Θέατρο Τέχνης: Από τον Ίψεν και τον Παπαδιαμάντη έως τον Φασουλή – Όλο το πρόγραμμα της νέας σεζόν

«Πού θες να πάμε; Πού θες να πας;». Με αυτό το διπλό ερώτημα, που αντλεί την έμπνευσή του από το ποίημα «Θεατρίνοι, Μ.Α.» του Γιώργου Σεφέρη, το Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν ανοίγει τη θεατρική περίοδο 2026–2027, παρουσιάζοντας ένα πρόγραμμα που συνδυάζει κλασικά αριστουργήματα, σύγχρονη δραματουργία, ελληνικά έργα και νέες καλλιτεχνικές αναζητήσεις.

Στο επίκεντρο βρίσκονται 11 παραστάσεις στο Υπόγειο της Πεσμαζόγλου και στη σκηνή της Φρυνίχου, με δημιουργούς και πρωταγωνιστές όπως ο Σταμάτης Φασουλής, ο Γιάννης Χουβαρδάς, η Όλια Λαζαρίδου, ο Γιάννης Μόσχος, η Μαριάννα Κάλμπαρη, ο Γιάννης Καλαβριανός και η Ηρώ Μπέζου.

Παράλληλα, το Θέατρο Τέχνης επενδύει στη νέα γενιά, εγκαινιάζοντας Σκηνή Νέων Δημιουργών και νέο θεσμικό βραβείο σκηνοθεσίας, ενώ συνεχίζει τις εκπαιδευτικές του δράσεις.

Η φετινή σεζόν οργανώνεται γύρω από τέσσερις θεματικές διαδρομές: τη μνήμη ως εργαλείο κατανόησης του παρόντος, τις γυναικείες φωνές που διεκδικούν την αυτονομία τους, τις δοκιμασίες της συλλογικής ζωής και τους νέους δρόμους που ανοίγονται μέσα από τη δημιουργία.

Ο Σταμάτης Φασουλής επιστρέφει στο Υπόγειο και ο Γιάννης Χουβαρδάς συναντά τον Ίψεν

Ανάμεσα στις παραγωγές που ξεχωρίζουν βρίσκεται το «Το θέατρο ή τη ζωή σου», με τον Σταμάτη Φασουλή να επιστρέφει στο ιστορικό Υπόγειο από τις 16 Οκτωβρίου.

Σε έναν προσωπικό θεατρικό μονόλογο, τον οποίο γράφει, σκηνοθετεί και ερμηνεύει ο ίδιος, ο Φασουλής ανατρέχει σε μια διαδρομή δεκαετιών, από τα παιδικά του χρόνια στη Σαλαμίνα μέχρι το Ελεύθερο Θέατρο της Μεταπολίτευσης και τις μεγάλες επιτυχίες της καριέρας του.

Στην αφήγησή του συναντώνται εμβληματικές προσωπικότητες, όπως ο Δημήτρης Χορν, η Έλλη Λαμπέτη, η Μελίνα Μερκούρη, η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο Μάνος Χατζιδάκις και ο Γιάννης Τσαρούχης. Τη μουσική υπογράφει ο Σταμάτης Κραουνάκης, με τρεις μουσικούς επί σκηνής.

Έναν μήνα αργότερα, στις 12 Νοεμβρίου, ο Γιάννης Χουβαρδάς παρουσιάζει στη Φρυνίχου το «Ρόσμερσχολμ» του Χένρικ Ίψεν, σε δική του μετάφραση, διασκευή και σκηνοθεσία.

Το έργο, που πραγματεύεται τη σύγκρουση ανάμεσα στην προσωπική ελευθερία, την πολιτική αλλαγή, την ενοχή και τις κοινωνικές συμβάσεις, προσεγγίζεται ως ένα σκοτεινό ψυχολογικό και πολιτικό θρίλερ, με απρόσμενες κωμικές ανάσες.

Στη διανομή συναντάμε τους Γιώργο Γλάστρα, Σίμο Κακάλα, Ηρώ Μπέζου, Άντζελα Μπρούσκου, Αργύρη Ξάφη και Γιάννη Χαρίση.

Από τη «Λολίτα» στην Τεχεράνη μέχρι τις γυναίκες του Παπαδιαμάντη

Ιδιαίτερο βάρος δίνεται στις γυναικείες αφηγήσεις και στη διεκδίκηση της προσωπικής ελευθερίας.

Στις 19 Οκτωβρίου, το διεθνώς αναγνωρισμένο βιβλίο της Αζάρ Ναφίσι «Διαβάζοντας τη Λολίτα στην Τεχεράνη» μεταφέρεται για πρώτη φορά στη θεατρική σκηνή, σε διασκευή της Ηρώς Μπέζου και σκηνοθεσία της Μαρίας Ξανθοπουλίδου.

