Πέθανε ο Τάκης Γκώνιας – Θλίψη στο ελληνικό ποδόσφαιρο

Το ένα χτύπημα μετά το άλλο έρχεται στον ελληνικό αθλητισμό και συγκεκριμένα στο ποδόσφαιρο, αφού δεν βρίσκεται πλέον στη ζωή ο Τάκης Γκώνιας.

Ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, που μετά ακολούθησε καριέρα προπονητή, άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 54 ετών, όπως έκανε γνωστό η ΠΑΕ Λεβαδειακός.

Αναλυτικά η ανακοίνωση της ΠΑΕ Λεβαδειακός

“Η ΠΑΕ Λεβαδειακός εκφράζει τη βαθύτατη θλίψη της για την απώλεια του Τάκη Γκώνια.

Ο Τάκης Γκώνιας υπηρέτησε τον ελληνικό αθλητισμό με ήθος, προσωπικότητα και πάθος για το ποδόσφαιρο, αφήνοντας το δικό του ξεχωριστό αποτύπωμα, μέσα από τη σπουδαία καριέρα του στα ελληνικά και τα ευρωπαϊκά γήπεδα.

Η θλίψη είναι ακόμα μεγαλύτερη για την οικογένεια του Λεβαδειακού, καθώς στην ομάδα μας έκανε τα πρώτα του βήματα στο ποδόσφαιρο, τιμώντας για πέντε χρόνια τη φανέλα του συλλόγου.

Η μνήμη του θα παραμείνει ζωντανή μέσα από την πορεία και την προσφορά του για το άθλημα, αλλά κυρίως τους αγαπημένους του ανθρώπους.

Η οικογένεια του Λεβαδειακού εκφράζει τα ειλικρινή της συλλυπητήρια στους οικείους του και εύχεται δύναμη και κουράγιο σε αυτές τις δύσκολες στιγμές.

Καλό ταξίδι, Τάκη”.

Η πορεία του Τάκη Γκώνια

Ο Γκώνιας γεννήθηκε στη Λιβαδειά, όπου και έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα, αρχικά από τον Παναθηναϊκό Κυριακίου, για να μεταπηδήσει στη συνέχεια στον Λεβαδειακό.

Εκεί παρέμεινε από το 1987 μέχρι το 1992, όταν και πήρε μεταγραφή για τον Ολυμπιακό (1992-1996).

Ακολούθησαν τα περάσματα από Ηρακλή, Σπόρτινγκ Χιχόν, Πανηλειακό, Πανιώνιο, επέστρεψε σε Ηρακλή και Ολυμπιακό, πριν ολοκληρώσει την καριέρα του στην Ιταλία και συγκεκριμένα σε Μεσσίνα και Κροτόνε.

Παράλληλα, υπήρξε διεθνής με την Εθνική Ελλάδας, καταγράφοντας ένα γκολ σε δύο συμμετοχές.

Λίγα χρόνια μετά το “κρέμασμα των παπουτσιών” του άρχισε το κεφάλαιο της προπονητικής, με θητείες από το 20123 μέχρι το 2023 σε: Γλυφάδα, Επισκοπή, Athens Kallithea, Εργοτέλη, Γουάντι Ντέγκλα και Πίραμιντς.

Κάποιες από τις καλύτερες στιγμές του Τάκη Γκώνια στα γήπεδα

Τάκης Γκώνιας: “Ντρεπόμουν να βγω από το σπίτι μου”

Ο Γκώνιας, με όποια επαγγελματική επιλογή βρέθηκε αντιμέτωπος, έβαλε το συναίσθημα πάνω από τη λογική. Μπορούσε να κάθεται πάνω στο συμβόλαιο του με τον Ολυμπιακό και ας μην παίζει. Έφυγε για τον Ηρακλή όπου χάρηκε το ποδόσφαιρο, έκανε τον κύκλο του με σταθμούς και στο εξωτερικό, γύρισε για δεύτερη ευκαιρία στον Ολυμπιακό και… έστειλε αδιάβαστο τον Λούβαρη, όταν του είπε πως δεν τον νοιάζει πόσα χρήματα θα έπαιρνε.

