Το “Σύννεφα Μπαλόνια” κυκλοφόρησε σε βινύλιο και η παρουσίασή του ένωσε φίλους και τραγούδια

Η Γαλιάντρα στο Μεταξουργείο γέμισε κόσμο από νωρίς το βράδυ της Τρίτης. Στην αυλή, ανάμεσα στις καταπράσινες γλάστρες και τα τραπέζια που γέμισαν ασφυκτικά, “πετούσαν” κόκκινα μπαλόνια με τα ονόματα της Βιολέτας, του Σταύρου και του Οδυσσέα. Ο κόσμος συγκεντρώθηκε όρθιος γύρω από τη μικρή αυτοσχέδια σκηνή και οι τρεις συντελεστές του δίσκου “Σύννεφα Μπαλόνια” έκατσαν για να συζητήσουμε με αφορμή την κυκλοφορία του σε βινύλιο από το Ogdoo Group.

Mαζί με τον Σταύρο Σιόλα στη μουσική σύνθεση και τον Οδυσσέα Ιωάννου στους στίχους, η Βιολέτα Ίκαρη έκανε ένα όνειρό της πραγματικότητα, αφού τη συγκεκριμένη συνεργασία την κουβαλούσε μέσα της χρόνια.

Ο δίσκος «Σύννεφα Μπαλόνια» ξεκίνησε τη διαδρομή του τον Ιούνιο του 2025, όταν κυκλοφόρησε το ομότιτλο τραγούδι που έδωσε τελικά και τον τίτλο σε ολόκληρο το EP. Λίγους μήνες αργότερα, τον Νοέμβριο του 2025, κυκλοφόρησε ο πλήρης κύκλος των πέντε τραγουδιών, στην πρώτη ολοκληρωμένη συνεργασία του Σταύρου Σιόλα με τον Οδυσσέα Ιωάννου. Φίλοι, συνεργάτες και άνθρωποι που ακολουθούν χρόνια τη διαδρομή και των τριών ακούσαμε την ιστορία δημιουργίας αυτού του δίσκου.

Βιολέτα Ίκαρη: “Νιώθω πραγματικά ότι μου δώσατε κομμάτια της ψυχής σας”

Η Βιολέτα Ίκαρη εμφανώς συγκινημένη, περιέγραψε τη διαδρομή μέχρι να ολοκληρωθούν τα “Σύννεφα Μπαλόνια”. Η πρώτη σπίθα είχε έρθει πριν από έξι χρόνια, όταν τραγούδησε με τον Σταύρο Σιόλα στο «Φωνές Θιάσου». Εκεί γεννήθηκε η επιθυμία να κάνουν μαζί μια ολοκληρωμένη δουλειά και το πρώτο όνομα που έπεσε στο τραπέζι για τους στίχους ήταν του Οδυσσέα Ιωάννου.

Η ίδια θυμήθηκε με χιούμορ πόσο δύσκολο της φαινόταν τότε ακόμη και να προσεγγίσει τον στιχουργό. Η τελική επαφή έγινε τυχαία (όχι και τόσο) σε γύρισμα του «Στην Υγειά Μας» με αφιέρωμα στον Μάνο Ελευθερίου. Ο Οδυσσέας Ιωάννου απάντησε αμέσως θετικά, όμως η ζωή πήγε τον δίσκο λίγο πιο πίσω. Πανδημία, θέατρα, άλλες δουλειές και εκείνη η μεγάλη παύση που αποσυντόνισε τους πάντες, άφησαν το σχέδιο να περιμένει. «Όταν πέρασε η μπόρα ξανασυναντηθήκαμε», είπε η Ίκαρη, περιγράφοντας τις συναντήσεις στο σπίτι του Σταύρου Σιόλα, εκεί όπου άρχισαν να χτίζονται ξανά τα τραγούδια. «Νιώθω πραγματικά ότι μου δώσατε κομμάτια της ψυχής σας», είπε κάποια στιγμή κοιτάζοντας και τους δύο δημιουργούς. «Υπάρχουν τραγούδια που θα κουβαλάω περήφανα για το υπόλοιπο της διαδρομής μου».

