Γαλλία: Στο εδώλιο οι γονείς της 4χρονης Ινάς Τουλούμπ 39 χρόνια μετά τον θάνατό της

Με 39 χρόνια καθυστέρηση ξεκίνησε σήμερα Δευτέρα (2/11) η δίκη των γονιών της Ινάς Τουλούμπ, ενός 4χρονου κοριτσιού που βρέθηκε νεκρό και ακρωτηριασμένο το 1987 στην άκρη ενός αυτοκινητοδρόμου.

Η διαδικασία αποτελεί την κορύφωση μιας από τις παλαιότερες «ανεξιχνίαστες υποθέσεις» (cold cases) στη Γαλλία, η οποία έχει αποτελέσει θέμα πολλών βιβλίων και σειρών ντοκιμαντέρ. Η δίκη αναμένεται να διαρκέσει έως τις 18 Νοεμβρίου.

Οι δύο κατηγορούμενοι, οι οποίοι δεν τελούν υπό κράτηση, έφτασαν χωριστά στο δικαστήριο. Η μητέρα, 72 ετών, κάλυπτε το πρόσωπό της με το κασκόλ της. Ο πατέρας, 74 ετών, ανέβηκε με δυσκολία τα σκαλιά του δικαστικού μεγάρου, στηριγμένος σε μπαστούνι και με το πρόσωπο κρυμμένο πίσω από μια μαύρη χειρουργική μάσκα.

Στη διάρκεια του διαλείμματος, η μητέρα βρέθηκε στο στόχαστρο μιας μικρής ομάδας μελών της συλλογικότητας Mouv’Enfants, που είχε οργανώσει κινητοποίηση μπροστά από το δικαστήριο.

Όταν εκείνη βγήκε από το κτίριο, την ακολούθησαν σε απόσταση περίπου 100 μέτρων φωνάζοντας «Δικαιοσύνη για την Ινάς» και «Ντροπή». Τουλάχιστον τρεις αστυνομικοί επενέβησαν για να συγκρατήσουν τον Αρνό Γκαλέ, πρόεδρο της οργάνωσης.

Οι δύο κατηγορούμενοι, πλέον χωρισμένοι, δεν αντάλλαξαν ούτε ένα βλέμμα και έμειναν ανέκφραστοι σε όλη τη διάρκεια της συνεδρίασης. Η ακροαματική διαδικασία επικεντρώθηκε στο αίτημα της υπεράσπισης να διακοπεί η μετάδοση της δίκης σε δεύτερη αίθουσα, το οποίο τελικά απορρίφθηκε, καθώς και στα αιτήματα παράστασης πολιτικής αγωγής.

Η εξαφάνιση

Η μητέρα και ο πατέρας της Ινάς Τουλούμπ δικάζονται αντίστοιχα για «βασανιστήρια και πράξεις βαρβαρότητας που προκάλεσαν τον θάνατο χωρίς πρόθεση ανθρωποκτονίας» και για «συνέργεια». Εφόσον καταδικαστούν, αντιμετωπίζουν και οι δύο το ενδεχόμενο της ισόβιας κάθειρξης.

Η υπόθεση ξεκίνησε στις 11 Αυγούστου 1987, όταν δύο εργάτες ανακάλυψαν την ακρωτηριασμένη σορό του κοριτσιού σε ένα χαντάκι δίπλα στον αυτοκινητόδρομο Α10, στο Σουέβρ, χωριό του Λουάρ ε Σερ μεταξύ Ορλεάνης και Τουρ, στην κεντρική Γαλλία. Κανείς δεν είχε ειδοποιήσει τις αρχές για την εξαφάνιση του παιδιού. Το σώμα έφερε σημάδια κακοποίησης, μεταξύ των οποίων εγκαύματα από σίδερο σιδερώματος και ουλές από ανθρώπινα δαγκώματα. Σύμφωνα με τα ευρήματα των ιατροδικαστών που περιήλθαν στη γνώση του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων (AFP), τα δαγκώματα αποδόθηκαν σε γυναίκα.

Επειδή οι έρευνες είχαν περιέλθει σε αδιέξοδο, η χωροφυλακή ξεκίνησε τη μεγαλύτερη επιχείρηση αναζήτησης μαρτύρων που είχε γίνει ποτέ στη χώρα, με στόχο την ταυτοποίηση του κοριτσιού σε περίπου 30 χώρες. Η φωτογραφία του αναρτήθηκε σε 65.000 σχολεία και 30.000 δημαρχεία. Μετά από άκαρπες έρευνες, εκδόθηκαν δύο διαταγές αρχειοθέτησης της υπόθεσης, το 1991 και το 1997, λόγω έλλειψης επαρκών στοιχείων για την άσκηση δίωξης.

Περισσότερα από 30 χρόνια μετά, το θύμα ταυτοποιήθηκε και οι γονείς του συνελήφθησαν τον Ιούνιο του 2018, χάρη στο δείγμα DNA που είχε ληφθεί από έναν από τους αδελφούς του κοριτσιού στο πλαίσιο άλλης υπόθεσης βιαιοπραγίας. Χρειάστηκαν ωστόσο 8 χρόνια ακόμη μέχρι τη διεξαγωγή της δίκης.

Η Χαλιμά Ελ Μπακτί, η μητέρα, θα κληθεί να λογοδοτήσει για «εσκεμμένες, πολυάριθμες και επαναλαμβανόμενες σε βάθος χρόνου» πράξεις που οδήγησαν στον θάνατο της κόρης της, σύμφωνα με έκθεση των ερευνητών που περιήλθε στην κατοχή του AFP. Κατά τη διάρκεια της κράτησής τους, οι γονείς, που απέκτησαν συνολικά επτά παιδιά, μεταξύ των οποίων και την Ινάς, δεν παραδέχθηκαν ότι ήταν οι δράστες των βιαιοπραγιών που προκάλεσαν τον θάνατό της και κατηγόρησαν ο ένας τον άλλον για ενδοοικογενειακή βία.

Η μικρή Ινάς, που σήμερα θα ήταν 43 ετών, αναπαύεται στο κοιμητήριο της Σουέβρ.