75 φωνές, μία “Υπόσχεση” – Νομπελίστες, ηθοποιοί, αθλητές, ενώνουν δυνάμεις για το αυτονόητο

Η «Υπόσχεση» είναι μια δημόσια δήλωση αλληλεγγύης που φέρνει κοντά προσωπικότητες από όλο το φάσμα της κοινωνίας επιβεβαιώνοντας τη στήριξή τους προς τους πρόσφυγες και το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να αναζητά ασφάλεια. Παρουσιάζεται σήμερα, 28 Ιουλίου, με αφορμή τη συμπλήρωση 75 ετών από την υιοθέτηση της Σύμβασης για τους Πρόσφυγες και στόχο έχει τη δημιουργία μια πολυσυλλεκτικής συμμαχίας για την προστασία των προσφύγων εν όψει του Παγκόσμιου Φόρουμ για τους Πρόσφυγες του 2027.

Ανάμεσα στους αρχικούς υπογράφοντες περιλαμβάνονται θρησκευτικοί ηγέτες, βραβευθέντες με Νόμπελ, καλλιτέχνες και προσωπικότητες του πολιτισμού, αθλητές και ηγετικές μορφές του αθλητισμού, επιχειρηματίες, ηγέτες με προσφυγικό υπόβαθρο και υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Όπως ανακοινώνει η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες:

Καθώς ο κόσμος τιμά την 75η επέτειο της Σύμβασης για τους Πρόσφυγες, σε μια περίοδο που ο αναγκαστικός εκτοπισμός βρίσκεται σε ιστορικά υψηλά επίπεδα και τα συστήματα ασύλου δέχονται αυξανόμενες πιέσεις, 75 προσωπικότητες από όλο το φάσμα της κοινωνίας ενώνουν τη φωνή τους με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες παρουσιάζοντας την Υπόσχεση (The Promise), μια παγκόσμια δήλωσης αλληλεγγύης προς τους πρόσφυγες.

Με πρωτοβουλία του Ύπατου Αρμοστή του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, Barham Salih, η Υπόσχεση αποσκοπεί στη δημιουργία μιας παγκόσμιας συμμαχίας υπέρ της προστασίας των προσφύγων σε μια περίοδο κατά την οποία το διεθνές σύστημα αντιμετωπίζει ολοένα μεγαλύτερες προκλήσεις. Οι άνθρωποι που συνυπογράφουν την Υπόσχεση επιβεβαιώνουν τη δέσμευσή τους στις διαχρονικές αρχές της Σύμβασης για τους Πρόσφυγες και στην προστασία των ανθρώπων που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις εστίες τους εξαιτίας συγκρούσεων, βίας και διώξεων.

Ανάμεσα στις 75 πρώτες προσωπικότητες που υπέγραψαν την Υπόσχεση συγκαταλέγονται οι ηθοποιοί και σκηνοθέτες Cate Blanchett, Angelina Jolie και Ben Stiller, η Ολυμπιονίκης και Πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής Kirsty Coventry, οι επιχειρηματίες Hamdi Ulukaya, Mo Ibrahim και Tadashi Yanai, οι βραβευθείσες/έντες με Νόμπελ Ειρήνης Malala Yousafzai, Nadia Murad, Dr Denis Mukwege και Ellen Johnson Sirleaf, μέλος της ομάδας Elders, καθώς και η Sarah Mullally, Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπερι. Η συμμετοχή τους αντανακλά την ευρεία στήριξη που εκφράζεται από την κοινωνία υπέρ της προστασίας του δικαιώματος αναζήτησης ασύλου και της έμπρακτης αλληλεγγύης με τους πρόσφυγες.

«Η Σύμβαση για τους Πρόσφυγες έχει σώσει εκατομμύρια ζωές μέσα στις δεκαετίες. Αγγίζει τον πυρήνα της κοινής μας ανθρώπινης υπόστασης», δήλωσε ο Barham Salih, Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. «Πριν από εβδομήντα πέντε χρόνια, ο κόσμος έδωσε μια υπόσχεση να προστατεύει τους ανθρώπους που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις εστίες τους. Σήμερα, δική μας ευθύνη είναι να κρατήσουμε αυτή την υπόσχεση ζωντανή για όλες τις επόμενες γενιές.»

