ΕΛ-ΣΑΓΕΝΤ: Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΠΟΥ ΕΞΟΡΓΙΖΕΙ ΤΟΝ ΤΡΑΜΠ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙ ΤΗ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΓΕΡΟΥΣΙΑΣ

Ενδεχομένως αυτή να είναι η πρώτη φορά στην ιστορία που όλος ο πλανήτης ασχολείται με τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ, με τον Ντόναλντ Τραμπ και τις αμφιλεγόμενες πολιτικές του να είναι ο λόγος.

Αναλυτές έχουν εξηγήσει πως το αποτέλεσμα στη Γερουσία, όπου όλα “παίζονται” θα κριθεί εν πολλοίς σε δυο πολιτείες:

• το Τέξας όπου ο Δημοκρατικός Τζέιμς Ταλαρίκο αντιμετωπίζει το “σύστημα”, δηλαδή τον Γενικό Εισαγγελέα, υπερσυντηρητικό και μια από τις πιο αμφιλεγόμενες πολιτικές προσωπικότητες της χώρας με εμπλοκή σε σοβαρά σκάνδαλα (πχ για οικονομική απάτη κακουργηματικού χαρακτήρα) Κεν Πάξτον και
• το Μίσιγκαν. H έδρα έμεινε κενή λόγω της συνταξιοδότησης της βετεράνου Δημοκρατικής γερουσιαστή Ντέμπι Στέιμπναου και τη διεκδικούν ο Αμπντούλ Ελ-Σαγέντ και ο πρώην πράκτορας του FBI και αξιωματικός του στρατού των ΗΠΑ, Μάικ Ρότζερς.

Ας γνωρίσουμε τον άνθρωπο που μπορεί να κρίνει την κυριαρχία της κυβέρνησης στη Γερουσία.

Ποιος είναι λοιπόν, ο Αμπντούλ Ελ-Σαγέντ, ο οποίος αν εκλεγεί θα γίνει ο πρώτος Μουσουλμάνος που θα μπει στη Γερουσία των ΗΠΑ;

Στην ιστοσελίδα του, ο Abdulrahman Mohamed El-Sayed αναφέρει ότι «σπούδασε ιατρική, αλλά διαπίστωσε πως οι διαλυμένες πολιτικές ήταν αυτές που αρρωσταίνουν τους ανθρώπους» κι έτσι «αφιέρωσε ολόκληρη την καριέρα του στην οικοδόμηση κυβερνητικών υπηρεσιών που πραγματικά εργάζονται για τους κατοίκους του Μίσιγκαν».

Υπόσχεται να αγωνιστεί «για να οικοδομήσει μια κυβέρνηση που να λειτουργεί για εσάς, όχι για τον Ίλον Μασκ, τον Ντόναλντ Τραμπ ή τους δισεκατομμυριούχους φίλους τους».

H κάθετη θέση στον πόλεμο στη Γάζα

To Mίσιγκαν όπου “κατεβαίνει” ο Ελ-Σαγέντ είναι η καρδιά της αραβοαμερικανικής κοινότητας στις ΗΠΑ. Για τους πολίτες του, ο πόλεμος στη Γάζα είναι μια μόνιμα ανοιχτή πληγή.

Όταν λοιπόν, η επίσημη Ουάσινγκτον και η ηγεσία των Δημοκρατικών στήριζαν την στρατιωτική επέμβαση του Ισραήλ, η τοπική κοινωνία ένιωσε προδομένη και εξοργισμένη.

Ο Ελ-Σαγέντ δεν δίστασε να καταδικάσει ευθέως τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και τις απώλειες αμάχων, να απαιτήσει άμεση κατάπαυση του πυρός και να συγκρουστεί με το ισχυρό φιλοϊσραηλινό λόμπι της Ουάσινγκτον -που ειρήσθω εν παρόδω χρηματοδοτεί με εκατομμύρια τους πολιτικούς που συντάσσονται.

Τόλμησε δηλαδή, να πει όσα απέφευγαν άλλοι, ώστε να μη χάσουν χορηγίες και έγινε η φωνή της κοινότητας του. Παράλληλα, έγινε και εχθρός της άλλης πλευράς.

Το μουσουλμανικό όνομα και η μεικτή πραγματικότητα

O εκ των πρωταγωνιστών των ενδιάμεσων εκλογών αντιπροσωπεύει όσα καταδικάζει ο Τραμπ. Για αρχή, είναι γιος μεταναστών από την Αίγυπτο, άρα για τον πρόεδρο των ΗΠΑ είναι ένας ξένος, όχι ορίτζιναλ Αμερικανός.

