Η φινετσάτη Μάρω Κοντού: Από τα “Κίτρινα Γάντια” στην κυρία Κοκοβίκου και όταν ντύθηκε άντρας

«Δεν είμαι ο χαρακτήρας που γυρίζω στο παρελθόν. Ζω το παρόν και ελπίζω στο αύριο.» Γοητευτική, φινετσάτη και ξεχωριστά ταλαντούχα, η Μάρω Κοντού – που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών – άφησε το αποτύπωμά της στο ελληνικό θέατρο και τον κινηματογράφο μέσα από μια πορεία που διήρκεσε σχεδόν έξι δεκαετίες. Η δυναμική σκηνική παρουσία της, η φυσική της κομψότητα και η εκφραστική της δύναμη την ανέδειξαν σε μία από τις πιο αγαπητές πρωταγωνίστριες της γενιάς της, με ερμηνείες δίπλα σε μερικούς από τους σημαντικότερους ηθοποιούς του ελληνικού σινεμά.

Η Μάρω Κοντού υπήρξε μία από τις τελευταίες μεγάλες πρωταγωνίστριες της χρυσής γενιάς του ελληνικού κινηματογράφου.

Η πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση της Μάρως Κοντού ήρθε το 1954, ενώ μόλις είχε ξεκινήσει την πορεία της στο Εθνικό Θέατρο, με έναν βουβό ρόλο στο «Χαρούμενο Ξεκίνημα» του Ντίνου Δημόπουλου. Ακολούθησαν συμμετοχές στις ταινίες «Ο Άνθρωπος του Τραίνου», «Έγκλημα στο Κολωνάκι» και «Έγκλημα στα Παρασκήνια», πριν αναλάβει τον πρώτο της πρωταγωνιστικό ρόλο στα «Κίτρινα Γάντια» (1960), δίπλα στον Νίκο Σταυρίδη. Λίγα χρόνια αργότερα επέστρεψε στη Φίνος Φιλμ, πρωταγωνιστώντας μαζί με τον Ντίνο Ηλιόπουλο στον «Φίλο μου τον Λευτεράκη».

Στην πορεία συμμετείχε σε περισσότερες από 50 κινηματογραφικές παραγωγές, ερμηνεύοντας τόσο δραματικούς όσο και κωμικούς ρόλους. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν η «Αντιγόνη» (1961) του Γιώργου Τζαβέλλα, όπου υποδύθηκε την Ισμήνη, καθώς και το εμβληματικό «Η γυνή να φοβείται τον άνδρα» (1965), στο οποίο μαζί με τον Γιώργο Κωνσταντίνου δημιούργησαν το αξέχαστο ζευγάρι των Κοκοβίκων. Η τελευταία της συνεργασία με τη Φίνος Φιλμ ήταν στη «Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη» (1968), πλάι στον Αλέκο Αλεξανδράκη, ενώ ιδιαίτερα αγαπημένες έμειναν και οι 13 ταινίες στις οποίες συμπρωταγωνίστησε με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, όπως «Ο Γεροντοκόρος», «Ο Στρίγγλος που Έγινε Αρνάκι» και «Κρίμα το Μπόι σου».

Με την παρακμή του εμπορικού ελληνικού κινηματογράφου από τα μέσα της δεκαετίας του 1970, οι κινηματογραφικές εμφανίσεις της αραίωσαν. Από εκείνη την περίοδο ξεχωρίζει η συμμετοχή της στο «Μεγάλο Κανόνι» (1981) με τον Θανάση Βέγγο. Επέστρεψε στη μεγάλη οθόνη το 2012, συμμετέχοντας στην ταινία «Αν» του Χριστόφορου Παπακαλιάτη.

Εμείς θα τη θυμόμαστε πάντα μέσα από τις ακόλουθες ταινίες της.

