“Τη φετινή Πρωτομαγιά στεκόμαστε στο κάλεσμα της Ιστορίας”

H φετινή Πρωτομαγιά αναπόφευκτα ξεχωρίζει από όσες έχει ζήσει η γενιά μας. Φρόντισαν γι’ αυτό οι ίδιοι οι 200 εκτελεσμένοι της Καισαριανής του ‘44, που με τα πρόσωπά τους, όπως αποτυπώθηκαν στις επίμαχες φωτογραφίες πριν δυο μήνες, έδωσαν σε μας τη σκυτάλη.

Με αυτά τα πρόσωπα που ατένισαν με περηφάνια το μέλλον τη στιγμή που βάδιζαν προς την εκτέλεση, κατάφεραν να στείλουν από την αιωνιότητα που βρίσκονται ένα μήνυμα στους σημερινούς εργαζόμενους. Μήνυμα συνέχειας και συνέπειας, μήνυμα τιμής και ήθους!

Δεν είναι λοιπόν η φετινή Πρωτομαγιά μόνο μια επέτειος αγωνιστικής ανάτασης. Δε συμπληρώνονται απλά 140 χρόνια από την ηρωική εξέγερση του Σικάγο που επέβαλε τις 8 ώρες εργασία – 8 ώρες ξεκούραση – 8 ώρες ελεύθερο χρόνο. Δε συμπληρώνονται απλά 90 χρόνια από την ηρωική απεργία των εργατών της Θεσσαλονίκης που ενέπνευσε την εργατική τάξη για τους αγώνες ενάντια στην εκμετάλλευση, στους αγώνες για την κοινωνική απελευθέρωση. Η φετινή Πρωτομαγιά είναι η ίδια μέρα διεκδίκησης κι αγώνα!

Για όλη την εργατική τάξη, για τους λαούς κάθε χώρας που υποφέρουν από την εγκληματική πολιτική του πολέμου και της εκμετάλλευσης. Γιατί αυτά πάνε μαζί. Η φτώχεια, τα εξαντλητικά ωράρια, οι χαμηλοί μισθοί που εξανεμίζονται στη μέση κάθε μήνα είναι αποτέλεσμα της σκληρής αντιλαϊκής πολιτικής της πολεμικής οικονομίας.

Βλέπουμε δίπλα μας σχολεία και νοσοκομεία να λειτουργούν οριακά γιατί δεν υπάρχουν χρήματα για την υγεία και την παιδεία παρά μόνο για τους πολέμους. Κανένας κλάδος δεν έχει ξεφύγει από αυτή την πραγματικότητα.

Στον κλάδο των τραπεζών, ένας από τους κλάδους που το κράτος και η εργοδοσία διαχρονικά “επένδυσαν” για να μπορέσουν να κρατήσουν βαθιά την επίδραση τους, η αγοραστική δύναμη των τραπεζοϋπαλλήλων μειώνεται ραγδαία. Το 2009 ο ονομαστικός κατώτερος κλαδικός μισθός ήταν 1.000€ όταν ο γενικός κατώτατος μισθός ήταν 740€.

Σήμερα αγγίζει μόλις τα 1.040€ όταν ο κατώτατος μισθός είναι 920€ ευρώ. Μάλιστα, το πραγματικό εισόδημα των εργαζομένων στις τράπεζες έχει μειωθεί κατά 23% σε σχέση με το 2009, αφού ο σημερινός κατώτερος κλαδικός μισθός 1.040€ αντιστοιχεί σε 803€ εκείνης της χρονιάς.

Την ίδια στιγμή το ωράριο έχει γίνει λάστιχο κι οι εργασιακές σχέσεις σκλαβοπάζαρα. Για την κερδοφορία όμως ενός τέτοιου κλάδου, που επενδύει και χρηματοδοτεί την πολεμική βιομηχανία, είναι απαραίτητες οι “κοινωνικές συμφωνίες” του Παναγόπουλου και της παρέας του στην ηγεσία της ΓΣΕΕ.

