Καρδιακή ανεπάρκεια: Η νόσος που προσβάλλει έναν στους 10 ανθρώπους άνω των 65 ετών

Φωτογραφία αρχείου
Φωτογραφία αρχείου 123RF

Η νόσος τείνει να γίνει πανδημία με τους ασθενείς με διαβήτη να κινδυνεύουν περισσότερο από τον υπόλοιπο πληθυσμό.

Μία από τις πλέον διαδεδομένες ασθένειες στο σύγχρονο κόσμο, είναι η καρδιακή ανεπάρκεια η οποία σύμφωνα με την επιστημονική κοινότητα τείνει να εξελιχθεί σε πανδημία. Σύμφωνα με τον καθηγητή καρδιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Ιωάννη Παρίσης, το 2% του ελληνικού πληθυσμού πάσχει από καρδιακή ανεπάρκεια, με το ποσοστό αυτό να ανέρχεται στις ηλικίες άνω των 65 ετών σε περίπου 10%. Η εμφάνιση διαβήτη μάλιστα αυξάνει σημαντικά το ενδεχόμενο ένας άνθρωπος να νοσήσει και από καρδιακή ανεπάρκεια.

Τα στατιστικά δεδομένα δείχνουν, ότι η αύξηση του προσδόκιμου ζωής και η βελτίωση τόσο στη θεραπεία της στεφανιαίας νόσου όσο και στη θεραπεία της ίδιας της καρδιακής ανεπάρκειας αποτελούν τους σημαντικότερους λόγους του αυξανόμενου επιπολασμού της νόσου, δηλαδή του αριθμού των ασθενών.

Η καρδιακή ανεπάρκεια είναι μια νόσος που χρειάζεται πολύπλευρη αντιμετώπιση ανάλογα με το στάδιο στο οποίο βρίσκεται ο ασθενής και τις συννοσηρότητες που φέρει, δηλαδή κάποιες άλλες ασθένειες από τις οποίες μπορεί να νοσεί. Σύμφωνα με ευρωπαϊκά στοιχεία, περίπου 30% των ασθενών που θα εισαχθούν στο νοσοκομείο για καρδιακή ανεπάρκεια και θα λάβουν εξιτήριο θα επανεισαχθούν για τον ίδιο λόγο εντός του επομένου τριμήνου, ενώ κάθε νοσηλεία αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για αύξηση της θνητότητας.

Τα στάδια της καρδιακής ανεπάρκειας έχουν μεγάλη σημασία, καθώς η αρχική αντιμετώπιση των παραγόντων κινδύνου μπορεί να προλάβει την εξέλιξη και να ανακόψει την πορεία της νόσου. Η συγκράτηση και σταθεροποίηση της καρδιακής ανεπάρκειας στα πρώιμα στάδια, είναι πολύ σημαντική καθώς ουσιαστικά σημαίνει πρόληψη της νόσου.

Όπως σημειώνει ο κ. Παρίσης, μία και μόνο νοσηλεία για το σύνδρομο αυξάνει κατά 2,5 φορές τη θνητότητα, σύμφωνα με πρόσφατη ευρωπαϊκή μελέτη στην οποία συμμετείχε και η χώρα μας, εξηγώντας πως οι νοσηλείες οδηγούν τον ασθενή στο τελικό στάδιο, όπου η θνητότητα είναι πολύ υψηλή και η επιβάρυνση για το σύστημα υγείας πολύ μεγάλη.

Σύμφωνα με τις κλινικές μελέτες, ο διαβήτης συνυπάρχει με την καρδιακή ανεπάρκεια σε ένα ποσοστό 30-40%, επιδεινώνοντας την καρδιακή ανεπάρκεια και διπλασιάζοντας τη θνητότητα των ασθενών, καθώς βλάπτει τη νεφρική, διαστολική και αγγειακή λειτουργία και επιδεινώνει τον μεταβολισμό του μυοκαρδίου. Ο έντονος γλυκαιμικός έλεγχος δεν συνιστάται στους ασθενείς με διαβήτη και καρδιακή ανεπάρκεια, καθώς οι υπογλυκαιμίες αποτελούν τον κύριο φόβο σε αυτή την κατηγορία ασθενών, επειδή έχουν καταστροφικές συνέπειες στα μυοκαρδιακά κύτταρα, τα οποία ήδη λειτουργούν με μειωμένο μεταβολισμό.

Ο κ. Παρίσης αναφέρει ακόμη ότι η αντιμετώπιση της καρδιακής ανεπάρκειας θα πρέπει να είναι παρόμοια σε διαβητικούς και μη διαβητικούς ασθενείς. Σε συνύπαρξη ωστόσο των δύο νόσων θα πρέπει να δίνεται προσοχή στη θεραπευτική αγωγή ανάλογα με την κλινική κατάσταση της υγείας του κάθε ασθενούς.

SHARE: