Deloitte: Αυξάνουν τις επενδύσεις στη βιωσιμότητα οι ελληνικές επιχειρήσεις – Οι “νάρκες”
Διαβάζεται σε 8'
Έξι στις δέκα επιχειρήσεις σχεδιάζουν να ενισχύσουν τις σχετικές δαπάνες μέσα στον επόμενο χρόνο. Ωστόσο, μόλις το 16% διαθέτει κοστολογημένο σχέδιο εφαρμογής, ενώ οι οικονομικοί περιορισμοί αποτελούν το βασικό εμπόδιο.
- 18 Νοεμβρίου 2026 08:10
Αυξημένη επενδυτική διάθεση για τη βιωσιμότητα, αλλά και σημαντικές αδυναμίες στον σχεδιασμό και την εφαρμογή των σχετικών πρωτοβουλιών καταγράφει η νέα έρευνα της Deloitte Ελλάδος, «C-suite Sustainability Survey 2026».
Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι ελληνικές επιχειρήσεις αναγνωρίζουν ολοένα και περισσότερο τη σημασία της βιωσιμότητας για τη λειτουργία και τη μακροπρόθεσμη ανταγωνιστικότητά τους, χωρίς ωστόσο να έχουν διαμορφώσει ακόμη, στην πλειονότητά τους, ολοκληρωμένα σχέδια υλοποίησης.
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2026, με τη συμμετοχή περισσότερων από 65 ανώτατων στελεχών επιχειρήσεων (C-suite), και εντάσσεται στην ετήσια παγκόσμια έρευνα της Deloitte για τη βιωσιμότητα, επιτρέποντας τη σύγκριση των ελληνικών δεδομένων με τις διεθνείς τάσεις.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, το 63% των επιχειρήσεων σχεδιάζει να αυξήσει τις επενδύσεις του στη βιωσιμότητα κατά τους επόμενους 12 μήνες. Ειδικότερα, το 26% προβλέπει σημαντική αύξηση και το 37% μικρότερη ενίσχυση των σχετικών δαπανών.
Την ίδια στιγμή, το 44% είχε διατηρήσει τις επενδύσεις του στα ίδια επίπεδα κατά το προηγούμενο δωδεκάμηνο.
Φήμη, κανονιστική συμμόρφωση και ενεργειακό κόστος καθορίζουν τις προτεραιότητες
Η εταιρική φήμη και οι αξίες αποτελούν τον σημαντικότερο παράγοντα που κινητοποιεί τις επιχειρήσεις προς τη βιωσιμότητα, με ποσοστό 58%. Ακολουθούν η κανονιστική συμμόρφωση με 56% και η εξοικονόμηση ενεργειακού κόστους με 44%.
Η εικόνα αυτή αποτυπώνει τη σταδιακή μετατόπιση της βιωσιμότητας από ένα πεδίο εταιρικής υπευθυνότητας σε παράγοντα που συνδέεται άμεσα με τη λειτουργία, τη διαχείριση κόστους και την ανταπόκριση στις κανονιστικές απαιτήσεις.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει, πάντως, η αντίληψη των ελληνικών επιχειρήσεων για τους κλιματικούς κινδύνους.
Μόλις το 29% εκτιμά ότι θα αντιμετωπίσει σημαντικό ή πολύ σημαντικό αντίκτυπο από την κλιματική αλλαγή μέσα στην επόμενη τριετία, έναντι 63% στο παγκόσμιο δείγμα. Αντίθετα, το 61% των ελληνικών επιχειρήσεων αναμένει μέτριο αντίκτυπο.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην έκθεση:
«Η κλιματική αλλαγή και ευρύτερα ζητήματα που σχετίζονται με τη βιωσιμότητα βρίσκονται σταθερά στην επιχειρηματική ατζέντα των οργανισμών στην Ελλάδα, αν και οι ίδιοι αναμένουν μικρότερο αντίκτυπο βραχυπρόθεσμα σε σύγκριση με τους ομολόγους τους σε παγκόσμιο επίπεδο.
Τα ευρήματα αποκαλύπτουν μια σημαντική απόκλιση: ενώ το 63% των συμμετεχόντων παγκοσμίως προβλέπει σημαντική ή πολύ σημαντική αναστάτωση εντός τριετίας, το αντίστοιχο ποσοστό για τους ελληνικούς οργανισμούς ανέρχεται μόλις στο 29% (13% πολύ σημαντική, 16% σημαντική). Αντιθέτως, το 61% των συμμετεχόντων στην Ελλάδα αναμένει μέτριο αντίκτυπο — ποσοστό σημαντικά υψηλότερο από το 32% που καταγράφεται σε παγκόσμιο επίπεδο.
Αυτό το χάσμα αντικατοπτρίζει είτε μια πραγματική διαφορά στην έκθεση σε κινδύνους είτε μια διαφορά στην αντίληψη του κινδύνου. Η διάκριση αυτή είναι σημαντική, καθώς καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο οι οργανισμοί κατανέμουν τους πόρους τους και τον χρονισμό των στρατηγικών τους αλλαγών.