Το εχθρικό προς το λαό κράτος και η εργοδοσία έχουν ανάγκη και γι’ αυτό στηρίζουν όλους αυτούς που τους κάνουν “τη βρώμικη δουλειά”, που προσπαθούν να βάλουν στο γύψο τους εργατικούς αγώνες.

Στις σημερινές συνθήκες που η χώρα μας εμπλέκεται με τα μπούνια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που διεξάγεται στη γειτονιά μας, που τα εργατικά και λαϊκά νοικοκυριά κυριολεκτικά στενάζουν κάτω από το βάρος των οικονομικών συνεπειών της εμπλοκής της Ελλάδας στον πόλεμο, η ηγεσία της ΓΣΕΕ παίζει το ρόλο του εκφραστή των αστικών κομμάτων που παρά τις προσχηματικές αντιπαραθέσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ όλοι μαζί συμφωνούν στην ανάγκη να διατηρηθεί και να ενισχυθεί η “ανταγωνιστικότητα” σε βάρος των λαϊκών κι εργατικών αναγκών.

Στον αντίποδα οι ίδιοι οι εργαζόμενοι με τα συνδικάτα τους! Όλοι αυτοί που συνεχίζουν τίμια τον αγώνα των 200 της Καισαριανής, όλων των ηρώων της τάξης μας. Όσοι δεν πασχίζουν για να “αποκτήσουν ρόλο ισχυρού κοινωνικού εταίρου” για να διασφαλιστεί η “κοινωνική ειρήνη” και “η σταθερότητα”, αλλά αντίθετα παλεύουν για ζωή κι εργασία ασφαλή και αξιοπρεπή.

Ο δικός μας κόσμος, ο κόσμος των εργαζομένων βρίσκεται στην ακριβώς αντίπερα όχθη από την υποταγή και τη συναίνεση της ηγεσίας της ΓΣΕΕ. Είναι ο δικός μας κόσμος, αυτός της ταξικής πάλης, της σύγκρουσης με την εργοδοσία, της σύγκρουσης με το μεγάλο κεφάλαιο και το κράτος του.

Σε όλους αυτούς που γνήσια προβληματίζονται τι κίνημα χρειάζεται σήμερα για την ανατροπή αυτής της βαρβαρότητας, η απάντησή μας είναι καθαρή. Είναι αυτή που αποτυπώθηκε στη μεγάλη σύσκεψη των 720 συνδικάτων και των 2.000 συνδικαλιστών στην Καισαριανή, που βάζει στο επίκεντρο τις σύγχρονες ανάγκες και τις διεκδικήσεις του λαού.

Δεν υποτάσσεται στο αφήγημα περί “κοινών συμφερόντων” εργατών κι εργοδοτών, “εθνικής ομοψυχίας κι ενότητας” που εξισώνει εκμεταλλευτές κι εκμεταλλευόμενους, καταπιεστές και καταπιεζόμενους, κεφάλαιο και εργασία. Δεν υποτάσσεται στις ορέξεις των μεγαλοεργοδοτών, αλλά αντιπαλεύει το ίδιο το σύστημα του κέρδους και των πολέμων που εγκληματεί καθημερινά σε βάρος του λαού μας.

Ορθώνουμε τείχος απέναντι στη βαρβαρότητα του συστήματος, οργανώνουμε την πάλη των εργαζομένων και των συνδικάτων τους για νέες κατακτήσεις. Κρατάμε ζεστή τη φλόγα του αγώνα και στέλνουμε με τις Πρωτομαγιάτικες απεργιακές συγκεντρώσεις των συνδικάτων, όπως στο Σύνταγμα, στις 10.30πμ, αγωνιστικό μήνυμα ανάτασης εργατικής!

Με την οργάνωση της φετινής Πρωτομαγιάτικης απεργίας στεκόμαστε στο κάλεσμα της ιστορίας. Κρατάμε ζωντανή τη θυσία των 200 και βαδίζουμε στα βήματα των ηρώων της τάξης μας!

*Η Έφη Χαλιού είναι μέλος της Γραμματείας του ΠΑΜΕ, μέλος στο ΔΣ της ΓΣΕΕ και μέλος του Γεν. Συμβουλίου της ΟΤΟΕ.