Πέθανε η Μάρω Κοντού, η μεγάλη κυρία του ελληνικού κινηματογράφου

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών η Μάρω Κοντού, μία από τις σημαντικότερες και πιο αγαπητές πρωταγωνίστριες της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου. Με μια καριέρα που ξεπέρασε τις έξι δεκαετίες, η σπουδαία ηθοποιός άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στην καλλιτεχνική ζωή της χώρας, πρωταγωνιστώντας σε δεκάδες θεατρικές παραστάσεις και κινηματογραφικές ταινίες που αγαπήθηκαν από το κοινό και πέρασαν στην ιστορία.

Το πρόσφατο διάστημα η  αγαπημένη ηθοποιός αντιμετώπιζε προβλήματα με την υγεία της και νοσηλευόταν σε νοσκομείο. Σύμφωνα με πληροφορίες, τις τελευταίες ημέρες η αγαπημένη ηθοποιός και πρώην βουλευτής της ΝΔ νοσηλευόταν στον «Άγιο Σάββα».

Το ιατρικό ανακοινωθέν που εκδόθηκε αναφέρει: «Με βαθύτατη λύπη ανακοινώνουμε ότι σήμερα 15-07-2026 κατά τις πρωινές ώρες, απεβίωσε η γνωστή ηθοποιός Μαριάνθη (Μάρω) Κοντού στο Γενικό Αντικαρκινικό Ογκολογικό Νοσοκομείο Αθηνών “Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ” μετά από σοβαρή επιδείνωση της κατάστασης της υγείας της και παρά τις επίμονες προσπάθειες των θεραπόντων Ιατρών. Εκφράζουμε τα ειλικρινή συλλυπητήριά μας στους οικείους της».

Η ζωή και η καριέρα της Μάρως Κοντού

Η Μαριάνθη (Μάρω) Κοντού γεννήθηκε στις 21 Ιουνίου 1934 στην Αθήνα και μεγάλωσε στο Κουκάκι. Η ζωή της σημαδεύτηκε από νωρίς από την απώλεια του πατέρα της, τον οποίο έχασε σε ηλικία μόλις δύο ετών από φυματίωση. Μεγάλωσε με τη μητέρα, την αδελφή και τη γιαγιά της, σε ένα σπίτι όπου οι οικονομικές δυσκολίες ήταν καθημερινότητα. Παρά τις αντιρρήσεις της οικογένειάς της, που επιθυμούσε να ακολουθήσει ένα πιο ασφαλές επάγγελμα, εκείνη από μικρή ήξερε ότι η ζωή της ήταν συνδεδεμένη με την τέχνη.

Ο χορός και ο “συμβουλάτορας” Δημήτρης Χορν

Η αγάπη της για τον χορό εκδηλώθηκε από τα παιδικά της χρόνια. Σπούδασε στη σχολή χορού της Κούλας Πράτσικα, ενώ εξασφάλισε και υποτροφία για τη σχολή Hladek στη Γερμανία. Από το 1953 έως το 1958 συμμετείχε στο χορό του Αρχαίου Δράματος του Εθνικού Θεάτρου, αποκτώντας πολύτιμες εμπειρίες δίπλα σε κορυφαίες προσωπικότητες του ελληνικού θεάτρου, όπως η Κατίνα Παξινού και ο Αλέξης Μινωτής.

Το 1958 απέκτησε άδεια ηθοποιού ως εξαιρετικό ταλέντο και έκανε τα πρώτα της βήματα στο θέατρο, με την παράσταση «Η Κυρία του Κυρίου» των Νίκου Τσιφόρου και Πολύβιου Βασιλειάδη, στο πλευρό του Ντίνου Ηλιόπουλου. Η φυσική της παρουσία, η εκφραστικότητα και η σκηνική της άνεση την ανέδειξαν γρήγορα σε πρωταγωνίστρια. Το 1959 η καριέρα της πήρε νέα ώθηση όταν βρέθηκε στο πλευρό του Δημήτρη Χορν, αντικαθιστώντας την Έλλη Λαμπέτη μετά τον οριστικό χωρισμό του ιστορικού ζευγαριού. Συμμετείχε μαζί του στο θεατρικό έργο «Ρομανσέρο» του Ζακ Ντεβάλ, ενώ η συνεργασία τους συνεχίστηκε και στον κινηματογράφο με την ταινία «Αλλοίμονο στους Νέους» (1961), σε σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου. Η συνάντησή της με τον Χορν αποδείχθηκε καθοριστική τόσο για την επαγγελματική όσο και για την προσωπική της εξέλιξη, καθώς ο σπουδαίος ηθοποιός υπήρξε για χρόνια μέντορας και στενός σύμβουλός της. Η ίδια αναφερόταν συχνά στον Χορν ως τον μεγάλο της «συμβουλάτορα».  Δίπλα του διδάχθηκε όχι μόνο την υποκριτική αλλά και μια ολόκληρη φιλοσοφία για το επάγγελμα. Χαρακτηριστική έμεινε η συμβουλή που της είχε δώσει όταν εκείνη εξέφρασε την επιθυμία να γνωρίσει τη λαϊκή αποδοχή που απολάμβανε η Αλίκη Βουγιουκλάκη: «Ευχή και κατάρα σου δίνω να μη γίνεις λαϊκό είδωλο. Να μπορείς να παίζεις μέχρι τα 80 σου σε ωραίες δουλειές». Η Μάρω Κοντού ακολούθησε αυτή τη συμβουλή σε όλη τη διαδρομή της.