Μια λανθασμένη αντίληψη του κινδύνου ενδέχεται να καθυστερήσει τις απαραίτητες στρατηγικές προσαρμογές και να οδηγήσει σε αναποτελεσματική διάθεση κεφαλαίων, ενώ μια ακριβής αξιολόγηση της έκθεσης επιτρέπει τη λήψη επενδυτικών αποφάσεων που είναι πιο έγκαιρες και στοχευμένες», αναφέρει η έκθεση.
Ενεργειακό κόστος, κανονιστικό πλαίσιο και εφοδιαστική αλυσίδα οι βασικοί κίνδυνοι
Οι πιέσεις, ωστόσο, είναι ήδη ορατές σε συγκεκριμένους τομείς.
Οι αυξημένες τιμές ενέργειας αναδεικνύονται ως η σημαντικότερη πρόκληση, με ποσοστό 77%, ενώ ακολουθούν η κανονιστική συμμόρφωση με 53% και η ανθεκτικότητα της εφοδιαστικής αλυσίδας με 47%.
Παρά τη σημασία αυτών των παραγόντων, η ενσωμάτωση των ζητημάτων βιωσιμότητας στη διαχείριση επιχειρηματικών κινδύνων παραμένει περιορισμένη.
Μόλις το 26% των επιχειρήσεων δηλώνει ότι έχει ενσωματώσει πλήρως τις σχετικές παραμέτρους, ενώ το 48% έχει προχωρήσει σε μερική ενσωμάτωση.
Παράλληλα, το 19% εξετάζει τα ζητήματα αυτά άτυπα, ενώ το 7% δεν τα έχει εντάξει καθόλου στη διαδικασία διαχείρισης κινδύνων.
Μόλις το 16% διαθέτει ολοκληρωμένο σχέδιο υλοποίησης
Το σημαντικότερο κενό που αναδεικνύει η έρευνα αφορά τη μετάβαση από τη στρατηγική στην εφαρμογή.
Παρότι το 31% των στελεχών αναφέρει ότι η βιωσιμότητα έχει ενσωματωθεί στην επιχειρηματική στρατηγική και στις αποφάσεις κατανομής κεφαλαίων, μόλις το 16% διαθέτει κοστολογημένο σχέδιο υλοποίησης, συνδεδεμένο με τον οικονομικό προγραμματισμό και συγκεκριμένες διοικητικές ευθύνες.
Επιπλέον, το 21% έχει θέσει στόχους βιωσιμότητας χωρίς να διαθέτει ολοκληρωμένο σχέδιο εφαρμογής, ενώ το 20% δεν έχει ακόμη καθορίσει επίσημους στόχους.
Σε ό,τι αφορά τον μετασχηματισμό του επιχειρηματικού μοντέλου, μόλις το 6% των ελληνικών επιχειρήσεων δηλώνει ότι η βιωσιμότητα οδηγεί σε ουσιαστικές αλλαγές, έναντι 18% διεθνώς.
Τα στοιχεία υπογραμμίζουν ότι η υιοθέτηση στρατηγικών δεσμεύσεων δεν συνοδεύεται πάντα από τους αναγκαίους προϋπολογισμούς, τα χρονοδιαγράμματα και τους μηχανισμούς λογοδοσίας που απαιτούνται για την εφαρμογή τους.
Οι οικονομικοί περιορισμοί φρενάρουν τις επενδύσεις
Η χρηματοδότηση παραμένει η μεγαλύτερη πρόκληση για την υλοποίηση των σχετικών πρωτοβουλιών.
Το 57% των ελληνικών επιχειρήσεων χαρακτηρίζει τους οικονομικούς περιορισμούς ως το σημαντικότερο εμπόδιο, ποσοστό αισθητά υψηλότερο από το 16% που καταγράφεται στο παγκόσμιο δείγμα.
Την ίδια στιγμή, η αξιοποίηση διαθέσιμων χρηματοδοτικών εργαλείων παραμένει περιορισμένη.
Οι επιχορηγήσεις, τα κίνητρα και οι ευνοϊκοί όροι χρηματοδότησης επηρεάζουν τις επενδυτικές αποφάσεις μόλις του 13% των επιχειρήσεων, γεγονός που αναδεικνύει ένα ακόμη πεδίο προς ενίσχυση: την πρόσβαση των επιχειρήσεων σε μηχανισμούς πράσινης χρηματοδότησης και ευρωπαϊκά προγράμματα.
Όπως αναφέρεται στην έκθεση:
«Οι επιχειρησιακές προτεραιότητες που εντοπίζουν οι συμμετέχοντες καταδεικνύουν πού είναι πιο αισθητός ο αντίκτυπος στις επιχειρήσεις. Οι τιμές της ενέργειας, η διαθεσιμότητα πόρων και το λειτουργικό κόστος χαρακτηρίζονται ως κρίσιμα ζητήματα από το 77% των ερωτηθέντων, καθιστώντας την έκθεση στο κόστος την πιο σαφή πίεση που σχετίζεται με τη βιωσιμότητα για τις επιχειρηματικές δραστηριότητες.