Περισσότεροι από 41 εκατομμύρια πρόσφυγες παραμένουν αναγκαστικά εκτοπισμένοι παγκοσμίως.

Καθώς παλιότερες συγκρούσεις συνεχίζονται και νέες ξεσπούν, οι χώρες υποδοχής επωμίζονται τεράστια ευθύνη, ενώ τα συστήματα ασύλου σε πολλές περιοχές παραμένουν υπό μεγάλη πίεση και χωρίς επαρκή χρηματοδότηση.

Στην Υπόσχεση, οι υπογράφουσες και υπογράφοντες επιβεβαιώνουν τη δέσμευση που απορρέει από τη Σύμβαση για τους Πρόσφυγες: ότι οι άνθρωποι που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους εξαιτίας πολέμου, βίας και διώξεων θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να αναζητήσουν ασφάλεια και να ξαναχτίσουν τη ζωή τους. Καλούν για έναν κόσμο όπου κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να αναζητάει ασφάλεια, οι πρόσφυγες συμπεριλαμβάνονται στις κοινότητες υποδοχής τους, οι λύσεις απέναντι στον εκτοπισμό δρομολογούνται από τα πρώτα στάδια κάθε κρίσης και όλα τα κομμάτια της κοινωνίας συμβάλλουν στον κοινό αυτό σκοπό. Παράλληλα, δεσμεύονται ότι επιλέγουν «τη δράση, τη συμπόνια και την αλληλεγγύη. Μέχρι κάθε άνθρωπος να είναι ασφαλής».

«Η Σύμβαση για τους Πρόσφυγες παρέχει στις κυβερνήσεις ένα πρακτικό πλαίσιο για τη διαχείριση μιας από τις δυσκολότερες προκλήσεις που μπορεί να αντιμετωπίσει οποιοδήποτε κράτος. Μέσα από την αποτελεσματική εφαρμογή της και τη συνεργασία, τα κράτη μπορούν να διαφυλάξουν τη Σύμβαση προστατεύοντας όσους αναγκάζονται να ξεριζωθούν και διασφαλίζοντας παράλληλα την ασφάλεια, τη σταθερότητα και την εμπιστοσύνη του κόσμου», πρόσθεσε ο Ύπατος Αρμοστής.

«Η Σύμβαση αφορά επίσης την εξεύρεση λύσεων, και αυτό σημαίνει ότι όλοι μας πρέπει να δράσουμε από τα πρώτα στάδια του εκτοπισμού, ώστε οι πρόσφυγες να μη μένουν εγκλωβισμένοι σε παρατεταμένη αβεβαιότητα. Πρέπει να στηρίξουμε τις χώρες και τις κοινότητες υποδοχής, να διευρύνουμε τις ευκαιρίες για τους πρόσφυγες και να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για εθελοντικό επαναπατρισμό και άλλες βιώσιμες λύσεις.»

Η Ύπατη Αρμοστεία θα συνεχίσει να προσκαλεί άτομα και οργανισμούς να υποστηρίξουν την Υπόσχεση ενόψει του Παγκόσμιου Φόρουμ για τους Πρόσφυγες το 2027.

Η Σύμβαση του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων, που διαμορφώθηκε στον απόηχο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κατοχύρωσε μια απλή αλλά ουσιαστική υπόσχεση: ότι κάθε άνθρωπος, ανεξάρτητα από το ποιος είναι ή από πού προέρχεται, έχει το δικαίωμα να αναζητά και να απολαμβάνει προστασία από τις διώξεις.

