Φρανσουά Ολάντ: Ο πιο αντιδημοφιλής πρόεδρος της Γαλλίας σχεδιάζει την επιστροφή του

Ο Φρανσουά Ολάντ ολοκλήρωσε τη μοναδική του προεδρική θητεία το 2017, μόλις λίγους μήνες αφότου η δημοτικότητά του είχε φτάσει σε απογοητευτικά επίπεδα, στο 4%. Στο εξωτερικό, έγινε κυρίως γνωστός για το διαβόητο εξωσυζυγικό επεισόδιο.

Αλλά ο 71χρονος Σοσιαλιστής εξετάζει τώρα μια επιστροφή στο Ελιζέ.

Ο Ολάντ επέστρεψε στην πρώτη γραμμή της πολιτικής το 2024 κερδίζοντας μια έδρα στο κοινοβούλιο και τις τελευταίες εβδομάδες άφησε κάποια όχι και τόσο διακριτικά υπονοούμενα ότι προετοιμάζεται να διεκδικήσει ξανά την προεδρία στις εκλογές του επόμενου έτους, όπου το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο έχει μεγάλες πιθανότητες νίκης, σύμφωνα με τις περισσότερες δημοσκοπήσεις.

«Ετοιμάζομαι», δήλωσε ο Ολάντ στο εβδομαδιαίο περιοδικό Marianne, το οποίο δημοσίευσε το απόσπασμα τον περασμένο μήνα.

«Αυτό που διακυβεύεται στις [προεδρικές εκλογές του 2027] είναι μεγάλο, ιστορικό. Για τη Γαλλία, αλλά και όχι μόνο», είπε ο Ολάντ τον περασμένο μήνα σε ένα βίντεο που ανέβηκε στα κοινωνικά δίκτυα. «Η ψήφος των Γάλλων θα ορίσει το μέλλον της Ευρώπης και ίσως ακόμη και τη παγκόσμια σταθερότητα.»

Έχει δύσκολο δρόμο μπροστά του,. σχολιάσει το POLITICO. Δύο δημοσκοπήσεις για το 2027 δείχνουν ότι θα πάρει κάτω από 10% των ψήφων, πολύ λιγότερο από τους βασικούς υποψηφίους, και έτσι δεν θα περάσει στον δεύτερο γύρο.

Ωστόσο, ο Ολάντ έχει μια μικρή ευκαιρία: να αναδειχθεί ως ηγετική φυσιογνωμία στο αποδυναμωμένο Σοσιαλιστικό Κόμμα. Το κόμμα είναι τόσο διχασμένο που δεν μπορεί να συμφωνήσει ούτε σε έναν υποψήφιο ούτε στον τρόπο επιλογής του. Παράλληλα, η κεντροδεξιά έχει ήδη πολλούς υποψηφίους στη μάχη, αυξάνοντας τον ανταγωνισμό.

Η ελπίδα του Ολάντ είναι ότι με τους Σοσιαλιστές διχασμένους και το πεδίο ήδη γεμάτο από υποψήφιους σε όλο το πολιτικό φάσμα, θα φανεί ως η πιο λογική επιλογή για τους μετριοπαθείς ψηφοφόρους.

«Αν η δεξιά είναι διχασμένη, θα υπάρξει ένα άνοιγμα για έναν σοσιαλδημοκρατικό υποψήφιο να φτάσει στον δεύτερο γύρο», δήλωσε ο Αντρέ Βαλίνι, πρώην υπουργός υπό τον Ολάντ που παρέμεινε κοντά στον πρώην πρόεδρο. «Πιστεύω ότι είναι ο καλύτερος υποψήφιος», πρόσθεσε, αναφερόμενος στην εμπειρία του Ολάντ στη διαχείριση κρίσεων, όπως τα τρομοκρατικά κύματα του 2015 που χτύπησαν τη Γαλλία και στις σχέσεις με αρχηγούς κρατών, συμπεριλαμβανομένου του Ρώσου Προέδρου Πούτιν.

Ιδεολογικές ρήξεις

Ο Βαλίνι φαίνεται να αποτελεί μειοψηφία. Η πιθανή υποψηφιότητα Ολάντ δεν προκαλεί μεγάλο ενθουσιασμό στους Σοσιαλιστικούς κύκλους.

«Δεν πιστεύω στην επιστροφή του Ολάντ. Οι επιστροφές είναι δύσκολες. Και δεν υπάρχει και μεγάλη νοσταλγία για εκείνον», δήλωσε ανώνυμα ένα κορυφαίο στέλεχος του κόμματος.

Ένας άλλος κομματικός υπάλληλος, ο οποίος μίλησε επίσης υπό καθεστώς ανωνυμίας, είπε ότι εξακολουθεί να είναι αντιδημοφιλής μια δημόσια ευθυγράμμιση με τον πρώην πρόεδρο, δεδομένων των απαράδεκτων ποσοστών δημοτικότητας που είχε στο τέλος της θητείας του τα οποία μάλιστα επηρέασαν το κεντροαριστερό κόμμα τα χρόνια μετά την αποχώρησή του από το Ελιζέ.