Για αυτό και στις προεκλογικές του συγκεντρώσεις ο Τραμπ αποκαλούσε τον 42χρονο είτε “Abdulababab” (κοροϊδευτικά), είτε με το μεσαίο του όνομα (Μοχάμεντ), όπως έκανε με τον Μπαράκ Ομπάμα, τον οποίον ανέφερε ως Χουσεΐν.

Η απάντηση του Ελ-Σαγέντ ήταν αρκούντως καυστική.

«Το όνομα Μοχάμεντ δεν φαίνεται να ενοχλεί τον Τραμπ, όταν παρακαλάει τους ηγέτες του Κόλπου για επενδύσεις, αλλά τον ενοχλεί όταν ένας Αμερικανός γιατρός διεκδικεί τη Γερουσία στο Μίσιγκαν».

Ο 47ος πρόεδρος των ΗΠΑ επαναλάμβανε συχνά και αβάσιμους ισχυρισμούς, περί διασυνδέσεων του πρωταγωνιστή της ιστορίας μας με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, για να τον παρουσιάσει ως “άνθρωπο του μίσους” που “απειλεί τις παραδοσιακές αμερικανικές αξίες”.

Για την ιστορία, οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου προσδιόρισαν το μέλλον του τότε 16χρονου μαθητή, που μεγάλωνε σε μικρό προάστιο του Ντιτρόιτ, με τον Αιγύπτιο -πολιτικό μηχανικό- πατέρα του, την λευκή Αμερικανίδα μητριά του και τα παιδιά της.

Ένα παραδοσιακό τραπέζι της μεικτής οικογένειας είχε παραδοσιακά αιγυπτιακά πιάτα και χοιρινό μπέικον με σάλτσες μπάρμπεκιου.

Όπως έχει γράψει στο βιβλίο του με τίτλο Healing Politics “μεγάλωσα στην τομή δυο κόσμων: το συντηρητικό, μουσουλμανικό αιγυπτιακό υπόβαθρο του πατέρα μου και την τυπική μεσοδυτική κουλτούρα της μητριάς μου”.

Έτσι, κατάλαβε ότι οι άνθρωποι μπορούν να μοιράζονται την ίδια αγάπη και αξίες, ακόμα κι αν οι παραδόσεις τους μοιάζουν εκ διαμέτρου αντίθετες. Συνειδητοποίησε και τη χρησιμότητα του να χτίζει κάποιος γέφυρες.

Η καχυποψία που εξαφανιζόταν στο γήπεδο

Έχει γράψει ότι την επομένη των επιθέσεων πήγε στο σχολείο μέσα σε ένα κλίμα πρωτοφανούς παγωμάρας και καχυποψίας. Για πρώτη φορά ένιωσε βλέμματα φόβου στους διαδρόμους από συμμαθητές που μέχρι χθες έκαναν παρέα.

Το απόγευμα της ίδιας μέρας είχε προπόνηση στην ομάδα football του σχολείου -ήταν μέλος και αυτής του λακρός, ενώ ήταν και σε εκείνη της πάλης. Μπαίνοντας στα αποδυτήρια, οι συμπαίκτες του τον υποδέχτηκαν όπως πάντα. Δεν τον έκριναν για το όνομα ή τη θρησκεία του.

«Όταν φοράς το κράνος και πέφτεις στη λάσπη, κανείς δεν ρωτάει σε ποιον θεό προσεύχεσαι. Μετράει μόνο αν θα καλύψεις τα νώτα του διπλανού σου. Εκείνη τη μέρα κατάλαβα ότι η αλληλεγγύη χτίζεται μέσα από την κοινή προσπάθεια, όχι από τα λόγια».

Συνειδητοποίησε ότι η ταυτότητά του θα ήταν στο εξής διαρκές πεδίο δημόσιου διαλόγου. Κατάλαβε πως είχε δυο επιλογές: ή να κρυφτεί ή να “βγει” μπροστά. Άρχισε λοιπόν, να συμμετέχει στα κοινά.