Τα Κίτρινα Γάντια (1960)

Η πρώτη μεγάλη πρωταγωνιστική στιγμή της Μάρως Κοντού στον κινηματογράφο ήρθε με τα «Τα Κίτρινα Γάντια» (1960), μια από τις πιο αγαπημένες κωμωδίες της Φίνος Φιλμ. Στην ταινία υποδύθηκε τη σύζυγο του ζηλόφθονα ήρωα που ενσάρκωσε ο Νίκος Σταυρίδης, σε μια ιστορία γεμάτη παρεξηγήσεις, ανατροπές και απολαυστικούς διαλόγους. Με φυσικότητα, κομψότητα και έντονη σκηνική παρουσία, η Μάρω Κοντού απέδειξε από τα πρώτα κιόλας πρωταγωνιστικά της βήματα ότι διέθετε όλα τα στοιχεία μιας μεγάλης σταρ του ελληνικού κινηματογράφου. Θρυλική η σκηνή με τον Γκιωνάκη και την πορτοκαλάδα.

Ο φίλος μου ο Λευτεράκης (1963)

Στον «Φίλο μου τον Λευτεράκη», η Μάρω Κοντού συμπρωταγωνιστεί με τον Ντίνο Ηλιόπουλο σε μία από τις πιο ευρηματικές και διαχρονικές φάρσες του ελληνικού κινηματογράφου. Η υπόθεση περιστρέφεται γύρω από ένα αθώο ψέμα που εξελίσσεται σε ένα απίθανο γαϊτανάκι παρεξηγήσεων, με τον Ηλιόπουλο να προσπαθεί να ξεφύγει από τον φανταστικό φίλο που ο ίδιος επινόησε για να κρύψει την ύπαρξη της ερωμένης του. Η Κοντού δίνει ιδανικό ρυθμό στην κωμωδία με τη φυσικότητα και τη ζωντάνια της. Η ταινία παραμένει μέχρι σήμερα μία από τις πιο αγαπημένες του ελληνικού σινεμά.

Η σωφερίνα (1964)

Η «Σωφερίνα» έφερε για πρώτη και μοναδική φορά στην ίδια ταινία δύο από τις μεγαλύτερες σταρ της εποχής, την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τη Μάρω Κοντού. Στην κωμωδία του Αλέκου Σακελλάριου, η Βουγιουκλάκη πρωταγωνιστεί δίπλα στον Αλέκο Αλεξανδράκη, ενώ η Μάρω Κοντού και ο Γιώργος Κωνσταντίνου σχηματίζουν το δεύτερο ζευγάρι της ιστορίας, χαρίζοντας απολαυστικές στιγμές μέσα από τις συνεχείς παρεξηγήσεις και τις ανατροπές της πλοκής. Η ταινία γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία και παραμένει μέχρι σήμερα μία από τις πιο αγαπημένες κλασικές κωμωδίες του ελληνικού κινηματογράφου.

Η γυνή να φοβείται τον άνδρα (1965)

Η ερμηνεία της Μάρως Κοντού ως Ελένη στην ταινία του Γιώργου Τζαβέλλα συγκαταλέγεται στις κορυφαίες στιγμές της καριέρας της. Στο πλευρό του Γιώργου Κωνσταντίνου, με τον οποίο υποδύθηκαν το θρυλικό ζευγάρι των Κοκοβίκων, έδωσε ζωή σε μια ηρωίδα που διεκδικεί τον σεβασμό, την ισότητα και την αξιοπρέπειά της μέσα στη σχέση της με τον αυταρχικό Αντωνάκη. Με αφετηρία μια καθημερινή ιστορία, η ταινία εξελίσσεται σε μια διαχρονική μελέτη των ανθρώπινων σχέσεων, του γάμου και των κοινωνικών αντιλήψεων της εποχής. Εξήντα και πλέον χρόνια μετά, την είδαμε και έγχρωμη, και παραμένει μία από τις πιο αγαπημένες ελληνικές ταινίες, με σκηνές και ατάκες που συνεχίζουν να συγκινούν.