Το εύρημα αυτό υποδεικνύει ότι, όσον αφορά τη βιωσιμότητα, η ηγεσία των οργανισμών δεν μπορεί να αντιμετωπίζει τα ζητήματα που αφορούν το κλίμα και τους πόρους ως ξεχωριστά από τη βασική οικονομική και λειτουργική τους επίδοση.
Το 53% των συμμετεχόντων αναγνωρίζει ως κρίσιμα ζητήματα το ρυθμιστικό πλαίσιο για τη βιωσιμότητα, τις απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων και τη δέουσα επιμέλεια στην αλυσίδα αξίας, ενώ το 47% αναφέρεται στους κλιματικούς κινδύνους, την απανθρακοποίηση και την ανθεκτικότητα της εφοδιαστικής αλυσίδας».
Η βιωσιμότητα ενισχύει τη φήμη, αλλά τα εμπορικά οφέλη παραμένουν περιορισμένα
Ως σημαντικότερο όφελος από την εφαρμογή στρατηγικών βιωσιμότητας, οι επιχειρήσεις αναγνωρίζουν την ενίσχυση της εμπιστοσύνης προς το brand και της εταιρικής φήμης, με ποσοστό 62%.
Ακολουθούν η μακροπρόθεσμη επιχειρηματική ανθεκτικότητα με 34% και η βελτιωμένη πρόσβαση σε χρηματοδότηση, σε συνδυασμό με την ενίσχυση της εμπιστοσύνης των επενδυτών, με 30%.
Αντίθετα, η σύνδεση της βιωσιμότητας με την αύξηση των εσόδων και την πρόσβαση σε νέες αγορές παραμένει περιορισμένη, καθώς μόλις το 11% αναγνωρίζει τέτοιου είδους εμπορικά οφέλη.
Παράλληλα, το 10% των επιχειρήσεων δεν έχει καταγράψει μέχρι σήμερα κάποιο μετρήσιμο όφελος από τις σχετικές πρωτοβουλίες.
Τεχνητή Νοημοσύνη και ψηφιακά εργαλεία στο επίκεντρο της επόμενης τριετίας
Η τεχνολογία και ειδικότερα η Τεχνητή Νοημοσύνη αναδεικνύονται ως η σημαντικότερη προτεραιότητα βιωσιμότητας για την επόμενη τριετία, με ποσοστό 58%.
Ωστόσο, η ψηφιακή ωριμότητα των επιχειρήσεων δεν φαίνεται να συμβαδίζει ακόμη με τις φιλοδοξίες τους.
Το 47% εξακολουθεί να βασίζεται σε χειροκίνητες διαδικασίες καταγραφής δεδομένων (26%) ή δεν διαθέτει επίσημα ψηφιακά εργαλεία για τη διαχείριση των σχετικών πληροφοριών (21%).
Μόλις το 3% έχει ενσωματώσει την Τεχνητή Νοημοσύνη και την προηγμένη ανάλυση δεδομένων σε μεγάλη κλίμακα.
Αντίστοιχα κενά καταγράφονται και στον τομέα της εταιρικής διακυβέρνησης.
Το 11% των επιχειρήσεων δεν έχει ορίσει συγκεκριμένο υπεύθυνο για τα θέματα βιωσιμότητας, ενώ το 8% κατανέμει τις σχετικές αρμοδιότητες σε διαφορετικά τμήματα, χωρίς επαρκή συντονισμό.
Κωνσταντίνος Ελευθεριάδης: Το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα θα κριθεί στην υλοποίηση
Σχολιάζοντας τα ευρήματα της έρευνας, ο Κωνσταντίνος Ελευθεριάδης, Partner και Sustainability Leader της Deloitte Ελλάδος, επισημαίνει:
«Οι ελληνικές επιχειρήσεις περνούν σταδιακά από την πρόθεση στη δράση, καθώς η πλειονότητα σχεδιάζει να αυξήσει τις δαπάνες βιωσιμότητας το επόμενο έτος. Η εταιρική φήμη, το κανονιστικό πλαίσιο και το ενεργειακό κόστος διαμορφώνουν ήδη την επιχειρηματική ατζέντα.
Ωστόσο, η πρόοδος αυτή περιορίζεται ακόμη από κρίσιμα κενά. Συγκριτικό πλεονέκτημα θα αποκτήσουν οι οργανισμοί που ενσωματώνουν τη βιωσιμότητα στον στρατηγικό σχεδιασμό και την κατανομή κεφαλαίων, μετατρέποντας τη φιλοδοξία σε κοστολογημένα πλάνα δράσης, με σαφείς στόχους, προϋπολογισμούς και διοικητική ευθύνη.
Η επιτυχία αυτής της μετάβασης προϋποθέτει την αξιοποίηση της πράσινης χρηματοδότησης, τη συστηματική αποτίμηση των οικονομικών και εμπορικών οφελών, καθώς και την επένδυση στις θεμελιώδεις υποδομές – αξιόπιστα δεδομένα, ψηφιακά εργαλεία και ισχυρές δομές διακυβέρνησης – που επιτρέπουν την αποτελεσματική εφαρμογή της στρατηγικής».