Οδυσσέας Ιωάννου: “Για να πάρουμε ένα βινύλιο έπρεπε να θυσιάσουμε δύο εξόδους”

Ο Οδυσσέας Ιωάννου αναφέρθηκε και στην αξία του βινύλιου και στη σχέση που έχει σήμερα ο κόσμος με τη μουσική. Μίλησε για τα χρόνια όπου “για να πάρουμε ένα βινύλιο έπρεπε να θυσιάσουμε δύο εξόδους”, θυμίζοντας μια εποχή όπου η ακρόαση ενός δίσκου ήταν ολόκληρη διαδικασία και εμπειρία παρέας. Στάθηκε επίσης στη σημασία των μικρών κύκλων τραγουδιών, εξηγώντας πως πέντε ή έξι κομμάτια αρκούν για να δημιουργήσουν έναν πλήρη μουσικό κόσμο. “Πολλές φορές γεμίζαμε έναν δίσκο με τραγούδια που ίσως να μην βγάζαμε ποτέ, μόνο και μόνο για να συμπληρωθεί ο χρόνος”, είπε, εξηγώντας γιατί προτιμά πλέον πιο συμπαγείς δουλειές.

Μίλησε ακόμη με ιδιαίτερη εκτίμηση για τους δύο συνεργάτες του, λέγοντας πως πρώτη φορά δούλεψε με ανθρώπους που θαύμαζε από μακριά χωρίς να υπάρχει προηγουμένως προσωπική σχέση. Για τη Βιολέτα Ίκαρη ξεχώρισε “τον εντελώς δικό της τρόπο” στην ερμηνεία, ενώ για τον Σταύρο Σιόλα στάθηκε στη σπάνια ικανότητά του να ενώνει μέσα στις μελωδίες του το λαϊκό και το δημοτικό τραγούδι. Θυμήθηκε επίσης πως όταν άκουσε για πρώτη φορά τη «Στροφή» με τη φωνή του Σιόλα και έναν απλό οδηγό ηχογράφησης, κατάλαβε αμέσως πως αυτό θα ήταν το τραγούδι του δίσκου.

Από την πλευρά του, ο Σταύρος Σιόλας μίλησε για τη δική του ανάγκη η μουσική να έχει βαθιά ελληνική ρίζα αλλά ταυτόχρονα να ακούγεται σημερινή. Αναφέρθηκε στη Βιολέτα Ίκαρη ως μία από τις σημαντικές σύγχρονες λαϊκές φωνές και στον Οδυσσέα Ιωάννου ως έναν από τους σημαντικότερους σημερινούς στιχουργούς.

Μετά από την παρουσίαση, η κουβέντα έδωσε τη θέση της στη μουσική. Η Βιολέτα Ίκαρη και ο Σταύρος Σιόλας ανέβηκαν στη σκηνή και τραγούδησαν τα κομμάτια του δίσκου, μαζί με τραγούδια από τη συνολική διαδρομή τους. Όταν ακούστηκε η «Στροφή», αρκετοί από το κοινό τραγουδούσαν ήδη τους στίχους, ενώ σε άλλα σημεία της βραδιάς η αυλή ολόκληρη μπήκε αυθόρμητα στα ρεφρέν.

Η παρουσίαση είχε πια μετατραπεί σε κανονικό live, με τον κόσμο να πλησιάζει όλο και περισσότερο μπροστά στη σκηνή. Και κάπως έτσι εκπληρώθηκε η αρχική πρόθεση του Οδυσσέα Ιωάννου, που όπως μας είχε πει είναι πάντα “να γράψουμε τραγούδια που να συγκινήσουν, να περπατήσουν τον δρόμο τους και να βρουν συνοδοιπόρους”.

Σε μια εποχή όπου η μουσική καταναλώνεται βιαστικά και χάνεται μέσα σε ατελείωτες playlist, η εικόνα φίλων, συνεργατών και ανθρώπων του ελληνικού τραγουδιού να συναντιούνται για την παρουσίαση ενός βινυλίου μας θύμισε πως υπάρχει ακόμη δυνατή η ανάγκη να ακούς τραγούδια ως μέρος μιας ενιαίας ιστορίας.

Συμμετείχαν οι μουσικοί:
Γιώργος Θεοδωρόπουλος: Πλήκτρα
Αγγέλικα Παπανικολάου: Ακορντεόν
Γιάννης Ταυλάς: Κιθάρες
Ηχοληψία: Κώστας Κυριακίδης