Είναι απολιτίκ μπάντα οι Metallica;

Όλα άρχισαν από την πρόσφατη δήλωση του James Hetfield στο Λας Βέγκας στo περιθώριο της συναυλίας-έπος των Metallica στο Sphere.

“Metallica is not here, like some other entertainers, to influence you with their bullshit […] We’re here to forget about all the outside shit […] Metallica’s agenda is love, energy and heavy music, baby” είπε ο frontman της μπάντας.

Δηλαδή: “Οι Metallica δεν βρίσκονται εδώ, όπως κάποιοι άλλοι καλλιτέχνες, για να σας επηρεάσουν με τις μ@λ@κίες τους […] Είμαστε εδώ για να ξεχάσουμε όσα συμβαίνουν εκεί έξω […] Η ατζέντα των Metallica είναι η αγάπη, η ενέργεια και το heavy metal”.

Η δήλωση θεωρήθηκε, ίσως όχι άδικα, απολίτικη. Παράλληλα, κάποιοι την ερμήνευσαν ως έμμεση κριτική στο ράπερ Macklemore για τη δημόσια υποστήριξή του στον παλαιστινιακό αγώνα.

Ο Ηetfield έχει προκαλέσει τέτοιου είδους αντιδράσεις και στο παρελθόν. Για παράδειγμα, όταν το 2017 ρωτήθηκε για την άποψή του για τον Ντόναλντ Τραμπ τόνισε ότι η πολιτική χωρίζει τους ανθρώπους και ότι προτιμά να κρατήσει την άποψή του για τον εαυτό του.

Είναι, όμως, οι Metallica μία απολιτίκ πάντα, που δεν καταπιάνεται με καυτά κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα; Είναι μία μπάντα που αδιαφορεί για τα κοινωνικά δρώμενα γύρω της, στις ΗΠΑ, απ’ όπου κατάγονται, και στον υπόλοιπο κόσμο;

Μία αναδρομή στη δισκογραφία και κυρίως στη στιχουργική του συγκροτήματος δείχνει μάλλον το αντίθετο. Oι Μetallica και κριτική έχουν ασκήσει, και τα ζητήματα δεν διστάζουν να βάλουν, με το δικό τους ύφος και ήθος.

Disposable Heroes

Το 1986 οι Metallica κυκλοφορούν το τρίτο studio albums τους, κατά πολλούς το καλύτερο της καριέρας τους. Είναι το θρυλικό Master of Puppets.

Στο album υπάρχει το “Disposable Heroes”, ένα έπος 8 και πλέον λεπτών με κύρια θεματική το απλό ανώνυμο στρατιώτη και το πόσο αναλώσιμος είναι ως μέρος μίας πολεμικής μηχανής που απλά σκοτώνει. Το τραγούδι δεν έχει απλά αντιπολεμικό μήνυμα, καταγράφει το ανθρώπινο κόστος στον πόλεμο αλλά και τη μετατροπή του ανθρώπου σε εργαλείο θανάτου από μηχανές εξουσίας όπως ο στρατός.

Λέει χαρακτηριστικά σε σημείο του

Soldier boy, made of clay
Now an empty shell
Twenty-one, only son
But he served us well
Bred to kill, not to care
Do just as we say
Finished here
Greetings, Death
He’s yours to take away

Που σημαίνει

Μικρός στρατιώτης, φτιαγμένος από πηλό
Τώρα ένα άδειο κέλυφος
Είκοσι ενός, μοναχογιός
Μα μας υπηρέτησε καλά
Μεγαλωμένος για να σκοτώνει, όχι για να νοιάζεται
Να κάνεις ό,τι ακριβώς σου λέμε
Έφυγε εδώ
Χαιρετίσματα, Θάνατε
Είναι δικός σου, πάρ’ τον μακριά

Είναι κάτι παραπάνω από σαφές ότι το τραγούδι αποτυπώνει την έννοια του αναλώσιμου η οποία γίνεται απολύτως τραγική όταν μιλάμε για νέους ανθρώπους που θυσιάζονται στις κρεατομηχανές του πολέμου. Του κάθε πολέμου. Το τραγούδι, παρά τη μεγάλη διάρκειά του, αγαπήθηκε ιδιαίτερα.

