ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΓΙΑ ΕΡΩΤΙΚΟ ΠΑΡΤΕΝΕΡ ΕΝΑΝ ΑΝΤΡΑ ΦΤΙΑΓΜΕΝΟ ΑΠΟ ΨΑΘΑ;
Η Ολίβια Κόλμαν κι ο Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ μίλησαν σε μια διαδικτυακή συνέντευξη τύπου για την επιθυμία, τη ζήλια και την φροντίδα μέσα σε μια σχέση, με αφορμή το απολαυστικό ερωτικό παραμύθι “Wicker” (“Φτιαγμένος για Εκείνη”). Το NEWS24/7 έδωσε το παρόν.
Το ότι το κινηματογραφικό ρομάντζο περνάει κρίση το ξέρουμε, δεν είναι κάτι καινούριο. Όμως κάποιες φορές οι απαντήσεις έρχονται με την πιο απρόσμενη μορφή – ψάθινη, εν προκειμένω.
Στο Φτιαγμένος για Εκείνη, ο Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ παίζει έναν άντρα φτιαγμένο από ψάθα, κυριολεκτικά φτιαγμένο για την ηρωίδα της Ολίβια Κόλμαν – μια γυναίκα κάπως στο περιθώριο της κοινότητας όπου ζει, με τους συγχωριανούς της να την κρατούν σε απόσταση, ίσως επειδή είναι φτωχή, ίσως επειδή ψαρεύει, ίσως επειδή γενικώς δεν πάει με τα νερά τους.
Μια μέρα, η Κόλμαν φτάνει στα όριά της και παραγγέλνει από πλέχτη του χωριού, να της φτιάξει έναν εραστή. Κι εκείνος παραδίδει, και με το παραπάνω. Ποιος είπε ότι τα όνειρα δεν γίνονται πραγματικότητα;
Αυτό που ακολουθεί είναι πραγματικά ιδιότυπο τόσο στη σφαίρα του παραμυθιού όσο και στη σφαίρα του κινηματογραφικού ρομάντσου. Η Κόλμαν κι ο Ψαθο-Σκάρσγκαρντ ζουν τον έρωτά τους και με το παραπάνω, κάνοντας όλο το χωριό να αρχίζει να ζηλεύει. Ποια είναι αυτή που τολμά να ζει τέτοια ευτυχία μακριά από τους κανόνες που εμείς έχουμε θέσει!, μοιάζουν να αναρωτιούνται όλα τα συντηρητικά μέλη της μικρής κοινότητας. Μην το ψάχνετε, η ευτυχία πάντα γεννά επαναστάσεις.
Αυτό μετατρέπει την ταινία σε κάτι αληθινά ενδιαφέρον και ώριμο: Μια ματιά σε μια κοινωνική δυναμική χτισμένη ώστε να υπηρετεί ιεραρχίες, όρια στην επιθυμία και καταπιεσμένα όνειρα, που αντιδρά εμβρόντητη στην ύπαρξη μιας αγνής συνθήκης πάθους. Και ναι, αν αναρωτιέστε, το σεξ είναι εκεί. Ο ψάθινος Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ παραδίδεται στην ταινία –και στην Ολίβια Κόλμαν– ψάθα τε και σώματι.
Για να μάθουμε περισσότερα για αυτή την εντελώς πρωτότυπη ταινία, δώσαμε το παρών σε μια διαδικτυακή συνέντευξη τύπου για τους ψηφοφόρους των Χρυσών Σφαιρών, όπου οι Ολίβια Κόλμαν και Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ έδωσαν την δική τους οπτική. Για την επιθυμία, τη σωματικότητα, την αρρενωπότητα, αλλά και το χιούμορ της όλης κατάστασης. Ενώ η συν-σκηνοθέτρια της ταινίας, Έλενορ Γουίλσον, μας μίλησε για το πώς δημιουργήθηκαν οι σκηνές σεξ και το σώμα του Ψάθινου Συζύγου.
«Ο Χάρι Στάιλς είναι αυτός που κερδίζει όλες τις γυναίκες»: Η φροντίδα και η προσοχή μέσα σε μια σχέση
Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ: Ο Ψάθινος Σύζυγος έρχεται σε αντίθεση με τους υπόλοιπους κατοίκους του χωριού και τους συζύγους τους, γιατί, κατά τη γνώμη μου, το βασικό στοιχείο είναι ότι προσέχει τη σύντροφό του και τις ανάγκες της. Δεν τη βλέπει ως προέκταση του εαυτού του, των επιθυμιών ή των φιλοδοξιών του. Και αυτό αναστατώνει ολόκληρο το χωριό.
