ΚΚΕ: Ερώτηση στην Κομισιόν για τα προβλήματα στο Αρκαλοχώρι 4,5 χρόνια μετά τον σεισμό
Διαβάζεται σε 4'
Ερώτηση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ για τα οξυμένα προβλήματα των σεισμοπαθών στο Αρκαλοχώρι Κρήτης
- 19 Φεβρουαρίου 2026 16:40
«Τα εκρηκτικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι στο Αρκαλοχώρι Κρήτης, τα οποία παραμένουν τεσσεράμισι χρόνια μετά τον καταστροφικό σεισμό με ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ και των κατευθύνσεων της ΕΕ και την ανάγκη για άμεση αποκατάστασή τους», αναδεικνύει η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ, με ερώτηση που κατέθεσε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο ευρωβουλευτής του κόμματος, Κώστας Παπαδάκης στην οποία αναφέρει τα εξής:
«Τουλάχιστον εκατόν πενήντα οικογένειες εξακολουθούν να διαβιούν σε κοντέινερ και άλλες τόσες αναγκάζονται να ζουν μέσα σε επικίνδυνα σπίτια ελλείψει εναλλακτικής. Και τα τρία σχολεία της περιοχής έχουν κριθεί ακατάλληλα, με αποτέλεσμα περίπου 650-700 παιδιά να κάνουν μάθημα σε κοντέινερ. Ένα μεγάλο μέρος των αποζημιώσεων συνεχίζει να καρκινοβατεί, ενώ σε άλλες περιπτώσεις, λόγω περιορισμών, δε δόθηκαν ποτέ. Εξακολουθεί να εκκρεμεί η διαδικασία των κατεδαφίσεων, με συνέπεια η πλειοψηφία των χαρακτηρισμένων ως επικίνδυνων κτιρίων να δημιουργούν κινδύνους για την καθημερινότητα και την σωματική ακεραιότητα των κατοίκων, ακόμα και την δημόσια υγεία ως εστίες μόλυνσης. Το εξοργιστικό αποκορύφωμα της βαρβαρότητας εις βάρος των σεισμόπληκτων δε, είναι ότι πραγματοποιούνται ακόμα και πλειστηριασμοί των κατεστραμμένων σπιτιών.
Η αγανάκτηση των κατοίκων για αυτή την άθλια και αβίωτη κατάσταση στην οποία έχουν εγκλωβιστεί εδώ και χρόνια είναι δίκαιη και απαιτείται άμεσα λύση. Ανάλογα προβλήματα αντιμετωπίζουν οι σεισμοπαθείς σε Ελασσόνα, Λέσβο, Σάμο οι οποίοι ακόμα περιμένουν τις αποζημιώσεις από την κυβέρνηση της ΝΔ ενώ πολλοί από αυτούς μένουν ακόμα σε κοντέινερ.
Η Ευρωκοινοβουλευτική ομάδα του ΚΚΕ τόσο με ερώτηση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, όσο και με σχετική εκδήλωση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, έχει αναδείξει τα προβλήματα των σεισμόπληκτων και την πολιτική που αποτελεί τη γενεσιουργό αιτία τους. Ενδεικτικά, η απάντηση της Επιτροπής στο αίτημα για κινητοποίηση του “Ταμείου Αλληλεγγύης” (TAEE) ήταν -για πολλοστή φορά- ότι οι ιδιωτικές αποζημιώσεις δεν είναι επιλέξιμες, επιχειρώντας να αποσείσει τις δικές της ευθύνες και να “βγάλει λάδι” με αυτό τον τρόπο και τις κυβερνήσεις διαχρονικά που στηρίζουν και υλοποιούν την πολιτική της, ενώ παρέπεμπε στο “ειδικό πρόγραμμα πολιτικής προστασίας” της Ελλάδας για περίοδο έξι ετών (2021 έως 2027) ύψους 700 εκατομμυρίων, όταν το κόστος της καταστροφής μόνο από τον συγκεκριμένο σεισμό στην Κρήτη ανερχόταν με βάση μόνο τα επίσημα στοιχεία περίπου σε 143 εκατομμύρια ευρώ.
Επομένως, η σημερινή άθλια κατάσταση αποτελεί την προδιαγεγραμμένη κατάληξη της ευρωενωσιακής αρχής του κόστους-οφέλους η οποία αντιμετωπίζει τα έργα υποδομής, προστασίας και αποκατάστασης ως κόστος. Προκρίνει πενιχρές και με τεράστιες καθυστερήσεις αποζημιώσεις που σε καμία περίπτωση δε λύνουν το πρόβλημα, αντί για έργα αντισεισμικής θωράκισης, ειδικά σε μία χώρα με έντονη σεισμική δραστηριότητα.
Αντίθετα, “επιλέξιμες” για χρηματοδότηση είναι οι μπίζνες των ομίλων πάνω στα ερείπια μετά τις καταστροφές, εφόσον εξασφαλίζουν την απαραίτητη κερδοφορία, με fast track διαδικασίες. Με το ίδιο κριτήριο κατευθύνεται πακτωλός δισεκατομμυρίων για υποδομές “διπλής χρήσης” που αφορούν τη στρατιωτική κινητικότητα, βάσει της στροφής στην πολεμική οικονομία που κάνει η ΕΕ για να αντιμετωπίσει τους ανταγωνιστές της και όχι σε υποδομές που μπορούν να δώσουν ανακούφιση στους πληγέντες».
Βάσει αυτών, ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ υπέβαλε τα εξής ερωτήματα:
«Πώς τοποθετείται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή:
– Στα αιτήματα κατοίκων και του Συλλόγου Σεισμοπαθών του Αρκαλοχωρίου για άμεση και 100% αποζημίωσή τους, για διακοπή κάθε πλειστηριασμού και ακύρωση όσων έχουν ήδη λάβει χώρα και ολοκλήρωση των κατεδαφίσεων όλων των επικίνδυνων, ετοιμόρροπων από το σεισμό κτιρίων χωρίς επιβάρυνση των σεισμόπληκτων;
– Στο γεγονός ότι η ευρωενωσιακή πολιτική με το κριτήριο του κόστους-οφέλους είναι αυτή που αφήνει απροστάτευτο το λαό τόσο πριν όσο και μετά τις φυσικές καταστροφές, έχει ως αποτέλεσμα οι αποζημιώσεις και η αποκατάσταση των υποδομών να μην είναι “επιλέξιμες”, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα των τριών σχολείων του Αρκαλοχωρίου ενώ την ίδια στιγμή πρώτη προτεραιότητα παίρνουν, με πακτωλό χρηματοδοτήσεων, οι υποδομές που διευκολύνουν την πολεμική προετοιμασία, επιφυλάσσοντας για τους λαούς πολύ επικίνδυνες εξελίξεις;».