Μαζωνάκης: Οι στίχοι από το “Ώρες μικρές” που τον συγκίνησαν – Συντετριμμένη η στιχουργός
Διαβάζεται σε 4'
Με ιδιαίτερα τρυφερά λόγια μιλά η στιχουργός Ελένη Γιαννατσούλια για την απώλεια του Γιώργου Μαζωνάκη και μοιράζεται την ιστορία πίσω από το τραγούδι “Ώρες μικρές”.
- 16 Σεπτεμβρίου 2026 17:32
Τους στίχους που έκαναν τον Γιώργο Μαζωνάκη να συγκινηθεί και να θελήσει να πει το “Ώρες μικρές” αποκάλυψε η Ελένη Γιαννατσούλια.
Η στιχουργός, συντετριμμένη από την απώλεια του Γ. Μαζωνάκη, μιλά με τρυφερότητα και αγάπη για τον τραγουδιστή, κάνοντας λόγο για μια μοναδική προσωπικότητα και έναν “γεννημένο καλλιτέχνη”.
«Είμαι πολύ συντετριμμένη από την απώλειά του. Και θέλω επίσης να σας πω ότι πρόκειται για ένα πολύ ξεχωριστό και χαρισματικό πρόσωπο. Και ότι ως άνθρωπος ήταν εκ βαθέων μοναχικός και πάρα πολύ συναισθηματικός. Θα έλεγα κιόλας ότι ήταν δυσανάλογα συναισθηματικός με κριτήριο τον μέσο όρο. Ήταν ιδιαίτερα γοητευτικός και σαν άνθρωπος και σαν καλλιτέχνης και πραγματικά πρόκειται για μία ιδιαίτερη και βαρύνουσα απώλεια για το ελληνικό τραγούδι και τη χώρα ολόκληρη», είπε αρχικά, μιλώντας στο “Στούντιο 4”.
«Είναι χαρακτηριστικά η πάνδημη θλίψη και συγκίνηση που προκάλεσε ο αδόκητος χαμός του και μάλιστα υπό τις συνθήκες που έγινε. Θα σας έλεγα ότι διαμόρφωσε μία δική του προσωπική σχολή στη δισκογραφία. Ήταν κάτι ξεχωριστό, ήταν μία κατηγορία μόνος του.
Ο άνθρωπος αυτός έδινε ιδιαίτερη σημασία στους στίχους των τραγουδιών του και στα μηνύματα που αυτά εξέπεμπαν. Ήταν ανήσυχη φύση και πρωτοπορούσε. Δεν φοβόταν την καινοτομία. Δηλαδή, ήταν πρωτοπόρος και στις δισκογραφικές δουλειές του και στις δημόσιες εμφανίσεις του. Η ερμηνεία του έδινε μία ξεχωριστή ώθηση στα έργα. Η χροιά του, ο τρόπος που ερμήνευε, η επικοινωνία με το κοινό πάνω στην πίστα… Δηλαδή, αν δείτε, ας πούμε, το “Ώρες μικρές” σε διάφορα βίντεο που κυκλοφορούν, θα δείτε ότι είχε μία ισχυρή διαλεκτική με τον κόσμο. Τους λέει τον στίχο, τον επαναλαμβάνουν, τον φωνάζουν. Δηλαδή είχε μία απίστευτη διαλεκτική με τον κόσμο. Ήταν γεννημένος καλλιτέχνης. Ήταν πραγματικός καλλιτέχνης αυτός ο άνθρωπος», ανέφερε.
Ο στίχος από το “Ώρες μικρές” που τον συγκίνησε
«Όταν έγραψα τον στίχο πάνω στη μουσική του Γιώργου Σαμπάνη και του το έπαιξε ο Σαμπάνης και άκουσε τον στίχο που λέει “Το ξέρω πως το μπλε στα μάτια μου δεν είναι ακρογιάλι, λάμπω σαν φως, μα το σκοτάδι στο σημάδι έχω βάλει“… συγκινήθηκε πάρα πολύ με αυτές τις φράσεις. Ταυτίστηκε απολύτως και χωρίς καλά καλά να δει τους υπόλοιπους στίχους είπε “Το κομμάτι αυτό το θέλω τώρα”. Και σιγά σιγά αγάπησε κάθε στίχο αυτού του τραγουδιού. Και στη συνέχεια το αγάπησε πάρα πολύ και ο κόσμος», αποκάλυψε.
«Κάνω μία μικρή παρένθεση εδώ και θέλω να σας πω ότι ο Γιώργος Σαμπάνης, ο οποίος είναι ένας μοιραίος άνθρωπος στη ζωή μου, και μου έχει κάνει εξαίσια δώρα… Ένα από αυτά τα δώρα, λοιπόν, ήταν ο Γιώργος Μαζωνάκης. Του άπλωσε τον κόσμο των στίχων μου και εκείνος τον περπάτησε με σεβασμό και αγάπη. Δηλαδή ταυτιζόταν τόσο πολύ με τους στίχους… Πώς γίνεται κάθε φορά να γράφω ό,τι ακριβώς ζούσε εκείνη την περίοδο; Πραγματικά, να σας πω κάτι; Δηλαδή θα προτιμούσα να ζει ο Γιώργος και να μην ξανατραγουδούσε ποτέ τραγούδια μου. Αυτή είναι η αλήθεια. Εγώ θα τον αποχαιρετήσω με τους εξής στίχους μου: Ώρες μικρές στα σκοτεινά, του πόνου πάνω τη συχνότητα, σε θέλω τραγικά. Στην ταραγμένη μου ψυχή θα είσαι πάντα εκκρεμότητα, σαν πόρτα ανοιχτή. Και ένας άλλος στίχος μου που λέει: Βαρύ της φυγής σου το τίμημα, μελαγχολία και μάτια σπασμένα» κατέληξε η Ελένη Γιαννατσούλια.
