Κλέλια Ρένεση: ”Μου σφίγγεται το στομάχι με τη βία, τη φτώχεια και όσα συμβαίνουν γύρω μας»

Για την ζωή της, την μητρότητα και τον τρόπο που μεγαλώνει την κόρη της, για το κομμάτι της συντροφικότητας αλλά και τις δυσκολίες που έχει αντιμετωπίσει στη δουλειά της μίλησε η Κλέλια Ρένεση.

Η ηθοποιός βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή της Φαίης Σκορδά “For You”, το Σάββατο (31/10) και παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη.

“Είμαι από πάνω. Είμαι και μόνη. Είμαι από πάνω πάνω”, είπε για την κόρη της.

Και συνέχισε: “Η μαμά μου ζει κοντά μου και βοηθάει όσο μπορεί, αλλά αυτό που λέμε βοήθεια σε καθημερινό πλαίσιο, μια φροντίδα τύπου κάποιος να είναι εκεί, να υπάρχει φαγητό μαγειρεμένο, το παιδί διαβασμένο, αυτό και τα λοιπά, όχι. Έχω άνθρωπο που πληρώνεται γι’ αυτό και έρχεται και την κρατάει όταν εγώ λείπω.

Εγώ κρατάω τις Θερμοπύλες. Δηλαδή εγώ παίρνω τις αποφάσεις, εγώ έχω τα γένια, εγώ έχω τα χτένια. Εγώ το πληρώνω το έργο”, είπε αρχικά η Κλέλια Ρένεση.

Στην ερώτηση αν είναι δυσκολότερο να μεγαλώνει μόνη της ένα παιδί, απάντησε: “Πού να ξέρω; Δεν το έχω κάνει το άλλο έργο να το συγκρίνω. Έχω δει και περιπτώσεις χειρότερες, δηλαδή να είναι πιο δύσκολο το έργο γιατί υπάρχει ασυνεννοησία στο ζευγάρι σε σχέση με τις επιλογές”. 

Για το κομμάτι της συντροφικότητας και για το αν θα ήθελε να έχει έναν άνθρωπο δίπλα της είπε: “Βεβαίως, αυτό μπορώ να το κάνω, αλλά ποτέ δεν θα είναι μοίρασμα του μεγαλώματος του παιδιού. Ο σύντροφος μπαίνοντας στη ζωή μου θα στηρίξει εμένα, τις επιλογές μου και το πλαίσιό μου. Εντάξει, θα μπορεί να αγαπήσει το παιδί μου, αλλά επί της ουσίας λόγω εμού είναι. Δηλαδή αν σταματήσει η σχέση, δεν πιστεύω ότι θα συνεχίσει η σχέση με το παιδί. Καταλαβαίνεις τι εννοώ. Εγώ είμαι ο αγωγός που τα ενώνει όλα. Πάλι εγώ”.

Για τις επαγγελματικές της επιλογές και το αν την απασχολεί να βρίσκεται διαρκώς στην επικαιρότητα, ανέφερε:

“Δεν έχω τέτοιες αγωνίες. Τη δουλειά αυτή την κάνω γιατί μ’ αρέσει το ταξίδι της. Είμαι ταξιδιάρα γενικότερα. Μ’ αρέσει το ταξίδι μέσα στον ρόλο. Πρέπει να μου αρέσει η γραφή και ο ρόλος πρώτα απ’ όλα. Κοιτάω αυτό. Δεύτερο πράγμα που κοιτάω είναι οι συνεργάτες και πίσω από τις κάμερες και μπροστά από τις κάμερες. Θέλω να ξέρω με ποιους θα δουλέψω.

Με ενδιαφέρει και να είναι και καλοί συνεργάτες. Περνάς δέκα ώρες την ημέρα, Φαίη, μαζί τους. Είναι αστείο. Είναι παραπάνω από τη μισή σου ζωή”, πρόσθεσε.

Η ηθοποιός παραδέχτηκε ότι έχει αντιμετωπίσει δυσκολίες στην δουλεία της: “Αν έχω έρθει σε δύσκολη θέση και έχω ζοριστεί και έχω καταπιεστεί, ναι. Αλλά περίμενα να λήξει η χρονιά και το συμβόλαιο και να θέσω επί τάπητος τους προβληματισμούς μου. Και αν δεν μπορούσαν να λυθούν, ανθρώπινα έτσι απλά, αποχωρούσα. Αλλά ολοκλήρωνα τη συνεργασία μου”.

Παράλληλα, δήλωσε πως θα έμπαινε μπροστά αν κάποιος άλλος αντιμετώπιζε πρόβλημα στη δουλειά καθώς όπως αναφέρει το επάγγελμα αυτό είναι ομαδικό και πρέπει όλοι να νιώθουν καλά.

“Εκατό τα εκατό. Γιατί είναι ομαδική δουλειά και πρέπει όλη η ομάδα να είναι τακτοποιημένη μέσα της, να νιώθει καλά που δουλεύει, να μη νιώθουν ότι είναι κορόιδα, να μη νιώθουν ότι τους εκμεταλλεύονται, να μη νιώθουν οι τελευταίοι τροχοί της αμάξης. Ο τρίτος βοηθός παραγωγής πρέπει να νιώθει καλά που είναι παρών και που δουλεύει”.

Για όσα την προβληματίζουν στην καθημερινότητα, η Κλέλια Ρένεση σημείωσε:

“Δεν είναι όλες οι καταστάσεις γύρω μας επιλογές μας. Μπορεί κάποιος να έχει γεννηθεί σε μια περιοχή που του σφίγγει το στομάχι. Μπορεί κάποιος να έχει γεννηθεί σε μια οικογένεια που του σφίγγει το στομάχι. Δεν συμβαίνουν σε εμένα αυτά. Απλά λέω γενικότερα ότι το στομάχι σφίγγει“.

Μου σφίγγεται το στομάχι με τη βία γύρω, με την οικονομική βία, τη φτώχεια. Δεν μπορώ να πω ότι μια χαρά είμαι εγώ, παιδιά. Όλα καλά”, τόνισε.

Η ίδια εξήγησε γιατί επιλέγει τις εξορμήσεις στη φύση: “Δεν είναι θέμα πόλης. Αν μ’ αρέσει η Αθήνα ή το Παρίσι ή η Γενεύη ή οι Βρυξέλλες ή το Λονδίνο. Δεν είναι θέμα γεωγραφικό, είναι θέμα αστικό”.

“Είναι γκρίζα τα πράγματα, ρε παιδί μου. Οι άνθρωποι είναι σκυφτοί, περπατάνε με το βλέμμα κάτω. Πολύ σπάνια βλέπεις φλογοβόλα μάτια να καίνε από ένα όνειρο, από μια λαχτάρα, από μια αγάπη. Και αυτό μου λείπει εμένα. Δεν θέλω να ζω σε ένα τέτοιο περιβάλλον”, ανέφερε.

“Το κίνητρο το έχω μέσα μου. Δεν χρειάζεται να το βρω έξω. Εκεί βρίσκω έμπνευση. Με εμπνέουν. Μ’ αρέσει ο τύπος που θα ξυπνήσει έξι η ώρα το πρωί να πάει να μαζέψει τα ξύλα, να βγάλει τα πρόβατα. Έχει να μου πει ιστορίες που εγώ δεν θα τις ζήσω ποτέ και με γεμίζει, μου δίνει το παραμύθι”, καταλήγει η Κλέλια Ρένεση.