Τα τεχνάσματα του Ρούτε για να “κουμαντάρει” τον Τραμπ

Στον απόηχο του απρόβλεπτου χαρακτήρα του Ντόναλντ Τραμπ, ο Μαρκ Ρούτε απέδειξε την πολιτική του δεξιοτεχνία και την ικανότητα να διαχειρίζεται κρίσιμα ζητήματα με έναν μοναδικό τρόπο.

Από τις δύσκολες σχέσεις με τον Ντόναλντ Τραμπ και ιδιαίτερα μετά τις χυδαίες αναφορές του Αμερικανού προέδρου με τα γλοιώδη “daddy”, μέχρι τις πολιτικές του συμφωνίες και τους συμβιβασμούς εντός του ΝΑΤΟ, ο Ρούτε έχει καταφέρει να γίνει ο απόλυτος “εκπρόσωπος” και διαμεσολαβητής, συνδυάζοντας την προσωπική σύνδεση με την πολιτική στρατηγική.

Μερικές ώρες μετά την επίτευξη συμφωνίας με τον Τραμπ για τη Γροιλανδία, η οποία φαινόταν να “ρίχνει” τους τόνους στις διατλαντικές σχέσεις, ο Ρούτε φαίνεται να είχε κάθε λόγο για να νιώθει περηφάνια για τη φήμη του ως ο απόλυτος “εκπρόσωπος” του Τραμπ στην Ευρώπη.

«Ο πρόεδρος και εγώ συμφωνήσαμε να υλοποιήσουμε το όραμά του, το οποίο θεωρώ απόλυτα σωστό», δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ στο περιθώριο μιας εκδήλωσης στη Νταβός, φανερά ενθουσιασμένος που κατάφερε να τιθασεύσει αυτό το “τέρας”.

«Είχαμε μια εξαιρετική συζήτηση», πρόσθεσε, αντικατοπτρίζοντας το πνεύμα της συζήτησης που ακολούθησε τη συμφωνία.

Η ιδιωτική συζήτηση του Ρούτε με τον Τραμπ όχι μόνο οδήγησε τον Αμερικανό πρόεδρο στην απόσυρση της απειλής για επιβολή δασμών στους Ευρωπαίους και στην ήπια αντιμετώπιση της προοπτικής κατάκτησης της Γροιλανδίας, αλλά φαίνεται ότι αυτό επιτεύχθηκε με ελάχιστο κόστος: την υπόσχεση για έναρξη διαπραγματεύσεων σχετικά με τη μελλοντική αμερικανική παρουσία στο νησί του Αρκτικού Κύκλου.

Άνθρωποι από το περιβάλλον του Μαρκ Ρούτε, φίλοι, συνεργάτες και πρώην πολιτικοί σύμμαχοι και αντίπαλοι του πρώην Ολλανδού πρωθυπουργού, μίλησαν στους Financial Times και περιέγραψαν ένα επίτευγμα εξ ολοκλήρου δικό του. Έναν συμβιβασμό χτισμένο πάνω σε προσωπικές σχέσεις και με έντονη εστίαση στην επίτευξη του στόχου, με την απαραίτητη υποστήριξη στον Τραμπ που συχνά άγγιζε τα όρια της υπερβολής.

«Τα 14 χρόνια ηγεσίας στην πολιτική σκηνή της Ολλανδίας τον έκαναν εξαιρετικά ικανό στο να βρίσκει συμβιβασμούς και να κλείνει συμφωνίες. Και φαίνεται να μην ταράζεται από οποιαδήποτε κρίση του παρουσιαστεί», λέει ο Έρνστ Ντίξχορν, επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Λαϊντεν.

Ο Ρούτε «κατάλαβε καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον την αρχή του υποβρυχίου στην αντιμετώπιση του Τραμπ», λέει Ευρωπαίος διπλωμάτης που έχει συνεργαστεί στενά μαζί του.

«Μένεις κάτω από την επιφάνεια, δεν κάνεις θόρυβο, και εμφανίζεσαι μόνο όταν πρέπει για να πετύχεις κάτι», εξηγεί.

Αφού ηγήθηκε της Ολλανδίας για 14 ολόκληρα χρόνια (από το 2010 έως το 2024) η πολιτική του δεξιοτεχνία και η ήδη καλή σχέση του με τον Τραμπ τον κατέστησαν την απόλυτη επιλογή για να ηγηθεί του ΝΑΤΟ, σε μια περίοδο που τα ευρωπαϊκά μέλη της συμμαχίας γνώριζαν ότι θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολο, σε περίπτωση που ο Τραμπ επιστρέψει στην εξουσία.

Από την ανάληψη της ηγεσίας του ΝΑΤΟ τον Οκτώβριο του 2024, ο Ρούτε έχει επικεντρωθεί αποκλειστικά στην “αντιμετώπιση Τραμπ”, επενδύοντας ιδιαίτερα στην ικανότητά του να αναπτύσσει στενές σχέσεις με τους συνομιλητές του.

