Ένα ακόμη καλοκαίρι με νομοσχέδια “fast track” και τροπολογίες τελευταίας στιγμής

Έχουμε μπει στην καρδιά των διακοπών του Αυγούστου και ένα σύντομος απολογισμός του πρόσφατου νομοθετικού έργου της Βουλής, αποδίδει την… συνηθισμένη εικόνα: Σημαντικά νομοσχέδια που «περνούν στα ψιλά» και τροπολογίες της τελευταίας στιγμής να ενσωματώνονται σε νομοθετήματα. Όσο για τις αντιδράσεις της – κατακερματισμένης- αντιπολίτευσης «χάνονται» μέσα στο κλίμα ραστώνης.

Η κυβερνητική πλειοψηφία μπορεί να καυχιέται ότι για ένα ακόμη καλοκαίρι «πέρασε» από την Βουλή νομοθετικές ρυθμίσεις, που σε μία διαφορετική χρονική περίοδο θα προσέλκυαν πολύ περισσότερη προσοχή. Πιθανότατα και μεγαλύτερες αντιδράσεις.

Επίσης για το ότι μέσα στο ίδιο κλίμα «κόλλησε» σε νομοσχέδια τροπολογίες που κάθε άλλο παρά αποτελούν παράδειγμα καλής νομοθέτησης. Πόσο μάλλον σε μία περίοδο που οι διαδικασίες Συνταγματικής Αναθεώρησης που προηγήθηκαν θα έπρεπε – εύλογα- να δημιουργούν συνθήκες μεγαλύτερης ευαισθησίας στον καταστατικό χάρτη της χώρας που επιβάλλει την καλή νομοθέτηση.

Ενδεικτικά μπορούμε να αναφέρουμε δύο από τα τελευταία νομοθετήματα που ψηφίστηκαν από την κυβερνητική πλειοψηφία στον κοινοβούλιο: Το πρώτο αφορούσε το υπουργείο Πολιτισμού και την θεσμοθέτηση του «Οργανισμού Ανάπτυξης και Διαχείρισης Πολιτιστικής Κληρονομιάς Α.Ε» και το δεύτερο την διαχείριση του νερού με το νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος σχετικά με την συνένωση των δραστηριοτήτων της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ.

Για αμφότερα τα 2 νομοσχέδια που εισηγήθηκε η κυβέρνηση διατέθηκε μόνον μία συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής. Αποτιμήθηκαν από την προοδευτική αντιπολίτευση ως κινήσεις στην κατεύθυνση της ιδιωτικοποίησης  τόσο του πολιτισμικού αγαθού όσο και του νερού. Προκαλώντας τις ανάλογες κοινοβουλευτικές αντιδράσεις.

Το νομοσχέδιο Μενδώνη

Η κριτική περί ιδιωτικοποίησης ήταν άμεση στο νομοσχέδιο του υπουργείου Πολιτισμού. Η εισηγήτρια του ΠΑΣΟΚ Νάγια Γρηγοράκου επισήμανε πως ο φορέας που δημιουργείται «δεν περιορίζεται σε ένα βοηθητικό ρόλο, αλλά αναλαμβάνει το ηλεκτρονικό εισιτήριο, τα πωλητήρια, τα αναψυκτήρια, τα αντίγραφα και τα προϊόντα, τις μισθώσεις ακινήτων, τις γαστρονομικές δράσεις και συνολικά την εμπορική στρατηγική».

Ο Γιάννης Δελλής από το ΚΚΕ πως όσον αφορά την πολιτιστική κληρονομιά «η προστασία, η έρευνα, η συντήρηση και η ανάδειξη οφείλουν να αποτελούν αποκλειστική ευθύνη του κράτους και της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας με επαρκή δημόσια χρηματοδότηση, με μόνιμο προσωπικό και επιστημονικά κριτήρια χωρίς επιχειρηματική δράση και ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, χωρίς να εξαρτώνται δηλαδή από την κερδοφορία».

Η πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Ρένα Δούρου μίλησε για «μια βίαιη και χωρίς προσχήματα εμπορευματοποίηση προς όφελος φίλων, εκλεκτών και οικονομικών κύκλων που στηρίζουν τη σημερινή εξουσία»

Ανταπαντώντας η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, ανέφερε ότι «το νομοσχέδιο, πουθενά δεν λέει ότι η Ανώνυμη Εταιρία είναι φορέας κυριότητας μνημείων ή αρχαιολογικών χώρων, δεν αποκτά κυριότητα άρα δεν προβαίνει σε εκποίηση. Είναι μια εταιρεία διαχείρισης που διέπεται από το θεσμικό πλαίσιο του Δημοσίου».

