Ατροπίνη: Τι είναι και πότε μπορεί να γίνει απειλητική για τη ζωή
Διαβάζεται σε 4'
Η υπόθεση δηλητηρίασης στο Περιστέρι φέρνει στο προσκήνιο την ατροπίνη, μια ουσία με σημαντικές ιατρικές χρήσεις, αλλά και σοβαρές επιπτώσεις στον οργανισμό.
- 12 Οκτωβρίου 2026 18:44
Η υπόθεση που αποκαλύφθηκε στο Περιστέρι, με μία 41χρονη να κατηγορείται ότι δηλητηρίαζε συστηματικά με ατροπίνη τα γεύματα του πρώην συζύγου της, φέρνει στο προσκήνιο μια ουσία με σημαντικές ιατρικές χρήσεις, αλλά και σοβαρούς κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία.
Η ατροπίνη είναι μια ουσία φυτικής προέλευσης, η οποία χρησιμοποιείται εδώ και πολλά χρόνια στην ιατρική, χάρη στην ιδιαίτερη δράση της στο νευρικό σύστημα. Ανήκει στην κατηγορία των αντιχολινεργικών φαρμάκων και μπορεί να επηρεάσει σημαντικές λειτουργίες του ανθρώπινου οργανισμού, όπως τον καρδιακό ρυθμό, την έκκριση σάλιου και ιδρώτα, αλλά και τη λειτουργία των ματιών.
Πρόκειται για ένα αλκαλοειδές που απαντάται φυσικά σε φυτά της οικογένειας των σολανιδών, όπως η μπελαντόνα (Atropa belladonna), ένα ιδιαίτερα τοξικό φυτό από το οποίο προέρχεται και η ονομασία της.
Η δράση της βασίζεται στην αναστολή της επίδρασης της ακετυλοχολίνης, μιας χημικής ουσίας που μεταφέρει νευρικά σήματα και συμμετέχει στη ρύθμιση πολλών ακούσιων λειτουργιών του σώματος.
Με απλά λόγια, η ατροπίνη περιορίζει ορισμένες λειτουργίες του παρασυμπαθητικού νευρικού συστήματος, με αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, να αυξάνει τους καρδιακούς παλμούς, να μειώνει τις εκκρίσεις και να προκαλεί διαστολή της κόρης των ματιών.
Πού χρησιμοποιείται η ατροπίνη
Μία από τις σημαντικότερες ιατρικές εφαρμογές της είναι η αντιμετώπιση συγκεκριμένων περιπτώσεων συμπτωματικής βραδυκαρδίας, δηλαδή της κατάστασης κατά την οποία η καρδιά χτυπά υπερβολικά αργά και προκαλούνται συμπτώματα ή διαταραχές στην κυκλοφορία του αίματος.
Η ατροπίνη χρησιμοποιείται επίσης ως αντίδοτο σε ορισμένες σοβαρές δηλητηριάσεις, ιδιαίτερα από οργανοφωσφορικά εντομοκτόνα και συγκεκριμένους νευροτοξικούς παράγοντες. Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να περιορίσει επικίνδυνες επιδράσεις της υπερβολικής δράσης της ακετυλοχολίνης, όπως τις έντονες εκκρίσεις και τη βρογχόσπασμη αντίδραση.
Στην οφθαλμολογία χορηγείται σε μορφή κολλυρίου, προκαλώντας διαστολή της κόρης και προσωρινή παράλυση της προσαρμογής του ματιού. Χρησιμοποιείται για συγκεκριμένες διαγνωστικές και θεραπευτικές εφαρμογές.
Παράλληλα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην αναισθησιολογία, κυρίως για την αντιμετώπιση ορισμένων επεισοδίων βραδυκαρδίας ή τη μείωση εκκρίσεων.
Οι παρενέργειες και οι κίνδυνοι
Παρότι η ατροπίνη αποτελεί πολύτιμο φάρμακο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, η χρήση της δεν είναι απαλλαγμένη από κινδύνους.
Στις συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνονται η ξηροστομία, η ταχυκαρδία, η θολή όραση, η δυσκολία στην ούρηση και η μειωμένη εφίδρωση. Η τελευταία μπορεί να δυσκολέψει τη φυσιολογική ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος, ιδιαίτερα όταν επικρατούν υψηλές θερμοκρασίες.
Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, οι επιπτώσεις μπορεί να είναι πολύ σοβαρότερες. Η υπερβολική ποσότητα ατροπίνης μπορεί να προκαλέσει έντονη διέγερση, σύγχυση, παραισθήσεις, επικίνδυνη αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος, διαταραχές του καρδιακού ρυθμού και, σε βαριές περιπτώσεις, να απειλήσει τη ζωή.
Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται σε ασθενείς με ορισμένες καρδιολογικές παθήσεις, γλαύκωμα ή προβλήματα κατακράτησης ούρων, καθώς η ουσία μπορεί να επιδεινώσει την κατάστασή τους.
Πότε η ατροπίνη μπορεί να αποδειχθεί σωτήρια
Η ατροπίνη έχει ιδιαίτερη σημασία στην επείγουσα ιατρική, καθώς σε συγκεκριμένες καταστάσεις μπορεί να συμβάλει καθοριστικά στη διάσωση ενός ασθενούς.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η δηλητηρίαση από οργανοφωσφορικές ουσίες, οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές διαταραχές στο αναπνευστικό και το νευρικό σύστημα. Η έγκαιρη χορήγηση ατροπίνης, σε συνδυασμό με την κατάλληλη υποστηρικτική θεραπεία και άλλα αντίδοτα όταν ενδείκνυνται, μπορεί να αποτρέψει θανατηφόρες επιπλοκές.
Η επιλογή της, η δοσολογία και ο τρόπος χορήγησης εξαρτώνται από την κατάσταση του ασθενούς και απαιτούν ιατρική αξιολόγηση.
Πρόκειται, επομένως, για μια ουσία με δύο όψεις: από τη μία μπορεί να σώσει ζωές όταν χρησιμοποιείται σωστά και από την άλλη να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές όταν χορηγείται χωρίς τις απαραίτητες προφυλάξεις.