Στην Τεχεράνη της ισλαμικής επανάστασης, μια καθηγήτρια λογοτεχνίας συγκεντρώνει κρυφά επτά πρώην φοιτήτριές της για να διαβάσουν σπουδαία έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Μέσα σε ένα ασφυκτικό πολιτικό περιβάλλον, η ανάγνωση μετατρέπεται σε πράξη αντίστασης και διεκδίκησης της ελευθερίας.

Πρωταγωνιστούν η Μαρία Καλλιμάνη, μαζί με τις Δήμητρα Βήττα, Λήδα Κουτσοδασκάλου, Διονυσία Μπαλαμώτη, Ηλέκτρα Μπαρούτα, Ζωή Μυλωνά, Θάλεια Σταματέλου και Μαρία Πετεβή.

Στις 15 Φεβρουαρίου 2027, η Μαριάννα Κάλμπαρη επιστρέφει στη Φρυνίχου με το δεύτερο μέρος της παράστασης «Πηνελόπες και Πηνελοπιάδες». Η Πηνελόπη παίρνει τον λόγο και αφηγείται τη δική της Οδύσσεια, μέσα από μια σκηνική σύνθεση που συνδυάζει αφήγηση, μουσική, χορό και την τέχνη της ύφανσης.

Την 1η Μαρτίου, η Όλια Λαζαρίδου παρουσιάζει στο Υπόγειο την «Ακριβούλα μου», μια παράσταση βασισμένη σε τέσσερα διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Μαζί με τη Σεμέλη Δημητρακοπούλου και τη μουσικό Άννα Παπαϊωάννου, συνθέτει έναν ποιητικό κόσμο γύρω από τη γυναικεία ψυχή, την απώλεια και τη χαμένη αθωότητα.

Ο Γιάννης Μόσχος επιστρέφει με μια σάτιρα για τη νεόπλουτη Ελλάδα

Στις 4 Φεβρουαρίου 2027, ο Γιάννης Μόσχος, στην πρώτη του σκηνοθεσία μετά την ολοκλήρωση της θητείας του στην καλλιτεχνική διεύθυνση του Εθνικού Θεάτρου, επιστρέφει στο Θέατρο Τέχνης έπειτα από δώδεκα χρόνια.

Παρουσιάζει το «Σε στενό οικογενειακό κύκλο» του Αλεξάντερ Οστρόφσκι, μεταφέροντας τη σατιρική ιστορία από τη Ρωσία του 19ου αιώνα στην Ελλάδα της δεκαετίας του ’80.

Η απληστία, ο νεοπλουτισμός, η κοινωνική υποκρισία και το αδιάκοπο κυνήγι του χρήματος γίνονται το υλικό μιας παράστασης που επιχειρεί να σατιρίσει τις αντιφάσεις της μεταπολιτευτικής ελληνικής κοινωνίας.

Στη διανομή συμμετέχουν οι Μελίνα Βαμπούλα, Μαρία Μπαγκανά, Άγγελος Μπούρας, Κωνσταντίνος Πλεμμένος, Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου, Εύη Τζανουκάκη και Σπύρος Τσεκούρας.

 Μνήμη, προσωπικές ιστορίες και υπαρξιακός τρόμος

Το πρόγραμμα συμπληρώνεται από παραγωγές που κινούνται ανάμεσα στο θέατρο-ντοκουμέντο, την προσωπική αφήγηση, την πολιτική αλληγορία και το ψυχολογικό θρίλερ.

Η Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου ερμηνεύει τις «Εκμυστηρεύσεις της Έλλης Αλεξίου», σε σκηνοθεσία Άγγελου Μπούρα, στη Φρυνίχου έως την 1η Νοεμβρίου. Πρόκειται για ένα θεατρικό πορτρέτο της σπουδαίας συγγραφέα και παιδαγωγού, που διατρέχει την πολιτική, την προσωπική και την πνευματική ιστορία του 20ού αιώνα.

Στον ίδιο χώρο παρουσιάζεται έως την 1η Νοεμβρίου και «Το θαύμα» του Giuseppe Massa, σε σκηνοθεσία Νικολέτας Φιλόσογλου, με τους Θανάση Δήμου και Παναγιώτη Παναγόπουλο. Δύο νεκροθάφτες βρίσκονται αντιμέτωποι με το σώμα ενός νεκρού μετανάστη, σε μια μαύρη κωμωδία για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την αλληλεγγύη και την απουσία καλοσύνης.

