“Να μη γίνεις λαϊκό είδωλο” – Η συμβουλή του Χορν στην Κοντού με αφορμή την Βουγιουκλάκη

Μια φράση του Δημήτρη Χορν φαίνεται πως συνόψισε ολόκληρη την καλλιτεχνική πορεία της Μάρως Κοντού: να μην επιδιώξει τη λάμψη του λαϊκού ειδώλου, αλλά τη διάρκεια, τους καλούς ρόλους και την παρουσία στο θέατρο μέχρι τα βαθιά γεράματα.

Η Μάρω Κοντού έφυγε από τη ζωή, σήμερα στις 15 Ιουλίου 2026, σε ηλικία 92 ετών, αφήνοντας πίσω της μια μεγάλη διαδρομή στο θέατρο και στον ελληνικό κινηματογράφο. Για περισσότερες από έξι δεκαετίες υπηρέτησε την υποκριτική με κομψότητα, χιούμορ και αξιοσημείωτη συνέπεια, αποφεύγοντας να εγκλωβιστεί σε μία μόνο εικόνα ή σε έναν τύπο ρόλων.

Μία από τις πιο χαρακτηριστικές ιστορίες που είχε αφηγηθεί από τα πρώτα χρόνια της καριέρας της αφορούσε τη σχέση της με τον Δημήτρη Χορν, τον άνθρωπο που θεωρούσε μεγάλο δάσκαλο και «μέντορά» της. Όταν κάποτε του εξέφρασε την επιθυμία να αποκτήσει τη μεγάλη λαϊκή αποδοχή που γνώριζε η Αλίκη Βουγιουκλάκη, εκείνος της απάντησε: «Ευχή και κατάρα σου δίνω να μη γίνεις λαϊκό είδωλο. Να μπορείς να παίζεις μέχρι τα 80 σου σε ωραίες δουλειές».

Η συμβουλή δεν υποτιμούσε τη μοναδική απήχηση της Βουγιουκλάκη. Αποτύπωνε, όμως, μια διαφορετική φιλοσοφία για το επάγγελμα: λιγότερη προσήλωση στη στιγμιαία αποθέωση και περισσότερη πίστη στη διάρκεια, στην εξέλιξη και στην ελευθερία του ηθοποιού να αλλάζει. Η πορεία της Μάρως Κοντού έδειξε ότι έκανε αυτή τη σκέψη προσωπικό της κανόνα.

Γεννημένη στις 21 Ιουνίου 1934 στην Αθήνα, μεγάλωσε στο Κουκάκι και στράφηκε από νεαρή ηλικία στον χορό. Σπούδασε στη σχολή της Κούλας Πράτσικα και εργάστηκε στον Χορό του Αρχαίου Δράματος του Εθνικού Θεάτρου από το 1954 έως το 1958. Στη συνέχεια απέκτησε άδεια ηθοποιού ως εξαιρετικό ταλέντο και πέρασε στη θεατρική σκηνή.

Η καθοριστική συνάντηση με τον Χορν ήρθε το 1959, όταν επιλέχθηκε για να παίξει μαζί του στο «Ρομανσέρο» του Ζακ Ντεβάλ στη σκηνή του θεάτρου «Κεντρικόν». Η ίδια είχε περιγράψει πόσο έντονο ήταν το δέος που αισθανόταν απέναντί του, αλλά και πόσο ουσιαστικά εκείνος συνέβαλε στη διαμόρφωση της σκηνικής της προσωπικότητας.  Στο θέατρο συνεργάστηκαν και λίγα χρόνια αργότερα στην ιστορική μουσικοθεατρική παράσταση  “Οδός Ονείρων” είναι που ανέβηκε τον Ιούνιο του 1962 στο θερινό θέατρο Μετροπόλιταν της Αθήνας.

Η συνεργασία τους ωστόσο που άφησε εποχή και καθιέρωσε την παρουσία της στη μεγάλη οθόνη έλαβε χώρα το 1961 στο «Αλίμονο στους Νέους», μια γλυκόπικρη ιστορία για τον χρόνο, τη νεότητα και το τίμημα των επιθυμιών. Η ταινία βασίστηκε στο ομώνυμο θεατρικό έργο των Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου και με αφετηρία τον μύθο του Φάουστ, μεταφέρει τη γνωστή συμφωνία με τον Διάβολο στα ελληνικά δεδομένα και τη συνδέει με έναν έρωτα που μοιάζει εξαρχής καταδικασμένος.

Ακολούθησε μια από τις πιο αναγνωρίσιμες διαδρομές της χρυσής εποχής του ελληνικού σινεμά. Η Μάρω Κοντού συμμετείχε σε περισσότερες από 60 ταινίες και περίπου 90 θεατρικά έργα, υπηρετώντας με την ίδια άνεση την κωμωδία, το δράμα και το μουσικό θέατρο.

Στις κινηματογραφικές της επιτυχίες περιλαμβάνονται τα «Κίτρινα Γάντια», «Ο Φίλος μου ο Λευτεράκης», «Η Σωφερίνα», «Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη», «Ο Στρίγγλος που Έγινε Αρνάκι» και «Καπετάν Φάντης Μπαστούνι». Ιδιαίτερη θέση κατέχει η «Γυνή να Φοβήται τον Άνδρα» του Γιώργου Τζαβέλλα, όπου ως Ελενίτσα —και όχι Ισμήνη— σχημάτισε με τον Γιώργο Κωνσταντίνου ένα από τα πιο αγαπημένα ζευγάρια του ελληνικού κινηματογράφου.

Τελικά, η προφητική σχεδόν συμβουλή του Χορν επιβεβαιώθηκε. Η Μάρω Κοντού δεν έγινε ένα είδωλο που ταυτίστηκε αποκλειστικά με μια εποχή. Έγινε μια ηθοποιός με διάρκεια, με ρόλους που ξεπέρασαν τη λάμψη της πρώτης προβολής και με μια παρουσία που παρέμεινε οικεία και ζωντανή μέχρι το τέλος.