Λιμάνια – Ρυμουλκά: Καμπανάκι για “χαραμάδες” στην ασφάλεια

Νέο καμπανάκι για την ασφάλεια των λιμένων έκρουσε κατα την ομιλία του ο Παύλος Ξηραδάκης, Διευθυντής της MEGATUGS Salvage & Towage και Πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης Πλοιοκτητών Ρυμουλκών, Ναυαγοσωστικών, Αντιρρυπαντικών και Πλοίων Υποστήριξης Υπεράκτιων Εγκαταστάσεων στο πλαίσιο της τελετής θέσης τρόπιδας για τα πρώτα σκάφη της σειράς ONEX RAstar 2800 που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη στις εγκαταστάσεις των ναυπηγείων του Ομίλου στην Ελευσίνα.

Με αφορμή λοιπόν, την ενεργοποίηση μιας πρότυπης γραμμής παραγωγής στα Ναυπηγεία Ελευσίνας, πλήρως χρηματοδοτούμενης από την ONEX, η οποία εξειδικεύεται στην κατασκευή των καλύτερων ρυμουλκών της κατηγορίας τους διεθνώς, βάσει των κορυφαίων σχεδίων του καναδικού οίκου Robert Allan Ltd, ο κ. Ξηραδάκης ζήτησε να κλείσουν “χαραμάδες” στην ασφάλεια των λιμανιών.

“Νιώθω ιδιαίτερη τιμή και χαρά να βρίσκομαι σήμερα εδώ, σε μια εκδήλωση που δεν αφορά απλώς μια ναυπήγηση, αλλά σηματοδοτεί κάτι πολύ βαθύτερο, την επανεκκίνηση της ναυπηγικής δραστηριότητας στην Ελλάδα και την ενίσχυση της εθνικής μας οικονομίας και αυτοπεποίθησης. Σήμερα αποδεικνύεται στην πράξη ότι όταν οι πολιτικές αποφάσεις θέτουν σε προτεραιότητα το εθνικό συμφέρον και την ασφάλεια, και μετά το πολιτικό κόστος, η χώρα μας μπορεί να μεγαλουργεί. Και γι’ αυτό αξίζουν συγχαρητήρια στην Κυβέρνηση, που είχε το σθένος να προχωρήσει στην αναβίωση της ναυπηγικής βιομηχανίας και να εναρμονίσει το νομοθετικό πλαίσιο για την ασφάλεια των ρυμουλκήσεων, υιοθετώντας τους ευρωπαϊκούς και διεθνής κανονισμούς που εφαρμόζονται στην υπόλοιπη Ευρώπη τα τελευταία 30 χρόνια” τόνισε ο κ. Ξηραδάκης.

“Σήμα” για τον Πειραιά

Ωστόσο, όπως τόνισε, “η θέσπιση ενός νόμου είναι μόνο η αρχή. Στην Ελλάδα, πολλές φορές, η πραγματική πρόκληση βρίσκεται στην εφαρμογή των νόμων. Γιατί δυστυχώς, υπάρχει πάντα η τάση να αναζητούνται «χαραμάδες» παρακάμπτοντας το πνεύμα του νόμου. Απαιτείται να κλείσουν αυτές οι χαραμάδες”.

Υπογράμμισε ότι “έχουν ήδη περάσει πάνω 2 χρόνια από την έναρξη εφαρμογής του ΠΔ και ακόμη εκκρεμεί η έκδοση και εφαρμογή των κανονισμών ρυμούλκησης στα λιμάνια. Δεν μπορεί το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας να μην έχει εκδώσει κανονισμό ασφαλούς ρυμούλκησης. Γιατί χωρίς σαφείς κανόνες, όχι μόνο δεν μπορεί να υπάρξει υγιής ανταγωνισμός και επενδύσεις αλλά ούτε και ασφάλεια. Και εδώ ερχόμαστε στο δεύτερο κρίσιμο ζήτημα: Αν θέλουμε πραγματικά να αναβαθμίσουμε τον στόλο των ρυμουλκών και των πλοίων υποστήριξης στη χώρα μας, πρέπει να δημιουργήσουμε αποτελεσματικά κίνητρα.”