Για το νερό

Το νομοσχέδιο για την διαχείριση του νερού που ψηφίστηκε από 157 βουλευτές την τελευταία ημέρα του Ιουλίου (31/7) ήταν σημαντικό ζητούμενο για το Μέγαρο Μαξίμου. Κάτι που έδειξε η αναφορά που έκανε ο ίδιος ο πρωθυπουργός στην συνεδρίαση του υπουργικού Συμβουλίου μία ημέρα νωρίτερα

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέφερε πως το νομοσχέδιο «είναι μια πολύ σημαντική μεταρρύθμιση, θα έλεγα ότι είναι το πρώτο βήμα μιας πολύ σημαντικής μεταρρύθμισης για το ζήτημα της διαχείρισης του νερού στην πατρίδα μας». Παρόλα αυτά η αντιπολίτευση είχε διαφορετική εκτίμηση.

Το ΠΑΣΟΚ δεσμεύθηκε για κατάργηση του νομοθετήματος σε περίπτωση που βρεθεί στην κυβέρνηση ενώ κατέθεσε και ένσταση αντισυνταγματικότητας του νόμου η οποία απορρίφθηκε από την κυβερνητική πλειοψηφία. Σε αυτή ανέφερε πως «αντίκειται στο άρθρο 102 του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνει τη διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια των ΟΤΑ και αναγνωρίζει ως τοπικές υποθέσεις εκείνες που συνδέονται με την εξυπηρέτηση των αναγκών της τοπικής κοινωνίας, και στο άρθρο 25 του Συντάγματος σχετικά με την αρχή της αναλογικότητας».

Από την πλευρά του ΚΚΕ επισημάνθηκε μέσω της Διαμάντως Μανωλάκου πως «ότι έγινε με τον τομέα της Ενέργειας που ιδιωτικοποιήθηκε και συγκεντρώθηκε στο καρτέλ Ενέργειας, αυξάνοντας την τιμή της κιλοβατώρας στα ύψη για τα λαϊκά νοικοκυριά, απλώνοντας και βαθαίνοντας την ενεργειακή φτώχεια», το ίδιο θα γίνει και με το νερό». Σημείωσε πως «αυτή την κατάληξη την εγγυάται το ίδιο το νομοσχέδιο, αφού με την παράδοση της διαχείρισης του νερού μεγάλου μέρους της χώρας στις δύο ανώνυμες εταιρείες ΕΥΔΑΠ και ΕΥΔΑΘ, γίνεται ένα ακόμα βήμα για τη μετατροπή σε ακριβό εμπόρευμα».

Τροπολογίες

Από την θερινή κοινοβουλευτική δραστηριότητα της Νέας Δημοκρατίας δεν έλειψαν και οι περίεργες τροπολογίες. Ενδεικτική αυτή που ενσωματώθηκε ως «άρθρο 37» στο νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης. Το τελευταίο νομοσχέδιο που ψηφίστηκε πριν την διακοπή των εργασιών της Βουλής.

Αυτή προέβλεπε την παράταση των δικαστικών συμβουλίων για τα δικαστήρια της Αθήνας και του Πειραιά. Μια παρέμβαση που η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων κατήγγειλε ως πλήγμα στο αυτοδιοίκητο της Δικαιοσύνης. Όσον αφορά τα κόμματα της αντιπολίτευσης έκαναν λόγο για ενέργεια που δημιουργεί ερωτήματα αφού η παράταση αφορά ένα έτος προεκλογικό που σημαντικά ζητήματα θα κριθούν δικαστικά την συγκεκριμένη περίοδο. Με ορισμένα από αυτά να «αγγίζουν» και θέματα που συνδέοντα με κυβερνητικά σκάνδαλα.

Στο ίδιο νομοσχέδιο κατατέθηκε, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, τροπολογία με …4 διαφορετικά άρθρα. Ανάμεσα σε αυτά και η δημιουργία εγγυητικού λογαριασμού 60 εκατομμυρίων ευρώ που αφορά την εκτέλεση του έργου της Εγνατίας Οδού. Μια τακτική που δημιούργησε σημαντικά προβλήματα στα κόμματα της αντιπολίτευσης αφού ενώ επιθυμούσε να ψηφίσει κάποια εξ αυτών (π.χ το άρθρο που αφορούσε σε ζητήματα διευκόλυνσης ατόμων με αναπηρία) δεν είχε την δυνατότητα να το κάνει λόγω του ενιαίου χαρακτήρα της ρύθμισης.