Στα αιολικά και τις μπαταρίες στρέφονται οι “πράσινες” επενδύσεις

Σταθερά στον προσανατολισμό των επενδυτών παραμένει η ελληνική αγορά «πράσινης» ενέργειας με τους παίκτες, ωστόσο, να προσαρμόζονται στην νέα πραγματικότητα που διαμορφώνουν οι αυξανόμενες περικοπές ΑΠΕ και εν γένει οι «απειλές» επί των «πράσινων» εσόδων.

Αυτή την στιγμή, όπως επισημαίνουν πηγές της αγοράς, τουλάχιστον 6 διαφορετικά funds εντός και εκτός συνόρων σκανάρουν την ελληνική αγορά και αναζητούν ευκαιρίες με το ενδιαφέρον να εστιάζει περισσότερο σε επιμέρους έργα ΑΠΕ παρά σε συνολικά χαρτοφυλάκια ή ολόκληρες εταιρείες κατά τα πρότυπα, για παράδειγμα, του deal της ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή.

Βέβαια, όπως συμπληρώνουν οι ίδιες πηγές, οι συζητήσεις διεξάγονται σε όλο το εύρος των πιθανών επενδυτικών κινήσεων που θα μπορούσαν να λάβουν χώρα σε μια αγορά, με τα υφιστάμενα ωστόσο δεδομένα να συνηγορούν σε πολλές επιμέρους «συμφωνίες».

Σε κάθε περίπτωση, η προσοχή των επενδυτών δείχνει να εστιάζεται σε αιολικά πάρκα και σταθμούς αποθήκευσης με μπαταρίες, αφήνοντας πίσω τα φωτοβολταϊκά που δεν συνδυάζουν σύστημα αποθήκευσης με τις όποιες «εξαιρέσεις» στον κανόνα να έγκεινται στην ικανότητα ορισμένων «παικτών» να διαχειριστούν καλύτερα τις προκλήσεις που συνοδεύουν σήμερα την λειτουργία των φωτοβολταϊκών σταθμών παρά στην «ελκυστικότητά» αυτών καθ’ αυτών των σταθμών που πλέον είναι αρκετά μειωμένη λόγω των περικοπών και των αρνητικών ή μηδενικών τιμών.

Υπό αυτό το πρίσμα, όπως προαναφέρθηκε, το ενδιαφέρον εντοπίζεται στα αιολικά που κατορθώνουν μια πιο ισορροπημένη παραγωγή στην διάρκεια της ημέρας, μετριάζοντας έτσι το ρίσκο των περικοπών και προφανώς στις μπαταρίες ως το νέο «big thing» στην αγορά ενέργειας. Αρχικά, η συζήτηση αφορά είτε εν λειτουργία έργα είτε project ώριμα, «ready to build», με κάθε τι άλλο να βρίσκεται «εκτός mandate», όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε, εννοώντας τόσο τα έργα χωρίς Οριστικές Προσφορές Σύνδεσης όσο και τα «σκέτα φωτοβολταϊκά».

Τα τελευταία ενδέχεται να μπουν στο scope των επενδυτών μονάχα στην περίπτωση τιμών πώλησης που ενσωματώνουν μεγάλο discount, συνθήκη που ακόμη και να υπάρξει, δεν συνιστά προς ώρας μια γενική πρακτική εκ μέρους των πωλητών ή ακόμη καλύτερα εκ μέρους του κλάδου των φωτοβολταϊκών, παρά τις όποιες «απεγνωσμένες κινήσεις» μπορεί να καταγράφονται στην αγορά εκ μέρους κυρίως των μικρομεσαίων επενδυτών.

Μια 3η κατηγορία που βρίσκεται στις κεραίες των επενδυτών αφορά στα υβριδικά έργα, φωτοβολταϊκά με μπαταρίες. Σε ότι αφορά τα εν λειτουργία αιολικά πάρκα, μιας και οι υπόλοιπες κατηγορίες μπαίνουν για την ώρα στο τραπέζι ως εν δυνάμει έργα, δεν υπάρχει μια ενιαία «φόρμουλα» με τις καθοριστικές παραμέτρους για τον προσδιορισμό του τιμήματος να αποτελούν η «παλαιότητα» του έργου και προφανώς το αιολικό δυναμικό με το εύλογο συμπέρασμα το νούμερο να φτάνει ψηλότερα όσο πιο καινούργιο είναι το πάρκο και όσο καλύτερη απόδοση διαθέτει.

Σε κάθε περίπτωση, η νέα «κανονικότητα» της «πράσινης» αγοράς, όπως αυτή διαμορφώνεται τόσο σε συνέχεια των περικοπών, μηδενικών και αρνητικών τιμών όσο και ως επακόλουθο συνολικότερων διεργασιών επί της «μεγάλης εικόνας», διαμορφώνει νέα δεδομένα στο τοπίο των εξαγορών και συγχωνεύσεων με την πρωτοβουλία να μετατοπίζεται από τους πωλητές στους αγοραστές μιας και οι τελευταίοι έχουν περισσότερες επιλογές σε σχέση με πριν.

Με άλλα λόγια, όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε, η αγορά αλλάζει και γίνεται περισσότερο «buyers friendly» από «sellers friendly» που σημαίνει ότι οι πωλητές δεν μπορούν να ζητήσουν ό,τι τιμή θέλουν για να πουλήσουν το asset τους, αλλά θα πρέπει να συμμορφωθούν με τις συνολικότερες τάσεις στην αγορά.