Σε συνέντευξή του προ ετών στο SPORT24, είχε πει μεταξύ άλλων πως «ήμουν Ολυμπιακός από μικρό παιδί και ήθελα να πάω στην ομάδα που αγαπούσα. Αυτός ήταν ο λόγος και κανένας άλλος. Ο Σκλαπάνης μου είπε πως «και οι τρεις μεγάλες σε θέλουν, τα περισσότερα λεφτά στον Λεβαδειακό τα δίνει ο Ολυμπιακός. Εσύ αποφάσισε για σένα”.

“Πρόεδρε, του είπα, δεν τίθεται θέμα, κλείνουμε στον Ολυμπιακό». Μάλιστα τελευταίο μου ματς με τη φανέλα του Λεβαδειακού ήταν στις Σέρρες. Νικήσαμε με γκολ δικό μου, δεν γύρισα με την αποστολή, μπήκα στο αμάξι του Σκλαπάνη, όπου ήταν μέσα και ο γιος του και κατεβήκαμε μαζί για Λιβαδειά. Μου εξήγησε όλη την υπόθεση και την επόμενη ημέρα το πρωί, πήγαμε στα γραφεία του Ολυμπιακού, στον κύριο Σαλονίκη για να υπογράψω».

Όπως είχε πει «στα χρήματα δεν έκανα λάθος, δεν τα κοίταξα ποτέ ως πρώτο λόγο για να πάω κάπου. Αν έκανα ένα λάθος τότε, ήταν καθαρά ποδοσφαιρικό. Έπρεπε να αποδεχθώ την πρόταση της ΑΕΚ. Είχε τις καλύτερες ποδοσφαιρικές συνθήκες για να παίξω αυτό που μπορούσα. Ο Ολυμπιακός ήταν σε μεταβατικό στάδιο, τα περίφημα πέτρινα χρόνια, προπονητές άλλαζαν συνέχεια. Η ΑΕΚ είχε Μπάγεβιτς, σταθερότητα και εξαιρετική ομάδα. Από αυτή την άποψη έκανα μέγιστο λάθος».

Ερωτηθείς για την πορεία του στον Ολυμπιακό θυμόταν τον εαυτό του να έχει τελειώσει ματς όπου «δεν νικήσαμε στο «Γ. Καραϊσκάκης», να γυρίζω σπίτι όπου ήταν τα αδέρφια μου, η τότε κοπέλα μου, οι φίλοι μου. Εγώ πήγαινα στο υπνοδωμάτιο μου αμίλητος, καθόμουν εκεί με τις ώρες μόνος μου, δεν έβγαινα ούτε για να φάω. Με έπαιρνε ο ύπνος στις 6 το πρωί και ξυπνούσα στις 7.

Αυτό συνέβαινε πολύ συχνά. Σχεδόν μετά από κάθε άσχημο παιχνίδι, κάθε αρνητικό αποτέλεσμα. Τότε ήταν περισσότερα τα άσχημα ματς από τα καλά. Άρα αυτή ήταν μία ρουτίνα δικιά μου. Μία ώρα ύπνος με το ζόρι και όταν ξυπνούσα έλεγα στον εαυτό μου “Παναγία μου, μακάρι να ήταν εφιάλτης όλο αυτό, να μην το έζησα”. Ντρεπόμουν που ενώ ήμουν παίκτης αυτής της τόσο μεγάλης ομάδας, δεν την βοηθούσα να νικήσει. Και πολλές φορές ντρεπόμουν να βγω και από το σπίτι».

Όπως έλεγε, «θεωρούσα όλα τα χρόνια που έπαιζα ποδόσφαιρο, πως αν δεν πήγαινε κάτι καλά στην ομάδα, ο μόνος υπεύθυνος ήμουν εγώ. Εμένα μου συνέβη σε όλες τις ομάδες. Αν έπαιζα και δεν κέρδιζε η ομάδα, θεωρούσα πως είχα όλη την ευθύνη».

• Διαβάστε αναλυτικά τη μεγάλη συνέντευξη στο SPORT24 εδώ