Shortest Straw

Δύο χρόνια αργότερα και μετά το θάνατο του μπασίστα τους Cliff Burton σε τροχαίο δυστύχημα στη Σουηδία, οι Metallica κυκλοφορούν τον 4ο main δίσκο τους. Τον τιτλοφορούν “Justice For All”, ένα προφανές μήνυμα για την κοινωνική ανάγκη για δικαιοσύνη.

Στο “The Shortest Straw” η μπάντα θίγει το θέμα των πολιτικών διώξεων, με ιδιαίτερη έμφαση στην εποχή του μακαρθισμού στις ΗΠΑ. Oι Metallica στηλιτεύουν την καταστολή της ελευθερίας, όπως κάνουν πολλές φορές στα τραγούδια τους αλλά και την ιδεολογική τύφλωση που πολλές φορές μετατρέπεται σε μέσο διώξεων. Στις ΗΠΑ, κατά τη διάρκεια του μαρκαθισμού, αυτό γινόταν κατά κόρον στο πλαίσιο ενός κυνηγιού μαγισσών που αναζητούσε παντού “κομμουνιστικές απειλές”.

Το τραγούδι αρχίζει με την εξής στροφή:

Suspicion is your name
Your honesty to blame
Put dignity to shame
Dishonor
Witchhunt, modern day
Determining decay
The blatant disarray
Disfigure
The public eye’s disgrace
Defying common place
Unending paper chase
Unending

Toυτέστιν:

Η καχυποψία είναι το όνομά σου
Η ειλικρίνειά σου φταίει
Ντροπιάζεις την αξιοπρέπεια
Ατιμία
Κυνήγι μαγισσών της σύγχρονης εποχής
Καθορίζοντας την παρακμή
Το κραυγαλέο χάος
Παραμόρφωση
Η ντροπή στα μάτια του κόσμου
Αψηφώντας το συνηθισμένο
Ένας ατέρμονος κυκεώνας γραφειοκρατίας
Ατέρμονος

Εχει μια σημασία να αναφέρουμε ότι οι Metallica έπαιξαν αυτό το κομμάτι Live στη συναυλία του στο Vegas στις 8 Οκτωβρίου του 2026, δηλαδή πριν από ελάχιστες ημέρες. Το “The Shortest Straw” δεν βρίσκεται συχνά στα set list της μπάντας, είναι η αλήθεια.

“Justice”

Στο ομώνυμο κομμάτι του δίσκου, στο “Justice for All”, oι Μetallica γίνονται ακόμα πιο σαφείς. Η δικαιοσύνη διαβρώνεται από το χρήμα και την πολιτική ισχύ των κρατούντων αλλά και των οικονομικά ισχυρών. Ετσι, ένας από τους πιο σημαντικούς θεσμούς της δημοκρατίας υπονομεύεται ακραία από την οικονομική επιρροή και τα συμφέροντα.

Ιδού το ρεφρέν

Justice is lost
Justice is raped
Justice is gone
Pulling your strings
Justice is done
Seeking no truth
Winning is all
Find it so grim
So true
So Real

Δηλαδή

Η δικαιοσύνη χάθηκε
Η δικαιοσύνη βιάστηκε
Η δικαιοσύνη έφυγε
Κινούν τα νήματά σου
Η δικαιοσύνη αποδόθηκε
Χωρίς αναζήτηση της αλήθειας
Η νίκη είναι το παν
Το βρίσκω τόσο ζοφερό
Τόσο αληθινό
Τόσο πραγματικό

Και παρακάτω

Lady Justice has been raped
Truth assassin
Rolls of red tape seal your lips
Now you’re done in
Their money tips her scales again
Make your deal
Just what is truth? I cannot tell
Cannot feel

Επί το ελληνικότερον

Η Κυρία Δικαιοσύνη βιάστηκε
Δολοφόνος της αλήθειας
Δεσμά γραφειοκρατίας σφραγίζουν τα χείλη σου
Τώρα έχεις τελειώσει
Το χρήμα τους γέρνει πάλι τη ζυγαριά της
Κλείσε τη συμφωνία σου
Τι ακριβώς είναι η αλήθεια; Δεν μπορώ να πω
Δεν μπορώ να νιώσω

Και αυτό το κομμάτι live για τελευταία φορά παίχτηκε στην συναυλία της 8ης Οκτωβρίου του 2026 στο Λας Βέγκας.

Tελικά τι είδους μπάντα είναι οι Metallica ως προς τη γενικότερη πολιτική τους στόχευση;