonde είναι για την Μέριλιν και δεν ξέρω αν ξέρεις για τη ζωή της, αλλά ήταν ανεπιθύμητο παιδί που η μητέρα της προσπάθησε να την σκοτώσει. Κι η οποία φτάνει να γίνει η πιο επιθυμητή γυναίκα της εποχής της. Αλλά δεν καταφέρνει να ανταπεξέλθει σε όσα προβάλλονται πάνω της και καταλήγει να σκοτώνει τον εαυτό της».

«Η ταινία είναι κτηνώδης», λέει.

Άρα υπάρχει αλήθεια στην φαινομενική δυσκολία του λανσαρίσματός της.

«Είναι μια κτηνώδης ταινία. Είναι όμορφη και τολμά πολλά πράγματα κι αυτό μπορεί να είναι παρακινδυνευμένο αυτές τις μέρες. Οτιδήποτε έχει να κάνει με γυναίκες και σεξουαλικότητα, ειδικά στην Αμερική φρικάρουν με αυτά τα πράγματα», μας λέει ο Ντόμινικ. «Έχει τη δυνατότητα να είναι μια πολύ αμφιλεγόμενη ταινία. Εννοώ, δεν είναι αμφιλεγόμενη για μένα…», συνεχίζει.

«Είναι το είδος του πράγματος που είναι δύσκολο να καταπιούν κάποιοι άνθρωποι. Οπότε πρέπει να περάσεις την όλη διαδικασία του… να…», κρατά ένα μακρύ κενό προσπαθώντας να οδηγήσει κάπου τη σκέψη, «να τους κάνεις να το καταπιούν», λέει γελώντας.

ΟΙ ΕΛΠΙΔΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

Ο σκηνοθέτης Άντριου Ντόμινικ στο Φεστιβάλ Καννών το 2012.
Ο σκηνοθέτης Άντριου Ντόμινικ στο Φεστιβάλ Καννών το 2012. AP

Τι γίνεται όμως τώρα;

Ο Ντόμινικ όσο ήταν στο Βερολίνο εξέφρασε την επιθυμία του να δει το φιλμ να κάνει πρεμιέρα στις Κάννες, κάτι που ωστόσο είναι περισσότερο ένας ευσεβής πόθος και ένα πιθανό μέσο πίεσης, μιας και οι Κάννες και το Netflix δεν δουλεύουν μαζί εδώ και πέντε χρόνια.

Στη Γαλλία κάθε ταινία κυκλοφορεί στις αίθουσες αποκλειστικά, με ένα παράθυρο άνω τους ενός χρόνου πριν την κυκλοφορία σε streaming, κάτι που φυσικά έρχεται σε αντίθεση με την τακτική του Netflix. Ο Τιερί Φρεμό όπως είπαμε ακούγεται πως έχει λατρέψει το φιλμ και δεν είναι καθόλου απίθανο πως φέτος έκανε άλλη μια απόπειρα να πετύχει κάποια συμφωνία που θα επιτρέψει σε ταινίες του Netflix να παιχτούν στο Φεστιβάλ. Εξάλλου το ίδιο το φιλμ ακούγεται ως κάτι που μόνο από ένα τέτοιο λανσάρισμα θα επωφεληθεί στα αλήθεια, μιας και η εκδοχή του Ντόμινικ είναι αυτή που -κατά τα φαινόμενα- επικράτησε. Ένα πρόσφατο όμως ρεπορτάζ αναφέρει πως μια τέτοια συμφωνία δεν επετεύχθη και πως για άλλη μια χρονιά κανένα φιλμ του Netflix δεν θα ταξιδέψει στην Κρουαζέτ.

Ποια θα είναι όμως τότε η μοίρα του; Άλλο ένα 4μηνο καθυστέρησης και μια εκτός συναγωνισμού πρεμιέρα στη Βενετία; Είναι το πιο πιθανό σενάριο, αν και μοιάζει ταυτόχρονα ελαφρώς παράδοξο μιας και από ό,τι φαίνεται το Netflix δεν πιστεύει πως η ταινία αποτελεί υλικό για Όσκαρ. Μήπως κάποια απρόσμενη πρεμιέρα σε πιο πειραματικής διάθεσης Φεστιβάλ όπως το Λοκάρνο; Εκεί όπου πέρσι εξάλλου η ταινία έναρξης ήταν το Beckett του Netflix.

Σε κάθε περίπτωση, είναι σημαντικό το ότι οι δύο πλευρές μοιάζουν τελικά να βρήκαν ένα κοινό έδαφος, ακόμα κι αν το Blonde δεν φαίνεται να είναι το είδος του βιογραφικού oscar bait που το Netflix πιθανώς ήλπιζε- αλλά μια ωμότερη ταινία, «επικριτική απέναντι στις Αμερικάνικες ιερές αγελάδες», σύμφωνα με τον σκηνοθέτη. Μια ταινία για το «τι σημαίνει να είσαι ένα κορίτσι δίχως αγάπη, ή το πώς είναι να περνάς από την κρεατομηχανή του Χόλιγουντ».

Ο Ντόμινικ δηλώνει στο Screen πως είναι τελικά πολύ ευγνώμων απέναντι στο Netflix. «Είναι πολύ ευκολότερο να στηρίζεις πράγματα όταν σου αρέσουν. Είναι πολύ δυσκολότερο όταν δεν σου αρέσουν. Δεν έχω τίποτα παρά ευγνωμοσύνη για το Netflix». Η πιο ευθεία παραδοχή πως η τελική του εκδοχή για το Blonde δεν ήταν το πρότζεκτ που νόμιζε πως αγόραζε ο streaming κολοσσός, αλλά που σκοπεύει παρόλαυτά να το υποστηρίξει. Το πώς θα συμβεί αυτό στην πράξη -καθώς και το πότε, τελικά, θα κυκλοφορήσει οπουδήποτε η ταινία- είναι κάτι που μένει να το δούμε.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: κινηματογράφος, Σινεμά, Netflix