Το ΠΑΣΟΚ θα πάει με τη ΝΔ

Στον φυσικό κόσμο υπάρχουν κάποιες αδιατάρακτες σταθερές. Ας πούμε το 3,14 του κύκλου. Στον εγχώριο πολιτικό κόσμο, την τελευταία δεκαετία, έχει διαμορφωθεί μια αντίστοιχη σταθερά: το «Μένουμε Ευρώπη». Αν θέλετε, η τιμή που προκύπτει από το δημοψήφισμα. Κάπου στο 60–40.

Είναι μια σταθερά που επανεμφανίστηκε στις τελευταίες ευρωεκλογές και αποτυπώνεται σχεδόν σε κάθε δημοσκόπηση. Το άθροισμα δυνάμεων της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ κινείται σταθερά γύρω από το 40%, λίγο πάνω ή λίγο κάτω. Εκεί συνωστίζονται κεντρώοι, δεξιοί, αρκετοί κεντροαριστεροί – όλοι όσοι κάποτε ονομάστηκαν «μέτωπο της λογικής».

Μπορείτε, φυσικά, να τους χαρακτηρίσετε όπως θέλετε. Κυρ Παντελήδες, βολεμένους, μέρος του προβλήματος. Δεν θα διαφωνήσω. Δεν θα τα χαλάσουμε εκεί. Άλλωστε, το πλειοψηφικό κομμάτι της κοινωνίας βρίσκεται απέναντί τους. Σωστά;

Σωστά. Γιατί αν διαβάσει κανείς τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, θα δει ότι πάνω από το 60% του δείγματος στηρίζει κόμματα της διαμαρτυρίας ή του αντισυστημισμού. Με αυτή τη διάκριση, το πολιτικό σύστημα έχει πια δύο στρατόπεδα: από τη μία το άθροισμα ΝΔ και ΠΑΣΟΚ όπως εκφράστηκε στο «Μένουμε Ευρώπη», από την άλλη όλοι οι υπόλοιποι.
Και κάπου εδώ αρχίζει το άγχος στο ΠΑΣΟΚ. Έχει ανοίξει ένα εσωτερικό debate για τους μελλοντικούς κυβερνητικούς εταίρους, με την ηγεσία να διακινεί το σενάριο ότι το κόμμα μπορεί να είναι πρώτο στις εκλογές. Αν δεν είναι, λένε, θα επιλέξει μόνο «προοδευτική διακυβέρνηση» και θα απορρίψει συνεργασία με τη ΝΔ του Μητσοτάκη. Και συζητάνε για το αν θα αναλάβουν δέσμευση κατά το συνέδριο.

Εντάξει. Και εγώ, τώρα που είναι τα 100 χρόνια του ΠΑΟΚ, θα ήθελα να σηκώσουμε το Europa League στον τελικό της Κωνσταντινούπολης. Μπορώ μάλιστα να αναπτύξω και επιχειρήματα για το πόσο πιθανό είναι. Κανένας, όμως, δεν θα με πάρει στα σοβαρά. Το ίδιο ισχύει και όταν ο Ανδρουλάκης δηλώνει ότι θα κόψει πρώτος το νήμα. Το ξέρουν όλοι, το ξέρει και ο ίδιος.

Λοιπόν ας το δούμε κυνικά και όχι με ευχολόγια ή πόθους. Εκ των πραγμάτων, το ΠΑΣΟΚ έχει δύο και μόνο επιλογές: είτε να συμμετάσχει σε έναν «εναλλακτικό προοδευτικό πόλο», κάνοντας χωριό με τον Τσίπρα, είτε να μπει στην επόμενη κυβέρνηση με κορμό τη Νέα Δημοκρατία.

Αν ο εναλλακτικός πόλος δεν συγκροτηθεί, τα πράγματα είναι απλά. Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει άλλη επιλογή από το να γίνει ο μπαλαντέρ σε κυβέρνηση της ΝΔ. Όλα τα υπόλοιπα είναι για να κοροϊδευόμαστε.

Και αν η Κεντροαριστερά κατέβει κατακερματισμένη στις εκλογές, η νίκη της Νέας Δημοκρατίας είναι η μόνη λογική εκδοχή. Αν το ΠΑΣΟΚ απορρίψει τη συνεργασία, θα του ρίξουν την ευθύνη για τη διακυβέρνηση της χώρας από τον Βελόπουλο. Αυτό δεν θα το ήθελαν ούτε οι ψηφοφόροι του. Είναι τόσο απλό.

Θα μου πείτε: αν μπει σε κυβέρνηση με τη ΝΔ, υπογράφει τη ληξιαρχική πράξη του θανάτου του. Σοβαρά τώρα; Δηλαδή σήμερα τι ακριβώς κάνει;