Αχ!.. Και να ‘μουν άντρας (1966)

Στο «Αχ!.. Και να ‘μουν άντρας» (1966), η Μάρω Κοντού πρωταγωνιστεί δίπλα στους Διονύση Παπαγιαννόπουλο, Γιώργο Μούτσιο, Νίκο Ρίζο, Γιάννη Μιχαλόπουλο και Κατερίνα Γιουλάκη σε μια κωμωδία που αποδείχθηκε πολύ μπροστά από την εποχή της. Η Στέλλα, μια εργαζόμενη γυναίκα που βρίσκεται διαρκώς αντιμέτωπη με τη σεξουαλική παρενόχληση και τις διακρίσεις στον επαγγελματικό χώρο, αποφασίζει να πάρει την ταυτότητα του δίδυμου αδελφού της, Αλέκου, και να παρουσιαστεί ως άνδρας για να διεκδικήσει τις ίδιες ευκαιρίες. Η μεταμφίεσή της οδηγεί σε μια σειρά από ξεκαρδιστικές παρεξηγήσεις, ενώ πίσω από το χιούμορ η ταινία σχολιάζει με οξυδέρκεια τις κοινωνικές αντιλήψεις γύρω από τους ρόλους των φύλων.

Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη (1968)

Η τελευταία συνεργασία της Μάρως Κοντού με τη Φίνος Φιλμ τη βρήκε στον πρωταγωνιστικό ρόλο της Μαρίας, μιας νεαρής γυναίκας που παρουσιάζεται ως η Ιταλίδα «Μπιάνκα» για να κερδίσει την αποδοχή μιας οικογένειας που εκθειάζει καθετί ξενόφερτο. Δίπλα στον Αλέκο Αλεξανδράκη, τον Γιάννη Βογιατζή και την Κατερίνα Γιουλάκη, η Μάρω Κοντού πρωταγωνιστεί σε μια κωμωδία γεμάτη παρεξηγήσεις, βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό έργο των Νίκου Τσιφόρου και Πολύβιου Βασιλειάδη.

Ο Ντίνος Δημόπουλος μεταφέρει την ιστορία στη μεγάλη οθόνη με γρήγορο ρυθμό και αιχμηρό χιούμορ, δημιουργώντας μια διαχρονική σάτιρα της ξενομανίας, η οποία παραμένει επίκαιρη και απολαυστική μέχρι σήμερα.

Ο στρίγγλος που έγινε αρνάκι (1968)

Η Μάρω Κοντού και ο Λάμπρος Κωνσταντάρας αποτέλεσαν ένα από τα πιο αγαπημένα κινηματογραφικά δίδυμα της εποχής και έπαιξαν σε ουκ ολίγες ταινίες. «Ο στρίγγλος που έγινε αρνάκι» συγκαταλέγεται στις πιο χαρακτηριστικές συνεργασίες τους. Ο Κωνσταντάρας υποδύεται τον χήρο πλοίαρχο Λεωνίδα Πετρόχειλο και η Μάρω Κοντού τη Μαίρη, την οικονόμο που μπαίνει στο σπίτι για να βάλει τάξη στους τέσσερις άνδρες της οικογένειας, με απώτερο σκοπό να πείσει τον Πετρόχειλο να μην αποβάλει τον αδελφό της από τη Σχολή Εμποροπλοιάρχων. Οι δυο τους ερωτεύονται στην πορεία.

«Είμαι ευχαριστημένη από τις ταινίες που έχω κάνει. Τις ξαναβλέπω, τυχαία κάποιες φορές, στην τηλεόραση και νομίζω ότι παραμένουν αξιοπρεπείς…», είχε πει η κυρία Κοντού. Και κάπως έτσι, θα συνεχίσει να επιστρέφει στα σπίτια μας, μέσα από τους ρόλους που αγάπησε και που αγαπήσαμε μαζί της.