Τα παλιά ρούχα του Αλέξη

Ο Αλέξης Τσίπρας θα γνώριζε εκ των προτέρων ότι η ονομασία του κόμματος θα προκαλέσει περιπαικτικά σχόλια. Εχουμε ένα κόμμα που μοιράζεται το ίδιο ακρωνύμιο με την Αστυνομία. ΕΛΑΣ. Πάλι καλά που δεν το είπε ΜΑΤ. Βέβαια παραπέμπει, υπαινικτικά, στον ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Αλλά για αυτό ας τα βρει με το ΚΚΕ.

Ομως πέρα από τα αστεία, με καθαρά επικοινωνιακούς όρους, το όνομα «τα σπάει». Εγινε θέμα συζήτησης και μέσο διαφημιστικής προώθησης. Ούτως ή άλλως, στη συνέχεια, όλοι θα το λένε «Τσίπρας». Θα είναι και «υβριδικό», όπως λέγεται τώρα το αρχηγοκεντρικό.

Επίσης έχουμε και το κοριτσάκι που έφερε το όνομα του κόμματος. Οι παλαιότεροι θυμηθήκαμε το κοριτσάκι του Ανδρέα, στις εκλογές του 1985. Και για φαντάσου, αυτό το κοριτσάκι έχει πλέον πενηνταρίσει. Οπως και η σχετική ιδέα. Αλλά, εντάξει, οι νεότεροι δεν το ξέρουν.

Και, μεταξύ μας, όταν φτιάχνεις ένα κόμμα και το περιχαρακώνεις ιδεολογικά στη σφαίρα της Αριστεράς, δεν μπορείς και να πρωτοτυπήσεις. Από τη στιγμή που λες ότι είσαι (και πάλι) αριστερός, θα καταφύγεις στα γνωστά χιλιοειπωμένα κλισέ, διευρύνοντας τα προς το ΠΑΣΟΚ της Αλλαγής.

Αυτή τη φορά, πράγματι, ο Τσίπρας έκανε στροφή 360 μοιρών. Κίνησε ως αριστερός για το rebranding. Και στα πρώτα του βήματα δεν εκστόμιζε καν τη λέξη «Αριστερά». Προφανώς εκτίμησε ότι ακόμα αυτός ο χώρος έχει ψωμί να δώσει. Υπάρχει οργή στην κοινωνία και πρέπει να σταθεί απέναντι. Το Κέντρο είναι επικίνδυνα κοντά στον Μητσοτάκη. Και, εδώ που τα λέμε, δεν θα ήταν και έντιμο, προς τον εαυτό του, να παίξει ένα ρόλο που δεν του ταιριάζει. Δοκίμασε διάφορες μεταμφιέσεις. Τελικά κατέληξε στη μοναδική πολιτική γλώσσα που μιλάει πραγματικά με άνεση. Ετσι βέβαια γυρίζει την πλάτη στο κεντρώο ακροατήριο.

Οσα είπε τα έχουμε ξανακούσει στο παρελθόν. Ακόμα και από τον Γιώργο Παπανδρέου. Νέος πατριωτισμός, νέα Μεταπολίτευση, Επανάσταση της Ηθικής και πάει λέγοντας. Λογικό. Στην εκκίνηση ενός νέου πολιτικού εγχειρήματος θα χρησιμοποιήσεις μεγαλοστομίες και τον κώδικα που έχει μάθει να αναγνωρίζει ο κόσμος. Δεν μπορείς να εξειδικεύσεις σε προγραμματικούς άξονες. Και έτσι για άλλη μια φορά ακούσαμε για «Νέα Ελλάδα», «νέο όραμα», «κοινωνική δικαιοσύνη» κ.λ.π. Ομορφα πράγματα. Αλλά κενά περιεχομένου. Μάλιστα μερικά από αυτά άνετα θα τα εκστόμιζε και ο Μητσοτάκης.

Συνεπώς τα αφήνουμε όλα αυτά στο πλάι, δεν τους δίνουμε και μεγάλη σημασία, περιμένοντας να δούμε τι βρίσκεται κάτω από τη συσκευασία. Κοινώς τα στελέχη και τις διασαφήνιση των θέσεων πάνω σε συγκεκριμένα θέματα. Με συντεταγμένες, μπάτζετ και προτάσεις. Τώρα έσκασε το πυροτέχνημα. Αλλά το ενδιαφέρον βρίσκεται στις στάχτες που θα πέσουν στο έδαφος. Η συσκευασία παρουσιάστηκε. Σύντομα θα μάθουμε αν μέσα υπάρχει νέο προϊόν ή απλώς ανακυκλωμένο υλικό σε διαφορετικό κουτί.

Y.Γ. Θα παίζει η εθνική Ελλάδας και οι ζητωκραυγές θα σου θυμίζουν τον Τσίπρα. Καλό, πολύ καλό.