ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΧΑΡΙΣΟΠΟΥΛΟΣ: ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΡΑΦΛΟΥΣ. ΚΑΙ ΕΛΠΙΖΩ ΑΥΤΟ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ

Με αφορμή τις stand up παραστάσεις του στο ΘΕΑΤΡΑΛΕ στον Νέο Κόσμο (απόψε, την άλλη Παρασκευή και στις 13 Νοεμβρίου), ο πολυπράγμων Βαγγέλης Χαρισόπουλος δέχτηκε να κάνουμε μία σύντομη κουβέντα για όσα τον απασχολούν on stage αλλά και πίσω απ’ το μικρόφωνο, είτε του ραδιοφώνου είτε του “Κάτι ψήνεται”.

Ορίστε:

Πώς προέκυψε ο τίτλος της παράστασης “Πόσο Χρόνο Έχω”; Πόσο χρόνο έχεις στον αέρα για να πεις κάτι ή πόσο χρόνο έχεις ακόμα στη γη;
-Κυρίως το τελευταίο, αλλά η έμπνευση δόθηκε από την ατάκα που έλεγαν οι παίκτριες του Shopping Star, όταν έβγαιναν για ψώνια, που είναι ακριβώς η ίδια ατάκα που λέμε και οι κωμικοί όταν μοιραζόμαστε με άλλους τη σκηνή.

Αν το καλοσκεφτείς, η ερώτηση κολλάει παντού.

Σε ξέραμε ως “η Φωνή του Shopping Star”, φέτος είσαι η φωνή του “Κάτι ψήνεται”. Από στιλιστικές επιλογές τώρα σχολιάζεις μαγειρικά δράματα. Τι σύνδεση βλέπεις; Και γενικά πώς το κάνεις αυτό; Τι ταλέντο πρέπει να έχει κάποιος;
Χρειάζεσαι κωμικό ταλέντο, και εμπειρία στην τηλεόραση, ώστε να καταφέρνεις να χωράς στους χρόνους. (Είδες; Πάλι κολλάει το «Πόσο χρόνο έχω;»).

Τουλάχιστον στο Κάτι Ψήνεται, μπορώ να πάρω ιδέες για να μαγειρεύω, ενώ στο Shopping Star, τα φορέματα ήταν λίγο extreme για μένα.

Επίσης καλείσαι να κάνεις κάτι που το είχε κάνει με μεγάλη επιτυχία, ένας πολύ σπουδαίος κωμικός, ο Γιώργος Χατζηπαύλου. Φοβάσαι τη σύγκριση;
Όχι, διότι έχω πλέον καθιερωθεί ως εκφωνητής με το Shopping Star και ο κόσμος με γνωρίζει πλέον.

Ο Γιώργος είναι εκπληκτικός πάντως, και είχε αφήσει την σφραγίδα του στο project. Χαίρομαι πάρα πολύ που τον διαδέχομαι.

Το stand-up έχει μια κουλτούρα εξομολόγησης. Υπάρχει κάτι προσωπικό σου με το οποίο δεν θα έκανες ποτέ αστείο, ακόμη κι αν ήξερες ότι θα γελούσε ο κόσμος;
Πιο πιθανό είναι να γελάσω εγώ με προσωπικά μου θέματα και να μην γελάσει ο κόσμος, παρά το αντίθετο. Δεν μου έρχεται κάτι στο μυαλό.

Οι κωμικοί κάνουμε ψυχανάλυση ενώπιον του κόσμου, με τη διαφορά ότι αντί να πληρώνουμε, πληρωνόμαστε. Και τα λεφτά που βγάζουμε, τα δίνουμε στον ψυχολόγο μας.

Έχεις πει σε παλαιότερη συνέντευξη ότι αυτή η παράσταση είναι “το πρώτο μανιφέστο των φαλακρών”. Θες να μας εξηγήσεις λίγο τι εννοείς; Νιώθεις κι ότι υπάρχει και κάποιου είδους ρατσισμός προς τους αγαπητούς μας άτριχους φίλους;
Φυσικά και υπάρχει! Είμαστε η μοναδική μειονότητα που δεν σέβεται κανείς εν μέσω πολιτικής ορθότητας. Και ελπίζω να παραμείνει έτσι, διότι αν αρχίσουν και μας σέβονται, θα πέσει σε αχρηστία ένα μεγάλο μέρος της παράστασής μου. Κάντε το τουλάχιστον του χρόνου, που θα έχω καινούργια.