Η απόδοση των Σοσιαλιστών στις τελευταίες προεδρικές εκλογές, όπου η πρώην Δήμαρχος του Παρισιού Ανν Ινταλγκό συγκέντρωσε λιγότερο από 2% των ψήφων, ήταν τόσο χαμηλή που ανάγκασαν το κόμμα να συμμετάσχει σε μια ευρεία αριστερή συμμαχία με πιο ριζοσπαστικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένου του σκληρού αριστερού κινήματος France Unbowed του Ζαν-Λικ Μελανσόν, για να ενισχύσει την παρουσία του στο κοινοβούλιο.

Το κόμμα παραμένει διχασμένο σχετικά με το πόσο πρέπει να συνεργαστεί με άλλες αριστερές δυνάμεις. Ο τωρινός ηγέτης των Σοσιαλιστών, Ολιβιέ Φορ, θέλει το κόμμα να συμμετάσχει σε ανοικτή προκριματική διαδικασία για να αποφευχθεί η κατακερματισμένη ψήφος και να βελτιωθούν οι πιθανότητες της Αριστεράς να φτάσει στον δεύτερο γύρο, πιθανόν απέναντι στον Ζορντάν Μπαρντελά ή τη Μαρί Λεπέν από το Εθνικό Μέτωπο. Το ακροδεξιό κόμμα περιμένει την απόφαση της έφεσης της Λεπέν για καταδίκη σε υπεξαίρεση, για να δει αν μπορεί να συμμετάσχει στις προεδρικές εκλογές του επόμενου έτους.

Η πρόταση αυτή δεν βρίσκει σύμφωνο μεγάλο μέρος του κόμματος — συμπεριλαμβανομένου του Ολάντ — που υποστηρίζει ότι οι Σοσιαλιστές πρέπει να έχουν δικό τους υποψήφιο. Ο Φορ, που δεν έχει την πλειοψηφική στήριξη του κόμματος, μέχρι στιγμής αρνείται να θέσει υποψηφιότητα Σοσιαλιστή πριν το καλοκαίρι ή να συμμετάσχει σε εσωτερική προκριματική διαδικασία.

Τον περασμένο μήνα, περίπου το ένα τρίτο της ηγεσίας του κόμματος — υπό τον Μπορίς Βαλλό, επικεφαλής της Σοσιαλιστικής ομάδας στο κοινοβούλιο και αντίπαλος της παν-αριστερής προκριματικής — παραιτήθηκε από τις εσωτερικές τους θέσεις σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την έλλειψη εσωτερικής δημοκρατίας στο κόμμα.

Ορισμένα μέλη του κόμματος έχουν καλέσει τους Σοσιαλιστές να στηρίξουν τον ευρωβουλευτή Ραφαέλ Γκλουκσμάν, που δεν είναι επίσημα μέλος του κόμματος αλλά ηγήθηκε της λίστας του στις δύο τελευταίες ευρωεκλογές και αυτή τη στιγμή εμφανίζεται ως ο ισχυρότερος κεντροαριστερός υποψήφιος.

Αλλά η νέα γενιά Σοσιαλιστών θέλει να ωθήσει το κόμμα περισσότερο προς τα αριστερά.

Τον περασμένο μήνα, το κόμμα παρουσίασε το «σχέδιο για τον 21ο αιώνα», ένα έγγραφο που καθορίζει τον ανανεωμένο ιδεολογικό οδικό χάρτη των Σοσιαλιστών. Καλεί για «ριζοσπαστικές πολιτικές δικαιοσύνης στη φορολογία», μείωση της ηλικίας συνταξιοδότησης και υψηλότερο κατώτατο μισθό. «Πιστεύουμε ότι η εποχή της σοσιαλδημοκρατίας έχει περάσει γιατί ο κόσμος που την γέννησε δεν υπάρχει πια», δήλωσε η ευρωβουλευτής Κλοέ Ριντέλ, που βοήθησε στη σύνταξη του εγγράφου, σε συνέντευξη Τύπου.

Ο Ολάντ διαφωνεί.

Ο πρώην πρόεδρος, που εξακολουθεί να αυτοπροσδιορίζεται ως σοσιαλδημοκράτης, διαφοροποιήθηκε από τη γραμμή του κόμματος όσον αφορά τη μείωση της ηλικίας συνταξιοδότησης και επέμεινε στην ανάγκη να ξεπεραστούν ό,τι ονόμασε «εύκολες πολιτικές».

«Όλοι θέλουν να αυξηθεί ο κατώτατος μισθός, αλλά υπάρχουν οικονομικές συνθήκες που πρέπει να σεβαστούμε», είπε την προηγούμενη εβδομάδα στην γαλλική δημόσια τηλεόραση.

Το σημαντικό για μια υποψηφιότητα του Ολάντ μπορεί να είναι πότε θα ανακοινωθεί, δηλαδή πριν από τις προεδρικές εκλογές που θα γίνουν τον Απρίλιο του 2027. Εάν δεν εμφανιστεί ένας ισχυρός κεντροαριστερός υποψήφιος, μια μη δημοφιλής αλλά γνωστή και έμπειρη προσωπικότητα μπορεί να είναι το ισχυρότερο χαρτί σε ένα αδύναμο χέρι.