Το βασικό είναι ότι της δίνει προσοχή. Τόσο απλό: να προσέχεις τον άλλον.
Νομίζω ότι αυτό τον κάνει αρκετά μοναδικό μέσα σε αυτό το παραμύθι. Και, παρόλο που πρόκειται για παραμύθι, πιστεύω ότι πολλοί άνθρωποι μπορούν να αναγνωρίσουν τον εαυτό τους σε μια σχέση στην οποία δεν δείχνουν στον σύντροφό τους όση προσοχή θα έπρεπε ή τον θεωρούν δεδομένο.
Ολίβια Κόλμαν: Ναι, νομίζω ότι αξίζει να επισημαίνουμε στους ανθρώπους πως ο άνδρας που βρίσκουν όλες ελκυστικό στην ταινία είναι ο προσεκτικός, ευγενικός και τρυφερός άνδρας. Ο Χάρι Στάιλς είναι αυτός που κερδίζει όλες τις γυναίκες. Είναι ο άνδρας που κρατάει την τσάντα. Νομίζω, λοιπόν, ότι είναι σημαντικό να θυμόμαστε τι είναι πραγματικά ευχάριστο και ελκυστικό σε έναν άνθρωπο.
«Η ζήλια είναι ένα συναίσθημα που δεν κολακεύει κανέναν»
Ολίβια Κόλμαν: Δεν νομίζω ότι θα έπρεπε να υπάρχει ζήλια σε μια σχέση. Προσπαθώ πάντα να την αναγνωρίζω και να την προλαβαίνω προτού εξελιχθεί. Προσπαθώ, υποθέτω, να το διδάξω αυτό και στα παιδιά μου. Η ζήλια είναι η αρχή ενός πραγματικά δυσάρεστου συναισθήματος. Δεν κολακεύει κανέναν. Και, ιδανικά, σε μια καλή φιλία ή σχέση δεν θα έπρεπε να αισθάνεσαι ζήλια για τον άλλον.
Οι φίλοι σου θα πρέπει να σε ενθαρρύνουν, να σε κάνουν να αισθάνεσαι καλύτερα, και το ίδιο θα πρέπει να κάνει και ο σύντροφός σου. Στην ταινία, ο Ψάθινος Σύζυγος θέλει να βλέπει τη γυναίκα του να ανθίζει. Νομίζω ότι αυτό δεν θα μπορούσε να συμβεί αν υπήρχε ζήλια.
Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ: Ναι. Τουλάχιστον ως σύντροφος, δεν υπήρξα ποτέ ιδιαίτερα ζηλιάρης. Σε πλατωνικές σχέσεις, φυσικά, έχω αισθανθεί ζήλια. Συμφωνώ, όμως, ότι είναι ένα απαίσιο συναίσθημα. Το αισθάνεσαι και μετά σκέφτεσαι: «Είμαι απαίσιος άνθρωπος που αισθάνομαι έτσι». Ναι, μπορεί να γίνει πολύ καταστροφικό.
Οι σκηνές σεξ, ο ερωτισμός και η κωμωδία
Σε μια ξεχωριστή συνέντευξη τύπου, η σκηνοθέτρια Έλενορ Γουίλσον εξήγησε την προέλευση των σκηνών σεξ της ταινίας, και το πώς ισορροπούν το ορμητικό πάθος με την κωμική τους σύλληψη.
«Αυτές οι σκηνές προορίζονταν εξαρχής να είναι κωμικές. Ο τρόπος με τον οποίο τις είχαμε γράψει στο σενάριο ήταν ουσιαστικά ακριβώς αυτός που βλέπουμε στην ταινία. Είχαμε σχεδιάσει αναλυτικά τη σκηνοθεσία τους, πλάνο προς πλάνο. Συνεργαστήκαμε με μια καταπληκτική συντονίστρια σκηνών οικειότητας, την Ίτα Ο’ Μπράιεν, η οποία είναι καλή φίλη της Ολίβια.
Νομίζω ότι ένα από τα πράγματα που είχαμε πει στην Ολίβια από νωρίς ήταν… επειδή μας είχε πει: “Παρεμπιπτόντως, είμαι λίγο πουριτανή”. Δεν θα την πείραζε να το αναφέρουμε, αφού το λέει και η ίδια.
