Ισπανία: Πάνω από 10.000 άνθρωποι στους δρόμους για την έξωση 87χρονης – “Ντροπή”

Η Μαρικάρμεν Αμπασκάλ, 87 ετών, ζούσε τα τελευταία 71 χρόνια στο ίδιο διαμέρισμα στην κεντρική συνοικία Ρετίρο της Μαδρίτης.

Την Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2026, απομακρύνθηκε από το διαμέρισμά της με φορείο, όταν η αστυνομία εκτέλεσε την έξωση, στην τέταρτη κατά σειρά επιχείρησή της. Έξω από το κτίριο την περίμεναν εκατοντάδες πολίτες. Για μήνες, γείτονες, συλλογικότητες και άνθρωποι του πολιτισμού έδωσαν μάχη για να μην χάσει το σπίτι όπου πέρασε όλη της τη ζωή. Η Μαρικάρμεν διανυκτέρευσε στο Νοσοκομείο Gregorio Marañón, όπου εισήχθη με έντονη σωματική εξάντληση και κρίση άγχους.

Όπως αναφέρει η El Pais, η περιπέτεια της Μαρικάρμεν προκάλεσε πολιτικό σεισμό και άγγιξε ευαίσθητες χορδές στην ισπανική κοινωνία, συμπυκνώνοντας το δράμα χιλιάδων πολιτών που αδυνατούν να βρουν στέγη. Αν και στην περιφέρεια της Μαδρίτης σημειώνονται κατά μέσο όρο τρεις εξώσεις την ημέρα, η συγκεκριμένη υπόθεση μετατράπηκε στο απόλυτο σύμβολο του αγώνα για το δικαίωμα στη στέγαση.

Σύμφωνα με την κυβέρνηση, οι διαδηλωτές ξεπέρασαν τις 10.000. Όσο η λαοθάλασσα θέριευε, η αστυνομία υποχρεώθηκε να αποκλείσει την οδό Χενεράλ Μαρτίνεθ Κάμπος. Ενώ ισχυρές δυνάμεις των ΜΑΤ παρακολουθούσαν την πορεία, το πλήθος φώναζε συνθήματα “Ντροπή! Ντροπή!”.

Ο Εμίλιο Ντίαθ, ένας 90χρονος συνταξιούχος που παρακολουθούσε τη διαδήλωση, εξέφρασε την ανακούφισή του: “Απορώ πώς δεν βγήκαμε νωρίτερα στους δρόμους. Επιτέλους οι νέοι αντιδρούν – μέχρι τώρα φαίνονταν αποστασιοποιημένοι”.

Ο Ροδρίγο, φοιτητής, τόνισε πως η οργή του κόσμου είναι απόλυτα δικαιολογημένη: «Η στέγη είναι ανθρώπινο δικαίωμα, δεν είναι εμπόρευμα». Στο ίδιο μήκος κύματος και η Μαρίνα Μαρτίν, 25χρονη νοσηλεύτρια: «Η αγορά σπιτιού είναι πια απαγορευτικό όνειρο και το ενοίκιο βραχνάς. Όλος ο μισθός φεύγει στο νοίκι και δεν μένει τίποτα για να ζήσεις».

“Ούτε μία έξωση ακόμα” – Έφτασε στον ΟΗΕ το ζήτημα

Η κινητοποίηση της Μαδρίτης ήταν μόνο η αρχή. Η πλατφόρμα #Niundesahuciomás («Ούτε μία έξωση ακόμα») διοργάνωσε ταυτόχρονες συγκεντρώσεις στην Άβιλα, τη Βαρκελώνη, το Κάδιθ, το Οβιέδο, τη Σεβίλλη και τη Βαλένθια.

Το θέμα έφτασε μέχρι το βήμα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, όπου ο Σοσιαλιστής πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ χαρακτήρισε την έξωση «κοινωνική τραγωδία που δεν μπορεί να γίνει ανεκτή», επιρρίπτοντας τις ευθύνες στις τοπικές και περιφερειακές αρχές της Μαδρίτης που ελέγχονται από το PP.

Παράλληλα, στο Ισπανικό Κοινοβούλιο, η Υπουργός Στέγασης Ισαμπέλ Ροδρίγκεθ Γκαρθία υπογράμμισε ότι η υπόθεση αυτή «αναδεικνύει τις ολέθριες συνέπειες της ασύδοτης κερδοσκοπίας και της ασυλίας που παρέχεται στα κερδοσκοπικά ταμεία».

Η νομική διαμάχη ξεκίνησε από ένα παλιό συμβόλαιο ελεγχόμενου ενοικίου που είχε υπογράψει ο πατέρας της Μαρικάρμεν το 1956, το οποίο στη συνέχεια μεταβιβάστηκε στη μητέρα της και κατόπιν στην ίδια. Αν και η 87χρονη ήταν απόλυτα συνεπής στις πληρωμές της, ο νέος ιδιοκτήτης του ακινήτου —η επενδυτική εταιρεία Urbagestión— απαίτησε τη λύση της μίσθωσης, εκτοξεύοντας το ενοίκιο από τα 500 ευρώ στα 2.650 ευρώ. Στη συνέχεια το αναπροσάρμοσε στα 1.650 ευρώ, ποσό όμως που πάλι υπερέβαινε τη μηνιαία σύνταξή της των 1.350 ευρώ. Παρά την πρωτόδικη δικαίωση της Μαρικάρμεν, το Εφετείο ανέτρεψε την απόφαση και το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε τελικά υπέρ της εταιρείας.

Η επενδυτική εταιρεία απέρριψε ακόμα και την πρόταση γνωστού συγγραφέα (που ζήτησε να μείνει ανώνυμος) να καλύψει ο ίδιος το νέο ενοίκιο της ηλικιωμένης για το υπόλοιπο της ζωής της. Επιπλέον, το Υπουργείο Στέγασης αποκάλυψε ότι προσπάθησε να εξαγοράσει το διαμέρισμα, αλλά εισέπραξε αρνητική απάντηση. «Το μόνο που τους νοιάζει είναι να την πετάξουν έξω», σχολίασε στέλεχος του υπουργείου. «Αρνούνται συστηματικά κάθε βιώσιμη λύση».