Το ασθενοφόρο που δεν είχε καύσιμα

Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, όπου γνώρισε και τη σύζυγο του Σάρα, η οποία επίσης σπούδασε ιατρική -είναι ψυχίατρος. Ο επαγγελματικός του προσανατολισμός ξεκαθάρισε κατά τα ταξίδια του στην Αλεξάνδρεια τα καλοκαίρια, για να δει τους συγγενείς του.

Η γιαγιά του αντιμετώπιζε σοβαρό καρδιολογικό πρόβλημα και σε ένα από τα ταξίδια του χρειάστηκε επειγόντως διακομιδή. Το ασθενοφόρο όμως, άργησε για ώρες γιατί δεν είχε καύσιμα, με την οικογένεια του να τα πληρώνει επί τόπου, προκειμένου να σωθεί η γιαγιά του.

Έχει γράψει ότι εκείνη την ημέρα εγκατέλειψε την σκέψη να γίνει κλινικός γιατρός “σε ένα άνετο ιατρείο” και αποφάσισε να γίνει γενικότερα πιο ενεργός προκειμένου «το πού γεννιέσαι και το πόσα χρήματα έχεις στην τσέπη, να μην καθορίζουν το αν θα ζήσεις ή θα πεθάνεις».

Οι θάνατοι από μολυσμένο νερό

Απέκτησε πτυχίο ιατρικής από το Columbia University, όπου αργότερα δίδαξε ως επίκουρος καθηγητής επιδημιολογίας και διδακτορικό στη δημόσια υγεία από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Έχει αποκαλύψει πως σε συνάντηση που είχε με τον Μπιλ Κλίντον, τον είχε ρωτήσει γιατί σπουδάζει ιατρική, από την στιγμή που έχει το χάρισμα της επικοινωνίας.«Γέλασα μπροστά στα μούτρα του και του είπα “βλέπετε το πρόσωπό μου; Άνθρωποι σαν κι εμένα δεν διεκδικούν αξιώματα”. Δεν είπε κάτι. Γύρισε και έφυγε. Αυτό έγινε το 2007».

«Το 2008 ο Μπαράκ Χουσέιν Ομπάμα διεκδίκησε και πήρε την προεδρία. Ήταν η πρώτη φορά που είδα τον εαυτό μου σε πολιτικό».

Άρχισε λοιπόν, να ασχολείται με την πολιτική «ρωτώντας τις δυο ερωτήσεις που κάνουμε οι γιατροί: τι έχεις και πώς μπορώ να βοηθήσω”».

Το 2015, στα 30 του διορίστηκε επικεφαλής Δημόσιας Υγείας στο Ντιτρόιτ. Έκανε τη θεωρία που ανέπτυξε στην Αίγυπτο (για ίσα δικαιώματα όλων στις παροχές υγείας) πράξη, ως ο νεότερος αξιωματούχος υγείας σε μεγάλη πόλη των ΗΠΑ.

Ανέλαβε το διαλυμένο σύστημα υγείας μετά την πτώχευση του δήμου και το έκανε λειτουργικό, συγκρούστηκε μετωπικά με μεγάλα διυλιστήρια για τις εκπομπές ρύπων και ηγήθηκε πρωτοβουλιών για τον έλεγχο μολύβδου στα σχολεία, μετά την κρίση του νερού στο Φλιντ.

Είχε αποκαλυφθεί ότι χιλιάδες παιδιά είχαν εκτεθεί σε νευροτοξικό μόλυβδο, μέσω του σχολικού δικτύου ύδρευσης. Έως και 12.000 παιδιά εκτέθηκαν σε τοξικό μόλυβδο, ενώ από το μολυσμένο νερό ξέσπασε νόσος των Λεγεωναρίων που στοίχισε τη ζωή σε τουλάχιστον 12 ανθρώπους.

Ακολούθησαν ριζικές αλλαγές στην πολιτική ελέγχων σε όλες τις ΗΠΑ, με τον Ελ-Σαγέντ να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο.

Η ήττα από το κατεστημένο

Με την συμπλήρωση τριών χρόνων έργου στο Ντιτρόιτ, το 2018 διεκδίκησε το χρίσμα των Δημοκρατικών, για τη θέση του κυβερνήτη του Μίσιγκαν. Είχε την υποστήριξη του Μπέρνι Σάντερς και της Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτέζ.

Έχασε στα προκριματικά από την μετέπειτα κυβερνήτη, Γκρέτσεν Γουίτμερ μεν, αλλά καθιερώθηκε σε εθνικό επίπεδο ως “μια από τις πιο αυθεντικές νέες φωνές της αμερικανικής αριστεράς”.