Ένας πρώην πρωθυπουργός του ΝΑΤΟ που συμμετείχε σε ιδιωτικές συνόδους και συναντήσεις με τον Ρούτε τον περιγράφει ως «θερμό, μεθοδικό και εξαιρετικό στην οικοδόμηση σχέσεων».

Η πολιτική “γοητεία” του Ρούτε

Άνθρωποι που διαπραγματεύτηκαν μαζί του ή εναντίον του όταν ήταν πρωθυπουργός, ισχυρίζονται ότι χρησιμοποιούσε πάντα ένα είδος “βιομηχανικής γοητείας” για να κλείσει συμφωνίες.

«Κολακεία, αφοσίωση μέχρι τέλους και προσπάθειες πίσω από τις σκηνές για να φέρει όλους στο τραπέζι», λέει ένας από αυτούς.

Αυτή η χαρακτηριστική του συμπεριφορά φάνηκε όταν ο Ρούτε αποκάλεσε τον Τραμπ “μπαμπάκα (daddy)” σε μια τηλεοπτική συζήτηση στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στη Χάγη το περασμένο καλοκαίρι, όταν ο Τραμπ ζητούσε από τις ευρωπαϊκές χώρες να αυξήσουν κατά πολύ τις αμυντικές δαπάνες.

Επίσης, έστειλε μήνυμα στον Τραμπ -που δημοσίευσε αργότερα ο Αμερικανός πρόεδρος- στο οποίο έγραφε: «Η Ευρώπη θα πληρώσει πολύ, όπως πρέπει, και θα είναι η νίκη σου».

Η αποθέωση του Τραμπ από τον Ρούτε προκάλεσε χλευαστικά σχόλια, αλλά και αμηχανία στους αξιωματούχους της συμμαχίας, όμως οι άνθρωποι γύρω του λένε ότι δεν τον απασχόλησε η αντίδραση, αφού η στρατηγική του πέτυχε.

«Υπήρξε πολλή κριτική για την αναφορά στον “μπαμπάκα”», λέει ο πρώην πρωθυπουργός του ΝΑΤΟ, «αλλά για εκείνον ήταν σαν να λέει, ‘Ναι, ποιος νοιάζεται; Εγώ το πέτυχα αυτό’».

«Εξετάζει σε βάθος τι κάνει τον άλλον να αντιδρά, και στη συνέχεια βασίζει τις ενέργειές του σε αυτό», λέει ο Ρόμπερτ ντε Γκρουτ, ο οποίος υπηρέτησε ως πρεσβευτής της Ολλανδίας στην ΕΕ όταν ο Ρούτε ήταν πρωθυπουργός.

«Ως γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, η προτεραιότητά του είναι να κρατήσει όλους μαζί στην ίδια κατεύθυνση, κάτι που δεν είναι εύκολο», προσθέτει ο ντε Γκρουτ, που τώρα είναι αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.

«Αν ο Ρούτε πρέπει να κολακεύσει για να πετύχει ένα αποτέλεσμα και να λέει ο κόσμος “ευτυχώς τα καταφέραμε”, τότε θα το κάνει».

Ως πρωθυπουργός της Ολλανδίας, ο Ρούτε ηγήθηκε τεσσάρων διαφορετικών κυβερνητικών συνασπισμών, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν ασταθείς και απαιτούσαν συνεχώς διαχείριση. Κατάφερε να κάνει το κεντροδεξιό κόμμα του, το VVD, να συνεργαστεί με κόμματα από όλο το πολιτικό φάσμα.

Ο πρώτος του συνασπισμός στηρίχθηκε σε μια αμφιλεγόμενη συμφωνία εμπιστοσύνης με το ακροδεξιό κόμμα του Γκερτ Βίλντερς, αποδεικνύοντας την ικανότητά του να θέτει τον πραγματισμό πάνω από την ιδεολογία.

«Αν ψάχνετε για όραμα, καλύτερα να επισκεφτείτε έναν οπτικό», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά.

«Μπορούσε να συνεργαστεί με όλους», λέει ο ντε Γκρουτ, αναφέροντας τον Ούγγρο πρωθυπουργό Βίκτορ Όρμπαν, τον Τούρκο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν.

«Δεν είμαι δημοφιλής τώρα γιατί υπερασπίζομαι τον Ντόναλντ Τραμπ, αλλά πιστεύω πραγματικά ότι πρέπει να είστε ευγνώμονες που είναι εκεί», είπε ο Ρούτε σε κοινό της Νταβός την Τετάρτη πριν από τη συνάντησή του με τον Αμερικανό πρόεδρο. «Αναγκάζει την Ευρώπη να αναλάβει δράση… Χωρίς τον Ντόναλντ Τραμπ, αυτό δεν θα είχε γίνει ποτέ».