Το “γεύμα”, η “βίλα” και η υποκρισία…

Διαβάζεται σε 4'
Το “γεύμα”, η “βίλα” και η υποκρισία…
Γιώργος Γεραπετρίτης EUROKINISSI

Η σύγκριση δύο διαφορετικών υποθέσεων φέρνει στο προσκήνιο την υποκρισία της πολιτικής αντιπαράθεσης και τα όρια ανάμεσα στην αποκάλυψη, την υπερβολή και την κατασκευή ειδήσεων.

Τα μέσα ενημέρωσης και οι δημοσιογράφοι κυνηγούν εντυπωσιακές ειδήσεις (σκάνδαλα, συνωμοτικές συναντήσεις και τα παρόμοια). Οι οποίες άλλοτε είναι πραγματικές ειδήσεις και άλλοτε κατασκευασμένες.

Σε αυτό το «παιχνίδι» πρώτο ρόλο (πρέπει να) έχουν οι πολιτικοί, αυτό «πουλάει». Οι οποίοι αντιδρούν ανάλογα με το τι τους βολεύει. Βασικό χαρακτηριστικό η υποκρισία.

Το χειρότερο όλων είναι, όμως, να υποκρίνονται και τα ΜΜΕ και οι δημοσιογράφοι, ανάλογα με το τι(τους συμφέρει να) θυμούνται.

Και από τον πρόλογο αυτόν, που φαίνεται κάπως αόριστος (δεν είναι, θα αποδειχθεί στη συνέχεια, όταν θα πούμε τα πράγματα με το όνομά τους), ας περάσουμε στα συγκεκριμένα γεγονότα, σημερινά και παρελθόντα, που έχουν, όμως, άμεση σχέση.

Γεγονός πρώτο (σημερινό): Η εφημερίδα «Εστία» έγραψε την Κυριακή ότι τρεις πολιτικοί(ένας υπουργός της ΝΔ και δύο του ΠΑΣΟΚ) συνέφαγαν στο σπίτι επιχειρηματία και «κανόνισαν» μετεκλογική συνεργασία, με στόχο να απαλλαγεί ο σημερινός πρωθυπουργός από ενδεχόμενες ευθύνες για σκάνδαλα. Και οι τρεις πολιτικοί (Γεραπετρίτης, Διαμαντοπούλου, Μαν. Χριστοδουλάκης) διέψευσαν κατηγορηματικά το δημοσίευμα. Η κυρία Διαμαντοπούλου απείλησε και με δικαστικές προσφυγές. Όποιος θέλει περισσότερα ας δει εδώ.

Η εφημερίδα ανακοίνωσε ότι θα απαντήσει στο φύλλο της προσεχούς Κυριακής.

Πέραν των τριών εμπλεκομένων στο «γεύμα» πολιτικών, παρενέβη και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, ο οποίος έκανε λόγο για «δολοφονίες χαρακτήρων» και για «ψευδές από την αρχή μέχρι το τέλος του δημοσίευμα».

Γεγονός δεύτερο (παλαιότερο): Πριν από μερικά χρόνια «έπαιζε» στην πολιτική και μιντιακή πιάτσα το γαργαλιστικό θέμα «σπίτια και βίλα του Τσίπρα». Εφημερίδες και προβεβλημένοι δημοσιογράφοι έγραφαν πότε για ένα σπίτι που ο τότε πρωθυπουργός αγόρασε από πλειστηριασμό και πότε για «βίλα» στο Σούνιο, η οποία κόστισε… ένα εκατομμύριο ευρώ! Άλλοι δημοσιογράφοι παραδέχτηκαν ότι έκαναν «λάθος» και παραιτήθηκαν από τις θέσεις τους. Και άλλοι επέμειναν, με αποτέλεσμα η υπόθεση να φτάσει στα δικαστήρια και να καταδικαστούν για ψευδή και συκοφαντικά δημοσιεύματα .Όποιος θέλει λεπτομέρειες ας δει εδώ.

Ας προσέξουμε τώρα τις αντιδράσεις, τότε και τώρα, οι οποίες ήταν δύο ειδών: από πολιτικούς και από μέσα ενημέρωσης.

  1. Η ΝΔ τότε σχεδόν υιοθετούσε τα δημοσιεύματα και κατηγορούσε τον πρώην πρωθυπουργό ότι «προσπαθεί να φιμώσει τους δημοσιογράφους». Και όταν εκδόθηκαν οι καταδικαστικές αποφάσεις, κατάπιε τη γλώσσα της. Σήμερα, που «θύμα» ενός δημοσιεύματος είναι ένας δικός της υπουργός, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος εξέδωσε ήδη «απόφαση» και μιλάει για «δολοφονία χαρακτήρων». Δύο μέτρα και δύο σταθμά.
  2. Φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης και δημοσιογράφοι «αγανάκτησαν» σήμερα με το δημοσίευμα για το «γεύμα» των τριών πολιτικών Μάλιστα, ένας αρθρογράφος το χαρακτηρίζει «αυριανισμό». Μπορεί και να είναι(αν η εφημερίδα δεν το τεκμηριώσει). Όμως, στην περίπτωση της «βίλας Τσίπρα» τα ίδια ΜΜΕ και οι ίδιοι δημοσιογράφοι δεν διέκριναν κανέναν «αυριανισμό». Ακόμα και όταν εκδόθηκαν καταδικαστικές αποφάσεις, που έλεγαν καθαρά ότι τα τότε δημοσιεύματα ήταν ψευδή και συκοφαντικά, παρίσταναν τους «Κινέζους».

Ερώτηση: Τι είναι πιο βαρύ για έναν(ή μία) πολιτικό; Να του λένε ότι αγόρασε βίλα ενός εκατομμυρίου, όπως έλεγαν(ψευδώς) για τον Τσίπρα ή ότι πήρε μέρος σε ένα, έστω «συνωμοτικό» δείπνο, όπως λένε σήμερα για τον Γεραπετρίτη, την Διαμαντοπούλου και τον Μ. Χριστοδουλάκη; Η απάντηση είναι προφανής.

Συμπέρασμα: «Βίλα Τσίπρα» δεν υπήρξε, ήταν μιντιακή κατασκευή. Όσοι το κατασκεύασαν είτε έγιναν καταγέλαστοι είτε καταδικάστηκαν . «Γεύμα» των τριών πολιτικών δεν ξέρουμε ακόμη αν έγινε. Αν αποδειχθεί ότι δεν έγινε, η εφημερίδα θα γίνει «ρόμπα».‘Ετσι κι αλλιώς, όμως, η βαρύτητα του ενός(τότε) αδικήματος από το άλλο(σημερινό) απέχει παρασάγγας.

ΥΓ: Τα ΜΜΕ και οι δημοσιογράφοι έχουν πολιτικές συμπάθειες και προτιμήσεις, είναι φυσιολογικό. Αυτό που δεν είναι αποδεκτό είναι να κατασκευάζουν γεγονότα, για να πλήξουν τον όποιον πολιτικό αντίπαλο. Αν κάνουν λάθος, διορθώνεται: ανακαλούν, ζητούν συγγνώμη και όλα τελειώνουν. Η επιμονή στο λάθος-και ακόμα χειρότερα στη συκοφαντία- οδηγεί στην περαιτέρω απαξίωση του χώρου της ενημέρωσης. Δεν έχει και την καλύτερη εικόνα, ας μην την κάνουμε χειρότερη….

Ροή Ειδήσεων

Περισσότερα