Εμείς, όμως, της είπαμε: “Μην ανησυχείς. Θα είναι απλώς αστείο. Θα είναι αστείο, όλα καλά”. Και πράγματι, ήταν αστείο. Αλλά η Ίτα είναι εξαιρετική και στη χορογραφία των ερωτικών σκηνών. Έτσι, όταν ανέλαβε και αρχίσαμε να συνδυάζουμε όλα τα στοιχεία, με τον Αλεξάντερ, την Ολίβια και εκείνον μέσα στην προσθετική κατασκευή του, οι σκηνές κατέληξαν να είναι ακόμη πιο αισθησιακές απ’ όσο περιμέναμε, αλλά και αστείες. Και μας αρέσει που μπορούν να συνυπάρχουν και τα δύο.
Γνωρίζω ότι πολλοί άνθρωποι έχουν μια συγκεκριμένη εικόνα για το τι είναι το σεξ, και ειδικά για το πώς απεικονίζεται το σεξ στον κινηματογράφο: πρέπει να υπάρχει αυτό το μεγάλο πάθος και όλο αυτό… Είναι κάπως εξωπραγματικό. Ενώ, για πολλούς ανθρώπους, το σεξ μπορεί να είναι αρκετά αστείο.
Το κρεβάτι που σπάει προσθέτει ένα ακόμη επίπεδο σε αυτό το συναίσθημα του “Θεέ μου, τι συμβαίνει τώρα;”, που μπορεί να νιώθεις όταν βρίσκεσαι για πρώτη φορά με κάποιον. Δεν ξέρω. Απλώς θεωρήσαμε ότι ήταν πολύ χαρούμενο και διασκεδαστικό να συνδυάσουμε όλα αυτά τα στοιχεία».
«Ήταν τόσο όμορφο να μπορώ να αγγίζω τον πραγματικό Ψάθινο Σύζυγο»: Ο ηθοποιός και το κουστούμι
Ολίβια Κόλμαν: Αγαπήσαμε και οι δύο πραγματικά την ταινία και θέλαμε να κάνουμε καλή δουλειά. Και, άλλωστε, πόσο όμορφος είναι ο Ψάθινος Σύζυγος, ε; Είναι πολύ δύσκολο να μην κοιτάζεις με λατρεία αυτό το υπέροχο πλάσμα. [σσ. απευθύνεται στον Σκάρσγκαρντ.] Τα μάτια σου βρίσκονταν πίσω από τη μάσκα και ήταν όλα πολύ όμορφα. Ήταν πραγματικά εύκολο.
Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ: Η πρώτη μου αντίδραση ήταν πανικός και κλειστοφοβία, επειδή ήταν κολλημένο στο πρόσωπό μου. Ήταν κάπως… Αλλά, ειλικρινά, ήταν πολύ συναρπαστικό όταν το φόρεσα για πρώτη φορά, γιατί το είχε κατασκευάσει η Wētā Workshop στη Νέα Ζηλανδία. Μια ομάδα δούλευε πάνω του επί 18 μήνες, νομίζω ότι αποτελούνταν από 30 έως 40 καλλιτέχνες.
Όταν μπήκα μέσα στη στολή, ήταν ένα είδος σοκ, αλλά και κάτι πραγματικά συναρπαστικό, επειδή ένιωσα ότι αυτός ο χαρακτήρας, που υπήρχε στο μυαλό μου επί έναν χρόνο, επιτέλους γινόταν πραγματικότητα. Η Ολίβια ήταν μάλιστα εκείνη την ημέρα στο στούντιο, όπου κάναμε τις προετοιμασίες. Ήταν επίσης μια πολύ αξιομνημόνευτη στιγμή, το να φορέσω τη στολή και να ανακαλύψω τον χαρακτήρα, γιατί η ίδια η στολή, με την ακαμψία της, καθόριζε και τη σωματικότητά του.
Ολίβια Κόλμαν: Ναι. Και η διαφορά ανάμεσα στο να έχεις μπροστά σου το πραγματικό πράγμα και στο να έχεις έναν σκούφο με τρύπες, που δεν θα μπορούσες να αγγίξεις κανονικά, ήταν απίστευτη. Αυτό που έφτιαξε η Wētā Workshop ήταν υπέροχο. Ήταν τόσο όμορφο να μπορώ να αγγίζω τον πραγματικό Ψάθινο Σύζυγο.
