Τα δάκρυα της Άντζελας Δημητρίου για τον Μαζωνάκη – “Ο Γιώργος μου, το καμάρι μου”
Διαβάζεται σε 3'
Με λυγμούς αποχαιρέτησε τον Γιώργο Μαζωνάκη η Άντζελα Δημητρίου. Οι δηλώσεις και η ανάρτησή της.
- 10 Σεπτεμβρίου 2026 12:47
Μεγάλη θλίψη σκόρπισε στο πανελλήνιο ο ξαφνικός θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 54 ετών, χθες, Τετάρτη (09/09), έπειτα από ανακοπή.
Πλήθος καλλιτεχνών, τραγουδιστών και συνεργατών του Γιώργου Μαζωνάκη, τον αποχαιρέτησαν με τραγούδια του και αναρτήσεις στα social media, ενώ άλλοι πραγματοποίησαν και δηλώσεις σε τηλεοπτικές εκπομπές.
Ένα από τα πρόσωπα που εξέφρασαν τα συναισθήματά τους για τον Γιώργο Μαζωνάκη ήταν και η Άντζελα Δημητρίου, η οποία ήταν ιδιαίτερα φορτισμένη κατά τις δηλώσεις της στην ΕΡΤ.
«Ο Γιώργος μου, το καμάρι μου. Ο Γιώργος μου, δεν το πιστεύω. Τον είδα πριν από 2 μήνες. Κάναμε την επίδειξη. Ήταν μια χαρά. Γελάγαμε, καλαμπουρίζαμε, μου κράταγε το χέρι, βγάζαμε φωτογραφίες, ήταν μια χαρά. Κανένα πρόβλημα υγείας δεν μου είχε πει», είπε η Άντζελα Δημητρίου και ξέσπασε σε κλάματα.
Οι δηλώσεις της Άντζελας Δημητρίου στο 03:00
Η ανάρτηση της Άντζελας Δημητρίου
Η Άντζελα Δημητρίου πραγματοποίησε και ανάρτηση στα social media της για τον Γιώργο Μαζωνάκη, δημοσιεύοντας μια φωτογραφία τους από παλιά τους συνεργασία και γράφοντας τα εξής:
“Σήμερα η καρδιά μου πονάει πολύ…
Αποχαιρετώ έναν άνθρωπο που αγάπησα βαθιά και που είχα την τιμή να γνωρίσω από τα πρώτα του βήματα, αλλά και να ξανασυναντήσω πολλά χρόνια αργότερα και να συνεργαστώ μαζί του.
Μαζί μοιραστήκαμε όμορφες στιγμές, στιγμές αγάπης, εκτίμησης και μιας όμορφης συνεργασίας που θα κρατήσω για πάντα στην καρδιά μου.
Θυμάμαι ακόμη τότε, στο Λίντο, όταν ερχόσουν να με ακούσεις. Ήσουν ακόμη πολύ νέος και είχες μέσα σου αυτή τη μεγάλη αγάπη για το τραγούδι. Θυμάμαι που ήρθες στο καμαρίνι μου και μου έδωσες μια κασέτα, ζητώντας μου να την ακούσω και να σου πω αν πίστευα πως άξιζε να ξεκινήσεις το τραγούδι.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνη τη στιγμή. Γιατί είδα στα μάτια σου πόσο πολύ το ήθελες.
Και η ζωή τα έφερε έτσι ώστε, πολλά χρόνια μετά, να συναντηθούμε ξανά και να συνεργαστούμε, δημιουργώντας μαζί ακόμη περισσότερες όμορφες αναμνήσεις…
Γιώργο μου, σε αγάπησα και με αγάπησες… και αυτή η αγάπη δεν σβήνει με την απουσία.
Σήμερα σε αποχαιρετώ με βαθιά συγκίνηση, αγάπη και ευγνωμοσύνη για όλα όσα μοιραστήκαμε.
Καλό σου ταξίδι, αγαπημένε μου Γιώργο. Θα είσαι πάντα στην καρδιά μου. 🕊️
«Κάποιες φωνές σιωπούν αλλά δεν ξεχνιούνται ποτέ»
Η Άντζελα σου”.
