Ξέχνα τον αφυγραντήρα: Το κόλπο των 6,50€ που εξαφανίζει την υγρασία από το σπίτι

Η υγρασία αυτών των ημερών κάνει πολλά περισσότερα από το να μας “τρυπάει” τα κόκαλα και να αισθανόμαστε πως κρυώνουμε, ενώ το θερμόμετρο δείχνει πάνω από 20°C.

Ο υγρός αέρας έχει επιβλαβείς επιπτώσεις στην υγεία μας (πχ στο ανώτερο αναπνευστικό και το άσθμα), ευνοεί τη μούχλα και την σκουριά, φουσκώνει, σκεβρώνει και σαπίζει το ξύλο και εν πάση περιπτώσει, φθείρει όλα τα δομικά στοιχεία του σπιτιού μας.

Η λύση στο πρόβλημα είναι ο αφυγραντήρας, συσκευή που κάνει εξαιρετική δουλειά και υπάρχει πια, στα περισσότερα σπίτια. Με τον ανεμιστήρα που έχει, τραβάει την υγρασία από τον αέρα του δωματίου και ελέγχει το ποσοστό της.

Υπάρχουν ωστόσο, και DIY αφυγραντήρες που στοιχίζουν λίγα ευρώ και κάνουν μια χαρά δουλειά.

Δεν τραβούν την υγρασία. Αυτό που κάνουν είναι να την περιμένουν να “καθίσει” πάνω τους, οπότε η αποτελεσματικότητα δεν είναι το ίδιο γρήγορη με αυτήν της συσκευής αφύγρανσης. Για όλα τα πράγματα όμως, σε αυτήν τη ζωή υπάρχουν συν και πλην.

Αν δεν θέλετε να μπείτε στο έξοδο της αγοράς ενός αφυγραντήρα, μπορείτε να δοκιμάσετε τους φυσικούς.

Ο πιο φθηνός και αποτελεσματικός φυσικός αφυγραντήρας

Η πιο γνωστή μέθοδος για να αφαιρέσουμε την υγρασία από ένα δωμάτιο είναι το χλωριούχο ασβέστιο, δηλαδή το αντιπαγετικό αλάτι. Σε μια πρόχειρη αναζήτηση στο Google, βρήκαμε τα 25 κιλά στα 6.50 ευρώ.

Θα το βρείτε σε καταστήματα όπως αυτά που πωλούν αγροτικά είδη, είδη πισίνας ή είδη κιγκαλερίας.

Αποτελεί την ιδανική επιλογή για υπόγεια και μπάνια, ενώ για μεγαλύτερα δωμάτια θα χρειαστεί να τοποθετήσουμε πολλές “εστίες” στον χώρο.

Πρόκειται για υλικό που λατρεύει την υγρασία και την απορροφά επιθετικά. Λειτουργεί ως εξής:

• Όταν ο υγρός αέρας αγγίζει τους κρυστάλλους, μικροσκοπικά σωματίδια νερού αρχίζουν να κολλάνε στην επιφάνεια.
• Στη συνέχεια, περισσότερη υγρασία συνεχίζει να συσσωρεύεται.
• Η διαδικασία συνεχίζεται ώρα με την ώρα, γι’ αυτό οι κρύσταλλοι συρρικνώνονται αργά.
• Απορροφούν νερό συνεχώς και αφού συλλεχθεί αρκετή υγρασία, οι κρύσταλλοι αρχίζουν να μετατρέπονται σε υγρό. Αυτό σημαίνει ότι το υλικό κάνει τη δουλειά του.

Για το “σύστημα” αυτό χρειαζόμαστε μια παλιά κάλτσα, λίγο σπάγκο, ένα μεγάλο μπολ και το αντιπαγετικό αλάτι, το οποίο βάζουμε μέσα στην κάλτσα. Ακολούθως, τη δένουμε με ένα κομμάτι σπάγκο και την κρεμάμε εκεί που υπάρχει υγρασία. Τοποθετούμε το μπολ κάτω από την κάλτσα, για να μαζεύει το νερό που θα στάζει μόλις αρχίσει να δρα το υλικό.

Η ποσότητα του χλωριούχου ασβεστίου μέσα στην κάλτσα θα μειώνεται καθώς απορροφά υγρασία, οπότε φροντίστε να το ανανεώνετε όποτε χρειάζεται για να συνεχιστεί η αφύγρανση.

Ειδικός τονίζει ότι το χλωριούχο ασβέστιο εξακολουθεί να υπάρχει στο υλικό που έχει μείνει στην κάλτσα. Μπορούμε έτσι, να το βάλουμε σε ένα γυάλινο σκεύος φούρνου ή ένα ρηχό γερό ταψί και να το θερμάνουμε στους 150 με 200°C. Ό,τι μείνει μετά την εξάτμιση της περίσσειας νερού, μπορούμε να το ξαναχρησιμοποιήσουμε.

Για την ασφάλεια μας, πρέπει να είμαστε βέβαιοι ότι πρόκειται για καθαρό χλωριούχο ασβέστιο, δίχως πρόσθετα και η κουζίνα μας να είναι καλά αεριζόμενη.

Δουλειά κάνει και το κοινό χοντρό αλάτι

Ένας άλλος δημοφιλής φυσικός αφυγραντήρας είναι το ορυκτό αλάτι, aka χλωριούχο νάτριο, aka το κοινό χοντρό αλάτι.

Για αυτήν τη μέθοδο, θα χρειαστούμε δυο κουβάδες περίπου 18 με 20 λίτρων.

Ανοίγουμε τρύπες στον πάτο του ενός και τον βάζουμε μέσα στον άλλον. Γεμίζουμε με χοντρό αλάτι που θα μαζέψει την υγρασία και θα τη “βγάλει” στον κάτω κουβά -υπ’ όψιν το χλωριούχο νάτριο υγροποιείται σε δωμάτιο που έχει υγρασία τουλάχιστον 75%. Όταν τον αδειάζουμε, συμπληρώνουμε περισσότερο αλάτι.

Η μαγειρική σόδα προτείνεται για μικρούς χώρους

Αν παρατηρήσουμε πως έχει συγκεντρωθεί υγρασία σε συγκεκριμένο σημείο του σπιτιού, για παράδειγμα μέσα σε μια ντουλάπα, μπορούμε να κάνουμε το εξής: παίρνουμε ένα μικρό μπολ και το γεμίζουμε με μαγειρική σόδα. Το βάζουμε στην ντουλάπα και τελειώσαμε. Το προϊόν αυτό θα σκληρύνει όπως απορροφά την υγρασία από τον αέρα και θα απομακρύνει τις ανεπιθύμητες οσμές. Ανανεώνουμε κάθε φορά που η σκόνη γίνεται “μπετό”.

Στο μπάνιο, κατ’ αρχάς αερίζουμε άμεσα (ή ενεργοποιούμε τον εξαερισμό) και μετά βάζουμε την “παγίδα”, που σε κλειστούς για καιρό χώρους “σβήνει” την αίσθηση της κλεισούρας.