Και, βέβαια, είναι απίστευτα ταπεινός, αλλά όλα τα εύσημα ανήκουν στον Άλεξ, γιατί το να καταφέρεις να μεταδώσεις την αγάπη, τις αποχρώσεις, το χιούμορ και όλα τα υπόλοιπα μέσα από κάτι που είναι ουσιαστικά ένα καλάθι είναι απίστευτο. Δεν θα μπορούσαν πολλοί να το κάνουν.
«Στις πιο θλιβερές στιγμές της ζωής μου, αρχίζω να γελάω υστερικά»: Η ισορροπία κωμωδίας και δράματος
Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ: Το σενάριο ήταν εξαιρετικό, με έκανε να γελάω δυνατά, αλλά υπήρχαν και στιγμές στις οποίες, αν δεν φορούσα μια τόσο άκαμπτη στολή, πιθανότατα θα είχα κλάψει.
Ήταν, όμως, πολύ συγκινητικό. Η Ολίβια κι εγώ έχουμε συζητήσει αρκετά γι’ αυτό: για το πώς βρίσκεις αυτή την ισορροπία και φροντίζεις να μην παρασυρθείς υπερβολικά στις φαρσικές στιγμές. Μπορεί να υπάρχουν στιγμές φάρσας, αλλά δεν θέλεις να επισκιάζουν τις συναισθηματικές κορυφώσεις, ούτε να καταλήξεις στο μελόδραμα.
Δεν γνωριζόμασταν πριν συναντηθούμε, αλλά ήταν αμέσως ξεκάθαρο ότι βλέπαμε την ταινία με τον ίδιο τρόπο, ότι αντιλαμβανόμασταν το σενάριο με τον ίδιο τρόπο και ότι είχαμε την ίδια αίσθηση για τον τόνο που θέλαμε να δώσουμε. Αυτό έγινε εξίσου σαφές κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων: πότε μια στιγμή προσφερόταν για κωμωδία και μπορούσαμε να κινηθούμε περισσότερο προς αυτή την κατεύθυνση και πότε έπρεπε να συγκρατηθούμε λίγο, ώστε να μη χάσουμε το κοινό.
Ολίβια Κόλμαν: Πιστεύω ότι η κωμωδία λειτουργεί πολύ καλά όταν παίζεται με ρεαλισμό, όπως και το δράμα λειτουργεί καλά όταν προσεγγίζεται ρεαλιστικά.
Μπορώ, για παράδειγμα, να σου πω ένα αστείο και αμέσως μετά να σου μιλήσω για κάτι πολύ θλιβερό. Οι άνθρωποι βιώνουν όλα αυτά τα πράγματα μέσα σε μια στιγμή. Στις πιο θλιβερές στιγμές της ζωής μου, έχω συχνά διαπιστώσει ότι αρχίζω να γελάω υστερικά, επειδή δεν μπορείς να το συγκρατήσεις.
Νομίζω, λοιπόν, ότι, εφόσον όλα παίζονται με συνέπεια, ρεαλισμό και ειλικρίνεια, η κωμωδία και το δράμα μπορούν να συνυπάρξουν μια χαρά. Η ταινία δεν γινόταν ποτέ τόσο υπερβολική ώστε να μετατρέπεται σε ένα είδος κλόουν. Παρέμενε πάντα αρκετά αληθινή, νομίζω. Και, σε κάθε περίπτωση, μου φάνηκε ότι όλα αυτά συνδυάζονταν πολύ φυσικά μεταξύ τους.
Ο γυμνός ψάθινος Σκάρσγκαρντ στο ποτάμι
Εδώ η Έλενορ Γουίλσον εξηγεί την πρόελευση μιας σκηνής όπου ο Ψάθινος Σύζυγος του Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ εμφανίζεται γυμνός. Ποιος είναι ο ρόλος της σκηνής και πώς δημιουργήθηκε το ψάθινο γυμνό σώμα;
«Το πλάνο στο οποίο εμφανίζεται εντελώς γυμνός μέσα στο ποτάμι, υπήρχε στο σενάριο ήδη από το πρώτο προσχέδιο. Θέλαμε ανέκαθεν να δούμε τη φυσική του μορφή μέσα στο τοπίο, ανάμεσα στις φυσικές ίνες του κόσμου γύρω του. Θεωρήσαμε ότι θα ήταν μια πραγματικά όμορφη εικόνα, αλλά η πρόθεσή μας ήταν να τον βλέπουμε πάντοτε από απόσταση, χωρίς η γύμνια να γίνεται υπερβολικά προκλητική ή να μοιάζει περιττή.