Είμαι σίγουρος ότι σε άσχετες στιγμές θα σε αναγνωρίζουν απ’ τη φωνή. Είτε σε ένα περίπτερο είτε παραγγέλνοντας κάτι στο τηλέφωνο. Μπορείς να μου πεις κάποιο αστείο ή περίεργο περιστατικό που να σχετίζεται με αυτό;
Συμβαίνει παντού αυτό. Από περίπτερα μέχρι νοσοκομεία, και από ταξί μέχρι εστιατόρια. Και με βάζουν να μιλάω για να καταλάβουν ποιος είμαι.

Το πιο αστείο μέρος όπου με κατάλαβαν, το λέω μέσα στην παράσταση.

Εντωμεταξύ, επειδή είμαι φαλακρός, με μπερδεύουν και λόγω εμφάνισης με κάποιον αθλητικογράφο, που ακόμη δεν έχω καταλάβει ποιος είναι. Μου ζητάνε προβλέψεις για ματς, και εγώ τους απαντάω σοβαρά, ενώ είμαι άσχετος με τα αθλητικά.

Θες να μας πεις ένα αστείο, που σου άρεσε πολύ, αλλά το έκοψες γιατί δεν λειτουργούσε στην παράσταση;
Πρόκειται για ένα αστείο γύρω από αυτούς που βάζουν στάμπα με τον χάρτη του νησιού τους στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου, και έλεγα ότι είχα πάει σε έναν φίλο που είχε στο αμάξι του το χάρτη της Νάξου, αλλά το πέρασα για γδάρσιμο, οπότε τον ρώτησα : «Όχι ρε συ, ποιος σε χτύπησε»;

Κάνεις και ραδιόφωνο στο Galaxy, κάθε μέρα 06.00-10.00. Ειλικρινά, πού τη βρίσκεις την όρεξη πρωί -πρωί να λες αστεία;
It’s a dirty job, but somebody’s got to do it.

Πρωί, μεσημέρι, βράδι, πάντα είναι ώρα για αστεία. Κάνω μια από τις λίγες δουλειές που δεν έχουν ώρα. Καφέ δεν σερβίρουν το βράδυ, ποτό δεν παραγγέλνεις το πρωί. Αστεία, κάνεις όλη μέρα.

Θέλω να είμαι επαγγελματίας, οπότε λειτουργώ όλες τις ώρες. Και όχι, δεν είμαι πρωινός τύπος.

Τι σου δίνει το ραδιόφωνο που δεν μπορείς να πάρεις από τη σκηνή;
Σταθερά χρήματα. Επίσης, στο ραδιόφωνο έχω καρέκλα, ενώ στο standup είμαι εξ’ ορισμού όρθιος. Αν και τελευταία ο κωμικός Marc Maron έχει κάνει σχολή με τους καθήμενους.

Το ραδιόφωνο, και ειδικά ο Galaxy 92 όπου εργάζομαι από πέρυσι, μου προσφέρει ελευθερία έκφρασης και χώρο να αυτοσχεδιάσω, κάτι που εκτιμώ πολύ.

Τι θα συμβούλευες κάποιον να κάνει πριν έρθει να δει την παράστασή σου;
Να έρθει νηστικός και με τα μέσα, για να μπορεί να παραγγείλει και φαγητό και ποτό. Επίσης, να αφήσει τις αναστολές και τις προκαταλήψεις του στο σπίτι για να απολαύσει την καλύτερη μορφή διασκέδασης που υπάρχει αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα. Το standup comedy. Σας ευχαριστώ, ήσασταν ένα υπέροχο κοινό.

Τα λέμε απόψε στο Θεατράλε-Νέος Κόσμος.