Μαζί με το Πρωτόκολλο του 1967, η Σύμβαση εξακολουθεί να αποτελεί το θεμέλιο της διεθνούς προστασίας των προσφύγων, ορίζοντας ποιος θεωρείται πρόσφυγας, ποια δικαιώματα και ποια υποστήριξη δικαιούται να λαμβάνει, καθώς και τα διεθνή πρότυπα προστασίας του. Η Σύμβαση παρέχει στους πρόσφυγες συγκεκριμένα δικαιώματα ώστε να μπορούν να ζουν με ασφάλεια και αξιοπρέπεια όσο αναζητούνται λύσεις, ενώ παράλληλα καθορίζει και τις υποχρεώσεις τους προς τη χώρα υποδοχής.

Το πλήρες κείμενο της Υπόσχεσης

Μέσα από τις στάχτες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου γεννήθηκε μια σημαντική υπόσχεση: μια υπόσχεση πως θα προστατεύονται οι άνθρωποι που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις εστίες τους λόγω πολέμου, βίας και διώξεων. Σήμερα, με τον αναγκαστικό εκτοπισμό να βρίσκεται σε επίπεδα ρεκόρ, χρειάζεται να ανανεώσουμε αυτή την υπόσχεση. Πρόκειται για μία από τις πιο καθοριστικές προκλήσεις της εποχής μας. Είναι όμως και μια δοκιμασία της κοινής μας ανθρώπινης υπόστασης. Μπορούμε και πρέπει να σταθούμε στο ύψος αυτής της πρόκλησης.

Πίσω από τους αριθμούς βρίσκονται πραγματικοί άνθρωποι που οι ζωές τους έχουν ξεριζωθεί. Κι όμως, τα ταλέντα, οι εμπειρίες και τα όνειρά τους παραμένουν ζωντανά. Η ιδιότητα του πρόσφυγα θα πρέπει να είναι μόνο ένα κεφάλαιο στη ζωή ενός ανθρώπου, όχι ολόκληρη η ιστορία του. Οι περισσότεροι πρόσφυγες μένουν όσο πιο κοντά μπορούν στις χώρες καταγωγής τους, συχνά σε κοινότητες που ήδη αντιμετωπίζουν τεράστιες πιέσεις. Εκεί είναι που πρέπει να δράσουμε πρώτα. Όχι μόνο με βοήθεια, αλλά και με ευκαιρίες. Όχι μόνο στηρίζοντας τους ανθρώπους ώστε να επιβιώσουν, αλλά δίνοντάς τους τη δυνατότητα να ξαναχτίσουν τη ζωή τους και να διαμορφώσουν ένα καλύτερο μέλλον.

Επιβεβαιώνουμε τη δέσμευσή μας για έναν κόσμο όπου:

• Η ασφάλεια αποτελεί εγγύηση: Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να αναζητάει ασφάλεια από τον πόλεμο, τη βία και τις διώξεις.
• Οι πρόσφυγες είναι μέρος της κοινωνίας: Οι πρόσφυγες ανήκουν στις κοινότητές μας, στα σχολεία και στους χώρους εργασίας μας, όπου μπορούν να βρουν ευκαιρίες και να συμβάλουν στις κοινωνίες που τους υποδέχονται.
• Οι λύσεις δρομολογούνται άμεσα: Είτε πρόκειται για ένταξη, για ένα νέο ξεκίνημα σε μια άλλη χώρα ή για ασφαλή επιστροφή στην πατρίδα, επιδιώκουμε λύσεις από την πρώτη στιγμή για τους ανθρώπους που έχουν εκτοπιστεί.
• Δρούμε μαζί: Από τις κυβερνήσεις έως τις τοπικές κοινότητες, από τους παγκόσμιους θεσμούς έως τα δημαρχεία, από τις αίθουσες συνεδριάσεων έως τους θρησκευτικούς χώρους, από τις επιχειρήσεις έως την κοινωνία των πολιτών, όλες και όλοι έχουμε έναν ρόλο να παίξουμε για να κάνουμε τη διαφορά.
• Υπερασπιζόμαστε την υπόσχεση που έδωσε η Σύμβαση για τους Πρόσφυγες. Επιλέγουμε τη δράση, την ανθρωπιά και την αλληλεγγύη.

Μέχρι κάθε άνθρωπος να είναι ασφαλής.