Προερχόμαστε από τον χώρο του ανεξάρτητου κινηματογράφου, οπότε σκεφτόμαστε πάντοτε ότι δεν θα έχουμε ποτέ αρκετά χρήματα για οτιδήποτε και ότι θα πρέπει να κάνουμε συμβιβασμούς. Προσπαθούσαμε διαρκώς να βρούμε δημιουργικούς τρόπους για να αποφασίσουμε πόσα θα δείξουμε και πόσα όχι. Αρχικά, νομίζω ότι είχαμε σκεφτεί να τον δείξουμε μόνο μέχρι εδώ πάνω [σσ. εννοεί το πάνω μέρος του σώματος], με τη βοήθεια του εργαστηρίου κατασκευών, και να αποφασίσουμε αργότερα πώς θα φτιάχναμε το υπόλοιπο γυμνό σώμα του.
Καθώς, όμως, προχωρούσε η διαδικασία, νομίζω ότι όλοι συνειδητοποιήσαμε πως θα θέλαμε να φαίνεται ολόκληρο το στήθος του.
Όταν προσλάβαμε τους σχεδιαστές κοστουμιών μας, τον Άντρες και τον Ατίλα, δεν είχαν καταλάβει, όταν μας παρουσίαζαν τις προτάσεις τους για την ταινία, ότι η κατασκευή του Ψάθινου Συζύγου δεν ήταν μέρος της δουλειάς τους. Είχαν, λοιπόν, υφάνει ένα εξαιρετικά περίπλοκο χέρι για να μας δείξουν πώς θα μπορούσαν να τον κατασκευάσουν.
Κι εμείς τους είπαμε: “Όχι, όχι, μην ανησυχείτε. Αυτό έχει ήδη δρομολογηθεί εδώ και μήνες με τη Wētā Workshop. Έχουμε, όμως, ένα πλάνο που θέλουμε να γυρίσουμε, στο οποίο θα φαίνεται εντελώς γυμνός από μακριά. Ίσως θα μπορούσατε να αναλάβετε αυτό”.
Έτσι, ανέλαβαν τη δουλειά και σχεδίασαν και κατασκεύασαν αυτό το κομμάτι, το οποίο είναι πολύ πιο απλό σε σχέση με την περίπλοκη κατασκευή του υπόλοιπου σώματος. Λειτουργεί, όμως, τέλεια και ταιριάζει απόλυτα με το υπόλοιπο».
Η αυτονομία κι η επιθυμία μιας αντισυμβατικής ηρωίδας
Ολίβια Κόλμαν: Δεν θεωρούσα την ηρωίδα μου μοναχική. Αυτό που με τράβηξε σε εκείνη ήταν η αυτονομία της. Είναι η μόνη που έχει δική της δουλειά και δικά της χρήματα. Και νομίζω ότι αισθανόταν πολύ πιο άνετα με τον εαυτό της από σχεδόν οποιονδήποτε άλλον στο χωριό.
Οι άλλοι δεν την καταλάβαιναν επειδή πήγαινε κόντρα στο κατεστημένο. Μαθαίνουμε μικρές λεπτομέρειες για εκείνη μέσα από λίγες, πολύ λιτές ατάκες. Ο Ψάθινος Σύζυγος λέει, για παράδειγμα, στους γονείς της: «Σε μεγάλωσαν καλά». Αυτό αρκεί για να καταλάβεις ότι την αγαπούσαν και ότι είχε βιώσει την αγάπη στην παιδική της ηλικία.
Όλα αυτά υπήρχαν ήδη εκεί. Νομίζω, όμως, ότι κάποια στιγμή, έπειτα από ένα πείραγμα παραπάνω, αποφάσισε να παραγγείλει έναν σύζυγο όχι επειδή ένιωθε μοναξιά, αλλά για να τους πει όλους να το βουλώσουν. Και δεν περίμενε να συναντήσει αυτό το απίστευτα όμορφο πλάσμα, που ήταν τόσο στοργικό και ευγενικό. Μου αρέσει πολύ να βλέπω το χωριό να αποσυντίθεται όταν εκείνη αποκτά ξαφνικά αυτό που θέλουν και οι υπόλοιποι.
Η ταινία “Φτιαγμένος για Εκείνη” (“Wicker”) κυκλοφορεί στις αίθουσες από την Spentzos Film.