Νέες ανάγκες

Με βάση τον κ. Ξηραδάκη, οι ανάγκες του κλάδου για τα επόμενα 10 χρόνια είναι για άλλα 60 με 70 αντίστοιχα πλοία, προϋπολογισμού περίπου 700 εκατομμυρίων ευρώ. “Θέλουμε αυτά τα χρήματα να πάνε στην ναυπηγική βιομηχανία της χώρας μας και της Ευρώπης ή δεν μας ενδιαφέρει και θα οδηγηθούν ξανά στις οικονομίες τρίτων χωρών;” διερωτήθηκε ο κ. Ξηραδάκης εστιάζοντας στο ότι πολλά από αυτά τα ρυμουλκά μπορεί να ναυπηγηθούν στην Τουρκία, που έχει κυρίαρχη παρουσία στον κλάδο.

“Σήμερα βλέπουμε επενδύσεις πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ από την ελληνική ποντοπόρο ναυτιλία, που, δυστυχώς, κατευθύνονται σχεδόν στο σύνολό τους σε ναυπηγεία τρίτων χωρών” είπε ο κ. Ξηραδάκης στέλνοντας το μήνυμα.

“Θέλω να είναι σαφές ότι αν δεν δημιουργήσουμε τα κατάλληλα κίνητρα στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, η αξία αυτή θα συνεχίσει να φεύγει εκτός. Η Ευρώπη, και ειδικά η Ελλάδα, πρέπει να αποκτήσει ξανά ισχυρή ναυπηγική βιομηχανία. Και εδώ ο ρόλος των ευρωπαϊκών στρατηγικών είναι καθοριστικός. Χρειάζονται πολιτικές που να στηρίζουν ενεργά τη ναυπήγηση εντός Ευρώπης” είπε ο κ. Ξηραδάκης και ανέδειξε το θέμα της κινητροδότησης της εγχώριας παραγωγής, με δράσεις μέσω ΕΣΠΑ ή και Αναπτυξιακού, καθώς έτσι θα μπορέσει η εγχώρια παραγωγή να γίνει πιο ανταγωνιστική.

Παράλληλα υπογράμμισε την ανάγκη σε ευρωπαϊκό επίπεδο να επικρατήσει μια ρεαλιστική προσέγγιση ειδικά σε σχέση με την “πράσινη μετάβαση”. Υπενθυμίζεται ότι στην Κομισιόν υπάρχει “ρότα” για ναυπηγήσεις “υβδιδικών” ρυμουλκών που ωστόσο, έχουν τεράστια κόστη ναυπήγησης, τριπλάσια από τα συμβατικά. Ενδεικτικά στελέχη του κλάδου αναφέρουν ότι ένα τέτοιο υβριδικό σκάφος κοστίζει περίπου 20 εκατ. ευρώ, ενώ ένα συμβατικό στα ναυπηγεία Tuzla της Τουρκίας έχει ένα “ταβάνι” κοντά στα 7 εκατ.

Κίνητρα

“Χρειάζονται κίνητρα, εργαλεία χρηματοδότησης και ένα πλαίσιο που να καθιστά τις επενδύσεις ανταγωνιστικές, χωρίς πράσινες μη βιώσιμες υπερβολές. Γιατί η εγχώρια και ενδοευρωπαϊκή παραγωγή δεν είναι μόνο οικονομία. Είναι ασφάλεια. Είναι στρατηγική αυτονομία. Είναι εθνική και ευρωπαϊκή ισχύς” ηταν το μήνυμα του Π. Ξηραδάκη, που τόνισε ότι η τελετή για τα δύο νέα ρυμουλκά της Megatugs “δεν αφορά μόνο την τοποθέτηση μιας τρόπιδας. Αφορά την τοποθέτηση των θεμελίων για το μέλλον της ελληνικής ναυπηγικής βιομηχανίας, για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και την προστασία του θαλασσίου περιβάλλοντος. Ας διασφαλίσουμε όλοι μαζί ότι αυτό το μέλλον θα χτιστεί σωστά.”

