Αναθεώρηση Συντάγματος: Να μείνει ανέγγιχτος ο πυρήνας του άρθρου 86 για την ποινική ευθύνη υπουργών ζητά η ΝΔ

Την διατήρηση του “πυρήνα” του άρθρου 86 για την ποινική ευθύνη των υπουργών προτείνει η Νέα Δημοκρατία στην Συνταγματική Αναθεώρηση όμως με σαφήνεια προέκυψε από την τοποθέτηση του εισηγητή της Ευρυπίδη Στυνλιανίδη στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή.

Όπως ξεκαθάρισε πρέπει να παραμείνει η διάταξη που θέλει την εκάστοτε πλειοψηφία να αποφασίζει το αν ένα υπουργός θα παραπεμφθεί στην δικαιοσύνη, μιλώντας χαρακτηριστικά για “ασπίδα – το φίλτρο του κοινοβουλίου”!

Με την θέση της αυτή η ΝΔ προτείνει “περιφερειακές” αλλαγές στο υφιστάμενο άρθρο 86 του Συντάγματος, παρά το γεγονός ότι η συγκεκριμένη συνταγματική πρόβλεψη έχει συγκεντρώσει την έντονη δυσαρέσκεια των πολιτών. Συνολικά προτείνει η δίωξη για τυχόν ποινικές ευθύνες υπουργού να γίνεται από την εκάστοτε κοινοβουλευτική πλειοψηφία, όμως η διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης αντί για την Βουλή να γίνεται πλέον από “μεικτό δικαστικό – πολιτικό συμβούλιο όργανο” η Εισαγγελέα Εφετών. Επίσης ζητά να καταργηθεί η πρόβλεψη που θέλει τις δικογραφίες να έρχονται στην Βουλή “αμελλητί”, δίχως δηλαδή δικαστική αξιολόγηση.

Αιτιολογώντας την θέση αυτή ο Ευρυπίδης Στυλιανίδης δήλωσε πως “έχουμε χρέος να ισορροπήσουμε ανάμεσα από τη μια στην απόλυτη ατιμωρησία των πολιτικών που γεννά την αλαζονεία της εξουσίας, προκαλώντας την απέχθεια στους πολίτες για τα κοινά, κατάσταση που ωθεί κυρίως τους νέους ανθρώπους στους ακτιβισμούς και τα άκρα ενισχύοντας ένα επικίνδυνο λαϊκισμό. Από την άλλη, στην απόλυτη τιμωρητικότητα που οδηγεί εύκολα, όπως δείχνει η ιστορία μας, στην ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής, στη συκοφάντηση των αντιπάλων, στην έξαρση των πολιτικών παθών και μερικές φορές στην παράδοση ευσυνείδητων πολιτικών ως βορά στα διαπλεκόμενα συμφέροντα”.

Στην βάση αυτή υποστήριξε πως “ο υπουργός πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ίσος ενώπιον του νόµου µε τους απλούς πολίτες, αλλά είναι και αναγκαίο να θωρακίζεται, κατά την άσκηση των καθηκόντων του, ώστε να µην εργαλειοποιείται στα χέρια των πολιτικών του αντιπάλων ή άλλων ισχυρών λαϊκίστικών ή εξωθεσµικών συµφερόντων”. Πρόσθεσε μάλιστα ότι “ο υπουργός που παίρνει αποφάσεις και λύνει προβλήματα είναι συνήθως αυτός που εκτίθεται σε κινδύνους. Αυτός που δεν υπογράφει, όχι μόνο δεν κινδυνεύει, αλλά συνήθως είναι και πιο δημοφιλής. Το κόστος όμως των Μη Αποφάσεων στην Ελλάδα είναι τριπλάσιο από το κόστος των κακών αποφάσεων”.