Από την 1η Δεκεμβρίου, ο Σπύρος Γραμμένος και ο Σταύρος Σβήγκος συναντιούνται στις «Ιστορίες του Χόρχε», σε σκηνοθεσία Ζωής Ξανθοπούλου. Βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Γραμμένου, η παράσταση συνδυάζει μουσική, χιούμορ και συγκίνηση σε μια διαδρομή μέσα από προσωπικές αναμνήσεις.

Στις 29 Ιανουαρίου 2027, ο Γιάννης Καλαβριανός υπογράφει τη μετάφραση, τη διασκευή και τη σκηνοθεσία του «Στριψίματος της βίδας» του Χένρι Τζέιμς. Η κλασική ιστορία μυστηρίου ζωντανεύει στο Υπόγειο από τον Γιώργο Γλάστρα και την Ελένη Ουζουνίδου, οι οποίοι ερμηνεύουν όλους τους ρόλους.

Τον Μάιο, η ομάδα RMS MATAROA επιστρέφει με το «Θα κλάψουνε μανούλες – Η παράσταση ΔΕΝ επιχορηγείται», σε σκηνοθεσία Μάνου Βαβαδάκη. Μια αυτοσαρκαστική επιθεώρηση για τις δυσκολίες της καλλιτεχνικής δημιουργίας, την έλλειψη χρηματοδότησης και τις κοινωνικές αντιφάσεις, που θα ολοκληρώσει τη σεζόν στη Φρυνίχου.

Παιδική και Εφηβική Σκηνή: Από τον κοινωνικό αποκλεισμό στη βία του διαδικτύου

Το Θέατρο Τέχνης συνεχίζει και φέτος να επενδύει στο νεανικό κοινό, με δύο παραγωγές που αγγίζουν σύγχρονα κοινωνικά ζητήματα.

Στην Παιδική Σκηνή επιστρέφει από τις 25 Οκτωβρίου ο «Κύριος Βρομύλος» του Ντέιβιντ Ουάλιαμς, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Δεγαΐτη. Μέσα από τη φιλία ενός μοναχικού κοριτσιού με έναν άστεγο, η παράσταση μιλά για τον σχολικό εκφοβισμό, τις κοινωνικές ανισότητες, την αποδοχή και την ενσυναίσθηση.

Στην Εφηβική Σκηνή, το «CLOUD – Στα παιδιά που έχουν δικαίωμα να μην μεγαλώσουν απότομα», με πρεμιέρα στις 29 Νοεμβρίου, εξετάζει τη δύναμη των λέξεων στην ψηφιακή εποχή.

Με σύλληψη και σκηνοθεσία του Δημήτρη Μαγγίνα, συν-σκηνοθεσία της Μαριλένας Μόσχου και κείμενο της Βένιας Σταματιάδη, η παράσταση χρησιμοποιεί τη φόρμα ενός ζωντανού vidcast για να μιλήσει για τον διαδικτυακό εκφοβισμό, τη δημόσια έκθεση και το αποτύπωμα που αφήνουν οι λέξεις στη ζωή των νέων. Η παραγωγή πραγματοποιείται με την υποστήριξη της Βουλής των Ελλήνων.

Νέα Σκηνή Δημιουργών, βραβεία και εκπαιδευτικά εργαστήρια

Μία από τις σημαντικότερες ειδήσεις του φετινού προγράμματος είναι η ίδρυση της Σκηνής Νέων Δημιουργών, μέσα από την οποία το Θέατρο Τέχνης επιχειρεί να δώσει πιο σταθερή μορφή στη στήριξη νέων καλλιτεχνών.

Η νέα σκηνή θα φιλοξενεί κάθε χρόνο μία παράσταση νέου ή νέας δημιουργού, ενώ παράλληλα θεσπίζεται ένα ετήσιο πρόγραμμα καλλιτεχνικής φιλοξενίας (residency). Μια νέα θεατρική ομάδα θα έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί το θέατρο ως βάση έρευνας και δημιουργίας, με στόχο την παρουσίαση ενός έργου στο τέλος της περιόδου.

Στις 26 Οκτωβρίου θα απονεμηθεί το πρώτο Βραβείο Νέου Σκηνοθέτη/Σκηνοθέτιδας του Θεάτρου Τέχνης, ενώ το 2027 θα απονεμηθεί για δεύτερη φορά το Βραβείο «Μάγια Λυμπεροπούλου», που αναγνωρίζει τη συμβολή γυναικών δημιουργών.

Παράλληλα, συνεχίζονται τα Φυτώρια Τέχνης, με πέντε εργαστήρια που καλύπτουν την υποκριτική ενηλίκων, την έκφραση εφήβων και νέων, το μουσικό θέατρο, τη γυναικεία προσωπική αφήγηση και τη θεατρική γραφή.