“Να μην έχουμε Τέμπη στη θάλασσα”

Στο μεταξύ, τη λήψη μέτρων ενίσχυσης ασφαλούς ρυμούλκησης των πλοίων, «για να μην έχουμε “Τέμπη” στη θάλασσα», έχει ήδη ζητήσει ο πρόεδρος της Ελληνικής Ενωσης Πλοιοκτητών Ρυμουλκών, Ναυαγοσωστικών, Αντιρρυπαντικών & Πλοίων Υποστήριξης Υπεράκτιων Εγκαταστάσεων, Παύλος Ξηραδάκης.

Συγκεκριμένα η Ένωση με ανακοίνωσή της, με αφορμή περιστατικό που, όπως αναφέρει η Ένωση, σημειώθηκε τα ξημερώματα της Κυριακής 15 Φεβρουαρίου, όταν κρουαζιερόπλοιο με περίπου 3.000 επιβαίνοντες έμεινε ακυβέρνητο έξω από το λιμάνι του Πειραιά είχε επισημάνει και πάλι το όλο θέμα.

Σύμφωνα με την Ένωση, για την ασφαλή πρόσδεση του πλοίου απαιτήθηκε η άμεση και «σωτήρια» συνδρομή τεσσάρων ισχυρών ρυμουλκών, τα οποία έσπευσαν στην περιοχή. Η Ένωση επισημαίνει ότι το συγκεκριμένο συμβάν δεν αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση, υπενθυμίζοντας αντίστοιχο περιστατικό τον Μάιο του 2023, όταν κρουαζιερόπλοιο είχε προσαράξει στο λιμάνι του Κατακόλου και αποκολλήθηκε με τη βοήθεια ρυμουλκού.

Όπως είχε αναφερεθεί σε σχετική ανακοίνωση, τα περιστατικά αυτά καταδεικνύουν ότι υπάρχει πάντα η πιθανότητα ενός ατυχήματος, ακόμη και στα πιο υπερσύγχρονα πλοία με υψηλές ελικτικές δυνατότητες.

Ενδεικτικά η Ένωση αναφέρθηκει η περίπτωση του SEA DIAMOND, του οποίου η ανέλκυση είχε εκτιμηθεί ότι θα κόστιζε περίπου 1 δισ. ευρώ — ποσό που, όπως είχε σημειωθεί, η Ελληνική Πολιτεία είχε δηλώσει ότι αδυνατεί να διαθέσει.

Στο φόντο αυτό ο Πρόεδρος της Ένωσης, Παύλος Ξηραδάκης, είχε δηλώσει : «Είναι λυπηρό, η μοίρα των ανθρώπων, του θαλάσσιου περιβάλλοντος, των πλοίων και των λιμανιών να αποτιμάται τελικά με κριτήριο την εξοικονόμηση χρημάτων από τις ρυμουλκήσεις και όχι υπό όρους εμπέδωσης πραγματικών συνθηκών ασφαλείας. Ίσως θα έπρεπε ορισμένους να τους απασχολεί περισσότερο η κατάθεση υπεύθυνων προτάσεων για το πως μπορεί να αντιμετωπιστεί ένα περιστατικό σε κρουαζιερόπλοιο με χιλιάδες επιβαίνοντες και πως μπορεί να πραγματοποιηθεί με ασφάλεια η εκκένωση του σε ένα λιμάνι, όταν μάλιστα γνωρίζουν ότι πουθενά στην Ελλάδα δεν υπάρχουν οι κατάλληλες σκάλες διαφυγής αλλά ούτε και δίκτυο πυρόσβεσης!!! Ο νοών νοείτω…..»