Η χρυσή εποχή του κινηματογράφου για τη Μάρω Κοντου

Στον κινηματογράφο έκανε την πρώτη της εμφάνιση το 1954 στην ταινία «Χαρούμενο Ξεκίνημα» του Ντίνου Δημόπουλου. Η μεγάλη καταξίωση ήρθε στις αρχές της δεκαετίας του 1960 με ταινίες όπως τα «Κίτρινα Γάντια», «Έγκλημα στα Παρασκήνια» και κυρίως το «Αλίμονο στους Νέους», που την καθιέρωσε ως μία από τις κορυφαίες πρωταγωνίστριες της εποχής.

Κατά τη διάρκεια της μακράς καριέρας της συμμετείχε σε περισσότερες από 60 ταινίες και περίπου 90 θεατρικά έργα. Ανάμεσα στις πιο γνωστές κινηματογραφικές της εμφανίσεις συγκαταλέγονται οι ταινίες «Ο Φίλος μου ο Λευτεράκης», «Η Σωφερίνα», «Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη», «Τρεις Ψεύτες», «Εφτά Χρόνια Γάμου» και πολλές ακόμη που παραμένουν αγαπημένες των τηλεθεατών μέχρι σήμερα.

Για πολλούς, κορυφαία στιγμή της καριέρας της υπήρξε η ερμηνεία της ως Ισμήνη στην αξεπέραστη κωμωδία του Γιώργου Τζαβέλλα «Η Γυνή να Φοβήται τον Άνδρα» το 1965. Στο πλευρό του Γιώργου Κωνσταντίνου δημιούργησε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και αγαπημένα ζευγάρια του ελληνικού κινηματογράφου, σε μια ταινία που παραμένει διαχρονικό σημείο αναφοράς.

Ξεχωριστή θέση στην καλλιτεχνική της διαδρομή κατείχε και η συνεργασία της με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα. Οι δύο ηθοποιοί συμπρωταγωνίστησαν σε 13 ταινίες, δημιουργώντας ένα από τα πιο επιτυχημένα δίδυμα της χρυσής εποχής του ελληνικού σινεμά. Η χημεία τους στην οθόνη ήταν τόσο έντονη, ώστε πολλοί πίστευαν πως υπήρχε σχέση και εκτός πλατό, κάτι που η ίδια είχε διαψεύσει επανειλημμένα. Ταινίες όπως «Ο Μπλοφατζής», «Ο Γεροντοκόρος», «Ο Στρίγγλος που Έγινε Αρνάκι», «Καπετάν Φάντης Μπαστούνι» και «Της Ζήλειας τα Καμώματα» παραμένουν μέχρι σήμερα σημείο αναφοράς.

Παράλληλα με την υποκριτική, η Μάρω Κοντού διέθετε και εξαιρετικές φωνητικές δυνατότητες. Η συμμετοχή της στην ιστορική μουσικοθεατρική παράσταση «Οδός Ονείρων» του Μάνου Χατζιδάκι, αλλά και οι ερμηνείες της σε τραγούδια που συνδέθηκαν με τον ελληνικό κινηματογράφο, ανέδειξαν μια ακόμη πτυχή του ταλέντου της.

Δύο γάμοι και η πολιτική καριέρα της Μάρως Κοντού

Στην προσωπική της ζωή πραγματοποίησε δύο γάμους, τον πρώτο με τον διευθυντή φωτογραφίας Αριστείδη Καρύδη – Φουκς και τον δεύτερο με  τον διαφημιστή Γιώργο Δόξα. Είχε μιλήσει ανοιχτά για την επιλογή της να μην αποκτήσει παιδιά, τονίζοντας πως ποτέ δεν αισθάνθηκε ότι της έλειψε κάτι. Με ειλικρίνεια μιλούσε επίσης για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε οικονομικά στα χρόνια της κρίσης, αποκαλύπτοντας ότι η πραγματικότητα πολλών ηθοποιών απείχε πολύ από την εικόνα της οικονομικής άνεσης που συχνά πίστευε ο κόσμος.

Από τη δεκαετία του 1990 ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική ως στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας. Διετέλεσε δημοτική σύμβουλος Αθηναίων κατά τη δημαρχία του Δημήτρη Αβραμόπουλου και βουλευτής της Α’ Αθηνών, υπηρετώντας τα κοινά με την ίδια συνέπεια που χαρακτήρισε και την καλλιτεχνική της πορεία.