Γιατί η πλειοψηφία των πτυχίων στα ιατρεία γράφει “Λίαν Καλώς“ και όχι “Άριστα”

Μπαίνεις στο όποιο ιδιωτικό ιατρείο και βλέπεις στον τοίχο κορνιζαρισμένα τα πτυχία του επαγγελματία υγείας. Στην συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, ο βαθμός είναι “Λίαν Καλώς”.

Γιατί δεν είναι “καλώς” ή “άριστος”;

Κατ’ αρχάς να διευκρινίσουμε τη βαθμολογική γκάμα:

• Το “καλώς” είναι από 5 (βάση) έως 6.49.
• Το “λίαν καλώς” είναι από 6.5 έως 8.49.
• Το “άριστα” από 8.5 έως 10.

Πώς προκύπτει ο βαθμός στην ιατρική;

Η ιατρική έχει από τις υψηλότερες βάσεις στις Πανελλήνιες και οι φοιτητές της συνήθως είναι οι αριστούχοι της διαδικασίας. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν βλέπουμε συχνά στα κάδρα των ιατρείων το “Καλώς”.

Ο όγκος της ύλης είναι τεράστιος και οι εξετάσεις είναι γραπτές, πρακτικές, κλινικές και προφορικές. Δηλαδή, μπαίνει και ο παράγοντας “υποκειμενικότητα” στη μέση, σε μια προφορική εξέταση από έδρας ή μια εξέταση ασθενούς.

Η αξιολόγηση είναι συνεχής μέσα σε τουλάχιστον μια 6ετια και “μετράνε” τα πάντα, συμπεριλαμβανομένων των παρουσιών.

Οι φοιτητές δεν εξετάζονται μόνο για όσα θυμούνται, αλλά και για το πώς σκέφτονται (πχ ο καθηγητής κάνει ερωτήσεις, ζητά από τους φοιτητές να εξηγήσουν τις έννοιες κι έτσι αξιολογεί και τον τρόπο σκέψης), όπως και πώς δουλεύουν -στην πράξη- με ασθενείς.

Τα μαθήματα που πρέπει να περάσει κάποιος για να πάρει πτυχίο, είναι από 50 έως 65 -διαφέρει από σχολή, σε σχολή.

Σε έναν τέτοιο όγκο και δεδομένης της υποκειμενικότητας κάποιων προφορικών εξετάσεων, το άριστα -ως μέσος όρος βαθμού πτυχίου- σε όλα τα μαθήματα επί έξι συναπτά έτη είναι κάτι το εξαιρετικά δύσκολο.

Στην πράξη, μπορεί ένας/μια φοιτητής/φοιτήτρια να παίρνει 9 και 10 στα περισσότερα μαθήματα και σε κάποια δύσκολα εργαστήρια ή σε μια απαιτητική κλινική εξέταση, να βαθμολογηθεί με 7. Αυτομάτως, “πέφτει” ο μέσος όρος.

Μετράει ο βαθμός του πτυχίου στην ιατρική;

Η ιατρική είναι ένας τομέας που δεν σταματάει να εξελίσσεται ποτέ. Οπότε, ένας γιατρός είναι αιώνιος φοιτητής, υπό την έννοια ότι καλείται να είναι πάντα ενημερωμένος για τις εξελίξεις και να προσαρμόζεται σχετικά. Κοινώς, η ύλη του δεν τελειώνει ποτέ.

Για την ιατρική κοινότητα πιο σημαντικό από το βαθμό του πτυχίου είναι η ειδικότητα, το νοσοκομείο που θα γίνει, οι δημοσιεύσεις σε διεθνή περιοδικά και το διδακτορικό.

Έτσι, πολλοί προτιμούν να “κρατήσουν” ένα 7 που τους “ρίχνει” το μέσο όρο και να προχωρήσουν παρά κάτω, από το να το ξαναδώσουν -μήνες μετά- για να πάρουν υψηλότερο βαθμό, καθώς έτσι θα χάσουν χρόνο από την κλινική τους εκπαίδευση ή την προετοιμασία για να φύγουν στο εξωτερικό.

Ο χρόνος δηλαδή, είναι πιο πολύτιμος από το “Άριστα” στο πτυχίο ενός φοιτητή ιατρικής, με το “Λίαν Καλώς” να είναι η χρυσή τομή, μεταξύ της αριστείας και της πραγματικότητας μιας εξαντλητικής διαδικασίας.