Είχε απορρίψει εταιρικές δωρεές και είχε προτάξει το πρόγραμμα για την καθολική υγειονομική κάλυψη (Medicare for All).

Προχώρησε στην ίδρυση της προοδευτικής πολιτικής επιτροπής δράσης Southpaw Michigan, που είχε ως στόχο να στηρίξει τους υποψήφιους της εργατικής τάξης, οι οποίοι αρνούνταν τις χρηματοδοτήσεις από εταιρικά συμφέροντα και λόμπι.

Ένα χρόνο μετά (2019) απέκτησε το podcast America Dissected, στο οποίο ανέλυε τα δομικά προβλήματα του συστήματος υγείας, τις επιπτώσεις του εταιρικού καπιταλισμού στα φάρμακα και την κλιματική κρίση.

Η διαγραφή των χρεών και το ιστορικό στοίχημα του 2026

Όταν ξέσπασε η πανδημία, το podcast απογειώθηκε. Στον εγκλεισμό ασκούσε επιστημονική κριτική στη διοίκηση του Τραμπ, για τον τρόπο που διαχειριζόταν τον Covid, πίεζε τους Δημοκρατικούς να κάνουν δίκαιη κατανομή εμβολίων και να στηρίξουν τις φτωχές κοινότητες και έγραψε δυο βιβλία.

Το Healing Politics ήταν τα πολιτικά του απομνημονεύματα.

Το Medicare for All ήταν πρακτικός οδηγός για το πώς μπορεί να εφαρμοστεί ένα καθολικό σύστημα υγείας στις ΗΠΑ, αναλύοντας το κόστος, τη μετάβαση και τα οικονομικά μεγέθη -σε αντίθεση με ό,τι υποστήριζαν και εξακολουθούν να υποστηρίζουν οι κυβερνώντες.

Κάτι άλλο που έκανε ήταν να διδάξει θέματα δημόσιας υγείας στη σχολή Δημόσιας Πολιτικής Gerald R. Ford του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν και να στηρίξει τον Σάντερς για το χρίσμα των Δημοκρατικών, το 2020.

Το πήρε ο Μπάιντεν, αλλά ίδρυσαν μαζί το Biden-Sanders Unity Task Force για την υγεία.

Ο Ελ-Σαγέντ ήταν αυτός που έκανε τις διαπραγματεύσεις με το κατεστημένο των Δημοκρατικών, ώστε να ενσωματωθούν προοδευτικές πολιτικές (μείωση ηλικίας ένταξης στο Medicare, διαπραγμάτευση τιμών φαρμάκων κλπ) στο επίσημο πρόγραμμα του κόμματος.

Στα τέλη του 2022, η κομητεία του Wayne του πρότεινε να αναλάβει τις υπηρεσίες υγείας.

Δέχθηκε και εφάρμοσε ένα πρωτοποριακό πρόγραμμα που οδήγησε στη διαγραφή του ιατρικού χρέους της περιοχής: ήταν πρόγραμμα αγοράς και διαγραφής εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων ιατρικού χρέους για πάνω από 100.000 ευάλωτους πολίτες, παρέχοντας ταυτόχρονα δωρεάν οπτική φροντίδα σε μαθητές υποβαθμισμένων σχολείων.

Το απόλυτο κρας τεστ για την Ουάσινγκτον

Για να εξασφαλίσει το χρίσμα των Δημοκρατικών για τη Γερουσία των ΗΠΑ, νίκησε την κεντρώα βουλευτή Χέιλι Στίβενς σε μια απαιτητική εκλογική διαδικασία. Έτσι, βρέθηκε τώρα αντιμέτωπος του Ρεπουμπλικανού Μάικ Ρότζερς.

Αυτή η “κόντρα” ξεπερνά τα τοπικά σύνορα, καθώς μπορεί να κρίνει το μέλλον του Δημοκρατικού Κόμματος και τελικά, την ισορροπία δυνάμεων στην Ουάσινγκτον.

Αν ο γιατρός με την αμιγώς προοδευτική ατζέντα καταφέρει να κερδίσει σε μια τόσο κρίσιμη βιομηχανική, θα αποδειχθεί εμπράκτως ότι η ουσιαστική κάλυψη των βασικών αναγκών των πολιτών μπορεί να υπερισχύσει ακόμα και έναντι του φόβου.